Lucas 19
Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs VC
1 Yesu ɔsɛ ɔ̃aki i Yeriko ɔmagɛ̃ ame ɔfe.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Ma lampofɔdze ɔkpakpa ɔwɛ̃ gɔ marɔ sɔ Zakeo fiɛ ɔba karana gbaã ɔwe mmɔ.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Ɔto ɔbie ɔri gɔ iso ɔ̃aki fiɛ ɔ̃atsue ɔturi gɔ igbã i Yesu ɖe. Ɣɛɛ gɔ ɔkurukutu fiɛ maturi ana ɔsi i ɔri ɔso ne, ɔ̃inya wũ.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Ne ɔso ɔtere ɔɖe ma katɔ̃ ɔsɛ ɔ̃aya ɔsia i kudziri ame sɔ ɔ̃anya Yesu ala ɔɣe sɔ ɔto ɔ̃aki i mmɔ.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Gɔ Yesu ɔbo kudziri kayirinɔ ne, ɔtui ɔya, ɔkɔlɛ anɔ kato ne ɔɣere Zakeo sɔ, “Zakeo, so ba mala, alasɔ fɔ iyo loabo nɔme.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Zakeo ɔso mala ɔba karɔ̃ ɔfɔ Yesu ku isoɣɔ.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Mma ɔɖuɖu lonya nnɛgbe ɔtsɛ Yesu iɣɛtɛ iɣɛ sɔ, “Ɔrɛrɛ̃ gɔgbe to ɔkɛlɛ ɔ̃abo i kpibaradze iyo.”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Mmɔ i Zakeo ɔta ɔya ne ɔɣere Bosate sɔ, “Tete! Nyɔ, loasu wũ karana kasɛ kawɛ̃ lotã mawɛrɛba. Mma ɔɖuɖu loɖe amumu lofɔ nnɛ loikote sɔ loafɔ ne, loakpesera ma ara lotã ma ikpɛ ina.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Ne Yesu ana to ɔɣere wũ sɔ, “Nɔme ne, iɖi ɔba i iyo nɛgbe ame. Alasɔ ɔrɛrɛ̃ gɔgbe ɔ̃ wũ ne, Abraham ɔwa tɛtɛ ɔɖe.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Fiɛ mme, Ɔturi Awune Ɔbi, ne, loba lonyɔnyɔ mma ɔɖuɖu loyu, loɖi ma.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Maturi to makã ara wa i Yesu to ɔɣɛ atsue. Ne ɔpɛ ma igbã nɛgbe alasɔ ka ɔbore ɔbo Yerusalem fiɛ mabu sɔ Ɣaa sigara ɔɖewi to ɔ̃aba kiniɔ.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Ɔɣere ma sɔ, “Ɔwi ɔwɛ̃ ne, ɔrɛrɛ̃ ɔwɛ̃ gɔ nɖe ɔturi nyaa ɔkɛlɛ karɔ̃ dzoroa kawɛ̃ iso sɔ maamɔɛ̃ wũ sigara. Si maɔro ne, ɔbara ɔ̃ adzuni sɔ ɔ̃akpese ɔba.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Si ɔ̃arui ne, ɔkpere ɔ̃ marabaradze iweo ɔsirakanya. Ɔtã ma ɔbiara sikãrɛtɛa ibi iwɛ̃, ɔɣere ma sɔ, ‘Misu sikã dzɛgbe miɖe ala kuɣa si bonyɔ kusia gɔ miana si lona.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 “Ɣɛɛ ɔ̃ mɔmɔ aɖe maturi ɔtsiri wũ. Ne ɔso mapia ma kpabo sɔ masiai wũ i kama si masɛ maaɣere igarakpakpa sɔ, ‘Boito bobie sɔ ngɔgbe aaɖe bo igara.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Ɣɛɛ gɔ masɛra wũ sigara maro ne, ɔkpese ɔba ɔ̃ aɖe. Ɔpia sɔ marɔ ɔ̃ maɖabo ma ɔtã sikã mabɔ si maba maaɣɛ kusia gɔ maɔna.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 “Ɔɖabo ɖeakatɔ̃ ɔba ɔ̃aya ne ɔɣere wũ sɔ, ‘Tete, sikã dzɛ atã me ne, loɔna sɛ̃ ikpɛ iweo losia iso.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 “Ne ɔ̃ ɔkɔse ɔɣere wũ sɔ ‘Ɖafe! Ɔɖabo sɛɛ aɖe. Gɔ awo ara kɛkɛĩ wagbe ɔsu ɔbara karabara ɔso ne, loasu-ɔ losɛra i simagɛ̃ iweo kanya.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 “Ɔɖabo nyɔare ɔ̃ wũ ɔba ɔ̃aɣere wũ sɔ, ‘Tete, lona sikã dzɛ atã me ikpɛ iru losia iso!’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 “Ne ɔ̃ ɔkɔse ɔɣere ɔɖabo gɔgbe ɔ̃ wũ sɔ, ‘Fɔ ne, loasu-ɔ losɛra i simagɛ̃ iru kanya!’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Ɔɖabo mama ɔ̃ wũ ɔba ɔ̃aɣɛ sɔ, ‘Tete, ɔɔnya fɔ sikã dzɛ atã me i ngbe. Losu sɛ̃ lopɛ ikpo i wũ ɔkati ikpakpai ame.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Nto lonigã-ɔ alasɔ aba ɔle, asɛ asu ara wa loiɖe fɔ are sɔ fɔ are. Ngbegɔ aikpɛ̃ ana ne, mmɔ asɛ asu fɔ araɖea ne.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Ne ɔ̃ ɔkɔse to ɔɣere wũ sɔ, ‘Ɔɖabo lalaa aɖe! Fɔ mɔmɔ kanya ame atɔ̃me loasu lotã-ɔ ipɔ! Aɣe sɔ ɔturi gɔ mba ɔle loɖe, fiɛ nsɛ losu nnɛ loiɖe wũ ire lokpesera wũ ire. Nsɛ losu araɖea i ngbegɔ loipɛ ɔraɖui.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Gɔ aɣe ngbɔ ne, be ɔso fiɛ aisu wũ sikã asɛ aapia i sikã kakolakɔ̃? Mmɔ ne, kumɛkumɛ iɖe ne, loɣe sɔ nto loana sɛ̃ gu kusia lofɔ.’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 “Ne ɔɣere mma nɣɛ i mmɔ sɔ, ‘Mimɔɛ̃ ɔ̃ sikã mifɔ mitã ɔɖabo gɔ lona kusia ikpɛ iweo.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Ɣɛɛ maturi ma nɣɛ i mmɔ ɔɣere wũ sɔ, ‘Tete, ɔɖabo gɔmɔ ka ɔba sikã abi aweo koko!’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 “Ne igara gɔmɔ ɔɣere ma sɔ, ‘Gbaã nto loɣere mi sɔ ngɔ mba ara ne, maatã wũ mabua. Ɔbiara gɔ nna kuira ne, kɛkɛĩ gɔ ame ɔba ne, maamɔɛ̃ mafɔ wũ iso.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Kiniɔ ne, wũ matsirise ma loito mabie sɔ loɖe sigara ne, mibɔ ma i wũ katɔ̃ miba miaɖoe.’ ”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Gɔ Yesu ɔɣere ma ara wagbe ɔro ne, ɔɖe ma katɔ̃ ɔɣo Yerusalem ɔri.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Ɔwi gɔ ɔ̃ɔbore ɔbo Betfage gu Betania i Nnɔĩ Adziri Kube kuruɛ ne, ɔpia ɔ̃ marasuãdze inyɔ sɔ maɖe katɔ̃.
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 Ɔɣere ma sɔ, “Misɛ kamagɛĩ ga i bo katɔ̃ ngbe ame. Si mibo ne, mito mianya ɔfirimu ibi iwɛ̃ nɛ makɔra maɣedza fiɛ kuwɛ̃ iisɛ ne iso ɔnya. Mikurisi ne mibɔ me ngbe.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Si ɔrere ɔkarɛ mi sɔ be ɔso mito mikurisi ne ne, miɣere wũ sɔ, ‘Bokɔse nto ɔbie ne.’ ”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Gɔ marasuãdze magbe ɔrui maɣo ɔri ne, manya ira biara lɛ kumɛgɔ i Yesu ɔɣere ma awe.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Ɔwi gɔ mato makurisi bɔi ne, ɔ̃ masate ɔkarɛ ma sɔ, “Be ɔso mito mikurisi wũ?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Ne marasuãdze ɔtã ma mmuai sɔ, “Bokɔse nto ɔbie wũ.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Makɔ ɔfirimu ibi mabɔ Yesu. Mawarɛ ma sikati masia bɔi kama ne ka mabuai Yesu ɔta ɔsɛ iso ne.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Gɔ marui ne, mawɛ̃ ɔwarɛ ma sikati masɛ i ɔri sɔ ɔsɛ iso.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Ɔwi gɔ i Yesu ɔɔbore ɔbo Yerusalem ngbegɔ i ɔri ɔtsɛ iso i Nnɔĩ Adziri Kube iso ne, ɔ̃ marasuãdze gbodzoo ɔtsɛ Ɣaa siba ipɛ mato mafa kayiɖu teteree iki ɔ̃ ara siare wa manya ɔso.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Mato maɣɛ sɔ,
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Ne ma Farisise mawɛ̃ i maturi ndɛ̃ to maɣere Yesu sɔ, “Ratedze, sɛ̃ fɔ marasuãdze sɔ malo kulu!”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ne Yesu ɔtã ma mmuai sɔ, “Gbaã nto loɣere mi sɔ si malo kulu ne, ata to aatsɛ kulu ila.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Gɔ Yesu ɔbore ɔbo ɔmagɛ̃ fiɛ ɔnya wũ ɔsese ne, ɔbiɛ nnɔmɛ i ɔ̃ iti.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Ne ɔɣɛ sɔ, “Lobie sɔ tee gbaã ne, aatsue nɔme nnɛ lokotegu-ɔ fiɛ iatã-ɔ isobuɛ. Ɣɛɛ ipɛ i kiniɔ ne, aito anya aɖi ite!
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Ɔwi to ɔba gɔ fɔ matsirise to maaki malɔ-ɔ i kakɔi biara. Mato maatɛ̃-ɔ mapia masɛ̃ kuyogodɔ̃ gɔ ɔɖuɖu ame aawo ɔki ɔbɔrɛ.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Mato maabiɛ ɔmagɛ̃ gɔgbe maɖoe maturi ma ɔɖuɖu mpia i ɔ̃ ame. Maibanyua ita kuiwɛ̃ masɛ i ne kasɛkɔ̃. Alasɔ asɛ̃ sɔ aibatsue ɔwi gɔ i Ɣaa ɔba sɔ ɔba ɔɖi-ɔ!”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Yesu ɔsɛ ɔ̃abo Ɣaa isɔrɛyo ɔtsɛ kuɣa maɖese ma mpia i mmɔ isa iɖi.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Ne ɔɣere ma sɔ, “Matsɛrɛ mapia i Ɔko Sekelea ame sɔ Ɣaa ɔɣɛ sɔ, ‘Wũ iyo ne, maakpere ne sɔ iyo nɛ ame masɛ makparama kayi.’ Ɣɛɛ miɔsu ne mibara mayukukpe kawɛrɛkɔ̃!”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Iyi biara ne, Yesu ɔte ara i Ɣaa kasɔrɛkɔ̃ mmɔ. Ɣaa masɔrɛdze makpakpa gu kaɖe matɔ̃ɖedze gu mmara matedze ɔbie sɔ maaɖoe wũ.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Ɣɛɛ maiɣe ɔri gɔ iso maaki alasɔ maturi gbodzoo pia mmɔ fiɛ mato makã wũ atsue totoroo.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.