Lucas 10

Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nnɛgbe kama ne, Bosate ɔɖi marɛrɛ̃ sikɔdzɛ-inyɔ mama gɔ ɔpia ma inyɔ inyɔ, ɔɣere ma sɔ maɖe wũ katɔ̃ makɛlɛ simagɛ̃ gu ngorowase mɛ ame ɔto ɔbie sɔ ɔ̃asɛ.
1 Depois disso, designou o Senhor ainda setenta e dois outros discípulos e mandou-os, dois a dois, adiante de si, por todas as cidades e lugares para onde ele tinha de ir.
2 Ɔɣere ma sɔ, “Ɔraɖui gɔ maasɔrɛ̃ ɔsi ɣɛɛ marabaradze iisi. Ne ɔso mitã kakpɛkɔ̃ sate iti sɔ ɔsese marabaradze ɔ̃ kakpɛkɔ̃ ame.
2 Disse-lhes: Grande é a messe, mas poucos são os operários. Rogai ao Senhor da messe que mande operários para a sua messe.
3 Mikɛlɛ! Nto lopia mi lɛ masɛrɛrerɔ̃ abi i magidi ndɛ̃.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros entre lobos.
4 Midaasu sikã kawumi ɣee ndokota ɣee akpo mila. Midaatui i ɔri sɔ mito miya kuwɛ̃.
4 Não leveis bolsa nem mochila, nem calçado e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Iyo biara nɛ ame miabo ne, miɖe katɔ̃ miɣere ma sɔ, ‘Isobuɛ itã iyo nɛgbe maturi.’
5 Em toda casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz a esta casa!
6 Si ngɔ nsɛ ɔɖɔɛ isobuɛ pia i iyo nɛmɔ ame ne, mitã sɔ mi isobuɛ si isiai wũ. Ɣɛɛ si kuwɛ̃ na ngbɔ ne, misu mi isobuɛ kaya miruigu.
6 Se ali houver algum homem pacífico, repousará sobre ele a vossa paz; mas, se não houver, ela tornará para vós.
7 Miwe i iyo biara nɛ ame maafɔ mi. Araɖea igbã biara nɛ maatã mi ne, miɖe si minɛ. Ikote sɔ maatã rabaradze ɔ̃ aɖera. Midaawe mikiki, mibɔrɛ i iyo nɛ ame mikɛlɛ imama ame.
7 Permanecei na mesma casa, comei e bebei do que eles tiverem, pois o operário é digno do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 “Ɔmagɛ̃ biara gɔ ame maafɔ mi ne, miɖe nnɛ masu matã mi.
8 Em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei o que se vos servir.
9 Misa manyɛse i ɔmagɛ̃ gɔmɔ ame si miɣere ma sɔ, ‘Ɣaa sigara ɔɖewi ɔɔbore ɔbo mi.’
9 Curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: O Reino de Deus está próximo.
10 Ɣɛɛ si misɛ ɔmagɛ̃ ɔrere ame fiɛ maifɔ mi ne, mirui mikɛlɛ ma itiri si miɣere ma sɔ,
10 Mas se entrardes nalguma cidade e não vos receberem, saindo pelas suas praças, dizei:
11 ‘Mi ɔmagɛ̃ ame ɔsebu gɔ lota ɔfere bo i ngba kɔra ne, boɔkpakpa bofere mi. Ɣɛɛ minyigi sɔ Ɣaa sigara ɔɖewi ɔɔbore ɔbo mi!’
11 Até o pó que se nos pegou da vossa cidade, sacudimos contra vós; sabei, contudo, que o Reino de Deus está próximo.
12 Nto losia ita lotã mi sɔ iase pɔkɔsɔɔ itã Sodom ɔmagɛ̃ iɖo ɔmagɛ̃ gɔmɔ maturi!
12 Digo-vos: naqueles dias haverá um tratamento menos rigoroso para Sodoma.
13 “Ndzo miɖe mitã mi Korazin maturi! Fiɛ ndzo miɖe mitã mi Betsaida maturi! Alasɔ si awawãra wa igbã lobara i mi ame iɖe lobara i Tiro gu Sidon simagɛ̃ ame ne, tee maakpase masɛ i ndɔ̃ ame mapia ara wa loate sɔ maɔfiniki mabɔrɛ i ma akpi ame!
13 Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e Sidônia tivessem sido feitos os prodígios que foram realizados em vosso meio, há muito tempo teriam feito penitência, cobrindo-se de saco e cinza.
14 Ɣaa to ɔ̃anyɔ Tiro gu Sidon simagɛ̃ nnya ɔɖo mi ku atɔ̃me iɣɛyi.
14 Por isso haverá no dia do juízo menos rigor para Tiro e Sidônia do que para vós.
15 Mi Kapernaum maturi ne, i mi adzuni ame ne, mito mibie sɔ miakɔlɛ so misɛ miabo kato, ɣɛɛ Ɣaa to ɔ̃abɔ mi karɔ̃ mikɛlɛ ta ikpibiɔ!”
15 E tu, Cafarnaum, que te elevas até o céu, serás precipitada até aos infernos.
16 Mmɔ i Yesu to ɔɣere ɔ̃ marasuãdze sɔ, “Ɔbiara gɔ loakã mi atsue ne, mme iɖe ɔkã atsue fiɛ ɔbiara gɔ loasɛ̃ mi ne, mme iɖe ɔsɛ̃. Ɔbiara gɔ loasɛ̃ me ne, ngɔ lopia me katɔ̃me ɔsɛ̃.”
16 Quem vos ouve, a mim ouve; e quem vos rejeita, a mim rejeita; e quem me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Maturi sikɔdzɛ-inyɔ mamɔ ɔkpese maba ku isoɣɔ maba maaɣere wũ sɔ, “Bosate, ta siwarã lalaa to sikã bo atsue i fɔ iyere ame.”
17 Voltaram alegres os setenta e dois, dizendo: Senhor, até os demônios se nos submetem em teu nome!
18 Ne Yesu to ɔɣere ma sɔ, “Lonya Ɔbosam ɔkpase ɔbɔrɛ i kato lɛ kumɛgɔ i kado sɛ ɔma awe.
18 Jesus disse-lhes: Vi Satanás cair do céu como um raio.
19 Mikã atsue! Lotã mi ɔle sɔ miawo maɣɛ gu siboitɛtɛ iso ɔnene ɣɛɛ kuira iibabara mi. Miaɖe Tsirise ɔle ɔɖuɖu iso fiɛ kuira iibabara mi.
19 Eis que vos dei poder para pisar serpentes, escorpiões e todo o poder do inimigo.
20 So si sidaaɣɔ mi sɔ siwarã lalaa to sikã mi atsue. Ɣɛɛ so si siɣɔ mi sɔ Ɣaa ɔtsɛrɛ mi aɣere ɔpia i ɔ̃ sigarakaɖekɔ̃ ɔko ame.”
20 Contudo, não vos alegreis porque os espíritos vos estão sujeitos, mas alegrai-vos de que os vossos nomes estejam escritos nos céus.
21 Ɔwi gɔmɔ ame ne, Siwarã Bielea isoɣɔ ɔbo i Yesu ame ɔɖuɖu ne ɔɣɛ sɔ, “Tete, Kato gu Karɔ̃ Sate, nto lole-ɔ sɔ asu ara wa lowɛrɛ manɔgbadze gu makotsuese ne, aɖi wã ate mabiɛtɛ. Fiɛ gbaã ne, Tete, ngbɔ ikote-ɔ ne.”
21 Naquele mesma hora, Jesus exultou de alegria no Espírito Santo e disse: Pai, Senhor do céu e da terra, eu te dou graças porque escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, bendigo-te porque assim foi do teu agrado.
22 Mmɔ ɔtsɛ ma iɣere sɔ, “Tete ɔsu ara ɔɖuɖu ɔpia me i nrɔɔ̃ ame. Kuwɛ̃kuwɛ̃ iiɣe Ɔbi iɖo Ɔse ɔnɔwɛ̃, fiɛ kuwɛ̃ ana iiɣe Ɔse iɖo Ɔbi gu mma i Ɔbi ɔbie sɔ ɔ̃aɖi ɔ̃ Ɔse ɔte.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Ne Yesu ɔfiniki ɔnyɔ ɔ̃ marasuãdze i iwɛrɛ ame ɔɣere ma sɔ, “So si siɣɔ mi gbaã sɔ mito minya ara wa mito minya i ngbe!
23 E voltou-se para os seus discípulos, e disse: Ditosos os olhos que vêem o que vós vedes,
24 Nto loɣere mi sɔ ne, Ɣaa kanyamaɖidze gbodzoo gu magara ana ɔbie teteree sɔ manya ara wa mito minya, ɣɛɛ mainya, ɣee si manɔ ara wa mito minɔ, ɣɛɛ mainɔ.”
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
25 Mmaratedze ɔwɛ̃ ɔba Yesu kɔrɛ sɔ si ɔba ɔ̃ala Yesu ɔnyɔ. Ɔkarɛ wũ sɔ, “Ratedze, be loabara fiɛ loana ngbã mɛ loisɛ miro?”
25 Levantou-se um doutor da lei e, para pô-lo à prova, perguntou: Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
26 Ne Yesu ɔta wũ mmuai ɔkarɛ wũ sɔ, “Be i Ɔko Sekelea Ɔɣɛ? Fiɛ nda anɔ itɔ̃me nɛmɔ karɔ̃?”
26 Disse-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como é que lês?
27 Ne ɔrɛrɛ̃ gɔmɔ to ɔɣere wũ sɔ, “Ɖɔɛ Bosate Ɣaa ku fɔ ɔtu ɔɖuɖu ku fɔ siwarã ɔɖuɖu ku fɔ ɔle ɔɖuɖu ku fɔ adzuni ɔɖuɖu ana si aɖɔɛ fɔ ɔnyii lɛ kumɛgɔ ato aɖɔɛ so.”
27 Respondeu ele: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu pensamento {Dt 6,5}; e a teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
28 Ne Yesu to ɔɣere wũ sɔ, “Gbaã iɖe. Bara ngbɔ ne ato aasɛ ngbã.”
28 Falou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isto e viverás.
29 Ɣɛɛ gɔ mmaratedze gɔgbe to ɔbie sɔ ɔ̃atã so ibɛ ɔso ne, ɔledza Yesu i karɛ sɔ, “Nna nɖe wũ ɔnyii?”
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Ne Yesu to ɔɣere wũ sɔ, “Ɔwi ɔwɛ̃ ame ne, ɔrɛrɛ̃ ɔwɛ̃ ɔbɔrɛ i Yerusalem isɛ ɔto ɔkɛlɛ Yeriko ɔmagɛ̃ ame. Mayukukpe ɔsɛ maamɔɛ̃ wũ i ɔri iso, mapɛ wũ maɖi wũ igbɛ maɖi ta ɔ̃ iso ara fiɛ manyua wũ masɛ sɔ ka ɔtsɔra ɔkpi.
30 Jesus então contou: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de ladrões, que o despojaram; e depois de o terem maltratado com muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o meio morto.
31 Iba sɔ Ɣaa sɔrɛdze ɔwɛ̃ to ɔfe i ɔri gɔmɔ iso. Ɣɛɛ gɔ ɔnya ngɔ maɖi igbɛ i ɔri kuruɛ ne, ɔki isɛ isɛ ɔfe.
31 Por acaso desceu pelo mesmo caminho um sacerdote, viu-o e passou adiante.
32 Iifɔ ɔwi, ɔ Levise ɔwɛ̃ ɔ̃ wũ ɔba ɔ̃aki i mmɔ ɔfe. Gɔ ɔnya ɔrɛrɛ̃ gɔgbe ne, ɔki i kuruɛ ɔfe.
32 Igualmente um levita, chegando àquele lugar, viu-o e passou também adiante.
33 Ɣɛɛ ɔ Samariase ɔwɛ̃ gɔ nto ɔfe i ɔri gɔmɔ iso ne, gɔ ɔba ɔ̃anya ɔrɛrɛ̃ gɔgbe ne, ɔ̃ ara ɔɖo wũ kayiri.
33 Mas um samaritano que viajava, chegando àquele lugar, viu-o e moveu-se de compaixão.
34 Ɔbore ɔbo wũ, ɔsu nnɔĩ gu ndã ɔnukutu wũ aɣɛi ame ɔnyi wã kukaakɔ. Ɔputa ɔrɛrɛ̃ gɔgbe ɔsia i ɔ̃ mɔmɔ bɔi iso. Ɔkɔ wũ ɔkɛlɛgu mafɔ kafɔkɔ̃ fiɛ ka ɔnyɔ wũ iso.
34 Aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; colocou-o sobre a sua própria montaria e levou-o a uma hospedaria e tratou dele.
35 Gɔ kaɖe ɔsɛ̃ ne, ɔɖi sikã ɔtã mafɔ kafɔkɔ̃ nyɔisose ɔɣere wũ sɔ, ‘La ɔɔnyɔ wũ iso. Si loɔkpese loba ne, loatã-ɔ ira biara nɛ aledza inina i ɔ̃ iso.’ ”
35 No dia seguinte, tirou dois denários e deu-os ao hospedeiro, dizendo-lhe: Trata dele e, quanto gastares a mais, na volta to pagarei.
36 Ne Yesu to ɔkarɛ mmaratedze gɔgbe sɔ, “I fɔ adzuni kanya ne, maturi itɛ magbe ndɛ̃ ne, nna afɔ aɖe sɔ ɔɖe ɔnyii ɔtã ngɔ lobo i mayukukpe nrɔɔ̃ ame?”
36 Qual destes três parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos ladrões?
37 Ne mmaratedze to ɔtã mmuai sɔ, “Ngɔ lonyɔ wũ nnya.”
37 Respondeu o doutor: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Gɔ Yesu gu ɔ̃ marasuãdze ɔrui maɣo ɔri ne, masɛ maabo ɔmagɛ̃ ɔwɛ̃ ame. Mmɔ masɛ maatu ɔrɔ̃go ɔwɛ̃ gɔ marɔ Marta fiɛ ɔfɔ ma i ɔ̃ iyo ne.
38 Estando Jesus em viagem, entrou numa aldeia, onde uma mulher, chamada Marta, o recebeu em sua casa.
39 Marta ba ɔnyiibi gɔ marɔ sɔ Maria. Ɔ̃ ne, ɔkpase ɔsɛ i Yesu katɔ̃ ɔto ɔnɔ ɔ̃ ara wa ɔto ɔte.
39 Tinha ela uma irmã por nome Maria, que se assentou aos pés do Senhor para ouvi-lo falar.
40 Iyo karabara ɔɖuɖu ɔba kaasia i Marta ɔnɔwɛ̃ iso gɔ iɖaa wũ ɔtu. Ne ɔso ɔba ɔ̃aɣere Yesu sɔ, “Bosate, gɔ wũ ɔnyiibi ɔnyua iyo karabara ɔɖuɖu ɔsia me i iso ne, aibaɣere wũ kuira? Ɣere wũ sɔ ɔba ɔ̃abuai me!”
40 Marta, toda preocupada na lida da casa, veio a Jesus e disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe só a servir? Dize-lhe que me ajude.
41 Mmɔ i Yesu to ɔɣere wũ sɔ, “O Marta, ato aɖaa so i ara gbodzoo iso lo!
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, andas muito inquieta e te preocupas com muitas coisas;
42 Ɣɛɛ ne, ira ka iwɛ̃ pɛ lonya sɔ aabie, fiɛ isɛɛ nɛmɔ i Maria ɔɖi gɔ kuwɛ̃ iisibafɔ wũ ne iso.”
42 no entanto, uma só coisa é necessária; Maria escolheu a boa parte, que lhe não será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.