João 4
Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs BKJ
1 Ma Farisise ɔnɔ sɔ Yesu to ɔpie maturi Ɣaa ndu, fiɛ ɔto ɔna marasuãdze ɔɖo Yohanes.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 Atoa sɔ Yesu mɔmɔ iipie kuwɛ̃ Ɣaa ndu, ɣɛɛ ɔ̃ marasuãdze nto mabara.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Ne ɔso Yesu ɔrui i Yudea ɔkpese ɔkɛlɛ Galilea.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Ɣɛɛ ne, ipia sɔ ɔ̃aki i Samaria karɔ̃ iso fiɛ ɔ̃akɛlɛ.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Yesu ɔba ɔ̃abo Samaria ɔmagɛ̃ gɔ marɔ sɔ Sikar kabenya. Ɔmagɛ̃ gɔgbe ɔbore ɔbo iputu nɛ i ma ɔwa Yakob ɔtã ɔ̃ ɔbi Yosef.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Yakob itubiɔ nɛ ɔɖi pia i mmɔ. Gɔ Yesu ɔba ɔ̃abo mmɔ lɛ kakɔme iɖɔwũ iweo-inyɔ ame ne, iɖa wũ ala ɔsɛ ɔso, ne ɔso ɔkpase ɔsɛ i itubiɔ nɛgbe kɔrɛ.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Samaria ɔrɔ̃go ɔwɛ̃ ɔba sɔ ɔba ɔ̃aɖu ndu, ne ɔso Yesu ɔɣere wũ sɔ, “Tã me ndu lonɛ.”
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Ɔwi gɔmɔ ame ne, Yesu marasuãdze ɔrui makpa ɔmagɛ̃ ame maaɣa araɖea.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Ɔrɔ̃go gɔgbe ɔkarɛ Yesu sɔ, “Nda ibara fiɛ fɔ ɔ Yudase to akarɛ me Samaria ɔrɔ̃go ndu nɛa?” Ɔkarɛ wũ ngbɔ alasɔ ma Yudase gu ma Samariase iisɛ mafe.
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Yesu ɔtã wũ mmuai sɔ, “Si ɔɣe aɣe Ɣaa karatã gu ngɔ nto ɔkarɛ-ɔ ndu ne, tee fɔ bowũ fɔ loakarɛ wũ sɔ ɔtã-ɔ ndu mɛ nsɛ mitã ngbã.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ɔrɔ̃go ɔkarɛ wũ sɔ, “Tete, gɔ ana nnɛ aaɖu ala ndu, fiɛ itubiɔ ana ɔwodoro ne, lɛ aaka ndu mɛ nsɛ mitã ngbã ngbe abɔrɛgu?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Ɛɛbɛrɛ fɔ loɖo bo Ɔwa Yakob gɔ loɖi itubiɔ nɛgbe ɔtã bo fiɛ ɔ̃ gu ɔ̃ mabi gu ma mabɔi ɔnɛ ndu mɛgbe?”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Ne Yesu ɔɣere wũ sɔ, “Ɔbiara gɔ nsɛ ɔnɛ ndu mɛgbe ne, ɔme to ɔ̃aledza wũ ikore.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Ɣɛɛ ngɔ loanɛ ndu mɛ loatã wũ ne, ɔme iisibakore wũ ɔnya. Alasɔ ndu mɛ loatã wũ ɔnɛ to miakpese ndu gɔdɛ̃a mɛ nto mibore mife ɔwi biara i ɔ̃ ame mitã wũ ngbã mɛ loisɛ miro.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Ɔrɔ̃go ɔɣere wũ sɔ, “Bosate, tã me ndu mɛgbe lonɛ si ɔme iisibakore me ɔnya sɔ loibakpese loba ngbe sɔ loba loaɖu ndu.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Ne Yesu ɔɣere wũ sɔ, “Kɛlɛ aakpere fɔ ɔrã si miba.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Ɔrɔ̃go ɔɣere Yesu sɔ, “Lona kurã.”
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 Gbaã iɖe aɣɛ. Alasɔ ɔɔyiri marɛrɛ̃ iru anya, fiɛ ngɔ iyo asi kiniɔ ana ne, iiɖe fɔ ɔrã ɔɖe.”
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Ɔrɔ̃go ɔɣere Yesu sɔ, “Tete, lonya sɔ Ɣaa kanyaɖidze aɖe!
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Bo ma Samariase mawa ɔsɔrɛ Ɣaa i kube gɔgbe iso, ɣɛɛ mi ma Yudase sɔ Yerusalem nɖe ngbegɔ boasɔrɛ Ɣaa.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Ne Yesu ɔɖi kanya sɔ, “Ɔrɔ̃go, fɔ me ɖe sɔ ɔwi to ɔba gɔ maturi iisibasɔrɛ bo Ɔse Ɣaa i kube gɔgbe iso, ɣee Yerusalem.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Mi ma Samariase ne, miiɣe ngɔ mito misɔrɛ. Ɣɛɛ bo ma Yudase ne, boɣe ngɔ boto bosɔrɛ, alasɔ bo kɔrɛ i Ɣaa iɖi ɔbɔrɛ.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Ɣɛɛ ɔwi to ɔba fiɛ ɔwi gɔmɔ ɔɔɣo sɔ Ɣaa masɔrɛdze gbaã aasɔrɛ wũ i Ɔ̃ Siwarã gu ɔnukuare ame, alasɔ masɔrɛdze magbe igbã i Ɣaa to ɔbie ne.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Gɔ Ɣaa ne Siwarã ɔɖe ɔso ne, ɔ̃ Siwarã ɔle gu ɔnukuare ame pɛ i maturi aawo ɔki fiɛ maasɔrɛ wũ lɛ kumɛgɔ ikote.”
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ne ɔrɔ̃go ɔɣere Yesu sɔ, “Loɣe sɔ Mesia gɔ marɔ sɔ Kristo to ɔ̃aba, fiɛ si ɔba ne, ɔto ɔ̃aɖi ira biara ɔɣere bo.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ne Yesu ɔɣere wũ sɔ, “Mme gɔ mme nto loɖegu-ɔ ika ne, mme nɖe wũ ne.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Ɔwi gɔmɔ ame ne, Yesu marasuãdze ɔba maabo fiɛ ibara ma ɣaa sɔ ɔto ɔɖegu ɔrɔ̃go ika, ɣɛɛ ma kuwɛ̃ iiwo ɔrɔ̃go ɔkarɛ sɔ, “Be ato abie?” ɣee makarɛ Bosate sɔ, “Be ɔso ato aɖegu wũ ika?”
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Ɔrɔ̃go ɔnyua ɔ̃ ituɖura ɔsɛ ɔrui ɔkɛlɛ ɔmagɛ̃ ame ɔsɛ ɔ̃aɣere maturi sɔ,
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 “Miba mianyɔ ɔrɛrɛ̃ gɔ loɣere me ira biara nɛ loɔbara lonya i wũ ngbã ame! Bɛrɛ ɔ̃ nɖe Kristo gɔmɔ?”
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Ne ɔso maturi ɔbɔrɛ i ɔmagɛ̃ ame makɛlɛ sɔ maanyɔ Yesu.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Ɔwi gɔmɔ ame ne, marasuãdze to mapɛ Yesu nrɔɔ̃ sɔ, “Ratedze, boto-ɔ i kukpa sɔ ba ɖe ara!”
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Ɣɛɛ Yesu ɔɣere ma sɔ, “Loba aɖera wa loaɖe ɣɛɛ miiɣe wã.”
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Ne ɔso marasuãdze ɔtsɛ so ikarɛ sɔ, “Bɛrɛ ɔwɛ̃ ɔbɔ wũ aɖera fiɛ boiɣe?”
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Yesu ɔɣere ma sɔ, “Wũ aɖera nɖe sɔ loabara ngɔ lopia me katɔ̃me kuɖɔɛ, lobara karabara ga ɔpia me lowiri.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Mi nsɛ miɣɛ sɔ, ‘Awa ana loɔkuti fiɛ ɔraɖui aabo kaa,’ ɣɛɛ mme nto loɣere mi sɔ, si minyɔ nkpɛkɔ̃ iso kukaakɔ ne, mianya sɔ kamɔ ɔɔbe kanya irui!
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Ngɔ nto ɔsɔrɛ̃ ɔraɖui fiɛ ɔto ɔsa ɔraɖui kanya ɔtã ngbã mɛ loisɛ miro i Ɣaa sɛ ɔtã kuso. Ne ɔso ngɔ losa ɔraɖui gu ngɔ losɔrɛ̃ ɔraɖui isoɣɔ aaɖe iwɛ̃.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Ne ɔso itɔ̃me nɛgbe pia i ne ame sɔ, ‘Ɔturi ɔwɛ̃ sɛ ɔsa ɔraɖui fiɛ ɔmama ana sɛ ɔsɔrɛ̃ ɔraɖui.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Lopia mi sɔ misɛ miasɔrɛ̃ ɔraɖui i kakpɛkɔ̃ ga iiɖe mi lokpɛ̃ ame, maturi mama lobara karabara i mmɔ, ɣɛɛ mi loana kã kusia.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ma Samariase gbodzoo i ɔmagɛ̃ gɔmɔ ame ɔfɔ Yesu maɖe, alasɔ ɔrɔ̃go gɔmɔ ɔɣere ma sɔ, “Ɔɣere me ira biara nɛ loɔbara lonya i wũ ngbã ame.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Gɔ mabɔrɛ maba ɔ̃ kɔrɛ ne, mapɛ wũ nrɔɔ̃ sɔ ɔwe i ma kɔrɛ kɛkɛĩ, ne ɔso Yesu ɔwe i ma kɔrɛ ayi anyɔ.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Maturi gbodzoo mama ana ɔfɔ wũ maɖe gɔ manɔ ɔ̃ itɔ̃me.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Ne maɣere ɔrɔ̃go sɔ, “Kiniɔ ne, bofɔ wũ boɖe, iiɖe nnɛ aɣere bo ɔso, ɣɛɛ bo mɔmɔ ɔɔnɔ ɔ̃ itɔ̃me fiɛ boɣe sɔ ɔ̃ nɖe kayiiso Ɖidze gbaã.”
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Ayi anyɔ kama ne, Yesu ɔbɔrɛ i mmɔ ɔkɛlɛ Galilea karɔ̃ iso.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Atoa sɔ Yesu mɔmɔ ɔɣɛ ku ɔwi gɔ lofe ame sɔ, “Ɣaa kanyaɖidze na kuwarɛ i ɔ̃ mɔmɔ aɖe ne,”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 gɔ ɔba ɔ̃abo Galilea ne, mafɔ wũ kukaakɔ, alasɔ gɔ masɛ Kukpi Ɔtakuwara Bo Iyi iɖe i Yerusalem ne, manya ira biara nɛ ɔbara i iyi kaɖekɔ̃.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Yesu ɔkpese ɔkɛlɛ Kana i Galilea ngbegɔ ɔfinikira ndu ɔbara ndã ɔnya. Abã ɔkpakpa ɔwɛ̃ pia i mmɔ gɔ ɔbi birɛrɛĩ nto ɔnyɛ i Kapernaum.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Gɔ ɔnɔ sɔ Yesu ɔbɔrɛ i Yudea ɔba Galilea ne, ɔba ɔ̃apɛ wũ nrɔɔ̃ ɔɣere wũ sɔ ɔba makɛlɛ Kapernaum si ɔba ɔ̃asa ɔ̃ ɔbi gɔ nto ɔnyɛ fiɛ ɔ̃ɔro ɔkpi.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Yesu ɔɣere wũ sɔ, “Si miinya awawãra gu akparĩ ne, miisɛ mifɔ miɖe.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Ɣɛɛ ɔkpakpa gɔmɔ ɔtã Yesu iti sɔ, “Bosate, loto-ɔ i kukpa sɔ ba bokɛlɛ si wũ ɔbi iibakpi.”
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ne Yesu ɔɣere wũ sɔ, “Kɛlɛ ne fɔ ɔbi to ɔ̃awe ngbã.”
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Ɔwi gɔ ɔsɛ ɔto ɔkɛlɛ ne, ɔ̃ maɖabo ɔba maaɣere wũ sɔ, “Fɔ ɔbi ɔɔsarɛ!”
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Ɔkarɛ ma sɔ mme ɔwi ame iɖe ɔsarɛ. Ne matã wũ mmuai sɔ, “Lɛ kakɔme ɔɖɔwũ ɔwɛ̃ ame ku kɔmakaɖe i kubetɔ ɔta wũ iso.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Ne ɔ̃ ɔse ɔnyigi sɔ ɔwi gɔmɔ ame tutuutu iɖe i Yesu ɔɣere wũ sɔ, “Fɔ ɔbi to ɔ̃awe ngbã,” ne. Ne ɔso ɔ̃ gu ɔ̃ iyo maturi ɔɖuɖu ɔfɔ Yesu maɖe.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Nnɛgbe nɖe iwawãra nyɔare nɛ i Yesu ɔbara i Galilea karɔ̃ iso gɔ ɔse i Yudea ɔba.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.