João 4
Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs ACF
1 Ma Farisise ɔnɔ sɔ Yesu to ɔpie maturi Ɣaa ndu, fiɛ ɔto ɔna marasuãdze ɔɖo Yohanes.
1 E quando o Senhor entendeu que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Atoa sɔ Yesu mɔmɔ iipie kuwɛ̃ Ɣaa ndu, ɣɛɛ ɔ̃ marasuãdze nto mabara.
2 (Ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Ne ɔso Yesu ɔrui i Yudea ɔkpese ɔkɛlɛ Galilea.
3 Deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Ɣɛɛ ne, ipia sɔ ɔ̃aki i Samaria karɔ̃ iso fiɛ ɔ̃akɛlɛ.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Yesu ɔba ɔ̃abo Samaria ɔmagɛ̃ gɔ marɔ sɔ Sikar kabenya. Ɔmagɛ̃ gɔgbe ɔbore ɔbo iputu nɛ i ma ɔwa Yakob ɔtã ɔ̃ ɔbi Yosef.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Yakob itubiɔ nɛ ɔɖi pia i mmɔ. Gɔ Yesu ɔba ɔ̃abo mmɔ lɛ kakɔme iɖɔwũ iweo-inyɔ ame ne, iɖa wũ ala ɔsɛ ɔso, ne ɔso ɔkpase ɔsɛ i itubiɔ nɛgbe kɔrɛ.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isto quase à hora sexta.
7 Samaria ɔrɔ̃go ɔwɛ̃ ɔba sɔ ɔba ɔ̃aɖu ndu, ne ɔso Yesu ɔɣere wũ sɔ, “Tã me ndu lonɛ.”
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Ɔwi gɔmɔ ame ne, Yesu marasuãdze ɔrui makpa ɔmagɛ̃ ame maaɣa araɖea.
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Ɔrɔ̃go gɔgbe ɔkarɛ Yesu sɔ, “Nda ibara fiɛ fɔ ɔ Yudase to akarɛ me Samaria ɔrɔ̃go ndu nɛa?” Ɔkarɛ wũ ngbɔ alasɔ ma Yudase gu ma Samariase iisɛ mafe.
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos).
10 Yesu ɔtã wũ mmuai sɔ, “Si ɔɣe aɣe Ɣaa karatã gu ngɔ nto ɔkarɛ-ɔ ndu ne, tee fɔ bowũ fɔ loakarɛ wũ sɔ ɔtã-ɔ ndu mɛ nsɛ mitã ngbã.”
10 Jesus respondeu, e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ɔrɔ̃go ɔkarɛ wũ sɔ, “Tete, gɔ ana nnɛ aaɖu ala ndu, fiɛ itubiɔ ana ɔwodoro ne, lɛ aaka ndu mɛ nsɛ mitã ngbã ngbe abɔrɛgu?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Ɛɛbɛrɛ fɔ loɖo bo Ɔwa Yakob gɔ loɖi itubiɔ nɛgbe ɔtã bo fiɛ ɔ̃ gu ɔ̃ mabi gu ma mabɔi ɔnɛ ndu mɛgbe?”
12 És tu maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Ne Yesu ɔɣere wũ sɔ, “Ɔbiara gɔ nsɛ ɔnɛ ndu mɛgbe ne, ɔme to ɔ̃aledza wũ ikore.
13 Jesus respondeu, e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede;
14 Ɣɛɛ ngɔ loanɛ ndu mɛ loatã wũ ne, ɔme iisibakore wũ ɔnya. Alasɔ ndu mɛ loatã wũ ɔnɛ to miakpese ndu gɔdɛ̃a mɛ nto mibore mife ɔwi biara i ɔ̃ ame mitã wũ ngbã mɛ loisɛ miro.”
14 Mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que salte para a vida eterna.
15 Ɔrɔ̃go ɔɣere wũ sɔ, “Bosate, tã me ndu mɛgbe lonɛ si ɔme iisibakore me ɔnya sɔ loibakpese loba ngbe sɔ loba loaɖu ndu.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, e não venha aqui tirá-la.
16 Ne Yesu ɔɣere wũ sɔ, “Kɛlɛ aakpere fɔ ɔrã si miba.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido, e vem cá.
17 Ɔrɔ̃go ɔɣere Yesu sɔ, “Lona kurã.”
17 A mulher respondeu, e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Gbaã iɖe aɣɛ. Alasɔ ɔɔyiri marɛrɛ̃ iru anya, fiɛ ngɔ iyo asi kiniɔ ana ne, iiɖe fɔ ɔrã ɔɖe.”
18 Porque tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Ɔrɔ̃go ɔɣere Yesu sɔ, “Tete, lonya sɔ Ɣaa kanyaɖidze aɖe!
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Bo ma Samariase mawa ɔsɔrɛ Ɣaa i kube gɔgbe iso, ɣɛɛ mi ma Yudase sɔ Yerusalem nɖe ngbegɔ boasɔrɛ Ɣaa.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Ne Yesu ɔɖi kanya sɔ, “Ɔrɔ̃go, fɔ me ɖe sɔ ɔwi to ɔba gɔ maturi iisibasɔrɛ bo Ɔse Ɣaa i kube gɔgbe iso, ɣee Yerusalem.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem, em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Mi ma Samariase ne, miiɣe ngɔ mito misɔrɛ. Ɣɛɛ bo ma Yudase ne, boɣe ngɔ boto bosɔrɛ, alasɔ bo kɔrɛ i Ɣaa iɖi ɔbɔrɛ.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ɣɛɛ ɔwi to ɔba fiɛ ɔwi gɔmɔ ɔɔɣo sɔ Ɣaa masɔrɛdze gbaã aasɔrɛ wũ i Ɔ̃ Siwarã gu ɔnukuare ame, alasɔ masɔrɛdze magbe igbã i Ɣaa to ɔbie ne.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Gɔ Ɣaa ne Siwarã ɔɖe ɔso ne, ɔ̃ Siwarã ɔle gu ɔnukuare ame pɛ i maturi aawo ɔki fiɛ maasɔrɛ wũ lɛ kumɛgɔ ikote.”
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Ne ɔrɔ̃go ɔɣere Yesu sɔ, “Loɣe sɔ Mesia gɔ marɔ sɔ Kristo to ɔ̃aba, fiɛ si ɔba ne, ɔto ɔ̃aɖi ira biara ɔɣere bo.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Ne Yesu ɔɣere wũ sɔ, “Mme gɔ mme nto loɖegu-ɔ ika ne, mme nɖe wũ ne.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ɔwi gɔmɔ ame ne, Yesu marasuãdze ɔba maabo fiɛ ibara ma ɣaa sɔ ɔto ɔɖegu ɔrɔ̃go ika, ɣɛɛ ma kuwɛ̃ iiwo ɔrɔ̃go ɔkarɛ sɔ, “Be ato abie?” ɣee makarɛ Bosate sɔ, “Be ɔso ato aɖegu wũ ika?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Ɔrɔ̃go ɔnyua ɔ̃ ituɖura ɔsɛ ɔrui ɔkɛlɛ ɔmagɛ̃ ame ɔsɛ ɔ̃aɣere maturi sɔ,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “Miba mianyɔ ɔrɛrɛ̃ gɔ loɣere me ira biara nɛ loɔbara lonya i wũ ngbã ame! Bɛrɛ ɔ̃ nɖe Kristo gɔmɔ?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Porventura não é este o Cristo?
30 Ne ɔso maturi ɔbɔrɛ i ɔmagɛ̃ ame makɛlɛ sɔ maanyɔ Yesu.
30 Saíram, pois, da cidade, e foram ter com ele.
31 Ɔwi gɔmɔ ame ne, marasuãdze to mapɛ Yesu nrɔɔ̃ sɔ, “Ratedze, boto-ɔ i kukpa sɔ ba ɖe ara!”
31 E entretanto os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Ɣɛɛ Yesu ɔɣere ma sɔ, “Loba aɖera wa loaɖe ɣɛɛ miiɣe wã.”
32 Ele, porém, lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Ne ɔso marasuãdze ɔtsɛ so ikarɛ sɔ, “Bɛrɛ ɔwɛ̃ ɔbɔ wũ aɖera fiɛ boiɣe?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém algo de comer?
34 Yesu ɔɣere ma sɔ, “Wũ aɖera nɖe sɔ loabara ngɔ lopia me katɔ̃me kuɖɔɛ, lobara karabara ga ɔpia me lowiri.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e realizar a sua obra.
35 Mi nsɛ miɣɛ sɔ, ‘Awa ana loɔkuti fiɛ ɔraɖui aabo kaa,’ ɣɛɛ mme nto loɣere mi sɔ, si minyɔ nkpɛkɔ̃ iso kukaakɔ ne, mianya sɔ kamɔ ɔɔbe kanya irui!
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Ngɔ nto ɔsɔrɛ̃ ɔraɖui fiɛ ɔto ɔsa ɔraɖui kanya ɔtã ngbã mɛ loisɛ miro i Ɣaa sɛ ɔtã kuso. Ne ɔso ngɔ losa ɔraɖui gu ngɔ losɔrɛ̃ ɔraɖui isoɣɔ aaɖe iwɛ̃.
36 E o que ceifa recebe galardão, e ajunta fruto para a vida eterna; para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 Ne ɔso itɔ̃me nɛgbe pia i ne ame sɔ, ‘Ɔturi ɔwɛ̃ sɛ ɔsa ɔraɖui fiɛ ɔmama ana sɛ ɔsɔrɛ̃ ɔraɖui.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado, que um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Lopia mi sɔ misɛ miasɔrɛ̃ ɔraɖui i kakpɛkɔ̃ ga iiɖe mi lokpɛ̃ ame, maturi mama lobara karabara i mmɔ, ɣɛɛ mi loana kã kusia.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ma Samariase gbodzoo i ɔmagɛ̃ gɔmɔ ame ɔfɔ Yesu maɖe, alasɔ ɔrɔ̃go gɔmɔ ɔɣere ma sɔ, “Ɔɣere me ira biara nɛ loɔbara lonya i wũ ngbã ame.”
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Gɔ mabɔrɛ maba ɔ̃ kɔrɛ ne, mapɛ wũ nrɔɔ̃ sɔ ɔwe i ma kɔrɛ kɛkɛĩ, ne ɔso Yesu ɔwe i ma kɔrɛ ayi anyɔ.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Maturi gbodzoo mama ana ɔfɔ wũ maɖe gɔ manɔ ɔ̃ itɔ̃me.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Ne maɣere ɔrɔ̃go sɔ, “Kiniɔ ne, bofɔ wũ boɖe, iiɖe nnɛ aɣere bo ɔso, ɣɛɛ bo mɔmɔ ɔɔnɔ ɔ̃ itɔ̃me fiɛ boɣe sɔ ɔ̃ nɖe kayiiso Ɖidze gbaã.”
42 E diziam à mulher: Já não é pelo teu dito que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Ayi anyɔ kama ne, Yesu ɔbɔrɛ i mmɔ ɔkɛlɛ Galilea karɔ̃ iso.
43 E dois dias depois partiu dali, e foi para a Galiléia.
44 Atoa sɔ Yesu mɔmɔ ɔɣɛ ku ɔwi gɔ lofe ame sɔ, “Ɣaa kanyaɖidze na kuwarɛ i ɔ̃ mɔmɔ aɖe ne,”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 gɔ ɔba ɔ̃abo Galilea ne, mafɔ wũ kukaakɔ, alasɔ gɔ masɛ Kukpi Ɔtakuwara Bo Iyi iɖe i Yerusalem ne, manya ira biara nɛ ɔbara i iyi kaɖekɔ̃.
45 Chegando, pois, à Galiléia, os galileus o receberam, vistas todas as coisas que fizera em Jerusalém, no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Yesu ɔkpese ɔkɛlɛ Kana i Galilea ngbegɔ ɔfinikira ndu ɔbara ndã ɔnya. Abã ɔkpakpa ɔwɛ̃ pia i mmɔ gɔ ɔbi birɛrɛĩ nto ɔnyɛ i Kapernaum.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Gɔ ɔnɔ sɔ Yesu ɔbɔrɛ i Yudea ɔba Galilea ne, ɔba ɔ̃apɛ wũ nrɔɔ̃ ɔɣere wũ sɔ ɔba makɛlɛ Kapernaum si ɔba ɔ̃asa ɔ̃ ɔbi gɔ nto ɔnyɛ fiɛ ɔ̃ɔro ɔkpi.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e rogou-lhe que descesse, e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Yesu ɔɣere wũ sɔ, “Si miinya awawãra gu akparĩ ne, miisɛ mifɔ miɖe.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Ɣɛɛ ɔkpakpa gɔmɔ ɔtã Yesu iti sɔ, “Bosate, loto-ɔ i kukpa sɔ ba bokɛlɛ si wũ ɔbi iibakpi.”
49 Disse-lhe o nobre: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ne Yesu ɔɣere wũ sɔ, “Kɛlɛ ne fɔ ɔbi to ɔ̃awe ngbã.”
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e partiu.
51 Ɔwi gɔ ɔsɛ ɔto ɔkɛlɛ ne, ɔ̃ maɖabo ɔba maaɣere wũ sɔ, “Fɔ ɔbi ɔɔsarɛ!”
51 E descendo ele logo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Ɔkarɛ ma sɔ mme ɔwi ame iɖe ɔsarɛ. Ne matã wũ mmuai sɔ, “Lɛ kakɔme ɔɖɔwũ ɔwɛ̃ ame ku kɔmakaɖe i kubetɔ ɔta wũ iso.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor. E disseram-lhe: Ontem às sete horas a febre o deixou.
53 Ne ɔ̃ ɔse ɔnyigi sɔ ɔwi gɔmɔ ame tutuutu iɖe i Yesu ɔɣere wũ sɔ, “Fɔ ɔbi to ɔ̃awe ngbã,” ne. Ne ɔso ɔ̃ gu ɔ̃ iyo maturi ɔɖuɖu ɔfɔ Yesu maɖe.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Nnɛgbe nɖe iwawãra nyɔare nɛ i Yesu ɔbara i Galilea karɔ̃ iso gɔ ɔse i Yudea ɔba.
54 Jesus fez este segundo milagre, quando ia da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.