João 4
Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs ARA
1 Ma Farisise ɔnɔ sɔ Yesu to ɔpie maturi Ɣaa ndu, fiɛ ɔto ɔna marasuãdze ɔɖo Yohanes.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Atoa sɔ Yesu mɔmɔ iipie kuwɛ̃ Ɣaa ndu, ɣɛɛ ɔ̃ marasuãdze nto mabara.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Ne ɔso Yesu ɔrui i Yudea ɔkpese ɔkɛlɛ Galilea.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ɣɛɛ ne, ipia sɔ ɔ̃aki i Samaria karɔ̃ iso fiɛ ɔ̃akɛlɛ.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Yesu ɔba ɔ̃abo Samaria ɔmagɛ̃ gɔ marɔ sɔ Sikar kabenya. Ɔmagɛ̃ gɔgbe ɔbore ɔbo iputu nɛ i ma ɔwa Yakob ɔtã ɔ̃ ɔbi Yosef.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Yakob itubiɔ nɛ ɔɖi pia i mmɔ. Gɔ Yesu ɔba ɔ̃abo mmɔ lɛ kakɔme iɖɔwũ iweo-inyɔ ame ne, iɖa wũ ala ɔsɛ ɔso, ne ɔso ɔkpase ɔsɛ i itubiɔ nɛgbe kɔrɛ.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Samaria ɔrɔ̃go ɔwɛ̃ ɔba sɔ ɔba ɔ̃aɖu ndu, ne ɔso Yesu ɔɣere wũ sɔ, “Tã me ndu lonɛ.”
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Ɔwi gɔmɔ ame ne, Yesu marasuãdze ɔrui makpa ɔmagɛ̃ ame maaɣa araɖea.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Ɔrɔ̃go gɔgbe ɔkarɛ Yesu sɔ, “Nda ibara fiɛ fɔ ɔ Yudase to akarɛ me Samaria ɔrɔ̃go ndu nɛa?” Ɔkarɛ wũ ngbɔ alasɔ ma Yudase gu ma Samariase iisɛ mafe.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Yesu ɔtã wũ mmuai sɔ, “Si ɔɣe aɣe Ɣaa karatã gu ngɔ nto ɔkarɛ-ɔ ndu ne, tee fɔ bowũ fɔ loakarɛ wũ sɔ ɔtã-ɔ ndu mɛ nsɛ mitã ngbã.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ɔrɔ̃go ɔkarɛ wũ sɔ, “Tete, gɔ ana nnɛ aaɖu ala ndu, fiɛ itubiɔ ana ɔwodoro ne, lɛ aaka ndu mɛ nsɛ mitã ngbã ngbe abɔrɛgu?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Ɛɛbɛrɛ fɔ loɖo bo Ɔwa Yakob gɔ loɖi itubiɔ nɛgbe ɔtã bo fiɛ ɔ̃ gu ɔ̃ mabi gu ma mabɔi ɔnɛ ndu mɛgbe?”
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Ne Yesu ɔɣere wũ sɔ, “Ɔbiara gɔ nsɛ ɔnɛ ndu mɛgbe ne, ɔme to ɔ̃aledza wũ ikore.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Ɣɛɛ ngɔ loanɛ ndu mɛ loatã wũ ne, ɔme iisibakore wũ ɔnya. Alasɔ ndu mɛ loatã wũ ɔnɛ to miakpese ndu gɔdɛ̃a mɛ nto mibore mife ɔwi biara i ɔ̃ ame mitã wũ ngbã mɛ loisɛ miro.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Ɔrɔ̃go ɔɣere wũ sɔ, “Bosate, tã me ndu mɛgbe lonɛ si ɔme iisibakore me ɔnya sɔ loibakpese loba ngbe sɔ loba loaɖu ndu.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Ne Yesu ɔɣere wũ sɔ, “Kɛlɛ aakpere fɔ ɔrã si miba.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Ɔrɔ̃go ɔɣere Yesu sɔ, “Lona kurã.”
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Gbaã iɖe aɣɛ. Alasɔ ɔɔyiri marɛrɛ̃ iru anya, fiɛ ngɔ iyo asi kiniɔ ana ne, iiɖe fɔ ɔrã ɔɖe.”
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Ɔrɔ̃go ɔɣere Yesu sɔ, “Tete, lonya sɔ Ɣaa kanyaɖidze aɖe!
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Bo ma Samariase mawa ɔsɔrɛ Ɣaa i kube gɔgbe iso, ɣɛɛ mi ma Yudase sɔ Yerusalem nɖe ngbegɔ boasɔrɛ Ɣaa.”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ne Yesu ɔɖi kanya sɔ, “Ɔrɔ̃go, fɔ me ɖe sɔ ɔwi to ɔba gɔ maturi iisibasɔrɛ bo Ɔse Ɣaa i kube gɔgbe iso, ɣee Yerusalem.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Mi ma Samariase ne, miiɣe ngɔ mito misɔrɛ. Ɣɛɛ bo ma Yudase ne, boɣe ngɔ boto bosɔrɛ, alasɔ bo kɔrɛ i Ɣaa iɖi ɔbɔrɛ.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ɣɛɛ ɔwi to ɔba fiɛ ɔwi gɔmɔ ɔɔɣo sɔ Ɣaa masɔrɛdze gbaã aasɔrɛ wũ i Ɔ̃ Siwarã gu ɔnukuare ame, alasɔ masɔrɛdze magbe igbã i Ɣaa to ɔbie ne.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Gɔ Ɣaa ne Siwarã ɔɖe ɔso ne, ɔ̃ Siwarã ɔle gu ɔnukuare ame pɛ i maturi aawo ɔki fiɛ maasɔrɛ wũ lɛ kumɛgɔ ikote.”
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Ne ɔrɔ̃go ɔɣere Yesu sɔ, “Loɣe sɔ Mesia gɔ marɔ sɔ Kristo to ɔ̃aba, fiɛ si ɔba ne, ɔto ɔ̃aɖi ira biara ɔɣere bo.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ne Yesu ɔɣere wũ sɔ, “Mme gɔ mme nto loɖegu-ɔ ika ne, mme nɖe wũ ne.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ɔwi gɔmɔ ame ne, Yesu marasuãdze ɔba maabo fiɛ ibara ma ɣaa sɔ ɔto ɔɖegu ɔrɔ̃go ika, ɣɛɛ ma kuwɛ̃ iiwo ɔrɔ̃go ɔkarɛ sɔ, “Be ato abie?” ɣee makarɛ Bosate sɔ, “Be ɔso ato aɖegu wũ ika?”
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Ɔrɔ̃go ɔnyua ɔ̃ ituɖura ɔsɛ ɔrui ɔkɛlɛ ɔmagɛ̃ ame ɔsɛ ɔ̃aɣere maturi sɔ,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Miba mianyɔ ɔrɛrɛ̃ gɔ loɣere me ira biara nɛ loɔbara lonya i wũ ngbã ame! Bɛrɛ ɔ̃ nɖe Kristo gɔmɔ?”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Ne ɔso maturi ɔbɔrɛ i ɔmagɛ̃ ame makɛlɛ sɔ maanyɔ Yesu.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Ɔwi gɔmɔ ame ne, marasuãdze to mapɛ Yesu nrɔɔ̃ sɔ, “Ratedze, boto-ɔ i kukpa sɔ ba ɖe ara!”
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Ɣɛɛ Yesu ɔɣere ma sɔ, “Loba aɖera wa loaɖe ɣɛɛ miiɣe wã.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Ne ɔso marasuãdze ɔtsɛ so ikarɛ sɔ, “Bɛrɛ ɔwɛ̃ ɔbɔ wũ aɖera fiɛ boiɣe?”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Yesu ɔɣere ma sɔ, “Wũ aɖera nɖe sɔ loabara ngɔ lopia me katɔ̃me kuɖɔɛ, lobara karabara ga ɔpia me lowiri.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Mi nsɛ miɣɛ sɔ, ‘Awa ana loɔkuti fiɛ ɔraɖui aabo kaa,’ ɣɛɛ mme nto loɣere mi sɔ, si minyɔ nkpɛkɔ̃ iso kukaakɔ ne, mianya sɔ kamɔ ɔɔbe kanya irui!
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Ngɔ nto ɔsɔrɛ̃ ɔraɖui fiɛ ɔto ɔsa ɔraɖui kanya ɔtã ngbã mɛ loisɛ miro i Ɣaa sɛ ɔtã kuso. Ne ɔso ngɔ losa ɔraɖui gu ngɔ losɔrɛ̃ ɔraɖui isoɣɔ aaɖe iwɛ̃.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Ne ɔso itɔ̃me nɛgbe pia i ne ame sɔ, ‘Ɔturi ɔwɛ̃ sɛ ɔsa ɔraɖui fiɛ ɔmama ana sɛ ɔsɔrɛ̃ ɔraɖui.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Lopia mi sɔ misɛ miasɔrɛ̃ ɔraɖui i kakpɛkɔ̃ ga iiɖe mi lokpɛ̃ ame, maturi mama lobara karabara i mmɔ, ɣɛɛ mi loana kã kusia.”
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ma Samariase gbodzoo i ɔmagɛ̃ gɔmɔ ame ɔfɔ Yesu maɖe, alasɔ ɔrɔ̃go gɔmɔ ɔɣere ma sɔ, “Ɔɣere me ira biara nɛ loɔbara lonya i wũ ngbã ame.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Gɔ mabɔrɛ maba ɔ̃ kɔrɛ ne, mapɛ wũ nrɔɔ̃ sɔ ɔwe i ma kɔrɛ kɛkɛĩ, ne ɔso Yesu ɔwe i ma kɔrɛ ayi anyɔ.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Maturi gbodzoo mama ana ɔfɔ wũ maɖe gɔ manɔ ɔ̃ itɔ̃me.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Ne maɣere ɔrɔ̃go sɔ, “Kiniɔ ne, bofɔ wũ boɖe, iiɖe nnɛ aɣere bo ɔso, ɣɛɛ bo mɔmɔ ɔɔnɔ ɔ̃ itɔ̃me fiɛ boɣe sɔ ɔ̃ nɖe kayiiso Ɖidze gbaã.”
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ayi anyɔ kama ne, Yesu ɔbɔrɛ i mmɔ ɔkɛlɛ Galilea karɔ̃ iso.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Atoa sɔ Yesu mɔmɔ ɔɣɛ ku ɔwi gɔ lofe ame sɔ, “Ɣaa kanyaɖidze na kuwarɛ i ɔ̃ mɔmɔ aɖe ne,”
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 gɔ ɔba ɔ̃abo Galilea ne, mafɔ wũ kukaakɔ, alasɔ gɔ masɛ Kukpi Ɔtakuwara Bo Iyi iɖe i Yerusalem ne, manya ira biara nɛ ɔbara i iyi kaɖekɔ̃.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Yesu ɔkpese ɔkɛlɛ Kana i Galilea ngbegɔ ɔfinikira ndu ɔbara ndã ɔnya. Abã ɔkpakpa ɔwɛ̃ pia i mmɔ gɔ ɔbi birɛrɛĩ nto ɔnyɛ i Kapernaum.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Gɔ ɔnɔ sɔ Yesu ɔbɔrɛ i Yudea ɔba Galilea ne, ɔba ɔ̃apɛ wũ nrɔɔ̃ ɔɣere wũ sɔ ɔba makɛlɛ Kapernaum si ɔba ɔ̃asa ɔ̃ ɔbi gɔ nto ɔnyɛ fiɛ ɔ̃ɔro ɔkpi.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Yesu ɔɣere wũ sɔ, “Si miinya awawãra gu akparĩ ne, miisɛ mifɔ miɖe.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Ɣɛɛ ɔkpakpa gɔmɔ ɔtã Yesu iti sɔ, “Bosate, loto-ɔ i kukpa sɔ ba bokɛlɛ si wũ ɔbi iibakpi.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ne Yesu ɔɣere wũ sɔ, “Kɛlɛ ne fɔ ɔbi to ɔ̃awe ngbã.”
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Ɔwi gɔ ɔsɛ ɔto ɔkɛlɛ ne, ɔ̃ maɖabo ɔba maaɣere wũ sɔ, “Fɔ ɔbi ɔɔsarɛ!”
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Ɔkarɛ ma sɔ mme ɔwi ame iɖe ɔsarɛ. Ne matã wũ mmuai sɔ, “Lɛ kakɔme ɔɖɔwũ ɔwɛ̃ ame ku kɔmakaɖe i kubetɔ ɔta wũ iso.”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Ne ɔ̃ ɔse ɔnyigi sɔ ɔwi gɔmɔ ame tutuutu iɖe i Yesu ɔɣere wũ sɔ, “Fɔ ɔbi to ɔ̃awe ngbã,” ne. Ne ɔso ɔ̃ gu ɔ̃ iyo maturi ɔɖuɖu ɔfɔ Yesu maɖe.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Nnɛgbe nɖe iwawãra nyɔare nɛ i Yesu ɔbara i Galilea karɔ̃ iso gɔ ɔse i Yudea ɔba.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.