1 Tessalonicenses 2
Akawaio NT (AKE_BSS) vs NTLH
1 Utonpa ton, i'tu auya'nokon ina uya aka'kʉranpasa' kon a'tai, notʉn pe iyesi'pʉ pen.
1 Vocês sabem muito bem, irmãos, que a nossa visita não ficou sem proveito.
2 Mi'tuyatʉi'ne' kasa rɨ, wapiya kuru ina kota'ma'pʉ to' uya mɨrɨ awonsi'kɨ ina sapema'pʉ to' uya Piri'pai yau, e'tane Papa itese' pɨ' ina e'to' uya tʉpika'tɨi' ina esi wakʉ itekareei ɨnekamapai kuru ɨpɨ'nokon pana' pe rɨ ewa'nomanin e'tane.
2 Sabem também como fomos maltratados e insultados na cidade de Filipos, antes de chegarmos aí em Tessalônica. Fomos muito combatidos, mas o nosso Deus nos deu coragem para anunciar a vocês a boa notícia que vem dele.
3 Apʉne pʉra ina nekama'ponʉ ipan pe esi ipokena' pen winɨ iye'sa' pe pen mɨrɨ pe pʉra ɨri pe ina eseru esi pen nɨ, mɨrɨ pe pʉra ina uya rɨ ɨyenku'tɨ kon pen.
3 Aquilo que anunciamos a vocês não se baseia em erros ou em má intenção; e também não tentamos enganar ninguém.
4 Mɨrɨ kasa pen, ina usaurokʉ ka'pon amʉ' Papa uya wakʉ ku'sa' auya'nokon man tasa' ipɨ' ton pe wakʉ itekare nonkasa' itena' ton pe itesa' pe ina e'to' pe. Ka'pon amʉ' uya tapurɨpɨ'to' kon pe ina esi pen e'tane Papa uya rɨken tapurɨpɨ'to' kon pe. Papa esi ina ewan i'tupɨ'nin.
4 Pelo contrário, sempre falamos como Deus quer que falemos, porque ele nos aprovou e nos deu a tarefa de anunciar o evangelho . Não queremos agradar as pessoas, mas a Deus, que põe à prova as nossas intenções.
5 I'tu auya'nokon ina usauro'sa' pʉra iyesi pori' pe ɨku'nin kon pe, ina uya mentai te'to' kon wapu'tɨ pʉra iyesi ɨpiyapai'nokon emʉ' wapu ke—Papa uya rɨ nɨrɨ i'tu.
5 Pois vocês sabem muito bem que não usamos palavras bonitas para enganar vocês, nem procuramos tapear vocês para conseguir dinheiro. Deus é testemunha disso.
6 Ka'pon amʉ' uya ina apurɨpɨtʉ i'se ina esi'pʉ pen, ɨmɨrɨ'nokon nɨ mɨrɨ pe pʉra ɨnʉ' yan nɨ.
6 Nunca procuramos elogios de ninguém, nem de vocês nem de outros.
7 Kʉrai nennoko'san pe itekare ekamai' ina nesii'no ɨyerupa'nokon pʉrata winɨ, e'tane ɨ'sɨ'mʉn yaino kon pe rɨ ina esi'pʉ ɨ'koro'tau'nokon, isan esi aiko ton tʉmunkɨ mainanpa pɨ' kasa.
7 No entanto, tínhamos o direito de exigir de vocês alguma coisa, por sermos apóstolos de Cristo. Mas, quando estivemos com vocês, nós fomos como crianças, fomos como uma mãe ao cuidar dos seus filhos.
8 Ina uya ipan pe rɨ ɨi'nʉnka kon; mɨrɨ uriya', ipan pe rɨ pori' pe tesi kon wenai ina esi'pʉ, wakʉ rɨken Papa ekareei ekama pɨ' ɨpɨ'nokon pen, e'tane ina uko'manto' rɨ nɨrɨ tʉnin pe ɨyena'nokon, apʉne pʉra ina i'nʉn pe ɨyenasa' kon wenai.
8 Nós os amávamos tanto, que gostaríamos de ter dado a vocês não somente a boa notícia que vem de Deus, mas até mesmo a nossa própria vida. Como nós os amávamos!
9 Utonpa ton, mi'tuyatʉi'ne' kasa rɨ ina e'tʉrawasoma'pʉ sa'man pe rɨ ɨpiyau'nokon tesi kon a'tai, ewarupɨ nawɨrɨ rɨ mɨrɨ awonsi'kɨ wʉi nai'ne rɨ ɨyerupa'nokon ina esi namai', wakʉ Papa ekareei ekama pɨ' tesi kon koro'tau ɨpɨ'nokon.
9 Irmãos, vocês com certeza lembram de como trabalhamos e lutamos para ganhar o nosso sustento. Trabalhávamos de dia e de noite a fim de não sermos uma carga para vocês, enquanto anunciávamos a vocês a boa notícia que vem de Deus.
10 Ɨmɨrɨ'nokon esi ennin nan pe, Papa rɨ kanan esi, wakʉ pe, ipokena' pe mɨrɨ awonsi'kɨ ima'takʉʉi pʉra rɨ ina esi'pʉ ɨmɨrɨ'nokon apurɨnin nan koro'tau.
10 Vocês são nossas testemunhas e Deus também de que o nosso comportamento entre vocês que creram foi limpo, correto e sem nenhuma falha.
11 Apʉne pʉra i'tu auya'nokon akaisarɨ'nokon ina uya apanama'pʉ kon, tʉmunkɨ ton panama ikʉipʉnʉ uya kasa,
11 Vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata os seus filhos.
12 ɨpori'mapɨtʉ kon, aya'kwarʉ kon ne'pɨtʉ pɨ' mɨrɨ awonsi'kɨ ayapiyo'ma kon pɨ' ɨuko'manto' kon yau ɨuko'mamʉ kon pa Papa e'to' i'se awɨrɨ, ɨkɨ'manin kon esa' wannɨ pe mɨrɨ awonsi'kɨ eke pe tʉpokon pe ɨwe'to' kon ya'.
12 Nós os animamos e aconselhamos para que vocês vivessem de uma maneira que agrade a Deus, que os chama para terem parte no seu Reino e na sua glória .
13 Miyarɨ rɨ tenki ta pɨ' ina man Papa pɨ', apʉne pʉra itekare etasa' auya'nokon pɨ' ina nekamanʉ, apurɨ'pʉ auya'nokon ka'pon amʉ' nʉkoneka'pʉ pe pʉra rɨ, e'tane na'ne' kasa kuru rɨ, Papa Maimu rɨ, e'tʉrawasoman pɨ' na'ne' ɨmɨrɨ'nokon apurɨnin nan yau.
13 E existe outra razão pela qual sempre damos graças a Deus. Quando levamos a vocês a mensagem de Deus, vocês a ouviram e aceitaram. Não a aceitaram como uma mensagem que vem de pessoas, mas como a mensagem que vem de Deus, o que, de fato, ela é. Pois Deus está agindo em vocês, os que creem.
14 Apʉne pʉra ɨmɨrɨ'nokon, utonpa ton ena'pʉ Papa so'sii ton Isutiya pon kon kasa, Kʉrai Sises ese' pokon kon: Apata'se' yawon kon uya rɨ ɨkota'ma'pʉ kon, Esuwerʉ amʉ' uya apurɨnin nan kota'ma'pʉ rʉ'pʉ kasa rɨ marɨ.
14 Meus irmãos, o que aconteceu com vocês já havia acontecido também com as igrejas de Deus na Judeia, com o povo dali que pertence a Cristo Jesus. Vocês foram perseguidos pelos seus próprios patrícios do mesmo modo que os cristãos da Judeia foram perseguidos pelos judeus.
15 Kamoro rɨ Esuwerʉ amʉ' uya rɨ marɨ Itepuru Sises mɨrɨ awonsi'kɨ pu'kena' ton tʉ'ka'pʉ, kamoro uya rɨ marɨ ina enpa'ka'pʉ. Serɨ kupʉ to' uya esi Papa ewaruma pe, tanporon kon nɨ pɨ' ɨsɨ pe to' esi.
15 Foram os judeus que mataram o Senhor Jesus e os profetas e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são inimigos de todos.
16 Ina uya itekare ekama i'se pʉra to' esi'pʉ Esuwerʉ amʉ' pen pɨ', to' epika'tɨto' pe. Serɨ kasa rɨ tʉmakooi kon ka'pu'tɨnin nan ipʉ'kʉ pona rɨ. Iye'seposa' si, Papa uya kota'man nɨto' uye'to' to' pona iu'matʉ pe rɨ.
16 Tentam até nos impedir de anunciarmos a mensagem de salvação aos não judeus. Com isso eles completam o total dos pecados que eles têm cometido. Mas agora o castigo de Deus caiu finalmente sobre eles.
17 E'tane, utonpa ton, aka'ne' pe rɨ ina pʉra ɨpiyau'nokon iyesi'pʉ a'tai (ka'pon pe, usenuminkan nɨto' yau pen), ipan pe ina e'to' ɨyenpai'nokon yau ɨyento' kon pe sa'man pe ina usi'tu'pʉ.
17 Irmãos, nós tivemos de nos separar de vocês por algum tempo. Estamos longe dos olhos, mas perto do coração. Sentimos muitas saudades de vocês e gostaríamos de vê-los outra vez.
18 Apʉne pʉra ɨtɨpai ina esi pɨ' ɨpiya'nokon—i'nai rɨ sa'ne urɨ, Paarʉ uya iku'kaa'pʉ mɨrɨ awonsi'kɨ iku'kaa'pʉ uya kanan—e'tane Se'tanuya ina ereutanʉ'pɨtʉ'pʉ.
18 Por isso quisemos ir até aí e fazer uma visita a vocês. Pelo menos eu, Paulo, quis fazer isso mais de uma vez, mas Satanás não nos deixou.
19 Apʉne pʉra ɨ'rɨ ken esi ina e'ku'to' pe, ina epori'mato' pe, mɨrɨ pe pʉra aro', kʉron tato' ina utapurɨto' yai pe, Sises ina epuru rau iyepʉ a'tai? Ɨmɨrɨ'nokon pen pe'?
19 Afinal, quando o nosso Senhor Jesus vier, vocês e ninguém mais são de modo todo especial a nossa esperança, a nossa alegria e o nosso motivo de satisfação, diante dele, pela nossa vitória.
20 I'nai rɨ kuru, ɨmɨrɨ'nokon esi ina apurɨpɨ'to' ipɨkɨrɨ pe mɨrɨ awonsi'kɨ ina epori'mato' pe.
20 Sim, vocês são o nosso orgulho e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.