1 Tessalonicenses 2

Akawaio NT (AKE_BSS) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Utonpa ton, i'tu auya'nokon ina uya aka'kʉranpasa' kon a'tai, notʉn pe iyesi'pʉ pen.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Mi'tuyatʉi'ne' kasa rɨ, wapiya kuru ina kota'ma'pʉ to' uya mɨrɨ awonsi'kɨ ina sapema'pʉ to' uya Piri'pai yau, e'tane Papa itese' pɨ' ina e'to' uya tʉpika'tɨi' ina esi wakʉ itekareei ɨnekamapai kuru ɨpɨ'nokon pana' pe rɨ ewa'nomanin e'tane.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Apʉne pʉra ina nekama'ponʉ ipan pe esi ipokena' pen winɨ iye'sa' pe pen mɨrɨ pe pʉra ɨri pe ina eseru esi pen nɨ, mɨrɨ pe pʉra ina uya rɨ ɨyenku'tɨ kon pen.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Mɨrɨ kasa pen, ina usaurokʉ ka'pon amʉ' Papa uya wakʉ ku'sa' auya'nokon man tasa' ipɨ' ton pe wakʉ itekare nonkasa' itena' ton pe itesa' pe ina e'to' pe. Ka'pon amʉ' uya tapurɨpɨ'to' kon pe ina esi pen e'tane Papa uya rɨken tapurɨpɨ'to' kon pe. Papa esi ina ewan i'tupɨ'nin.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 I'tu auya'nokon ina usauro'sa' pʉra iyesi pori' pe ɨku'nin kon pe, ina uya mentai te'to' kon wapu'tɨ pʉra iyesi ɨpiyapai'nokon emʉ' wapu ke—Papa uya rɨ nɨrɨ i'tu.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Ka'pon amʉ' uya ina apurɨpɨtʉ i'se ina esi'pʉ pen, ɨmɨrɨ'nokon nɨ mɨrɨ pe pʉra ɨnʉ' yan nɨ.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Kʉrai nennoko'san pe itekare ekamai' ina nesii'no ɨyerupa'nokon pʉrata winɨ, e'tane ɨ'sɨ'mʉn yaino kon pe rɨ ina esi'pʉ ɨ'koro'tau'nokon, isan esi aiko ton tʉmunkɨ mainanpa pɨ' kasa.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Ina uya ipan pe rɨ ɨi'nʉnka kon; mɨrɨ uriya', ipan pe rɨ pori' pe tesi kon wenai ina esi'pʉ, wakʉ rɨken Papa ekareei ekama pɨ' ɨpɨ'nokon pen, e'tane ina uko'manto' rɨ nɨrɨ tʉnin pe ɨyena'nokon, apʉne pʉra ina i'nʉn pe ɨyenasa' kon wenai.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Utonpa ton, mi'tuyatʉi'ne' kasa rɨ ina e'tʉrawasoma'pʉ sa'man pe rɨ ɨpiyau'nokon tesi kon a'tai, ewarupɨ nawɨrɨ rɨ mɨrɨ awonsi'kɨ wʉi nai'ne rɨ ɨyerupa'nokon ina esi namai', wakʉ Papa ekareei ekama pɨ' tesi kon koro'tau ɨpɨ'nokon.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Ɨmɨrɨ'nokon esi ennin nan pe, Papa rɨ kanan esi, wakʉ pe, ipokena' pe mɨrɨ awonsi'kɨ ima'takʉʉi pʉra rɨ ina esi'pʉ ɨmɨrɨ'nokon apurɨnin nan koro'tau.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Apʉne pʉra i'tu auya'nokon akaisarɨ'nokon ina uya apanama'pʉ kon, tʉmunkɨ ton panama ikʉipʉnʉ uya kasa,
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 ɨpori'mapɨtʉ kon, aya'kwarʉ kon ne'pɨtʉ pɨ' mɨrɨ awonsi'kɨ ayapiyo'ma kon pɨ' ɨuko'manto' kon yau ɨuko'mamʉ kon pa Papa e'to' i'se awɨrɨ, ɨkɨ'manin kon esa' wannɨ pe mɨrɨ awonsi'kɨ eke pe tʉpokon pe ɨwe'to' kon ya'.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Miyarɨ rɨ tenki ta pɨ' ina man Papa pɨ', apʉne pʉra itekare etasa' auya'nokon pɨ' ina nekamanʉ, apurɨ'pʉ auya'nokon ka'pon amʉ' nʉkoneka'pʉ pe pʉra rɨ, e'tane na'ne' kasa kuru rɨ, Papa Maimu rɨ, e'tʉrawasoman pɨ' na'ne' ɨmɨrɨ'nokon apurɨnin nan yau.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Apʉne pʉra ɨmɨrɨ'nokon, utonpa ton ena'pʉ Papa so'sii ton Isutiya pon kon kasa, Kʉrai Sises ese' pokon kon: Apata'se' yawon kon uya rɨ ɨkota'ma'pʉ kon, Esuwerʉ amʉ' uya apurɨnin nan kota'ma'pʉ rʉ'pʉ kasa rɨ marɨ.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Kamoro rɨ Esuwerʉ amʉ' uya rɨ marɨ Itepuru Sises mɨrɨ awonsi'kɨ pu'kena' ton tʉ'ka'pʉ, kamoro uya rɨ marɨ ina enpa'ka'pʉ. Serɨ kupʉ to' uya esi Papa ewaruma pe, tanporon kon nɨ pɨ' ɨsɨ pe to' esi.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Ina uya itekare ekama i'se pʉra to' esi'pʉ Esuwerʉ amʉ' pen pɨ', to' epika'tɨto' pe. Serɨ kasa rɨ tʉmakooi kon ka'pu'tɨnin nan ipʉ'kʉ pona rɨ. Iye'seposa' si, Papa uya kota'man nɨto' uye'to' to' pona iu'matʉ pe rɨ.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 E'tane, utonpa ton, aka'ne' pe rɨ ina pʉra ɨpiyau'nokon iyesi'pʉ a'tai (ka'pon pe, usenuminkan nɨto' yau pen), ipan pe ina e'to' ɨyenpai'nokon yau ɨyento' kon pe sa'man pe ina usi'tu'pʉ.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Apʉne pʉra ɨtɨpai ina esi pɨ' ɨpiya'nokon—i'nai rɨ sa'ne urɨ, Paarʉ uya iku'kaa'pʉ mɨrɨ awonsi'kɨ iku'kaa'pʉ uya kanan—e'tane Se'tanuya ina ereutanʉ'pɨtʉ'pʉ.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Apʉne pʉra ɨ'rɨ ken esi ina e'ku'to' pe, ina epori'mato' pe, mɨrɨ pe pʉra aro', kʉron tato' ina utapurɨto' yai pe, Sises ina epuru rau iyepʉ a'tai? Ɨmɨrɨ'nokon pen pe'?
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 I'nai rɨ kuru, ɨmɨrɨ'nokon esi ina apurɨpɨ'to' ipɨkɨrɨ pe mɨrɨ awonsi'kɨ ina epori'mato' pe.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.