Mateus 26
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs ACF
1 ܟܲܕ ܬܘܼܡܸܡ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܟܠܵܝܗܝ ܗܹܡܸܙܡܵܢܘܼ̈ܗܝ، ܐܡܝܼܪܹܗ ܠܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ:
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos estes discursos, disse aos seus discípulos:
2 ”ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܝܬܘܿܢ ܕܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܬܪܹܝ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ ܒܸܬ ܗܵܘܹܐ ܥܹܐܕܵܐ ܕܦܸܨܚܵܐ، ܘܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ ܒܸܬ ܦܵܐܹܫ ܣܘܼܦܝܵܐ ܘܒܸܬ ܦܵܐܹܫ ܡܸܚܝܵܐ ܠܙܩܝܼܦܵܐ.“
2 Bem sabeis que daqui a dois dias é a páscoa; e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 ܗ̇ܝܓܵܗ ܓ̰ܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܘܣܵܦܪܹ̈ܐ ܘܚܘܵܪ̈ܕܸܩܢܹܐ ܕܥܲܡܵܐ ܓܵܘ ܕܵܪܬܵܐ ܕܓܘܼܪܵܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܫܸܡܹܗ ܩܲܝܵܦܵܐ.
3 Depois os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás.
4 ܘܟܠܵܝܗܝ ܣܘܼܙܓܸܪܗܘܿܢ ܥܲܡ ܥܘܼܕܵܠܹܐ ܕܒܦܸܠܡܵܐ ܕܵܒ݂ܩܝܼ ܠܝܼܫܘܿܥ ܘܩܵܛܠܝܼ ܠܹܗ.
4 E consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 ܐܝܼܢܵܐ ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ: ”ܠܵܐ ܒܥܹܐܕܵܐ، ܕܠܵܐ ܗܵܘܹܐ ܫܓ݂ܘܼܫܝܵܐ ܓܵܘ ܥܲܡܵܐ.“
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 ܘܐܬܹܐ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܒܹܝܬ ܥܲܢܝܵܐ، ܘܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܓܵܘ ܒܲܝܬܵܐ ܕܫܸܡܥܘܿܢ ܓܸܪܒ݂ܵܢܵܐ.
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 ܐܬܹܐ ܠܵܗ̇ ܠܟܸܣܠܹܗ ܚܕܵܐ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܘܥܲܡܘܼܗ̇ ܚܕܵܐ ܫܵܛܝܼܦܬܵܐ ܕܡܸܫܚܵܐ ܕܒܸܣܡܵܐ ܪܵܒܵܐ ܛܝܼܡܵܢܵܐ، ܫܘܼܦܸܟ݂ ܠܵܗ̇ ܥܲܠܔ ܪܹܝܫܵܐ ܕܝܼܫܘܿܥ ܟܲܕ ܗ̇ܘ ܝܬܝܼܒ݂ܵܐ ܠܣܘܼܦܪܵܐ.
7 Aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com ungüento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 ܐܝܼܢܵܐ ܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ ܟܲܕ ܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܵܗܵܐ، ܟܪܝܼܒ ܠܗܘܿܢ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܟܠܹܗ ܐܵܗܵܐ ܚܘܼܣܪܵܢܵܐ؟
8 E os seus discípulos, vendo isto, indignaram-se, dizendo: Por que é este desperdício?
9 ”ܣܵܒܵܒ ܘܵܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܕܦܵܐܹܫ ܗܘܵܐ ܙܘܼܒܢܵܐ ܐܵܗܵܐ ܡܸܫܚܵܐ ܒܙܘܼܙܹ̈ܐ ܪܵܒܵܐ ܘܝܘܼܗܒ݂ܵܐ ܠܡܸܣܟܹܢܹ̈ܐ.“
9 Pois este ungüento podia vender-se por grande preço, e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 ܐܝܼܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܝܕܝܼܥ ܠܹܗ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܡܲܠܝܘܼܨܹܐ ܝܬܘܿܢ ܠܐܵܗܵܐ ܒܲܟ݂ܬܵܐ؟ ܦܘܼܠܚܵܢܵܐ ܛܵܒ݂ܵܐ ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܵܗ̇ ܐܸܠܝܼ.
10 Jesus, porém, conhecendo isto, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? pois praticou uma boa ação para comigo.
11 ”ܡܸܣܟܹܢܹ̈ܐ ܒܟܠܔ ܙܲܒ݂ܢܵܐ ܥܲܡܵܘܟ݂ܘܿܢ ܝܼܢܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܵܐ ܠܹܐ ܝܘܸܢ ܥܲܡܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܟܠܔ ܙܲܒ݂ܢܵܐ.
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 ”ܐܵܗܵܐ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܫܘܼܦܸܟ݂ ܠܵܗ̇ ܐܵܗܵܐ ܒܸܣܡܵܐ ܥܲܠܔ ܦܲܓ݂ܪܝܼ، ܐܲܝܟ݂ ܕܐܸܢ ܥܲܠܔ ܩܒ݂ܵܪܬܝܼ ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܵܗ̇.
12 Ora, derramando ela este ungüento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 ”ܬܪܘܼܨܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܒܟܠܔ ܥܕܵܢܵܐ ܕܦܵܐܹܫ ܡܘܼܟܪܸܙܵܐ ܐܵܗܵܐ ܐܹܘܲܢܓܲܠܝܼܘܿܢ ܒܟܠܵܗ̇ ܕܘܼܢܝܹܐ، ܒܸܬ ܦܵܐܹܫ ܡܘܼܕܟܸܪܵܐ ܐܵܗܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܕܥܒ݂ܝܼܕ ܠܵܗ̇ ܐܵܗܵܐ ܒܲܟ݂ܬܵܐ.“
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado em todo o mundo, também será referido o que ela fez, para memória sua.
14 ܗ̇ܝܓܵܗ ܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܚܲܕ ܡ̣ܢ ܬܪܸܥܣܲܪ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܫܸܡܹܗ ܝܼܗܘܼܕܵܐ ܣܟܲܪܝܘܿܛܵܐ ܠܟܸܣ ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ،
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes,
15 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܡܘܼܕܝܼ ܒܸܬ ܝܵܗܒ݂ܝܼܬܘܿܢ ܠܝܼ ܕܣܲܦܸܢܹܗ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ؟“ ܘܐܵܢܝܼ ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܗܘܿܢ ܩܵܘܠܵܐ ܥܲܡܹܗ ܕܒܸܬ ܝܵܗܒ݂ܝܼ ܠܹܗ ܬܠܵܬܝܼ ܙܘܼܙܹ̈ܐ ܕܣܹܐܡܵܐ.
15 E disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata,
16 ܘܡ̣ܢ ܗ̇ܘ ܝܵܘܡܵܐ ܗܘܹܐ ܠܹܗ ܒܸܛܥܵܝܵܐ ܒܵܬܪ ܦܸܪܣܲܬ ܕܣܲܦܹܐ ܗܘܵܐ ܠܹܗ.
16 E desde então buscava oportunidade para o entregar.
17 ܒܝܵܘܡܵܐ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܕܦܲܛܝܼܪܹ̈ܐ ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܠܟܸܣ ܝܼܫܘܿܥ ܘܒܘܼܩܸܪܗܘܿܢ ܡܸܢܹܗ: ”ܐܲܝܟܵܐ ܒܵܥܹܝܬ ܕܗܲܕܪܲܚ ܐܸܠܘܼܟ݂ ܕܐܵܟ݂ܠܹܬ ܦܸܨܚܵܐ؟“
17 E, no primeiro dia da festa dos pães ázimos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܙܹܠ݇ܡܘܼܢ ܠܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܠܟܸܣ ܦܸܠܲܢ، ܘܐܡܘܿܪܘܼܢ ܐܸܠܹܗ: ’ܪܲܒܝܼܲܢ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܠܹܗ، ܥܕܵܢܝܼ ܡܛܹܐ ܠܵܗ̇، ܒܵܥܹܝܢ ܥܵܒ݂ܕܹܢ ܦܸܨܚܵܐ ܠܟܸܣܠܘܼܟ݂ ܥܲܡ ܬܲܠܡܝܼܕܝܼ̈.‘“
18 E ele disse: Ide à cidade, a um certo homem, e dizei-lhe: O Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com os meus discípulos.
19 ܘܥܒ݂ܝܼܕ ܠܗܘܿܢ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܐܲܝܟ݂ ܕܦܩܝܼܕܵܝ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ، ܘܗܘܼܕܸܪܗܘܿܢ ܦܸܨܚܵܐ.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara, e prepararam a páscoa.
20 ܐܝܼܡܲܢ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ ܪܲܡܫܵܐ، ܝܬܝܼܒ݂ܵܐ ܝܗܘܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܠܣܘܼܦܪܵܐ ܥܲܡ ܬܪܸܥܣܲܪ ܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ.
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 ܘܟܲܕ ܒܹܐܟ݂ܵܠܵܐ ܝܗܘܵܘ، ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܬܪܘܼܨܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܚܲܕ ܡܸܢܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܸܬ ܣܲܦܹܐ ܠܝܼ.“
21 E, comendo eles, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 ܦܫܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܪܵܒܵܐ، ܘܫܘܼܪܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܒܲܩܘܼܪܹܐ ܡܸܢܹܗ، ܚܲܕ ܒܚܲܕ: ”ܐܵܢܵܐ ܝܘܸܢ، ܡܵܪܝܼ؟“
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram cada um a dizer-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 ܘܗ̇ܘ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܗ̇ܘ ܕܒܸܛܡܵܫܵܐ ܝܠܹܗ ܐܝܼܕܹܗ ܥܲܡܝܼ ܒܡܵܐܢܵܐ، ܗ̇ܘ ܒܸܬ ܣܲܦܹܐ ܠܝܼ.
23 E ele, respondendo, disse: O que põe comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 ”ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܠܹܗ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܕܝܼܠܹܗ ܟܬܝܼܒ݂ܵܐ ܒܘܼܬ ܕܝܼܹܗ، ܐܝܼܢܵܐ ܘܵܝ ܠܗ̇ܘ ܐܢܵܫܵܐ ܕܒܐܝܼܕܹܗ ܦܵܐܹܫ ܣܘܼܦܝܵܐ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ. ܒܘܼܫ ܨܦܵܝܝܼ ܝܗܘܵܐ ܠܗ̇ܘ ܐܢܵܫܵܐ ܕܠܵܐ ܦܵܐܹܫ ܗܘܵܐ ܝܠܝܼܕܵܐ.“
24 Em verdade o Filho do homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܝܼܗܘܼܕܵܐ ܣܲܦܝܵܢܵܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܪܲܒܝܼ، ܐܵܢܵܐ ܝܘܸܢ؟“ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܐܲܢ݇ܬ ܐܡܝܼܪܘܼܟ݂.“
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 ܘܟܲܕ ܒܹܐܟ݂ܵܠܵܐ ܝܗܘܵܘ، ܫܩܝܼܠܔ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܲܚܡܵܐ ܘܒܘܼܪܸܟ݂ ܠܹܗ ܘܩܨܹܐ ܠܹܗ، ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܠܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܫܩܘܿܠܘܼܢ ܐܟ݂ܘܿܠܘܼܢ، ܐܵܗܵܐ ܝܠܹܗ ܦܲܓ݂ܪܝܼ.“
26 E, quando comiam, Jesus tomou o pão, e abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 ܘܫܩܝܼܠܔ ܠܹܗ ܟܵܣܵܐ، ܘܫܘܼܟܸܪܹܗ ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܫܩܘܿܠܘܼܢ ܘܫܬܹܝܡܘܼܢ ܡܸܢܹܗ ܟܠܵܘܟ݂ܘܿܢ،
27 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 ”ܣܵܒܵܒ ܐܵܗܵܐ ܝܠܹܗ ܕܸܡܝܼ ܕܘܲܥܕܵܐ ܚܵܕܬܵܐ ܕܡ̣ܢ ܓܹܒܵܐ ܕܪܵܒܵܐ ܦܝܵܫܵܐ ܝܠܹܗ ܫܘܼܦܟ݂ܵܐ ܠܦܘܼܚܵܠܵܐ ܕܚܛܝܼܵܬܹ̈ܐ.
28 Porque isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 ”ܗܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܡ̣ܢ ܐܵܕܝܼܵܐ ܠܹܐ ܫܵܬܹܝܢ ܡ̣ܢ ܛܥܘܼܢܬܵܐ ܕܐܵܗܵܐ ܓܸܦܬܵܐ ܗܲܠܔ ܗ̇ܘ ܝܵܘܡܵܐ ܕܫܵܬܹܢܵܗ̇ ܚܲܕܬܵܐ ܥܲܡܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܒܵܒܝܼ.“
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide, até aquele dia em que o beba novo convosco no reino de meu Pai.
30 ܘܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܫܘܼܒܸܚ ܠܗܘܿܢ، ܦܠܝܼܛ ܠܗܘܿܢ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܠܛܘܼܪܵܐ ܕܙܲܝ̈ܬܹܐ.
30 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 ܗ̇ܝܓܵܗ ܐܡܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܟܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܸܬ ܫܵܒ݂ܩܝܼܬܘܿܢ ܠܝܼ ܒܐܵܗܵܐ ܠܲܝܠܹܐ. ܣܵܒܵܒ ܟܬܝܼܒ݂ܵܐ ܝܠܹܗ:
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 ”ܐܝܼܢܵܐ ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܦܵܝܫܹܢ ܡܘܼܩܸܡܵܐ، ܒܸܬ ܐܵܙܹܠ݇ܢ ܡܩܲܕܡ ܕܝܼܵܘܟ݂ܘܿܢ ܠܓܠܝܼܠܵܐ.“
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܐܘܼܦ ܐܸܢ ܕܟܠܵܝܗܝ ܫܵܒ݂ܩܝܼ ܠܘܼܟ݂، ܐܵܢܵܐ ܠܹܐ ܫܵܒ݂ܩܹܢܘܼܟ݂.“
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܬܪܘܼܨܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܘܼܟ݂، ܒܐܵܗܵܐ ܠܲܝܠܹܐ، ܡ̣ܢ ܩܲܕܡ ܕܩܵܪܹܐ ܩܵܪܘܿܝܵܐ، ܬܠܵܬ ܓܵܗܹ̈ܐ ܒܸܬ ܣܵܪܒܹܬ ܠܝܼ.“
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ: ”ܐܘܼܦ ܐܸܢ ܕܗܵܘܝܵܐ ܕܡܵܝܬܹܢ ܥܲܡܘܼܟ݂ ܠܹܐ ܣܵܪܒܹܢܘܼܟ݂.“ ܘܗܵܕܟ݂ܵܐ ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܘܼܦ ܟܠܵܝܗܝ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja mister morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 ܗ̇ܝܓܵܗ ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܕܘܼܟܵܐ ܕܦܝܵܫܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܩܪܝܼܬܵܐ ܓܲܕܣܹܡܵܢ، ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܠܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ: ”ܝܬܘܿܒ݂ܘܼܢ ܐܲܚܬܘܿܢ ܠܲܐܟ݂ܵܐ ܗܲܠܔ ܕܐܵܙܹܠ݇ܢ ܘܨܲܠܹܝܢ ܨܠܘܿܬܵܐ.“
36 Então chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 ܠܘܼܒܸܠܔ ܠܹܗ ܥܲܡܹܗ ܠܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܠܬܪܹܝ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ ܕܙܲܒ݂ܕܲܝ، ܘܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܠܸܦܫܵܡܵܐ ܘܒܸܥܒ݂ܵܪܵܐ ܒܥܵܘܩܵܢܵܐ.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܠܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ: ”ܦܫܝܼܡܬܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܓܵܢܝܼ ܗܲܠܔ ܡܵܘܬܵܐ. ܟܠܹܝܡܘܼܢ ܠܲܐܟ݂ܵܐ ܘܥܒ݂ܘܿܕܘܼܢ ܫܵܗܲܪܬܵܐ ܥܲܡܝܼ.“
38 Então lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até a morte; ficai aqui, e velai comigo.
39 ܘܪܚܝܼܩ ܠܹܗ ܚܲܕ ܡܸܬܚܵܐ ܡܸܢܵܝܗܝ، ܘܢܦܝܼܠܔ ܠܹܗ ܥܲܠܔ ܦܵܬܹܗ ܘܨܘܼܠܹܐ ܠܹܗ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܝܵܐ ܒܵܒܝܼ، ܐܸܢ ܗܵܘܝܵܐ ܡܲܥܒܸܪ ܡܸܢܝܼ ܐܵܗܵܐ ܟܵܣܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܠܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܕܐܵܢܵܐ ܒܵܣܡܵܐ ܠܝܼ ܐܸܠܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܕܐܲܢ݇ܬ ܒܵܣܡܵܐ ܠܘܼܟ݂.“
39 E, indo um pouco mais para diante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passe de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 ܘܐܬܹܐ ܠܹܗ ܠܟܸܣ ܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ ܘܚܸܙܝܵܝ ܠܹܗ ܕܡܝܼܟܹܐ، ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܠܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ: ”ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܠܵܐ ܡܨܹܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܥܵܒ݂ܕܝܼܬܘܿܢ ܗܘܵܘ ܫܵܗܲܪܬܵܐ ܥܲܡܝܼ ܚܕܵܐ ܣܵܥܲܬ؟
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então nem uma hora pudeste velar comigo?
41 ”ܪܥܘܿܫܘܼܢ ܘܨܲܠܹܝܡܘܼܢ ܕܠܵܐ ܥܵܒ݂ܪܝܼܬܘܿܢ ܠܓ̰ܘܼܪܵܒܵܐ. ܪܘܼܚܵܐ ܟܹܐ ܒܵܥܝܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܦܲܓ݂ܪܵܐ ܙܲܒܘܼܢ ܝܼܠܹܗ.“
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 ܡܸܢܕܪܸܫ ܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܓܵܗܵܐ ܕܬܲܪܬܹܝ ܘܨܘܼܠܹܐ ܠܹܗ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܝܵܐ ܒܵܒܝܼ، ܐܸܢ ܠܹܐ ܗܵܘܝܵܐ ܕܥܵܒܹܪ ܡܸܢܝܼ ܐܵܗܵܐ ܟܵܣܵܐ ܐܸܠܵܐ ܕܫܵܬܹܢܹܗ، ܫܒ݂ܘܿܩ ܗܵܘܹܐ ܨܸܒ݂ܝܵܢܘܼܟ݂.“
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 ܘܐܬܹܐ ܠܹܗ ܡܸܢܕܪܸܫ ܘܚܸܙܝܵܝ ܠܹܗ ܕܡܝܼܟܹܐ ܣܵܒܵܒ ܥܲܝ̈ܢܵܝܗܝ ܝܘܼܩܪܸܢܹܐ ܝܗܘܵܘ ܒܫܸܢܬܵܐ.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos; porque os seus olhos estavam pesados.
44 ܫܒ݂ܝܼܩܵܝ ܠܹܗ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܡܸܢܕܪܸܫ ܓܵܗܵܐ ܕܬܠܵܬ ܠܨܲܠܘܼܝܹܐ، ܘܬܸܢܝܵܐ ܠܹܗ ܗ̇ܝ ܗܹܡܸܙܡܵܢ ܩܲܕܡܵܝܬܵܐ.
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 ܘܕܝܼܪܹܗ ܠܟܸܣ ܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܕܡܘܿܟ݂ܘܼܢ ܐܵܕܝܼܵܐ ܘܡܲܢܝܸܚܘܼܢ، ܗܵܐ ܡܛܹܐ ܠܵܗ̇ ܣܵܥܲܬ ܕܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ ܦܵܐܹܫ ܣܘܼܦܝܵܐ ܒܐܝܼܕܵܬܹ̈ܐ ܕܚܲܛܵܝܹ̈ܐ.
45 Então chegou junto dos seus discípulos, e disse-lhes: Dormi agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 ”ܩܘܼܡܘܼܢ ܕܐܵܙܲܠ݇ܚ، ܗܵܐ ܐܬܹܐ ܠܹܗ ܗ̇ܘ ܕܣܲܦܹܐ ܠܝܼ.“
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 ܟܲܕ ܝܼܫܘܿܥ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܝܗܘܵܐ، ܗܵܐ ܝܼܗܘܼܕܵܐ، ܚܲܕ ܡ̣ܢ ܬܪܸܥܣܲܪ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܘܟܸܢܫܵܐ ܪܵܒܵܐ ܥܲܡܹܗ، ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܒܝܲܕ ܣܲܝܦܹ̈ܐ ܘܚܘܼܛܪܹ̈ܐ، ܫܘܼܕܪܹܐ ܒܝܲܕ ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܘܚܘܵܪ̈ܕܸܩܢܹܐ ܕܥܲܡܵܐ.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 ܘܝܘܼܗܒ݂ܵܐ ܝܗܘܵܐ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܗܘܼܕܵܐ ܣܲܦܝܵܢܵܐ ܢܝܼܫܲܢܩܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܠܗ̇ܘ ܕܢܵܫܩܹܢ، ܗ̇ܘ ܝܼܠܹܗ. ܕܵܒ݂ܩܝܼܬܘܿܢ ܠܹܗ.“
48 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 ܘܐܬܹܐ ܠܹܗ ܠܟܸܣ ܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܫܠܵܡܵܐ ܐܸܠܘܼܟ݂ ܪܲܒܝܼ،“ ܘܢܫܝܼܩ ܠܹܗ.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi; e beijou-o.
50 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܐܬܹܐ ܠܘܼܟ݂ ܚܲܒ݂ܪܝܼ؟“ ܗ̇ܝܓܵܗ ܩܘܼܪܒܸܢܗܘܿܢ ܘܕܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܠܝܼܫܘܿܥ.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 ܚܲܕ ܡ̣ܢ ܐܵܢܝܼ ܕܝܼܗܘܵܘ ܥܲܡ ܝܼܫܘܿܥ ܕܪܹܐ ܠܹܗ ܐܝܼܕܹܗ ܠܣܲܝܦܹܗ ܘܓܪܝܼܫ ܠܹܗ ܘܡܚܹܐ ܠܹܗ ܠܪܹܓܵܐ ܕܓܘܼܪܵܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܘܦܪܝܼܡܵܐ ܠܹܗ ܢܵܬܹܗ.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 ܐܝܼܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܡܲܕܸܪ ܣܲܝܦܘܼܟ݂ ܠܕܘܼܟܹܗ، ܣܵܒܵܒ ܟܠܵܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܕܡܲܦܠܸܚܝܼ ܣܲܝܦܵܐ، ܒܣܲܝܦܵܐ ܒܸܬ ܡܵܝܬܝܼ.
52 Então Jesus disse-lhe: Embainha a tua espada; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 ”ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܝܘܸܬ ܠܹܐ ܡܵܨܹܝܢ ܛܵܠܒܹܢ ܡ̣ܢ ܒܵܒܝܼ ܕܗܲܪ ܐܵܕܝܼܵܐ ܫܲܕܸܪ ܐܸܠܝܼ ܙܵܘܕܵܐ ܡ̣ܢ ܬܪܸܥܣܲܪ ܠܸܓ݂ܝܘܿܢܹ̈ܐ ܕܡܲܠܲܐܟܹ̈ܐ؟
53 Ou pensas tu que eu não poderia agora orar a meu Pai, e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 ”ܐܝܼܢܵܐ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܒܸܬ ܦܵܝܫܝܼ ܬܘܼܡܸܡܹܐ ܟܬܵܒܹ̈ܐ ܕܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܢܵܐ ܘܵܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܕܗܵܕܟ݂ܵܐ ܗܵܘܹܐ؟“
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܐܡܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܟܸܢܫܵܐ: ”ܐܲܝܟ݂ ܕܥܲܠܔ ܓܹܢܵܒ݂ܵܐ ܦܠܝܼܛ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܣܲܝܦܹ̈ܐ ܘܒܚܘܼܛܪܹ̈ܐ ܠܸܕܒ݂ܵܩܝܼ؟ ܟܠܔ ܝܘܿܡ ܥܲܡܵܘܟ݂ܘܿܢ ܟܹܐ ܝܵܬܒܹܢ ܗܘܵܐ ܓܵܘ ܗܲܝܟܠܵܐ ܘܡܲܠܦܸܢ ܗܘܵܐ ܘܠܵܐ ܩܵܡ ܕܵܒ݂ܩܝܼܬܘܿܢ ܠܝܼ.
55 Então disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e varapaus para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 ”ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܗܵܐ ܟܠܵܗ̇ ܗܘܹܐ ܠܵܗ̇ ܕܦܵܝܫܝܼ ܬܘܼܡܸܡܹܐ ܟܬܵܒܹ̈ܐ ܕܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ.“ ܗ̇ܝܓܵܗ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܟܠܵܝܗܝ ܫܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܘܥܪܝܼܩ ܠܗܘܿܢ.
56 Mas tudo isto aconteceu para que se cumpram as escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 ܘܐܵܢܝܼ ܕܕܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܠܝܼܫܘܿܥ ܠܘܼܒܸܠܔ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܠܟܸܣ ܩܲܝܵܦܵܐ، ܓܘܼܪܵܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ، ܐܲܝܟܵܐ ܕܣܵܦܪܹ̈ܐ ܘܚܘܵܪ̈ܕܸܩܢܹܐ ܓ̰ܡܝܼܥܹܐ ܝܗܘܵܘ.
57 E os que prenderam a Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 ܘܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܒܵܬܪܹܗ ܡ̣ܢ ܪܸܚܩܵܐ ܗܲܠܔ ܠܟܸܣ ܕܵܪܬܵܐ ܕܓܘܼܪܵܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ. ܘܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܓܵܘ ܕܵܪܬܵܐ ܘܝܬܝܼܒ݂ ܠܹܗ ܥܲܡ ܦܲܠܵܚܹ̈ܐ ܕܚܵܙܹܐ ܗܘܵܐ ܡܘܼܕܝܼ ܒܸܬ ܗܵܘܹܐ ܒܚܲܪܬܵܐ.
58 E Pedro o seguiu de longe, até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܘܚܘܵܪ̈ܕܸܩܢܹܐ ܘܟܠܹܗ ܟܢܘܼܫܝܵܐ ܛܵܥܝܼ ܗܘܵܘ ܣܵܗܕܘܼܬܵܐ ܕܕܘܼܓܠܵܐ ܥܲܠܔ ܝܼܫܘܿܥ ܕܩܵܛܠܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ،
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho, buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte;
60 ܘܠܵܐ ܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܗܘܿܢ. ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܪܵܒܵܐ ܣܵܗܕܹ̈ܐ ܕܲܓܵܠܹ̈ܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܒܚܲܪܬܵܐ ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܬܪܹܝ ܣܵܗܕܹ̈ܐ،
60 E não o achavam; apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, nào o achavam. Mas, por fim chegaram duas testemunhas falsas,
61 ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ: ”ܐܵܗܵܐ ܐܢܵܫܵܐ ܐܡܝܼܪܹܗ: ’ܡܵܨܹܝܢ ܣܵܬܪܹܢ ܠܗܲܝܟܠܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ، ܘܒܬܠܵܬܵܐ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ ܒܵܢܹܢܹܗ.‘“
61 E disseram: Este disse: Eu posso derrubar o templo de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 ܘܩܝܼܡ ܠܹܗ ܓܘܼܪܵܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܘܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡ̣ܢ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܠܹܐ ܝܘܸܬ ܓ̰ܲܘܘܼܒܹܐ ܡܸܢܕܝܼ ܥܲܠܔ ܐܲܢܹܐ ܕܒܸܣܗܵܕܵܐ ܝܢܵܐ ܥܲܠܘܼܟ݂؟“
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 ܐܝܼܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܫܬܝܼܩܵܐ ܝܗܘܵܐ. ܘܗܘܼܡܙܸܡ ܠܹܗ ܓܘܼܪܵܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܡܲܡܘܼܝܘܼܟ݂ ܝܼܘܸܢ ܒܐܲܠܵܗܵܐ ܚܵܝܵܐ ܕܐܵܡܪܹܬ ܠܲܢ، ܕܐܸܢ ܐܲܢ݇ܬ ܝܼܘܸܬ ܡܫܝܼܚܵܐ، ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ.“
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܐܲܢ݇ܬ ܐܡܝܼܪܘܼܟ݂. ܐܝܼܢܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܡ̣ܢ ܐܵܕܝܼܵܐ ܒܸܬ ܚܵܙܹܝܬܘܿܢ ܠܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ ܝܬܝܼܒ݂ܵܐ ܡ̣ܢ ܝܲܡܝܼܢܵܐ ܕܚܲܝܠܵܐ ܘܒܹܐܬܵܝܵܐ ܥܲܠܔ ܥܢܵܢܵܐ ܕܫܡܲܝܵܐ.“
64 Disse-lhe Jesus: Tu o disseste; digo-vos, porém, que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 ܗ̇ܝܓܵܗ ܓܘܼܪܵܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܟ̰ܘܼܢܟ̰ܸܪܹܗ ܓ̰ܘܼܠܘܼ̈ܗܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܓܕܝܼܦ ܠܹܗ! ܐܚܹܪܢܵܐ ܠܹܐ ܝܘܲܚ ܣܢܝܼܩܹܐ ܠܣܵܗܕܹ̈ܐ، ܐܵܕܝܼܵܐ ܫܡܝܼܥ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܓܘܼܕܵܦܹܗ.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes agora a sua blasfêmia.
66 ”ܡܘܼܕܝܼ ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܝܬܘܿܢ؟“ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ: ”ܚܲܝܵܒ݂ܵܐ ܝܠܹܗ ܠܡܵܘܬܵܐ.“
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 ܗ̇ܝܓܵܗ ܪܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܥܲܠܔ ܦܵܬܹܗ، ܘܩܲܪܦܸܚܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ، ܘܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܡܵܚܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ.
67 Então cuspiram-lhe no rosto e lhe davam punhadas, e outros o esbofeteavam,
68 ܘܐܵܡܪܝܼ ܗܘܵܘ: ”ܢܲܒܝܼ ܐܸܠܲܢ، ܡܫܝܼܚܵܐ، ܡܵܢܝܼ ܩܵܡ ܡܵܚܹܐ ܠܘܼܟ݂؟“
68 Dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 ܐܝܼܢܵܐ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܝܬܝܼܒ݂ܵܐ ܝܗܘܵܐ ܓܵܘ ܕܵܪܬܵܐ، ܘܐܬܹܐ ܠܵܗ̇ ܠܟܸܣܠܹܗ ܚܕܵܐ ܚܸܕܲܡܬܵܐ ܘܐܡܝܼܪܵܗ̇ ܐܸܠܹܗ: ”ܐܘܼܦ ܐܲܢ݇ܬ ܥܲܡ ܝܼܫܘܿܥ ܢܵܨܪܵܝܵܐ ܝܘܸܬ ܗܘܵܐ.“
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܣܪܝܼܒ݂ ܠܹܗ ܩܲܕܡ ܟܠܵܝܗܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܠܹܐ ܝܘܸܢ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܡܘܼܕܝܼ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܲܬܝ.“
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 ܘܦܠܝܼܛ ܠܹܗ ܒܬܲܪܥܵܐ، ܘܚܙܹܐ ܠܵܗ̇ ܐܸܠܹܗ ܚܕܵܐ ܐܚܹܪܬܵܐ ܘܐܡܝܼܪܵܗ̇: ”ܐܘܼܦ ܐܵܗܵܐ ܥܲܡ ܝܼܫܘܿܥ ܢܵܨܪܵܝܵܐ ܝܗܘܵܐ.“
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 ܡܸܢܕܪܸܫ ܣܪܝܼܒ݂ ܠܹܗ ܒܡܵܘܡܝܼܬܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܠܹܐ ܝܵܕܥܹܢ ܠܐܵܗܵܐ ܐܢܵܫܵܐ.“
72 E ele negou outra vez com juramento: Não conheço tal homem.
73 ܘܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܚܲܕ ܡܸܬܚܵܐ، ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܵܢܝܼ ܕܟܸܠܝܹܐ ܝܗܘܵܘ ܬܵܡܵܐ، ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܠܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ: ”ܫܲܪܝܼܪܵܐܝܼܬ ܐܘܼܦ ܐܲܢ݇ܬ ܡܸܢܵܝܗܝ ܝܘܸܬ، ܣܵܒܵܒ ܗܲܡܙܲܡܬܘܼܟ݂ ܡܲܕܘܼܥܹܐ ܝܠܵܗ̇.“
73 E, daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 ܗ̇ܝܓܵܗ ܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܠܡܲܚܪܘܼܡܹܐ ܘܠܸܡܝܵܝܵܐ: ”ܠܹܐ ܝܵܕܥܹܢ ܠܐܵܗܵܐ ܐܢܵܫܵܐ.“ ܘܗܲܪ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܩܪܹܐ ܠܹܗ ܩܵܪܘܿܝܵܐ.
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 ܘܕܟ݂ܝܼܪܹܗ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܗܹܡܸܙܡܵܢ ܕܝܼܫܘܿܥ ܕܐܡܝܼܪܵܐ ܝܗܘܵܐ ܐܸܠܹܗ: ”ܡ̣ܢ ܩܲܕܡ ܕܩܵܪܹܐ ܩܵܪܘܿܝܵܐ ܒܸܬ ܣܵܪܒܹܬ ܠܝܼ ܬܠܵܬ ܓܵܗܹ̈ܐ.“ ܦܠܝܼܛ ܠܹܗ ܠܒܲܕܲܪ ܘܒܟܹܐ ܠܹܗ ܒܡܲܪܝܼܪܘܼܬܵܐ.
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.