Mateus 25
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs ARA
1 ”ܟܹܐ ܕܵܡܝܵܐ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܫܡܲܝܵܐ ܠܥܣܲܪ ܒܬܘܼܠܵܬܹ̈ܐ ܕܫܩܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܠܲܡܦܝܼ̈ܕܵܝܗܝ ܘܦܠܝܼܛ ܠܗܘܿܢ ܠܐܘܼܪܚܵܐ ܕܚܸܬܢܵܐ.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 ”ܚܲܡܸܫ ܡ̣ܢ ܐܲܢܹܐ ܒܬܘܼܠܵܬܹ̈ܐ ܗܵܘܢܵܢܹ̈ܐ ܝܗܘܵܘ، ܘܚܲܡܸܫ ܡܸܢܵܝܗܝ ܣܲܟ݂ܠܹ̈ܐ.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 ”ܐܵܢܝܼ ܚܲܡܸܫ ܣܲܟ݂ܠܹ̈ܐ ܫܩܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܠܲܡܦܝܼ̈ܕܵܝܗܝ، ܐܝܼܢܵܐ ܠܵܐ ܫܩܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܥܲܡܵܝܗܝ ܡܸܫܚܵܐ.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 ”ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܚܲܡܸܫ ܗܵܘܢܵܢܹ̈ܐ ܫܩܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܠܲܡܦܝܼ̈ܕܵܝܗܝ ܘܐܘܼܦ ܡܸܫܚܵܐ ܥܲܡܵܝܗܝ ܓܵܘ ܡܵܐܢܹ̈ܐ.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 ”ܘܟܲܕ ܥܘܼܪܩܸܠܔ ܠܹܗ ܚܸܬܢܵܐ، ܕܡܝܼܟ݂ ܠܗܘܿܢ ܟܠܵܝܗܝ ܘܛܠܝܼܥ ܠܗܘܿܢ.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 ”ܘܒܦܲܠܓܵܐ ܕܠܲܝܠܹܐ ܗܘܹܐ ܠܵܗ̇ ܡܲܩܘܲܚܬܵܐ: ’ܗܵܐ ܚܸܬܢܵܐ ܒܹܐܬܵܝܵܐ ܝܠܹܗ، ܦܠܘܿܛܘܼܢ ܠܐܘܼܪܚܹܗ.‘
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 ”ܗ̇ܝܓܵܗ ܩܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܟܠܵܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܒܬܘܼܠܵܬܹ̈ܐ ܘܗܘܼܕܸܪܗܘܿܢ ܠܲܡܦܝܼ̈ܕܵܝܗܝ.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 ”ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܵܢܝܼ ܒܬܘܼܠܵܬܹ̈ܐ ܣܲܟ݂ܠܹ̈ܐ ܠܐܵܢܝܼ ܗܵܘܢܵܢܹ̈ܐ: ’ܗܲܒ݂ܠܘܼܢ ܠܲܢ ܡ̣ܢ ܡܸܫܚܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܣܵܒܵܒ ܠܲܡܦܝܼ̈ܕܲܢ ܒܸܟ̰ܡܵܥܵܐ ܝܢܵܐ.‘“
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 ”ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ ܐܵܢܝܼ ܗܵܘܢܵܢܹ̈ܐ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ: ’ܠܵܐ. ܣܵܒܵܒ ܠܹܐ ܡܵܠܹܐ ܐܸܠܲܢ ܘܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ. ܙܹܠ݇ܡܘܼܢ ܠܟܸܣ ܙܲܒܢܵܢܹ̈ܐ ܘܙܒ݂ܘܿܢܘܼܢ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ.‘
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 ”ܘܟܲܕ ܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܠܸܙܒ݂ܵܢܵܐ، ܐܬܹܐ ܠܹܗ ܚܸܬܢܵܐ. ܘܐܵܢܝܼ ܕܗܕܝܼܪܹܐ ܝܗܘܵܘ ܥܒ݂ܝܼܪܗܘܿܢ ܥܲܡܹܗ ܠܒܹܝܬ ܚܠܘܼܠܵܐ، ܘܦܝܼܫ ܠܹܗ ܕܒ݂ܝܼܪܵܐ ܬܲܪܥܵܐ.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 ”ܒܚܲܪܬܵܐ ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܘܼܦ ܐܵܢܝܼ ܒܬܘܼܠܵܬܹ̈ܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ، ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ: ’ܡܵܪܲܢ، ܡܵܪܲܢ، ܦܬܘܿܚ ܐܸܠܲܢ ܬܲܪܥܵܐ.‘
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 ”ܐܝܼܢܵܐ ܚܸܬܢܵܐ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ’ܬܪܘܼܨܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܠܹܐ ܝܵܕܥܹܢܵܘܟ݂ܘܿܢ.‘
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 ”ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܦܘܼܫܘܼܢ ܪܥܝܼܫܹܐ، ܣܵܒܵܒ ܠܹܐ ܝܵܕܥܝܼܬܘܿܢ ܠܗ̇ܘ ܝܵܘܡܵܐ ܘܠܵܐ ܠܗ̇ܝ ܣܵܥܲܬ.“
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 ”ܟܹܐ ܕܵܡܝܵܐ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܫܡܲܝܵܐ ܠܐܢܵܫܵܐ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܒܣܵܦܵܪ، ܘܩܪܹܐ ܠܹܗ ܠܪܹ̈ܓܵܘܵܬܘܼܗܝ ܘܣܘܼܦܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܡܸܢܕܝܼܹܗ.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 ”ܠܚܲܕ ܡܸܢܵܝܗܝ ܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܚܲܡܫܵܐ ܟܲܟܪܹ̈ܐ، ܘܠܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ ܬܪܹܝ، ܘܠܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ ܚܲܕ ܟܲܟܪܵܐ، ܠܟܠܔ ܚܲܕ ܡܸܢܵܝܗܝ ܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܐܲܝܟ݂ ܡܨܵܝܬܹܗ، ܘܫܒ݂ܝܼܩ ܠܹܗ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 ”ܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܗ̇ܘ ܕܫܩܝܼܠܔ ܠܹܗ ܚܲܡܫܵܐ ܟܲܟܪܹ̈ܐ ܘܦܠܝܼܚ ܠܹܗ ܒܝܼܵܝܗܝ، ܘܡܘܼܙܝܸܕ ܠܹܗ ܥܲܠܵܝܗܝ ܚܲܡܫܵܐ ܟܲܟܪܹ̈ܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 ”ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܐܘܼܦ ܗ̇ܘ ܕܫܩܝܼܠܔ ܠܹܗ ܬܪܹܝ ܟܲܟܪܹ̈ܐ، ܦܠܝܼܚ ܠܹܗ ܒܝܼܵܝܗܝ ܘܩܢܹܐ ܠܹܗ ܬܪܹܝ ܟܲܟܪܹ̈ܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 ”ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܕܫܩܝܼܠܔ ܠܹܗ ܚܲܕ ܟܲܟܪܵܐ ܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܘܚܦܝܼܪܹܗ ܐܲܪܥܵܐ ܘܛܘܼܫܹܐ ܠܹܗ ܙܘܼܙܵܐ ܕܡܵܪܹܗ.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 ”ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܚܲܕ ܙܲܒ݂ܢܵܐ ܝܲܪܝܼܟ݂ܵܐ، ܕܝܼܪܹܗ ܡܵܪܵܐ ܕܐܵܢܝܼ ܪܹ̈ܓܵܘܵܬܹܐ، ܘܫܩܝܼܠܔ ܠܹܗ ܚܸܫܒܘܼܢܵܐ ܡܸܢܵܝܗܝ.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 ”ܐܬܹܐ ܠܹܗ ܗ̇ܘ ܕܝܼܗܘܵܐ ܫܩܝܼܠܵܐ ܚܲܡܫܵܐ ܟܲܟܪܹ̈ܐ، ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܚܲܡܫܵܐ ܟܲܟܪܹ̈ܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܙܵܘܕܵܐ، ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ’ܡܵܪܝܼ، ܚܲܡܫܵܐ ܟܲܟܪܹ̈ܐ ܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܘܼܟ݂ ܐܸܠܝܼ، ܗܵܐ ܚܲܡܫܵܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܡܘܼܙܝܸܕ ܠܝܼ ܥܲܠܵܝܗܝ.‘
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 ”ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܡܵܪܹܗ: ’ܛܘܼܒ݂ܵܐ ܐܸܠܘܼܟ݂ ܪܹܓܵܐ ܛܵܒ݂ܵܐ ܘܡܗܘܼܡܢܵܐ، ܥܲܠܔ ܚܲܕܟ̰ܵܐ ܗܘܹܐ ܠܘܼܟ݂ ܡܗܘܼܡܢܵܐ، ܥܲܠܔ ܪܵܒܵܐ ܒܸܬ ܥܵܒ݂ܕܹܢܘܼܟ݂ ܡܕܲܒܪܵܢܵܐ، ܥܒ݂ܘܿܪ ܠܚܲܕܘܼܬܵܐ ܕܡܵܪܘܼܟ݂.‘
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 ”ܘܐܬܹܐ ܠܹܗ ܗ̇ܘ ܕܫܩܝܼܠܵܐ ܝܗܘܵܐ ܬܪܹܝ ܟܲܟܪܹ̈ܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ’ܡܵܪܝܼ، ܬܪܹܝ ܟܲܟܪܹ̈ܐ ܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܘܼܟ݂ ܐܸܠܝܼ. ܗܵܐ ܬܪܹܝ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܡܘܼܙܝܸܕ ܠܝܼ ܥܲܠܵܝܗܝ.‘
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 ”ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܡܵܪܹܗ: ’ܛܘܼܒ݂ܵܐ ܐܸܠܘܼܟ݂ ܪܹܓܵܐ ܛܵܒ݂ܵܐ ܘܡܗܘܼܡܢܵܐ، ܥܲܠܔ ܚܲܕܟ̰ܵܐ ܗܘܹܐ ܠܘܼܟ݂ ܡܗܘܼܡܢܵܐ. ܥܲܠܔ ܪܵܒܵܐ ܒܸܬ ܥܵܒ݂ܕܹܢܘܼܟ݂ ܡܕܲܒܪܵܢܵܐ. ܥܒ݂ܘܿܪ ܠܚܲܕܘܼܬܵܐ ܕܡܵܪܘܼܟ݂.‘
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 ”ܘܐܬܹܐ ܠܹܗ ܐܘܼܦ ܗ̇ܘ ܕܫܩܝܼܠܵܐ ܝܗܘܵܐ ܚܲܕ ܟܲܟܪܵܐ، ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ’ܡܵܪܝܼ، ܟܹܐ ܝܵܕܥܹܢ ܗܘܵܐ ܠܘܼܟ݂ ܕܐܢܵܫܵܐ ܩܸܫܝܵܐ ܝܘܸܬ، ܟܹܐ ܚܵܨܕܹܬ ܡ̣ܢ ܐܲܝܟܵܐ ܕܠܵܐ ܙܪܝܼܥ ܠܘܼܟ݂، ܘܟܹܐ ܓ̰ܲܡܥܸܬ ܡ̣ܢ ܐܲܝܟܵܐ ܕܠܵܐ ܒܙܝܼܩ ܠܘܼܟ݂.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 ”’ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܙܕܝܼܥ ܠܝܼ، ܐܙܝܼܠܔ ܠܝܼ ܘܛܘܼܫܹܐ ܠܝܼ ܟܲܟܪܘܼܟ݂ ܒܐܲܪܥܵܐ، ܫܩܘܿܠܔ ܟܲܟܪܘܼܟ݂ ܐܵܕܝܼܵܐ.‘
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 ”ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܡܵܪܹܗ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ’ܪܹܓܵܐ ܒܝܼܫܵܐ ܘܡܲܟܣܸܠܵܢܵܐ، ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܝܘܸܬ ܗܘܵܐ ܕܟܹܐ ܚܵܨܕܹܢ ܡ̣ܢ ܐܲܝܟܵܐ ܕܠܵܐ ܙܪܝܼܥ ܠܝܼ، ܘܟܹܐ ܓ̰ܲܡܥܸܢ ܡ̣ܢ ܐܲܝܟܵܐ ܕܠܵܐ ܒܙܝܼܩ ܠܝܼ،
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 ”’ܘܵܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܐܸܠܘܼܟ݂ ܕܡܲܬܒܸܬ ܗܘܵܐ ܙܘܼܙܝܼ ܥܲܠܔ ܦܵܬܘܿܪܵܐ ܕܨܲܪ̈ܵܦܹܐ، ܘܐܵܬܹܝܢ ܗܘܵܐ ܘܫܵܩܠܹܢ ܗܘܵܐ ܟܲܟܪܝܼ ܥܲܡ ܙܵܘܕܘܼܢܝܹܗ.
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 ”’ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ، ܫܩܘܿܠܘܼܢ ܡܸܢܹܗ ܟܲܟܪܵܐ، ܘܗܲܒ݂ܠܘܼܢ ܠܹܗ ܠܗ̇ܘ ܕܐܝܼܬ ܠܹܗ ܥܸܣܪܵܐ ܟܲܟܪܹ̈ܐ.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 ”’ܣܵܒܵܒ ܟܠܔ ܡ̇ܢ ܕܐܝܼܬ ܠܹܗ ܒܸܬ ܦܵܐܹܫ ܝܘܼܗܒ݂ܵܐ ܐܸܠܹܗ، ܘܒܸܬ ܦܵܐܹܫ ܡܘܼܙܝܸܕܵܐ ܐܸܠܹܗ، ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܕܠܲܝܬ ܠܹܗ، ܐܘܼܦ ܗ̇ܘ ܕܐܝܼܬ ܠܹܗ ܒܸܬ ܦܵܐܹܫ ܫܩܝܼܠܵܐ ܡܸܢܹܗ،
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 ”’ܘܠܪܹܓܵܐ ܠܵܐ ܝܘܼܬܪܵܢܵܐ ܦܲܠܛܘܼܢ ܠܚܸܫܟܵܐ ܒܲܪܵܝܵܐ ܐܲܝܟܵܐ ܕܐܝܼܬ ܒܸܟ݂ܝܵܐ ܘܚܲܪܚܲܟ̰ܬܵܐ ܕܟܹܟܹ̈ܐ.‘
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 ”ܐܝܼܡܲܢ ܕܐܵܬܹܐ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ ܒܚܸܩܪܹܗ، ܘܟܠܵܝܗܝ ܡܲܠܲܐܟ݂ܘܼ̈ܗܝ ܥܲܡܹܗ، ܗ̇ܝܓܵܗ ܒܸܬ ܝܵܬܹܒ݂ ܥܲܠܔ ܬܪܘܿܢܘܿܣ ܕܚܸܩܪܹܗ،
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 ”ܘܒܸܬ ܦܵܝܫܝܼ ܓ̰ܘܼܡܥܹܐ ܩܲܕܡܘܼܗܝ ܟܠܵܝܗܝ ܐܸܡܘܵܬܹ̈ܐ، ܘܒܸܬ ܦܵܪܹܫ ܠܗܘܿܢ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܚܲܕ ܡ̣ܢ ܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܐܲܝܟ݂ ܪܵܥܝܵܐ ܕܦܵܪܹܫ ܥܸܪ̈ܒܹܐ ܡ̣ܢ ܥܸܙܹ̈ܐ.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 ”ܒܸܬ ܡܲܟܠܹܐ ܥܸܪ̈ܒܹܐ ܡ̣ܢ ܝܲܡܝܼܢܹܗ، ܘܥܸܙܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܣܸܡܵܠܹܗ.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 ”ܗ̇ܝܓܵܗ ܒܸܬ ܐܵܡܹܪ ܡܲܠܟܵܐ ܠܐܵܢܝܼ ܕܡ̣ܢ ܝܲܡܝܼܢܹܗ: ’ܬܹܝܡܘܼܢ ܒܪ̈ܝܼܟܹܐ ܕܒܵܒܝܼ، ܩܲܒܠܘܼܢ ܝܵܪܬܘܼܬܵܐ ܠܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܝܼܗܘܵܐ ܗܘܼܕܸܪܬܵܐ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܡ̣ܢ ܫܘܼܪܵܝܵܐ ܕܒܪܝܼܬܵܐ،
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 ”’ܣܵܒܵܒ ܟܦܝܼܢܝܼ ܘܡܘܼܐܟܸܠܔ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܸܠܝܼ، ܨܗܹܐ ܠܝܼ ܘܡܘܼܫܬܹܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܸܠܝܼ، ܢܘܼܟ݂ܪܵܝܵܐ ܗܘܹܐ ܠܝܼ، ܘܡܘܼܫܪܹܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܸܠܝܼ،
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 ”’ܫܘܼܠܚܵܝܵܐ ܗܘܹܐ ܠܝܼ ܘܡܘܼܠܒܸܫ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܸܠܝܼ، ܡܪܝܼܥܵܐ ܗܘܹܐ ܠܝܼ ܘܬܦܝܼܩ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܝܼܝܼ، ܓܵܘ ܒܹܝܬ ܐܲܣܝܼܪܹ̈ܐ ܗܘܹܐ ܠܝܼ ܘܐܬܹܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܠܟܸܣܠܝܼ.‘
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 ”ܗ̇ܝܓܵܗ ܒܸܬ ܓ̰ܲܘܸܒܝܼ ܐܵܢܝܼ ܙܲܕܝܼܩܹ̈ܐ ܘܐܵܡܪܝܼ ܐܸܠܹܗ: ’ܡܵܪܲܢ، ܐܝܼܡܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܲܢ ܐܸܠܘܼܟ݂ ܟܦܝܼܢܹ̈ܐ ܘܬܘܼܪܣܹܐ ܠܲܢ ܐܸܠܘܼܟ݂، ܝܲܢ ܨܹܗܝܵܐ ܘܡܘܼܫܬܹܐ ܠܲܢ ܐܸܠܘܼܟ݂؟
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 ”’ܘܐܝܼܡܲܢ ܚܙܹܐ ܠܲܢ ܐܸܠܘܼܟ݂ ܢܘܼܟ݂ܪܵܝܵܐ ܘܡܘܼܫܪܹܐ ܠܲܢ ܐܸܠܘܼܟ݂؟ ܝܲܢ ܫܘܼܠܚܵܝܵܐ ܘܡܘܼܠܒܸܫ ܠܲܢ ܐܸܠܘܼܟ݂؟
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 ”’ܘܐܝܼܡܲܢ ܚܙܹܐ ܠܲܢ ܐܸܠܘܼܟ݂ ܡܪܝܼܥܵܐ ܝܲܢ ܓܵܘ ܒܹܝܬ ܐܲܣܝܼܪܹ̈ܐ ܘܐܬܹܐ ܠܲܢ ܠܟܸܣܠܘܼܟ݂؟‘
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 ”ܒܸܬ ܓ̰ܲܘܸܒ ܡܲܠܟܵܐ ܘܐܵܡܹܪ ܐܸܠܵܝܗܝ: ’ܬܪܘܼܨܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܣܵܒܵܒ ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܲܢܹܐ ܠܚܲܕ ܡ̣ܢ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܝܼ̈ ܙܥܘܿܪܹ̈ܐ، ܐܲܝܟ݂ ܕܐܸܢ ܐܸܠܝܼ ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ.‘
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 ”ܗ̇ܝܓܵܗ ܒܸܬ ܐܵܡܹܪ ܐܘܼܦ ܠܐܵܢܝܼ ܕܡ̣ܢ ܣܸܡܵܠܹܗ: ’ܪܚܘܿܩܘܼܢ ܡܸܢܝܼ ܝܵܐ ܠܝܼ̈ܛܹܐ ܠܢܘܼܪܵܐ ܕܠܥܵܠܲܡ، ܕܝܼܠܹܗ ܗܘܼܕܪܵܐ ܩܵܐ ܐܵܟܹܠܩܲܪܨܵܐ ܘܦܲܠܵܚܘܼ̈ܗܝ.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 ”’ܣܵܒܵܒ ܟܦܝܼܢܝܼ ܘܠܵܐ ܡܘܼܐܟܸܠܔ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܸܠܝܼ، ܘܨܗܹܐ ܠܝܼ ܘܠܵܐ ܡܘܼܫܬܹܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܸܠܝܼ.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 ”ܢܘܼܟ݂ܪܵܝܵܐ ܗܘܹܐ ܠܝܼ ܘܠܵܐ ܡܘܼܫܪܹܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܸܠܝܼ، ܫܘܼܠܚܵܝܵܐ ܗܘܹܐ ܠܝܼ ܘܠܵܐ ܡܘܼܠܒܸܫ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܸܠܝܼ، ܡܪܝܼܥܵܐ ܗܘܹܐ ܠܝܼ ܘܓܵܘ ܒܹܝܬ ܐܲܣܝܼܪܹ̈ܐ ܗܘܹܐ ܠܝܼ، ܘܠܵܐ ܬܦܝܼܩ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܝܼܝܼ.‘
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 ”ܗ̇ܝܓܵܗ ܐܘܼܦ ܐܵܢܝܼ ܒܸܬ ܓ̰ܲܘܸܒܝܼ ܐܸܠܹܗ ܘܐܵܡܪܝܼ: ’ܡܵܪܲܢ، ܐܝܼܡܲܢ ܚܙܹܐ ܠܲܢ ܐܸܠܘܼܟ݂ ܟܦܝܼܢܵܐ، ܝܲܢ ܨܹܗܝܵܐ، ܝܲܢ ܢܘܼܟ݂ܪܵܝܵܐ، ܝܲܢ ܫܘܼܠܚܵܝܵܐ، ܝܲܢ ܡܪܝܼܥܵܐ، ܝܲܢ ܓܵܘ ܒܹܝܬ ܐܲܣܝܼܪܹ̈ܐ ܘܠܵܐ ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܲܢ ܚܸܠܡܲܬ ܐܸܠܘܼܟ݂؟‘
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 ”ܘܗ̇ܘ ܒܸܬ ܓ̰ܲܘܸܒ ܘܐܵܡܹܪ ܐܸܠܵܝܗܝ: ’ܬܪܘܼܨܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܣܵܒܵܒ ܠܵܐ ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܲܢܹܐ ܠܚܲܕ ܡ̣ܢ ܐܲܢܹܐ ܙܥܘܿܪܹ̈ܐ، ܐܸܠܝܼ ܠܵܐ ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ.‘
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 ”ܐܲܢܹܐ ܒܸܬ ܐܵܙܠ݇ܝܼ ܠܓ̰ܘܼܢܓ̰ܵܪܵܐ ܕܠܥܵܠܲܡ، ܘܙܲܕܝܼܩܹ̈ܐ ܠܚܲܝܹ̈ܐ ܕܠܥܵܠܲܡ.“
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.