Mateus 22

ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ܡܸܢܕܪܸܫ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܒܡܲܬܠܹ̈ܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ:
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 ”ܟܹܐ ܕܵܡܝܵܐ ܡܲܠܟܘܼܬܵ‌ܐ ܕܫܡܲܝܵܐ ܠܚܲܕ ܡܲܠܟܵܐ ܕܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܚܠܘܼܠܵܐ ܩܵܐ ܒܪܘܿܢܹܗ.
2 — O
3 ”ܘܫܘܼܕܸܪܹܗ ܠܪܹ̈ܓܵܘܵܬܘܼܗ‌ܝ ܕܩܵܪܝܼ ܠܗܘܿܢ ܟ̰ܝܼܕܹܐ ܠܚܠܘܼܠܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܠܵܐ ܒܥܹܐ ܠܗܘܿܢ ܕܐܵܬ‌ܝܼ ܗܘܵܘ.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 ”ܡܸܢܕܪܸܫ ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܪܹ̈ܓܵܘܵܬܹ‌ܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ’ܐܡܘܿܪܘܼܢ ܠܟ̰ܝܼ̈ܕܹܐ: ”ܗܵܐ ܚܠܘܼܠܵܐ ܗܘܼܕܪܹܗ ܝܘܸܢ، ܘܛܪ̈ܝܼܨܝܼ ܦܪܝܼܡܵܝ ܝܘܸܢ، ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܗܘܼܕܪܵܐ ܝܠܹܗ، ܬܹܝܡܘܼܢ ܠܚܠܘܼܠܵܐ.“‘
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 ”ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܡܘܼܣܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ، ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܕܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܠܚܲܩܠܹܗ، ܘܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܕܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܠܬܲܓܵܪܘܼܬܹܗ.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 ”ܘܣܵܗܡܵܐ ܦܝܼܫܵܐ ܕܟ̰ܝܼ̈ܕܹܐ ܕܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܠܪܹ̈ܓܵܘܵܬܹ‌ܐ، ܡܘܼܣܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ ܘܩܛܝܼܠܵܝ ܠܗܘܿܢ.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 ”ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܡܝܼܥ ܠܹܗ ܡܲܠܟܵܐ، ܟܪܝܼܒ ܠܹܗ. ܘܫܘܼܕܸܪܹܗ ܚܲܝܠܵܘܵܬܹ̈‌ܐ ܘܛܘܼܠܸܩ ܠܹܗ ܠܐܵܢܝܼ ܩܵܛܘܿܠܹ̈ܐ، ܘܠܡܕܝܼܢܵܬܵܝ̈ܗ‌ܝ ܡܘܼܩܸܕ ܠܹܗ.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 ”ܗ̇ܝܓܵܗ ܐܡܝܼܪܹܗ ܡܲܠܟܵܐ ܠܪܹ̈ܓܵܘܵܬܘܼܗ‌ܝ: ’ܚܠܘܼܠܵܐ ܗܘܼܕܪܵܐ ܝܠܹܗ، ܘܐܵܢܝܼ ܕܦܝܼܫܹܐ ܝܗܘܵܘ ܟ̰ܝܼܕܹܐ ܠܹܐ ܝܗܘܵܘ ܚܫܝܼܚܹܐ.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 ’ܐܝܼܢܵܐ ܙܹܠ݇ܡܘܼܢ ܠܦܪܵܫܬܵ‌ܐ ܕܐܘܼܪ̈ܚܵܬܹ‌ܐ، ܘܟܠܔ ܡ̇ܢ ܕܚܵܙܹܝܬܘܿܢ ܩܪܹܝܡܘܼܢ ܠܹܗ ܠܚܠܘܼܠܵܐ.‘
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 ”ܘܦܠܝܼܛ ܠܗܘܿܢ ܐܵܢܝܼ ܪܹ̈ܓܵܘܵܬܹ‌ܐ ܠܐܘܼܪ̈ܚܵܬܹ‌ܐ ܘܓ̰ܘܼܡܸܥ ܠܗܘܿܢ ܟܠܔ ܡ̇ܢ ܕܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܗܘܿܢ، ܒܝܼܫܹ̈ܐ ܘܛܵܒܹ̈ܐ، ܘܦܝܼܫ ܠܹܗ ܡܸܠܝܵܐ ܒܲܝܬܵ‌ܐ ܕܚܠܘܼܠܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܪ̈ܚܹܐ.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 ”ܟܲܕ ܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܡܲܠܟܵܐ ܠܸܚܙܵܝܵܐ ܠܐܲܪ̈ܚܹܐ، ܚܙܹܐ ܠܹܗ ܬܵܡܵܐ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܕܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܠܒ݂ܝܼܫܵܐ ܠܒ݂ܝܼܫܬܵ‌ܐ ܕܚܠܘܼܠܵܐ.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 ”ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ’ܚܲܒ݂ܪܝܼ، ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܥܒ݂ܝܼܪܘܼܟ݂ ܠܲܐܟ݂ܵܐ ܟܲܕ ܠܒ݂ܝܼܫܬܵ‌ܐ ܕܚܠܘܼܠܵܐ ܠܲܝܬ ܠܘܼܟ݂؟‘ ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܫܬܝܼܩܵܐ.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 ”ܗ̇ܝܓܵܗ ܦܩܝܼܕ ܠܹܗ ܡܲܠܟܵܐ ܠܪܹ̈ܓܵܘܵܬܘܼܗ‌ܝ: ’ܐܣܘܿܪܘܼܢ ܐܝܼܕܵܬܘܼ̈ܗ‌ܝ ܘܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܗ‌ܝ، ܘܕܪܹܝܡܘܼܢ ܠܹܗ ܓܵܘ ܚܸܫܟܵܐ ܒܲܪܵܝܵܐ ܐܲܝܟܵܐ ܕܐܝܼܬ ܒܸܟ݂ܝܵܐ ܘܚܲܪܚܲܟ̰ܬܵ‌ܐ ܕܟܹܟܹ̈ܐ.‘
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 ”ܣܵܒܵܒ ܪܵܒܵܐ ܝܢܵܐ ܟ̰ܝܼ̈ܕܹܐ ܘܒܵܨܘܿܪܹ̈ܐ ܝܢܵܐ ܓܘܼܒܝܹ̈ܐ.“
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 ܗ̇ܝܓܵܗ ܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܘܣܘܼܙܓܸܪܗܘܿܢ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܡܲܢܦܸܠܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ ܒܗܹܡܸܙܡܵܢ.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 ܫܘܼܕܸܪܗܘܿܢ ܠܟܸܣܠܹܗ ܬܲܠܡܝܼܕܵܝ̈ܗ‌ܝ ܘܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܒܹܝܬ ܗܹܪܘܿܕܸܣ، ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ”ܡܲܠܦܵܢܵܐ، ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܝܘܲܚ ܕܫܲܪܝܼܪܵܐ ܝܘܸܬ، ܘܐܘܼܪܚܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܒܫܲܪܝܼܪܘܼܬܵ‌ܐ ܡܲܠܘܼܦܘܼܗ̇ ܝܘܸܬ، ܘܠܹܐ ܬܲܚܡܸܢܸܬ ܡܘܼܕܝܼ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܒܸܬ ܐܵܡܪܝܼ، ܘܠܹܐ ܝܘܸܬ ܡܲܫܦܸܪܵܢܵܐ.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 ”ܐܡܘܿܪ ܐܸܠܲܢ، ܡܘܼܕܝܼ ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܝܘܸܬ: ܩܵܢܘܿܢܵܝܬܵ‌ܐ ܝܠܵܗ̇ ܕܝܵܗܒܲܚ ܟܸܣܦܵܐ ܕܪܹܝܫܵܐ ܠܩܹܣܲܪ ܝܲܢ ܠܵܐ؟“
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 ܐܝܼܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܝܕܝܼܥ ܠܹܗ ܒܝܼܫܘܼܬܵܝܗ‌ܝ ܘܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܓ̰ܲܪܘܼܒܝܼ ܝܬܘܿܢ ܝܵܐ ܡܲܫܦܸܪ̈ܵܢܹܐ؟
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 ”ܡܲܚܙܹܝܡܘܼܢ ܠܝܼ ܙܘܼܙܵܐ ܕܟܸܣܦܵܐ ܕܪܹܝܫܵܐ.“ ܘܐܵܢܝܼ ܡܘܼܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܕܝܼܢܵܪܵܐ.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 ܘܒܘܼܩܪܵܝ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܕܡܵܢܝܼ ܝܠܵܗ̇ ܐܵܗܵܐ ܨܘܼܪܬܵ‌ܐ، ܘܕܡܵܢܝܼ ܝܠܵܗ̇ ܐܵܗܵܐ ܟܬܝܼܒ݂ܬܵ‌ܐ؟“
20 e ele perguntou:
21 ܘܐܵܢܝܼ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ: ”ܕܩܹܣܲܪ.“ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܗܲܒ݂ܠܘܼܢ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܕܩܹܣܲܪ ܠܩܹܣܲܪ، ܘܡܸܢܕܝܼ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܠܐܲܠܵܗܵܐ.“
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 ܘܐܵܢܝܼ ܟܲܕ ܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܵܗܵܐ، ܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܗܘܿܢ، ܘܫܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 ܒܗ̇ܘ ܝܵܘܡܵܐ ܐܬܹ‌ܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣ ܝܼܫܘܿܥ ܙܲܕܘܼܩܵܝܹ̈ܐ، ܕܠܹܐ ܗܲܡܸܢܝܼ ܒܩܝܵܡܬܵ‌ܐ ܕܡܝܼ̈ܬܹ‌ܐ، ܘܒܘܼܩܸܪܗܘܿܢ ܡܸܢܹܗ،
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܡܲܠܦܵܢܵܐ، ܡܘܼܫܹܐ ܡܘܼܠܸܦ ܠܹܗ ܐܸܠܲܢ، ܕܐܸܢ ܐܢܵܫܵܐ ܡܵܐܹܬ ܟܲܕ ܠܲܝܬ ܠܹܗ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ، ܐܲܚܘܿܢܘܼܗ‌ܝ ܓܵܒܹܪ ܠܒܲܟ݂ܬܹܗ، ܘܡܲܩܸܡ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ ܠܐܲܚܘܿܢܘܼܗ‌ܝ.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 ”ܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܠܟܸܣܠܲܢ ܫܲܒ݂ܥܵܐ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܹ̈‌ܐ. ܗ̇ܘ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܓܒ݂ܝܼܪܹܗ ܒܲܟ݂ܬܵ‌ܐ ܘܡܝܼܬ ܠܹܗ، ܘܠܲܝܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ، ܘܫܒ݂ܝܼܩܵܐ ܠܹܗ ܒܲܟ݂ܬܹܗ ܠܐܲܚܘܿܢܘܼܗ‌ܝ.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 ”ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܐܘܼܦ ܗ̇ܘ ܕܬܪܹܝ، ܐܘܼܦ ܗ̇ܘ ܕܬܠܵܬܵ‌ܐ، ܗܲܠܔ ܗ̇ܘ ܕܫܲܒ݂ܥܵܐ.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 ”ܒܚܲܪܬܵ‌ܐ ܟܠܵܝܗ‌ܝ ܡܝܼܬ ܠܗܘܿܢ، ܐܘܼܦ ܒܲܟ݂ܬܵ‌ܐ.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 ”ܒܩܝܵܡܬܵ‌ܐ، ܠܐܲܝܢܝܼ ܡ̣ܢ ܐܲܢܹܐ ܫܲܒ݂ܥܵܐ ܒܸܬ ܗܵܘܝܵܐ ܒܲܟ݂ܬܵ‌ܐ؟ ܣܵܒܵܒ ܟܠܵܝܗ‌ܝ ܓܒ݂ܝܼܪܵܐ ܠܗܘܿܢ.“
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ: ”ܒܸܚܠܵܛܵܐ ܝܬܘܿܢ ܣܵܒܵܒ ܠܹܐ ܝܬܘܿܢ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܟܬܵܒܹ̈ܐ ܘܐܘܼܦ ܠܵܐ ܚܲܝܠܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ.
29 Jesus respondeu:
30 ”ܣܵܒܵܒ ܒܩܝܵܡܬܵ‌ܐ، ܓܲܒ݂ܪܹ̈ܐ ܠܹܐ ܫܵܩܠܝܼ ܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈‌ܐ ܘܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈‌ܐ ܠܹܐ ܫܵܩܠܝܼ ܓܲܒ݂ܪܹ̈ܐ. ܐܸܠܵܐ ܟܠܵܝܗ‌ܝ ܐܲܝܟ݂ ܡܲܠܲܐܟܹ̈ܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܒܸܬ ܗܵܘܝܼ ܒܫܡܲܝܵܐ.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 ”ܒܘܼܬ ܩܝܵܡܬܵ‌ܐ ܕܡܝܼ̈ܬܹ‌ܐ ܠܵܐ ܩܪܹܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܡܸܢܕܝܼ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܐܡܝܼܪܵܐ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܡ̣ܢ ܐܲܠܵܗܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 ”’ܐܵܢܵܐ ܝܘܸܢ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ، ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܝܼܣܚܵܩ، ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܝܲܥܩܘܿܒ݂.‘ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܹܐ ܝܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܡܝܼ̈ܬܹ‌ܐ، ܐܸܠܵܐ ܕܚܵܝܹ̈ܐ.“
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 ܘܟܲܕ ܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܟܸܢܫܹ̈ܐ ܐܲܢܹܐ ܚܲܒܪܹ̈ܐ، ܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܗܘܿܢ ܒܝܘܼܠܦܵܢܹܗ.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܕܡܘܼܫܬܸܩ ܠܹܗ ܠܙܲܕܘܼܩܵܝܹ̈ܐ، ܓ̰ܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܡܥܘܼܕܵܠܹܐ،
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 ܘܚܲܕ ܡܸܢܵܝܗ‌ܝ ܕܝܼܗܘܵܐ ܢܵܡܘܿܣܵܝܵܐ ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܠܓ̰ܲܪܘܼܒܹܗ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 ”ܡܲܠܦܵܢܵܐ، ܐܲܝܢܝܼ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܒܘܼܫ ܓܘܼܪܵܐ ܝܠܹܗ ܒܢܵܡܘܿܣܵܐ؟“
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܡܲܚܸܒܸܬ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܘܼܟ݂ ܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܠܸܒܘܼܟ݂، ܘܡ̣ܢ ܟܠܵܗ̇ ܓܵܢܘܼܟ݂، ܘܡ̣ܢ ܟܠܵܝܗ‌ܝ ܚܘܼܫܵܒ݂ܘܼ̈ܟ݂.
37 Jesus respondeu:
38 ”ܐܵܗܵܐ ܝܠܹܗ ܗ̇ܘ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܘܩܲܕܡܵܝܵܐ.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 ”ܘܗ̇ܘ ܕܬܪܹܝ ܟܹܐ ܕܵܡܹܐ ܐܸܠܹܗ: ܡܲܚܸܒܸܬ ܠܫܒ݂ܵܒ݂ܘܼܟ݂ ܐܲܝܟ݂ ܓܵܢܘܼܟ݂.
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 ”ܥܲܠܔ ܐܲܢܹܐ ܬܪܹܝ ܦܘܼܩܕܵܢܹ̈ܐ ܒܸܢܝܹܐ ܝܢܵܐ ܢܵܡܘܿܣܵܐ ܘܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ.“
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 ܟܲܕ ܓ̰ܡܝܼܥܹܐ ܝܗܘܵܘ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ، ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡܸܢܵܝܗ‌ܝ ܝܼܫܘܿܥ:
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 ”ܡܘܼܕܝܼ ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܝܬܘܿܢ ܒܘܼܬ ܡܫܝܼܚܵܐ، ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܡܵܢܝܼ ܝܠܹܗ؟“ ܘܐܵܢܝܼ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ: ”ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܕܵܘܝܼܕ.“
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܒܵܣ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܕܵܘܝܼܕ ܒܪܘܼܚܵܐ ܒܸܩܪܵܝܹܗ ܝܠܹܗ ܡܵܪܝܵܐ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
43 Jesus tornou a perguntar:
44 ܐܡܝܼܪܹܗ ܡܵܪܝܵܐ ܠܡܵܪܝܼ: ’ܝܬܘܿܒ݂ ܡ̣ܢ ܝܲܡܝܼܢܝܼ ܗܲܠܔ ܕܡܲܬܒܸܢ ܕܸܫ̃ܡܸܢܘܼܟ݂ ܬܚܘܿܬ ܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܟ݂.‘
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 ”ܐܸܢ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܕܵܘܝܼܕ ܒܸܩܪܵܝܹܗ ܝܠܹܗ ܡܵܪܝܵܐ، ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܒܸܬ ܗܵܘܹܐ ܒܪܘܿܢܹܗ؟“
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 ܐܘܼܦ ܚܲܕ ܠܵܐ ܡܨܹܐ ܠܹܗ ܓ̰ܲܘܸܒ ܚܲܒܪܵܐ، ܘܡ̣ܢ ܗ̇ܘ ܝܵܘܡܵܐ ܐܘܼܦ ܚܲܕ ܠܵܐ ܩܘܼܫܕܸܪܹܗ ܠܒܲܩܘܼܪܹܐ ܡܸܢܹܗ ܒܘܼܩܵܪܵܐ.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.