Mateus 22
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs BKJ
1 ܡܸܢܕܪܸܫ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܒܡܲܬܠܹ̈ܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ:
1 E respondendo Jesus, novamente lhes falou em parábolas, dizendo:
2 ”ܟܹܐ ܕܵܡܝܵܐ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܫܡܲܝܵܐ ܠܚܲܕ ܡܲܠܟܵܐ ܕܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܚܠܘܼܠܵܐ ܩܵܐ ܒܪܘܿܢܹܗ.
2 O reino do céu é semelhante a um certo rei, que fez as bodas de seu filho,
3 ”ܘܫܘܼܕܸܪܹܗ ܠܪܹ̈ܓܵܘܵܬܘܼܗܝ ܕܩܵܪܝܼ ܠܗܘܿܢ ܟ̰ܝܼܕܹܐ ܠܚܠܘܼܠܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܠܵܐ ܒܥܹܐ ܠܗܘܿܢ ܕܐܵܬܝܼ ܗܘܵܘ.
3 e enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 ”ܡܸܢܕܪܸܫ ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܪܹ̈ܓܵܘܵܬܹܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ’ܐܡܘܿܪܘܼܢ ܠܟ̰ܝܼ̈ܕܹܐ: ”ܗܵܐ ܚܠܘܼܠܵܐ ܗܘܼܕܪܹܗ ܝܘܸܢ، ܘܛܪ̈ܝܼܨܝܼ ܦܪܝܼܡܵܝ ܝܘܸܢ، ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܗܘܼܕܪܵܐ ܝܠܹܗ، ܬܹܝܡܘܼܢ ܠܚܠܘܼܠܵܐ.“‘
4 Mais uma vez, ele enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e meus cevados estão mortos, e todas as coisas estão prontas; vinde às bodas.
5 ”ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܡܘܼܣܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗܝ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ، ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܕܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܠܚܲܩܠܹܗ، ܘܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܕܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܠܬܲܓܵܪܘܼܬܹܗ.
5 Mas eles, fazendo pouco caso, seguiram os seus caminhos, um para sua fazenda, outro para o seu negócio.
6 ”ܘܣܵܗܡܵܐ ܦܝܼܫܵܐ ܕܟ̰ܝܼ̈ܕܹܐ ܕܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܠܪܹ̈ܓܵܘܵܬܹܐ، ܡܘܼܣܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗܝ ܘܩܛܝܼܠܵܝ ܠܗܘܿܢ.
6 E os outros, tomaram os seus servos, os maltrataram e mataram.
7 ”ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܡܝܼܥ ܠܹܗ ܡܲܠܟܵܐ، ܟܪܝܼܒ ܠܹܗ. ܘܫܘܼܕܸܪܹܗ ܚܲܝܠܵܘܵܬܹ̈ܐ ܘܛܘܼܠܸܩ ܠܹܗ ܠܐܵܢܝܼ ܩܵܛܘܿܠܹ̈ܐ، ܘܠܡܕܝܼܢܵܬܵܝ̈ܗܝ ܡܘܼܩܸܕ ܠܹܗ.
7 Mas, ouvindo disso o rei, irou-se, e enviando os seus exércitos, destruiu aqueles assassinos, e incendiou a sua cidade.
8 ”ܗ̇ܝܓܵܗ ܐܡܝܼܪܹܗ ܡܲܠܟܵܐ ܠܪܹ̈ܓܵܘܵܬܘܼܗܝ: ’ܚܠܘܼܠܵܐ ܗܘܼܕܪܵܐ ܝܠܹܗ، ܘܐܵܢܝܼ ܕܦܝܼܫܹܐ ܝܗܘܵܘ ܟ̰ܝܼܕܹܐ ܠܹܐ ܝܗܘܵܘ ܚܫܝܼܚܹܐ.
8 Então ele diz aos servos: As bodas estão preparadas, mas os que foram convidados não eram dignos.
9 ’ܐܝܼܢܵܐ ܙܹܠ݇ܡܘܼܢ ܠܦܪܵܫܬܵܐ ܕܐܘܼܪ̈ܚܵܬܹܐ، ܘܟܠܔ ܡ̇ܢ ܕܚܵܙܹܝܬܘܿܢ ܩܪܹܝܡܘܼܢ ܠܹܗ ܠܚܠܘܼܠܵܐ.‘
9 Ide, pois, às estradas, e convidai para as bodas todos quantos encontrardes.
10 ”ܘܦܠܝܼܛ ܠܗܘܿܢ ܐܵܢܝܼ ܪܹ̈ܓܵܘܵܬܹܐ ܠܐܘܼܪ̈ܚܵܬܹܐ ܘܓ̰ܘܼܡܸܥ ܠܗܘܿܢ ܟܠܔ ܡ̇ܢ ܕܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܗܘܿܢ، ܒܝܼܫܹ̈ܐ ܘܛܵܒܹ̈ܐ، ܘܦܝܼܫ ܠܹܗ ܡܸܠܝܵܐ ܒܲܝܬܵܐ ܕܚܠܘܼܠܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܪ̈ܚܹܐ.
10 E os servos, saindo pelas estradas, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e o casamento ficou cheio de convidados.
11 ”ܟܲܕ ܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܡܲܠܟܵܐ ܠܸܚܙܵܝܵܐ ܠܐܲܪ̈ܚܹܐ، ܚܙܹܐ ܠܹܗ ܬܵܡܵܐ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܕܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܠܒ݂ܝܼܫܵܐ ܠܒ݂ܝܼܫܬܵܐ ܕܚܠܘܼܠܵܐ.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava com veste de casamento.
12 ”ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ’ܚܲܒ݂ܪܝܼ، ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܥܒ݂ܝܼܪܘܼܟ݂ ܠܲܐܟ݂ܵܐ ܟܲܕ ܠܒ݂ܝܼܫܬܵܐ ܕܚܠܘܼܠܵܐ ܠܲܝܬ ܠܘܼܟ݂؟‘ ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܫܬܝܼܩܵܐ.
12 E ele disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste de casamento? E ele emudeceu.
13 ”ܗ̇ܝܓܵܗ ܦܩܝܼܕ ܠܹܗ ܡܲܠܟܵܐ ܠܪܹ̈ܓܵܘܵܬܘܼܗܝ: ’ܐܣܘܿܪܘܼܢ ܐܝܼܕܵܬܘܼ̈ܗܝ ܘܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܗܝ، ܘܕܪܹܝܡܘܼܢ ܠܹܗ ܓܵܘ ܚܸܫܟܵܐ ܒܲܪܵܝܵܐ ܐܲܝܟܵܐ ܕܐܝܼܬ ܒܸܟ݂ܝܵܐ ܘܚܲܪܚܲܟ̰ܬܵܐ ܕܟܹܟܹ̈ܐ.‘
13 Então disse o rei aos servos: Amarrai os seus pés e mãos, levai-o embora, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 ”ܣܵܒܵܒ ܪܵܒܵܐ ܝܢܵܐ ܟ̰ܝܼ̈ܕܹܐ ܘܒܵܨܘܿܪܹ̈ܐ ܝܢܵܐ ܓܘܼܒܝܹ̈ܐ.“
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 ܗ̇ܝܓܵܗ ܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܘܣܘܼܙܓܸܪܗܘܿܢ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܡܲܢܦܸܠܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ ܒܗܹܡܸܙܡܵܢ.
15 Indo, então, os fariseus, consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra.
16 ܫܘܼܕܸܪܗܘܿܢ ܠܟܸܣܠܹܗ ܬܲܠܡܝܼܕܵܝ̈ܗܝ ܘܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܒܹܝܬ ܗܹܪܘܿܕܸܣ، ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ”ܡܲܠܦܵܢܵܐ، ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܝܘܲܚ ܕܫܲܪܝܼܪܵܐ ܝܘܸܬ، ܘܐܘܼܪܚܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܒܫܲܪܝܼܪܘܼܬܵܐ ܡܲܠܘܼܦܘܼܗ̇ ܝܘܸܬ، ܘܠܹܐ ܬܲܚܡܸܢܸܬ ܡܘܼܕܝܼ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܒܸܬ ܐܵܡܪܝܼ، ܘܠܹܐ ܝܘܸܬ ܡܲܫܦܸܪܵܢܵܐ.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus em verdade, e sem te preocupar com nenhum homem, pois não reparas na aparência dos homens.
17 ”ܐܡܘܿܪ ܐܸܠܲܢ، ܡܘܼܕܝܼ ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܝܘܸܬ: ܩܵܢܘܿܢܵܝܬܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܕܝܵܗܒܲܚ ܟܸܣܦܵܐ ܕܪܹܝܫܵܐ ܠܩܹܣܲܪ ܝܲܢ ܠܵܐ؟“
17 Dize-nos, portanto, o que tu pensas? É lícito dar tributo a César, ou não?
18 ܐܝܼܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܝܕܝܼܥ ܠܹܗ ܒܝܼܫܘܼܬܵܝܗܝ ܘܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܓ̰ܲܪܘܼܒܝܼ ܝܬܘܿܢ ܝܵܐ ܡܲܫܦܸܪ̈ܵܢܹܐ؟
18 Mas Jesus, percebendo a sua maldade, disse: Por que me tentais, hipócritas?
19 ”ܡܲܚܙܹܝܡܘܼܢ ܠܝܼ ܙܘܼܙܵܐ ܕܟܸܣܦܵܐ ܕܪܹܝܫܵܐ.“ ܘܐܵܢܝܼ ܡܘܼܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܕܝܼܢܵܪܵܐ.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe trouxeram um denário.
20 ܘܒܘܼܩܪܵܝ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܕܡܵܢܝܼ ܝܠܵܗ̇ ܐܵܗܵܐ ܨܘܼܪܬܵܐ، ܘܕܡܵܢܝܼ ܝܠܵܗ̇ ܐܵܗܵܐ ܟܬܝܼܒ݂ܬܵܐ؟“
20 E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição?
21 ܘܐܵܢܝܼ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ: ”ܕܩܹܣܲܪ.“ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܗܲܒ݂ܠܘܼܢ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܕܩܹܣܲܪ ܠܩܹܣܲܪ، ܘܡܸܢܕܝܼ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܠܐܲܠܵܗܵܐ.“
21 Disseram-lhe: De César. Então ele lhes disse: Dai, portanto, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
22 ܘܐܵܢܝܼ ܟܲܕ ܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܵܗܵܐ، ܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܗܘܿܢ، ܘܫܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ.
22 Quando eles ouviram essas palavras, maravilharam-se, e, deixando-o, foram pelo seu caminho.
23 ܒܗ̇ܘ ܝܵܘܡܵܐ ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣ ܝܼܫܘܿܥ ܙܲܕܘܼܩܵܝܹ̈ܐ، ܕܠܹܐ ܗܲܡܸܢܝܼ ܒܩܝܵܡܬܵܐ ܕܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܘܒܘܼܩܸܪܗܘܿܢ ܡܸܢܹܗ،
23 No mesmo dia vieram até ele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܡܲܠܦܵܢܵܐ، ܡܘܼܫܹܐ ܡܘܼܠܸܦ ܠܹܗ ܐܸܠܲܢ، ܕܐܸܢ ܐܢܵܫܵܐ ܡܵܐܹܬ ܟܲܕ ܠܲܝܬ ܠܹܗ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ، ܐܲܚܘܿܢܘܼܗܝ ܓܵܒܹܪ ܠܒܲܟ݂ܬܹܗ، ܘܡܲܩܸܡ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ ܠܐܲܚܘܿܢܘܼܗܝ.
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se um homem morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a esposa dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 ”ܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܠܟܸܣܠܲܢ ܫܲܒ݂ܥܵܐ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܹ̈ܐ. ܗ̇ܘ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܓܒ݂ܝܼܪܹܗ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܘܡܝܼܬ ܠܹܗ، ܘܠܲܝܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ، ܘܫܒ݂ܝܼܩܵܐ ܠܹܗ ܒܲܟ݂ܬܹܗ ܠܐܲܚܘܿܢܘܼܗܝ.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, casou-se com uma mulher, e faleceu, e não tendo descendente, deixou a sua esposa para o seu irmão.
26 ”ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܐܘܼܦ ܗ̇ܘ ܕܬܪܹܝ، ܐܘܼܦ ܗ̇ܘ ܕܬܠܵܬܵܐ، ܗܲܠܔ ܗ̇ܘ ܕܫܲܒ݂ܥܵܐ.
26 Da mesma forma o segundo, e o terceiro, até o sétimo.
27 ”ܒܚܲܪܬܵܐ ܟܠܵܝܗܝ ܡܝܼܬ ܠܗܘܿܢ، ܐܘܼܦ ܒܲܟ݂ܬܵܐ.
27 E por último de todos, morreu também a mulher.
28 ”ܒܩܝܵܡܬܵܐ، ܠܐܲܝܢܝܼ ܡ̣ܢ ܐܲܢܹܐ ܫܲܒ݂ܥܵܐ ܒܸܬ ܗܵܘܝܵܐ ܒܲܟ݂ܬܵܐ؟ ܣܵܒܵܒ ܟܠܵܝܗܝ ܓܒ݂ܝܼܪܵܐ ܠܗܘܿܢ.“
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, pois todos a tiveram?
29 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܒܸܚܠܵܛܵܐ ܝܬܘܿܢ ܣܵܒܵܒ ܠܹܐ ܝܬܘܿܢ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܟܬܵܒܹ̈ܐ ܘܐܘܼܦ ܠܵܐ ܚܲܝܠܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ.
29 Jesus, respondendo, disse-lhes: Vós errais, não conhecendo as escrituras, nem o poder de Deus.
30 ”ܣܵܒܵܒ ܒܩܝܵܡܬܵܐ، ܓܲܒ݂ܪܹ̈ܐ ܠܹܐ ܫܵܩܠܝܼ ܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ ܘܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ ܠܹܐ ܫܵܩܠܝܼ ܓܲܒ݂ܪܹ̈ܐ. ܐܸܠܵܐ ܟܠܵܝܗܝ ܐܲܝܟ݂ ܡܲܠܲܐܟܹ̈ܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܒܸܬ ܗܵܘܝܼ ܒܫܡܲܝܵܐ.
30 Porque na ressurreição não casam, nem são dados em casamento, mas são como os anjos de Deus no céu.
31 ”ܒܘܼܬ ܩܝܵܡܬܵܐ ܕܡܝܼ̈ܬܹܐ ܠܵܐ ܩܪܹܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܡܸܢܕܝܼ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܐܡܝܼܪܵܐ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܡ̣ܢ ܐܲܠܵܗܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que vos foi dito por Deus, dizendo:
32 ”’ܐܵܢܵܐ ܝܘܸܢ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ، ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܝܼܣܚܵܩ، ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܝܲܥܩܘܿܒ݂.‘ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܹܐ ܝܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܐܸܠܵܐ ܕܚܵܝܹ̈ܐ.“
32 Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 ܘܟܲܕ ܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܟܸܢܫܹ̈ܐ ܐܲܢܹܐ ܚܲܒܪܹ̈ܐ، ܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܗܘܿܢ ܒܝܘܼܠܦܵܢܹܗ.
33 E as multidões, ouvindo isto, maravilhavam-se com a sua doutrina.
34 ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܕܡܘܼܫܬܸܩ ܠܹܗ ܠܙܲܕܘܼܩܵܝܹ̈ܐ، ܓ̰ܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܡܥܘܼܕܵܠܹܐ،
34 Mas os fariseus, quando ouviram que ele fizera emudecer os saduceus, eles se reuniram.
35 ܘܚܲܕ ܡܸܢܵܝܗܝ ܕܝܼܗܘܵܐ ܢܵܡܘܿܣܵܝܵܐ ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܠܓ̰ܲܪܘܼܒܹܗ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
35 Então um deles, que era mestre da lei, perguntou-lhe, provando-o, dizendo:
36 ”ܡܲܠܦܵܢܵܐ، ܐܲܝܢܝܼ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܒܘܼܫ ܓܘܼܪܵܐ ܝܠܹܗ ܒܢܵܡܘܿܣܵܐ؟“
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܡܲܚܸܒܸܬ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܘܼܟ݂ ܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܠܸܒܘܼܟ݂، ܘܡ̣ܢ ܟܠܵܗ̇ ܓܵܢܘܼܟ݂، ܘܡ̣ܢ ܟܠܵܝܗܝ ܚܘܼܫܵܒ݂ܘܼ̈ܟ݂.
37 Respondeu-lhe Jesus: Tu amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de toda a tua mente.
38 ”ܐܵܗܵܐ ܝܠܹܗ ܗ̇ܘ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܘܩܲܕܡܵܝܵܐ.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 ”ܘܗ̇ܘ ܕܬܪܹܝ ܟܹܐ ܕܵܡܹܐ ܐܸܠܹܗ: ܡܲܚܸܒܸܬ ܠܫܒ݂ܵܒ݂ܘܼܟ݂ ܐܲܝܟ݂ ܓܵܢܘܼܟ݂.
39 E o segundo é semelhante a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 ”ܥܲܠܔ ܐܲܢܹܐ ܬܪܹܝ ܦܘܼܩܕܵܢܹ̈ܐ ܒܸܢܝܹܐ ܝܢܵܐ ܢܵܡܘܿܣܵܐ ܘܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ.“
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 ܟܲܕ ܓ̰ܡܝܼܥܹܐ ܝܗܘܵܘ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ، ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡܸܢܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ:
41 Enquanto os fariseus estavam reunidos, Jesus os indagou,
42 ”ܡܘܼܕܝܼ ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܝܬܘܿܢ ܒܘܼܬ ܡܫܝܼܚܵܐ، ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܡܵܢܝܼ ܝܠܹܗ؟“ ܘܐܵܢܝܼ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ: ”ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܕܵܘܝܼܕ.“
42 dizendo: O que pensais vós do Cristo? De quem ele é filho? Eles disseram-lhe: O filho de Davi.
43 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܒܵܣ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܕܵܘܝܼܕ ܒܪܘܼܚܵܐ ܒܸܩܪܵܝܹܗ ܝܠܹܗ ܡܵܪܝܵܐ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
43 Disse-lhes ele: Como então Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ܐܡܝܼܪܹܗ ܡܵܪܝܵܐ ܠܡܵܪܝܼ: ’ܝܬܘܿܒ݂ ܡ̣ܢ ܝܲܡܝܼܢܝܼ ܗܲܠܔ ܕܡܲܬܒܸܢ ܕܸܫ̃ܡܸܢܘܼܟ݂ ܬܚܘܿܬ ܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܟ݂.‘
44 Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até eu fazer os teus inimigos por escabelo?
45 ”ܐܸܢ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܕܵܘܝܼܕ ܒܸܩܪܵܝܹܗ ܝܠܹܗ ܡܵܪܝܵܐ، ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܒܸܬ ܗܵܘܹܐ ܒܪܘܿܢܹܗ؟“
45 Então se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 ܐܘܼܦ ܚܲܕ ܠܵܐ ܡܨܹܐ ܠܹܗ ܓ̰ܲܘܸܒ ܚܲܒܪܵܐ، ܘܡ̣ܢ ܗ̇ܘ ܝܵܘܡܵܐ ܐܘܼܦ ܚܲܕ ܠܵܐ ܩܘܼܫܕܸܪܹܗ ܠܒܲܩܘܼܪܹܐ ܡܸܢܹܗ ܒܘܼܩܵܪܵܐ.
46 E nenhum homem era capaz de responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante nenhum homem ousou fazer-lhe mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.