Mateus 22
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs ARC
1 ܡܸܢܕܪܸܫ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܒܡܲܬܠܹ̈ܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ:
1 Então, Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 ”ܟܹܐ ܕܵܡܝܵܐ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܫܡܲܝܵܐ ܠܚܲܕ ܡܲܠܟܵܐ ܕܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܚܠܘܼܠܵܐ ܩܵܐ ܒܪܘܿܢܹܗ.
2 O Reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 ”ܘܫܘܼܕܸܪܹܗ ܠܪܹ̈ܓܵܘܵܬܘܼܗܝ ܕܩܵܪܝܼ ܠܗܘܿܢ ܟ̰ܝܼܕܹܐ ܠܚܠܘܼܠܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܠܵܐ ܒܥܹܐ ܠܗܘܿܢ ܕܐܵܬܝܼ ܗܘܵܘ.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; e estes não quiseram vir.
4 ”ܡܸܢܕܪܸܫ ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܪܹ̈ܓܵܘܵܬܹܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ’ܐܡܘܿܪܘܼܢ ܠܟ̰ܝܼ̈ܕܹܐ: ”ܗܵܐ ܚܠܘܼܠܵܐ ܗܘܼܕܪܹܗ ܝܘܸܢ، ܘܛܪ̈ܝܼܨܝܼ ܦܪܝܼܡܵܝ ܝܘܸܢ، ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܗܘܼܕܪܵܐ ܝܠܹܗ، ܬܹܝܡܘܼܢ ܠܚܠܘܼܠܵܐ.“‘
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados
5 ”ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܡܘܼܣܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗܝ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ، ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܕܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܠܚܲܩܠܹܗ، ܘܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܕܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܠܬܲܓܵܪܘܼܬܹܗ.
5 Porém eles, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, e outro para o seu negócio;
6 ”ܘܣܵܗܡܵܐ ܦܝܼܫܵܐ ܕܟ̰ܝܼ̈ܕܹܐ ܕܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܠܪܹ̈ܓܵܘܵܬܹܐ، ܡܘܼܣܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗܝ ܘܩܛܝܼܠܵܝ ܠܗܘܿܢ.
6 e, os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 ”ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܡܝܼܥ ܠܹܗ ܡܲܠܟܵܐ، ܟܪܝܼܒ ܠܹܗ. ܘܫܘܼܕܸܪܹܗ ܚܲܝܠܵܘܵܬܹ̈ܐ ܘܛܘܼܠܸܩ ܠܹܗ ܠܐܵܢܝܼ ܩܵܛܘܿܠܹ̈ܐ، ܘܠܡܕܝܼܢܵܬܵܝ̈ܗܝ ܡܘܼܩܸܕ ܠܹܗ.
7 E o rei, tendo notícias e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 ”ܗ̇ܝܓܵܗ ܐܡܝܼܪܹܗ ܡܲܠܟܵܐ ܠܪܹ̈ܓܵܘܵܬܘܼܗܝ: ’ܚܠܘܼܠܵܐ ܗܘܼܕܪܵܐ ܝܠܹܗ، ܘܐܵܢܝܼ ܕܦܝܼܫܹܐ ܝܗܘܵܘ ܟ̰ܝܼܕܹܐ ܠܹܐ ܝܗܘܵܘ ܚܫܝܼܚܹܐ.
8 Então, disse aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 ’ܐܝܼܢܵܐ ܙܹܠ݇ܡܘܼܢ ܠܦܪܵܫܬܵܐ ܕܐܘܼܪ̈ܚܵܬܹܐ، ܘܟܠܔ ܡ̇ܢ ܕܚܵܙܹܝܬܘܿܢ ܩܪܹܝܡܘܼܢ ܠܹܗ ܠܚܠܘܼܠܵܐ.‘
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 ”ܘܦܠܝܼܛ ܠܗܘܿܢ ܐܵܢܝܼ ܪܹ̈ܓܵܘܵܬܹܐ ܠܐܘܼܪ̈ܚܵܬܹܐ ܘܓ̰ܘܼܡܸܥ ܠܗܘܿܢ ܟܠܔ ܡ̇ܢ ܕܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܗܘܿܢ، ܒܝܼܫܹ̈ܐ ܘܛܵܒܹ̈ܐ، ܘܦܝܼܫ ܠܹܗ ܡܸܠܝܵܐ ܒܲܝܬܵܐ ܕܚܠܘܼܠܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܪ̈ܚܹܐ.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial ficou cheia de convidados.
11 ”ܟܲܕ ܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܡܲܠܟܵܐ ܠܸܚܙܵܝܵܐ ܠܐܲܪ̈ܚܹܐ، ܚܙܹܐ ܠܹܗ ܬܵܡܵܐ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܕܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܠܒ݂ܝܼܫܵܐ ܠܒ݂ܝܼܫܬܵܐ ܕܚܠܘܼܠܵܐ.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem
12 ”ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ’ܚܲܒ݂ܪܝܼ، ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܥܒ݂ܝܼܪܘܼܟ݂ ܠܲܐܟ݂ܵܐ ܟܲܕ ܠܒ݂ܝܼܫܬܵܐ ܕܚܠܘܼܠܵܐ ܠܲܝܬ ܠܘܼܟ݂؟‘ ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܫܬܝܼܩܵܐ.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 ”ܗ̇ܝܓܵܗ ܦܩܝܼܕ ܠܹܗ ܡܲܠܟܵܐ ܠܪܹ̈ܓܵܘܵܬܘܼܗܝ: ’ܐܣܘܿܪܘܼܢ ܐܝܼܕܵܬܘܼ̈ܗܝ ܘܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܗܝ، ܘܕܪܹܝܡܘܼܢ ܠܹܗ ܓܵܘ ܚܸܫܟܵܐ ܒܲܪܵܝܵܐ ܐܲܝܟܵܐ ܕܐܝܼܬ ܒܸܟ݂ܝܵܐ ܘܚܲܪܚܲܟ̰ܬܵܐ ܕܟܹܟܹ̈ܐ.‘
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o e lançai-
14 ”ܣܵܒܵܒ ܪܵܒܵܐ ܝܢܵܐ ܟ̰ܝܼ̈ܕܹܐ ܘܒܵܨܘܿܪܹ̈ܐ ܝܢܵܐ ܓܘܼܒܝܹ̈ܐ.“
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 ܗ̇ܝܓܵܗ ܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܘܣܘܼܙܓܸܪܗܘܿܢ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܡܲܢܦܸܠܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ ܒܗܹܡܸܙܡܵܢ.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 ܫܘܼܕܸܪܗܘܿܢ ܠܟܸܣܠܹܗ ܬܲܠܡܝܼܕܵܝ̈ܗܝ ܘܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܒܹܝܬ ܗܹܪܘܿܕܸܣ، ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ”ܡܲܠܦܵܢܵܐ، ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܝܘܲܚ ܕܫܲܪܝܼܪܵܐ ܝܘܸܬ، ܘܐܘܼܪܚܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܒܫܲܪܝܼܪܘܼܬܵܐ ܡܲܠܘܼܦܘܼܗ̇ ܝܘܸܬ، ܘܠܹܐ ܬܲܚܡܸܢܸܬ ܡܘܼܕܝܼ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܒܸܬ ܐܵܡܪܝܼ، ܘܠܹܐ ܝܘܸܬ ܡܲܫܦܸܪܵܢܵܐ.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus, segundo a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas à aparência dos homens.
17 ”ܐܡܘܿܪ ܐܸܠܲܢ، ܡܘܼܕܝܼ ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܝܘܸܬ: ܩܵܢܘܿܢܵܝܬܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܕܝܵܗܒܲܚ ܟܸܣܦܵܐ ܕܪܹܝܫܵܐ ܠܩܹܣܲܪ ܝܲܢ ܠܵܐ؟“
17 Dize-nos, pois, que te parece: é lícito pagar o tributo a César ou não?
18 ܐܝܼܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܝܕܝܼܥ ܠܹܗ ܒܝܼܫܘܼܬܵܝܗܝ ܘܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܓ̰ܲܪܘܼܒܝܼ ܝܬܘܿܢ ܝܵܐ ܡܲܫܦܸܪ̈ܵܢܹܐ؟
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 ”ܡܲܚܙܹܝܡܘܼܢ ܠܝܼ ܙܘܼܙܵܐ ܕܟܸܣܦܵܐ ܕܪܹܝܫܵܐ.“ ܘܐܵܢܝܼ ܡܘܼܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܕܝܼܢܵܪܵܐ.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 ܘܒܘܼܩܪܵܝ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܕܡܵܢܝܼ ܝܠܵܗ̇ ܐܵܗܵܐ ܨܘܼܪܬܵܐ، ܘܕܡܵܢܝܼ ܝܠܵܗ̇ ܐܵܗܵܐ ܟܬܝܼܒ݂ܬܵܐ؟“
20 E ele disse-lhes: De quem é esta efígie e
21 ܘܐܵܢܝܼ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ: ”ܕܩܹܣܲܪ.“ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܗܲܒ݂ܠܘܼܢ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܕܩܹܣܲܪ ܠܩܹܣܲܪ، ܘܡܸܢܕܝܼ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܠܐܲܠܵܗܵܐ.“
21 Disseram-lhe eles: De César. Então, ele lhes disse: Dai, pois, a César o que
22 ܘܐܵܢܝܼ ܟܲܕ ܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܵܗܵܐ، ܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܗܘܿܢ، ܘܫܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ.
22 E eles, ouvindo isso, maravilharam-se e, deixando-o, se retiraram.
23 ܒܗ̇ܘ ܝܵܘܡܵܐ ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣ ܝܼܫܘܿܥ ܙܲܕܘܼܩܵܝܹ̈ܐ، ܕܠܹܐ ܗܲܡܸܢܝܼ ܒܩܝܵܡܬܵܐ ܕܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܘܒܘܼܩܸܪܗܘܿܢ ܡܸܢܹܗ،
23 No mesmo dia, chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܡܲܠܦܵܢܵܐ، ܡܘܼܫܹܐ ܡܘܼܠܸܦ ܠܹܗ ܐܸܠܲܢ، ܕܐܸܢ ܐܢܵܫܵܐ ܡܵܐܹܬ ܟܲܕ ܠܲܝܬ ܠܹܗ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ، ܐܲܚܘܿܢܘܼܗܝ ܓܵܒܹܪ ܠܒܲܟ݂ܬܹܗ، ܘܡܲܩܸܡ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ ܠܐܲܚܘܿܢܘܼܗܝ.
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele e suscitará descendência a seu irmão.
25 ”ܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܠܟܸܣܠܲܢ ܫܲܒ݂ܥܵܐ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܹ̈ܐ. ܗ̇ܘ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܓܒ݂ܝܼܪܹܗ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܘܡܝܼܬ ܠܹܗ، ܘܠܲܝܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ، ܘܫܒ݂ܝܼܩܵܐ ܠܹܗ ܒܲܟ݂ܬܹܗ ܠܐܲܚܘܿܢܘܼܗܝ.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 ”ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܐܘܼܦ ܗ̇ܘ ܕܬܪܹܝ، ܐܘܼܦ ܗ̇ܘ ܕܬܠܵܬܵܐ، ܗܲܠܔ ܗ̇ܘ ܕܫܲܒ݂ܥܵܐ.
26 Da mesma sorte, o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 ”ܒܚܲܪܬܵܐ ܟܠܵܝܗܝ ܡܝܼܬ ܠܗܘܿܢ، ܐܘܼܦ ܒܲܟ݂ܬܵܐ.
27 por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 ”ܒܩܝܵܡܬܵܐ، ܠܐܲܝܢܝܼ ܡ̣ܢ ܐܲܢܹܐ ܫܲܒ݂ܥܵܐ ܒܸܬ ܗܵܘܝܵܐ ܒܲܟ݂ܬܵܐ؟ ܣܵܒܵܒ ܟܠܵܝܗܝ ܓܒ݂ܝܼܪܵܐ ܠܗܘܿܢ.“
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܒܸܚܠܵܛܵܐ ܝܬܘܿܢ ܣܵܒܵܒ ܠܹܐ ܝܬܘܿܢ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܟܬܵܒܹ̈ܐ ܘܐܘܼܦ ܠܵܐ ܚܲܝܠܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 ”ܣܵܒܵܒ ܒܩܝܵܡܬܵܐ، ܓܲܒ݂ܪܹ̈ܐ ܠܹܐ ܫܵܩܠܝܼ ܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ ܘܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ ܠܹܐ ܫܵܩܠܝܼ ܓܲܒ݂ܪܹ̈ܐ. ܐܸܠܵܐ ܟܠܵܝܗܝ ܐܲܝܟ݂ ܡܲܠܲܐܟܹ̈ܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܒܸܬ ܗܵܘܝܼ ܒܫܡܲܝܵܐ.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem são dados em casamento; mas serão como os anjos no céu.
31 ”ܒܘܼܬ ܩܝܵܡܬܵܐ ܕܡܝܼ̈ܬܹܐ ܠܵܐ ܩܪܹܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܡܸܢܕܝܼ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܐܡܝܼܪܵܐ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܡ̣ܢ ܐܲܠܵܗܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 ”’ܐܵܢܵܐ ܝܘܸܢ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ، ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܝܼܣܚܵܩ، ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܝܲܥܩܘܿܒ݂.‘ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܹܐ ܝܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܐܸܠܵܐ ܕܚܵܝܹ̈ܐ.“
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 ܘܟܲܕ ܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܟܸܢܫܹ̈ܐ ܐܲܢܹܐ ܚܲܒܪܹ̈ܐ، ܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܗܘܿܢ ܒܝܘܼܠܦܵܢܹܗ.
33 E, as turbas, ouvindo isso, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܕܡܘܼܫܬܸܩ ܠܹܗ ܠܙܲܕܘܼܩܵܝܹ̈ܐ، ܓ̰ܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܡܥܘܼܕܵܠܹܐ،
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 ܘܚܲܕ ܡܸܢܵܝܗܝ ܕܝܼܗܘܵܐ ܢܵܡܘܿܣܵܝܵܐ ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܠܓ̰ܲܪܘܼܒܹܗ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 ”ܡܲܠܦܵܢܵܐ، ܐܲܝܢܝܼ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܒܘܼܫ ܓܘܼܪܵܐ ܝܠܹܗ ܒܢܵܡܘܿܣܵܐ؟“
36 Mestre, qual é o grande mandamento da lei?
37 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܡܲܚܸܒܸܬ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܘܼܟ݂ ܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܠܸܒܘܼܟ݂، ܘܡ̣ܢ ܟܠܵܗ̇ ܓܵܢܘܼܟ݂، ܘܡ̣ܢ ܟܠܵܝܗܝ ܚܘܼܫܵܒ݂ܘܼ̈ܟ݂.
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 ”ܐܵܗܵܐ ܝܠܹܗ ܗ̇ܘ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܘܩܲܕܡܵܝܵܐ.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 ”ܘܗ̇ܘ ܕܬܪܹܝ ܟܹܐ ܕܵܡܹܐ ܐܸܠܹܗ: ܡܲܚܸܒܸܬ ܠܫܒ݂ܵܒ݂ܘܼܟ݂ ܐܲܝܟ݂ ܓܵܢܘܼܟ݂.
39 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 ”ܥܲܠܔ ܐܲܢܹܐ ܬܪܹܝ ܦܘܼܩܕܵܢܹ̈ܐ ܒܸܢܝܹܐ ܝܢܵܐ ܢܵܡܘܿܣܵܐ ܘܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ.“
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 ܟܲܕ ܓ̰ܡܝܼܥܹܐ ܝܗܘܵܘ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ، ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡܸܢܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ:
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 ”ܡܘܼܕܝܼ ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܝܬܘܿܢ ܒܘܼܬ ܡܫܝܼܚܵܐ، ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܡܵܢܝܼ ܝܠܹܗ؟“ ܘܐܵܢܝܼ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ: ”ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܕܵܘܝܼܕ.“
42 dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܒܵܣ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܕܵܘܝܼܕ ܒܪܘܼܚܵܐ ܒܸܩܪܵܝܹܗ ܝܠܹܗ ܡܵܪܝܵܐ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
43 Disse-lhes ele: Como é, então, que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ܐܡܝܼܪܹܗ ܡܵܪܝܵܐ ܠܡܵܪܝܼ: ’ܝܬܘܿܒ݂ ܡ̣ܢ ܝܲܡܝܼܢܝܼ ܗܲܠܔ ܕܡܲܬܒܸܢ ܕܸܫ̃ܡܸܢܘܼܟ݂ ܬܚܘܿܬ ܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܟ݂.‘
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
45 ”ܐܸܢ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܕܵܘܝܼܕ ܒܸܩܪܵܝܹܗ ܝܠܹܗ ܡܵܪܝܵܐ، ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܒܸܬ ܗܵܘܹܐ ܒܪܘܿܢܹܗ؟“
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 ܐܘܼܦ ܚܲܕ ܠܵܐ ܡܨܹܐ ܠܹܗ ܓ̰ܲܘܸܒ ܚܲܒܪܵܐ، ܘܡ̣ܢ ܗ̇ܘ ܝܵܘܡܵܐ ܐܘܼܦ ܚܲܕ ܠܵܐ ܩܘܼܫܕܸܪܹܗ ܠܒܲܩܘܼܪܹܐ ܡܸܢܹܗ ܒܘܼܩܵܪܵܐ.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra, nem, desde aquele dia, ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.