Mateus 22
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs NAA
1 ܡܸܢܕܪܸܫ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܒܡܲܬܠܹ̈ܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 ”ܟܹܐ ܕܵܡܝܵܐ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܫܡܲܝܵܐ ܠܚܲܕ ܡܲܠܟܵܐ ܕܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܚܠܘܼܠܵܐ ܩܵܐ ܒܪܘܿܢܹܗ.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 ”ܘܫܘܼܕܸܪܹܗ ܠܪܹ̈ܓܵܘܵܬܘܼܗܝ ܕܩܵܪܝܼ ܠܗܘܿܢ ܟ̰ܝܼܕܹܐ ܠܚܠܘܼܠܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܠܵܐ ܒܥܹܐ ܠܗܘܿܢ ܕܐܵܬܝܼ ܗܘܵܘ.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 ”ܡܸܢܕܪܸܫ ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܪܹ̈ܓܵܘܵܬܹܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ’ܐܡܘܿܪܘܼܢ ܠܟ̰ܝܼ̈ܕܹܐ: ”ܗܵܐ ܚܠܘܼܠܵܐ ܗܘܼܕܪܹܗ ܝܘܸܢ، ܘܛܪ̈ܝܼܨܝܼ ܦܪܝܼܡܵܝ ܝܘܸܢ، ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܗܘܼܕܪܵܐ ܝܠܹܗ، ܬܹܝܡܘܼܢ ܠܚܠܘܼܠܵܐ.“‘
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 ”ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܡܘܼܣܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗܝ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ، ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܕܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܠܚܲܩܠܹܗ، ܘܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܕܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܠܬܲܓܵܪܘܼܬܹܗ.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 ”ܘܣܵܗܡܵܐ ܦܝܼܫܵܐ ܕܟ̰ܝܼ̈ܕܹܐ ܕܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܠܪܹ̈ܓܵܘܵܬܹܐ، ܡܘܼܣܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗܝ ܘܩܛܝܼܠܵܝ ܠܗܘܿܢ.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 ”ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܡܝܼܥ ܠܹܗ ܡܲܠܟܵܐ، ܟܪܝܼܒ ܠܹܗ. ܘܫܘܼܕܸܪܹܗ ܚܲܝܠܵܘܵܬܹ̈ܐ ܘܛܘܼܠܸܩ ܠܹܗ ܠܐܵܢܝܼ ܩܵܛܘܿܠܹ̈ܐ، ܘܠܡܕܝܼܢܵܬܵܝ̈ܗܝ ܡܘܼܩܸܕ ܠܹܗ.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 ”ܗ̇ܝܓܵܗ ܐܡܝܼܪܹܗ ܡܲܠܟܵܐ ܠܪܹ̈ܓܵܘܵܬܘܼܗܝ: ’ܚܠܘܼܠܵܐ ܗܘܼܕܪܵܐ ܝܠܹܗ، ܘܐܵܢܝܼ ܕܦܝܼܫܹܐ ܝܗܘܵܘ ܟ̰ܝܼܕܹܐ ܠܹܐ ܝܗܘܵܘ ܚܫܝܼܚܹܐ.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 ’ܐܝܼܢܵܐ ܙܹܠ݇ܡܘܼܢ ܠܦܪܵܫܬܵܐ ܕܐܘܼܪ̈ܚܵܬܹܐ، ܘܟܠܔ ܡ̇ܢ ܕܚܵܙܹܝܬܘܿܢ ܩܪܹܝܡܘܼܢ ܠܹܗ ܠܚܠܘܼܠܵܐ.‘
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 ”ܘܦܠܝܼܛ ܠܗܘܿܢ ܐܵܢܝܼ ܪܹ̈ܓܵܘܵܬܹܐ ܠܐܘܼܪ̈ܚܵܬܹܐ ܘܓ̰ܘܼܡܸܥ ܠܗܘܿܢ ܟܠܔ ܡ̇ܢ ܕܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܗܘܿܢ، ܒܝܼܫܹ̈ܐ ܘܛܵܒܹ̈ܐ، ܘܦܝܼܫ ܠܹܗ ܡܸܠܝܵܐ ܒܲܝܬܵܐ ܕܚܠܘܼܠܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܪ̈ܚܹܐ.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 ”ܟܲܕ ܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܡܲܠܟܵܐ ܠܸܚܙܵܝܵܐ ܠܐܲܪ̈ܚܹܐ، ܚܙܹܐ ܠܹܗ ܬܵܡܵܐ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܕܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܠܒ݂ܝܼܫܵܐ ܠܒ݂ܝܼܫܬܵܐ ܕܚܠܘܼܠܵܐ.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 ”ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ’ܚܲܒ݂ܪܝܼ، ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܥܒ݂ܝܼܪܘܼܟ݂ ܠܲܐܟ݂ܵܐ ܟܲܕ ܠܒ݂ܝܼܫܬܵܐ ܕܚܠܘܼܠܵܐ ܠܲܝܬ ܠܘܼܟ݂؟‘ ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܫܬܝܼܩܵܐ.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 ”ܗ̇ܝܓܵܗ ܦܩܝܼܕ ܠܹܗ ܡܲܠܟܵܐ ܠܪܹ̈ܓܵܘܵܬܘܼܗܝ: ’ܐܣܘܿܪܘܼܢ ܐܝܼܕܵܬܘܼ̈ܗܝ ܘܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܗܝ، ܘܕܪܹܝܡܘܼܢ ܠܹܗ ܓܵܘ ܚܸܫܟܵܐ ܒܲܪܵܝܵܐ ܐܲܝܟܵܐ ܕܐܝܼܬ ܒܸܟ݂ܝܵܐ ܘܚܲܪܚܲܟ̰ܬܵܐ ܕܟܹܟܹ̈ܐ.‘
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 ”ܣܵܒܵܒ ܪܵܒܵܐ ܝܢܵܐ ܟ̰ܝܼ̈ܕܹܐ ܘܒܵܨܘܿܪܹ̈ܐ ܝܢܵܐ ܓܘܼܒܝܹ̈ܐ.“
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 ܗ̇ܝܓܵܗ ܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܘܣܘܼܙܓܸܪܗܘܿܢ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܡܲܢܦܸܠܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ ܒܗܹܡܸܙܡܵܢ.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 ܫܘܼܕܸܪܗܘܿܢ ܠܟܸܣܠܹܗ ܬܲܠܡܝܼܕܵܝ̈ܗܝ ܘܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܒܹܝܬ ܗܹܪܘܿܕܸܣ، ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ”ܡܲܠܦܵܢܵܐ، ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܝܘܲܚ ܕܫܲܪܝܼܪܵܐ ܝܘܸܬ، ܘܐܘܼܪܚܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܒܫܲܪܝܼܪܘܼܬܵܐ ܡܲܠܘܼܦܘܼܗ̇ ܝܘܸܬ، ܘܠܹܐ ܬܲܚܡܸܢܸܬ ܡܘܼܕܝܼ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܒܸܬ ܐܵܡܪܝܼ، ܘܠܹܐ ܝܘܸܬ ܡܲܫܦܸܪܵܢܵܐ.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 ”ܐܡܘܿܪ ܐܸܠܲܢ، ܡܘܼܕܝܼ ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܝܘܸܬ: ܩܵܢܘܿܢܵܝܬܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܕܝܵܗܒܲܚ ܟܸܣܦܵܐ ܕܪܹܝܫܵܐ ܠܩܹܣܲܪ ܝܲܢ ܠܵܐ؟“
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 ܐܝܼܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܝܕܝܼܥ ܠܹܗ ܒܝܼܫܘܼܬܵܝܗܝ ܘܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܓ̰ܲܪܘܼܒܝܼ ܝܬܘܿܢ ܝܵܐ ܡܲܫܦܸܪ̈ܵܢܹܐ؟
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 ”ܡܲܚܙܹܝܡܘܼܢ ܠܝܼ ܙܘܼܙܵܐ ܕܟܸܣܦܵܐ ܕܪܹܝܫܵܐ.“ ܘܐܵܢܝܼ ܡܘܼܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܕܝܼܢܵܪܵܐ.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 ܘܒܘܼܩܪܵܝ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܕܡܵܢܝܼ ܝܠܵܗ̇ ܐܵܗܵܐ ܨܘܼܪܬܵܐ، ܘܕܡܵܢܝܼ ܝܠܵܗ̇ ܐܵܗܵܐ ܟܬܝܼܒ݂ܬܵܐ؟“
20 E Jesus lhes perguntou:
21 ܘܐܵܢܝܼ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ: ”ܕܩܹܣܲܪ.“ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܗܲܒ݂ܠܘܼܢ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܕܩܹܣܲܪ ܠܩܹܣܲܪ، ܘܡܸܢܕܝܼ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܠܐܲܠܵܗܵܐ.“
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 ܘܐܵܢܝܼ ܟܲܕ ܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܵܗܵܐ، ܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܗܘܿܢ، ܘܫܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 ܒܗ̇ܘ ܝܵܘܡܵܐ ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣ ܝܼܫܘܿܥ ܙܲܕܘܼܩܵܝܹ̈ܐ، ܕܠܹܐ ܗܲܡܸܢܝܼ ܒܩܝܵܡܬܵܐ ܕܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܘܒܘܼܩܸܪܗܘܿܢ ܡܸܢܹܗ،
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܡܲܠܦܵܢܵܐ، ܡܘܼܫܹܐ ܡܘܼܠܸܦ ܠܹܗ ܐܸܠܲܢ، ܕܐܸܢ ܐܢܵܫܵܐ ܡܵܐܹܬ ܟܲܕ ܠܲܝܬ ܠܹܗ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ، ܐܲܚܘܿܢܘܼܗܝ ܓܵܒܹܪ ܠܒܲܟ݂ܬܹܗ، ܘܡܲܩܸܡ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ ܠܐܲܚܘܿܢܘܼܗܝ.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 ”ܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܠܟܸܣܠܲܢ ܫܲܒ݂ܥܵܐ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܹ̈ܐ. ܗ̇ܘ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܓܒ݂ܝܼܪܹܗ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܘܡܝܼܬ ܠܹܗ، ܘܠܲܝܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ، ܘܫܒ݂ܝܼܩܵܐ ܠܹܗ ܒܲܟ݂ܬܹܗ ܠܐܲܚܘܿܢܘܼܗܝ.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 ”ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܐܘܼܦ ܗ̇ܘ ܕܬܪܹܝ، ܐܘܼܦ ܗ̇ܘ ܕܬܠܵܬܵܐ، ܗܲܠܔ ܗ̇ܘ ܕܫܲܒ݂ܥܵܐ.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 ”ܒܚܲܪܬܵܐ ܟܠܵܝܗܝ ܡܝܼܬ ܠܗܘܿܢ، ܐܘܼܦ ܒܲܟ݂ܬܵܐ.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 ”ܒܩܝܵܡܬܵܐ، ܠܐܲܝܢܝܼ ܡ̣ܢ ܐܲܢܹܐ ܫܲܒ݂ܥܵܐ ܒܸܬ ܗܵܘܝܵܐ ܒܲܟ݂ܬܵܐ؟ ܣܵܒܵܒ ܟܠܵܝܗܝ ܓܒ݂ܝܼܪܵܐ ܠܗܘܿܢ.“
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܒܸܚܠܵܛܵܐ ܝܬܘܿܢ ܣܵܒܵܒ ܠܹܐ ܝܬܘܿܢ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܟܬܵܒܹ̈ܐ ܘܐܘܼܦ ܠܵܐ ܚܲܝܠܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ.
29 Jesus respondeu:
30 ”ܣܵܒܵܒ ܒܩܝܵܡܬܵܐ، ܓܲܒ݂ܪܹ̈ܐ ܠܹܐ ܫܵܩܠܝܼ ܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ ܘܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ ܠܹܐ ܫܵܩܠܝܼ ܓܲܒ݂ܪܹ̈ܐ. ܐܸܠܵܐ ܟܠܵܝܗܝ ܐܲܝܟ݂ ܡܲܠܲܐܟܹ̈ܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܒܸܬ ܗܵܘܝܼ ܒܫܡܲܝܵܐ.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 ”ܒܘܼܬ ܩܝܵܡܬܵܐ ܕܡܝܼ̈ܬܹܐ ܠܵܐ ܩܪܹܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܡܸܢܕܝܼ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܐܡܝܼܪܵܐ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܡ̣ܢ ܐܲܠܵܗܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 ”’ܐܵܢܵܐ ܝܘܸܢ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ، ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܝܼܣܚܵܩ، ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܝܲܥܩܘܿܒ݂.‘ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܹܐ ܝܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܐܸܠܵܐ ܕܚܵܝܹ̈ܐ.“
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 ܘܟܲܕ ܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܟܸܢܫܹ̈ܐ ܐܲܢܹܐ ܚܲܒܪܹ̈ܐ، ܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܗܘܿܢ ܒܝܘܼܠܦܵܢܹܗ.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܕܡܘܼܫܬܸܩ ܠܹܗ ܠܙܲܕܘܼܩܵܝܹ̈ܐ، ܓ̰ܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܡܥܘܼܕܵܠܹܐ،
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 ܘܚܲܕ ܡܸܢܵܝܗܝ ܕܝܼܗܘܵܐ ܢܵܡܘܿܣܵܝܵܐ ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܠܓ̰ܲܪܘܼܒܹܗ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 ”ܡܲܠܦܵܢܵܐ، ܐܲܝܢܝܼ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܒܘܼܫ ܓܘܼܪܵܐ ܝܠܹܗ ܒܢܵܡܘܿܣܵܐ؟“
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܡܲܚܸܒܸܬ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܘܼܟ݂ ܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܠܸܒܘܼܟ݂، ܘܡ̣ܢ ܟܠܵܗ̇ ܓܵܢܘܼܟ݂، ܘܡ̣ܢ ܟܠܵܝܗܝ ܚܘܼܫܵܒ݂ܘܼ̈ܟ݂.
37 Jesus respondeu:
38 ”ܐܵܗܵܐ ܝܠܹܗ ܗ̇ܘ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܘܩܲܕܡܵܝܵܐ.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 ”ܘܗ̇ܘ ܕܬܪܹܝ ܟܹܐ ܕܵܡܹܐ ܐܸܠܹܗ: ܡܲܚܸܒܸܬ ܠܫܒ݂ܵܒ݂ܘܼܟ݂ ܐܲܝܟ݂ ܓܵܢܘܼܟ݂.
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 ”ܥܲܠܔ ܐܲܢܹܐ ܬܪܹܝ ܦܘܼܩܕܵܢܹ̈ܐ ܒܸܢܝܹܐ ܝܢܵܐ ܢܵܡܘܿܣܵܐ ܘܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ.“
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 ܟܲܕ ܓ̰ܡܝܼܥܹܐ ܝܗܘܵܘ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ، ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡܸܢܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ:
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 ”ܡܘܼܕܝܼ ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܝܬܘܿܢ ܒܘܼܬ ܡܫܝܼܚܵܐ، ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܡܵܢܝܼ ܝܠܹܗ؟“ ܘܐܵܢܝܼ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ: ”ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܕܵܘܝܼܕ.“
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܒܵܣ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܕܵܘܝܼܕ ܒܪܘܼܚܵܐ ܒܸܩܪܵܝܹܗ ܝܠܹܗ ܡܵܪܝܵܐ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
43 E Jesus perguntou:
44 ܐܡܝܼܪܹܗ ܡܵܪܝܵܐ ܠܡܵܪܝܼ: ’ܝܬܘܿܒ݂ ܡ̣ܢ ܝܲܡܝܼܢܝܼ ܗܲܠܔ ܕܡܲܬܒܸܢ ܕܸܫ̃ܡܸܢܘܼܟ݂ ܬܚܘܿܬ ܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܟ݂.‘
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 ”ܐܸܢ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܕܵܘܝܼܕ ܒܸܩܪܵܝܹܗ ܝܠܹܗ ܡܵܪܝܵܐ، ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܒܸܬ ܗܵܘܹܐ ܒܪܘܿܢܹܗ؟“
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 ܐܘܼܦ ܚܲܕ ܠܵܐ ܡܨܹܐ ܠܹܗ ܓ̰ܲܘܸܒ ܚܲܒܪܵܐ، ܘܡ̣ܢ ܗ̇ܘ ܝܵܘܡܵܐ ܐܘܼܦ ܚܲܕ ܠܵܐ ܩܘܼܫܕܸܪܹܗ ܠܒܲܩܘܼܪܹܐ ܡܸܢܹܗ ܒܘܼܩܵܪܵܐ.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.