Mateus 20
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs NTLH
1 ”ܟܹܐ ܕܵܡܝܵܐ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܫܡܲܝܵܐ ܠܐܢܵܫܵܐ ܡܵܪܵܐ ܕܒܲܝܬܵܐ ܕܦܠܝܼܛ ܠܹܗ ܒܩܲܝܕܵܡܬܵܐ ܓ̰ܲܠܕܹܐ ܠܸܕܒ݂ܵܩܵܐ ܦܵܥ̈ܠܹܐ ܩܵܐ ܟܲܪܡܹܗ.
1 Jesus disse:
2 ”ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܩܛܝܼܥ ܠܹܗ ܥܲܡ ܦܵܥ̈ܠܹܐ ܕܝܼܢܵܪܵܐ ܒܝܵܘܡܵܐ، ܫܘܼܕܪܵܝ ܠܹܗ ܕܦܵܠܚܝܼ ܓܵܘ ܟܲܪܡܹܗ.
2 Ele combinou com eles o salário de costume, isto é, uma moeda de prata por dia, e mandou que fossem trabalhar na sua plantação.
3 ”ܘܦܠܝܼܛ ܠܹܗ ܡܸܢܕܪܸܫ ܒܣܵܥܲܬ ܕܬܫܲܥ ܕܩܲܝܕܵܡܬܵܐ، ܘܚܙܹܐ ܠܹܗ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܟܸܠܝܹܐ ܒܫܘܼܩܵܐ ܒܲܛܝܼܠܹ̈ܐ.
3 Às nove horas, saiu outra vez, foi até a praça do mercado e viu ali alguns homens que não estavam fazendo nada.
4 ”ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ’ܙܹܠ݇ܡܘܼܢ ܐܘܼܦ ܐܲܚܬܘܿܢ ܘܦܠܘܿܚܘܼܢ ܓܵܘ ܟܲܪܡܝܼ، ܘܡܸܢܕܝܼ ܕܘܵܠܹܐ ܝܠܹܗ ܒܸܬ ܦܵܪܥܹܢܵܘܟ݂ܘܿܢ.‘ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ.
4 Então disse: “Vão vocês também trabalhar na minha plantação de uvas, e eu pagarei o que for justo.”
5 ”ܦܠܝܼܛ ܠܹܗ ܡܸܢܕܪܸܫ ܒܣܵܥܲܬ ܕܬܪܸܥܣܲܪ، ܘܒܣܵܥܲܬ ܕܬܠܵܬ ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܟܵܘܸܬܪܵܐ، ܘܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܗܵܕܵܐ.
5 — E eles foram. Ao meio-dia e às três horas da tarde o dono da plantação fez a mesma coisa com outros trabalhadores.
6 ”ܘܡܐܲܝܟ݂ ܣܵܥܲܬ ܕܚܲܡܸܫ ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܟܵܘܸܬܪܵܐ، ܦܠܝܼܛ ܠܹܗ ܡܸܢܕܪܸܫ ܘܚܙܹܐ ܠܹܗ ܦܵܥ̈ܠܹܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܟܸܠܝܹܐ ܒܲܛܝܼܠܹ̈ܐ، ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ’ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܟܸܠܝܹܐ ܝܬܘܿܢ ܠܲܐܟ݂ܵܐ ܒܲܛܝܼܠܹ̈ܐ ܟܠܹܗ ܝܵܘܡܵܐ؟‘
6 Eram quase cinco horas da tarde quando ele voltou à praça. Viu outros homens que ainda estavam ali e perguntou: “Por que vocês estão o dia todo aqui sem fazer nada?”
7 ”ܘܐܵܢܝܼ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ’ܣܵܒܵܒ ܐܢܵܫܵܐ ܠܵܐ ܩܵܡ ܡܲܦܠܸܚ ܠܲܢ.‘ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ’ܙܹܠ݇ܡܘܼܢ ܘܦܠܘܿܚܘܼܢ ܓܵܘ ܟܲܪܡܝܼ، ܘܡܸܢܕܝܼ ܕܘܵܠܹܐ ܝܠܹܗ ܒܸܬ ܩܲܒܠܝܼܬܘܿܢ.‘
7 — “É porque ninguém nos contratou!” — responderam eles.
8 ”ܟܲܕ ܗܘܹܐ ܠܹܗ ܪܲܡܫܵܐ، ܐܡܝܼܪܹܗ ܡܵܪܵܐ ܕܟܲܪܡܵܐ ܠܪܲܒ ܒܲܝܬܹܗ: ’ܩܪܝܼ ܠܦܵܥ̈ܠܹܐ، ܘܦܪܹܥ ܠܹܗ ܗܵܩܵܝܗܝ. ܫܲܪܝܼ ܡ̣ܢ ܐܚܵܪ̈ܵܝܹܐ ܘܗܲܠܔ ܩܲܕܡܵܝܹ̈ܐ.‘
8 — No fim do dia, ele disse ao administrador: “Chame os trabalhadores e faça o pagamento, começando com os que foram contratados por último e terminando pelos primeiros.”
9 ”ܘܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܵܢܝܼ ܕܫܘܼܪܝܹܐ ܝܗܘܵܘ ܡ̣ܢ ܣܵܥܲܬ ܕܚܲܡܸܫ ܕܒܵܬܪ ܟܵܘܸܬܪܵܐ، ܘܫܩܝܼܠܔ ܠܹܗ ܟܠܔ ܚܲܕ ܡܸܢܵܝܗܝ ܚܲܕ ܕܝܼܢܵܪܵܐ.
9 — Os homens que começaram a trabalhar às cinco horas da tarde receberam uma moeda de prata cada um.
10 ”ܐܝܼܢܵܐ ܐܝܼܡܲܢ ܕܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܵܢܝܼ ܩܲܕܡܵܝܹ̈ܐ، ܚܫܝܼܒ݂ ܠܗܘܿܢ ܒܸܬ ܩܲܒܠܝܼ ܗܘܵܘ ܗܵܩܵܐ ܙܵܘܕܵܐ. ܐܝܼܢܵܐ ܐܘܼܦ ܐܵܢܝܼ ܫܩܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܟܠܔ ܡܸܢܵܝܗܝ ܚܲܕ ܕܝܼܢܵܪܵܐ.
10 Então os primeiros que tinham sido contratados pensaram que iam receber mais; porém eles também receberam uma moeda de prata cada um.
11 ”ܘܟܲܕ ܫܩܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ، ܛܘܼܪܛܸܡ ܠܗܘܿܢ ܥܲܠܔ ܡܵܪܵܐ ܕܒܲܝܬܵܐ.
11 Pegaram o dinheiro e começaram a resmungar contra o patrão,
12 ”ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ: ’ܐܲܢܹܐ ܐܚܵܪ̈ܵܝܹܐ ܦܠܝܼܚ ܠܗܘܿܢ ܚܕܵܐ ܣܵܥܲܬ ܘܚܘܼܫܒܸܢܵܝ ܠܘܼܟ݂ ܡܐܲܝܟ݂ ܕܝܼܲܢ، ܐܲܚܢܲܢ ܕܛܥܝܼܢܲܢ ܝܘܼܩܪܵܐ ܕܝܵܘܡܵܐ ܘܚܸܡܹܗ.‘
12 dizendo: “Estes homens que foram contratados por último trabalharam somente uma hora, mas nós aguentamos o dia todo debaixo deste sol quente. No entanto, o pagamento deles foi igual ao nosso!”
13 ”ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܡܵܪܵܐ ܕܟܲܪܡܵܐ ܠܚܲܕ ܡܸܢܵܝܗܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ’ܚܲܒ݂ܪܝܼ، ܠܹܐ ܝܘܸܢ ܒܸܥܒ݂ܵܕܵܐ ܓܢܵܗܵܐ ܒܝܼܘܼܟ݂. ܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܒܕܝܼܢܵܪܵܐ ܩܛܝܼܥ ܠܘܼܟ݂ ܥܲܡܝܼ؟
13 — Aí o dono disse a um deles: “Escute, amigo! Eu não fui injusto com você. Você não concordou em trabalhar o dia todo por uma moeda de prata?
14 ”’ܫܩܘܿܠܔ ܗܵܩܘܼܟ݂ ܘܙܹܠܔ݇. ܒܵܥܹܝܢ ܕܝܵܗܒܹܢ ܠܐܵܗܵܐ ܐܚܵܪܵܝܵܐ ܡܐܲܝܟ݂ ܕܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܝܼ ܐܸܠܘܼܟ݂.
14 Pegue o seu pagamento e vá embora. Pois eu quero dar a este homem, que foi contratado por último, o mesmo que dei a você.
15 ”’ܠܲܝܬ ܠܝܼ ܗܵܩܘܼܬܵܐ ܕܥܵܒ݂ܕܹܢ ܒܡܸܢܕܝܼ ܕܓܵܢܝܼ ܐܲܝܟ݂ ܕܒܵܣܡܵܐ ܠܝܼ؟ ܝܲܢ ܒܲܚܘܼܠܹܐ ܝܘܸܬ ܒܝܼܝܼ ܣܵܒܵܒ ܛܵܒ݂ܵܐ ܝܘܸܢ؟‘
15 Por acaso não tenho o direito de fazer o que quero com o meu próprio dinheiro? Ou você está com inveja somente porque fui bom para ele?”
16 ”ܗܵܕܟ݂ܵܐ، ܐܚܵܪ̈ܵܝܹܐ ܒܸܬ ܗܵܘܝܼ ܩܲܕܡܵܝܹ̈ܐ، ܘܩܲܕܡܵܝܹ̈ܐ ܐܚܵܪ̈ܵܝܹܐ؛ ܣܵܒܵܒ ܪܵܒܵܐ ܝܢܵܐ ܟ̰ܝܼܕܹܐ ܘܒܵܨܘܿܪܹ̈ܐ ܝܢܵܐ ܓܘܼܒܝܹܐ.“
16 E Jesus terminou, dizendo:
17 ܟܲܕ ܒܹܐܣܵܩܵܐ ܝܗܘܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܠܐܘܿܪܸܫܠܸܡ، ܩܸܪܝܵܝ ܠܹܗ ܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ ܠܚܲܕ ܓܹܒܵܐ ܒܢܲܦ̮ܫܵܝܗܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ:
17 Quando Jesus estava subindo para Jerusalém, chamou os discípulos para um lado e falou com eles em particular, enquanto caminhavam. Ele disse:
18 ”ܐܵܕܝܼܵܐ ܒܹܐܣܵܩܵܐ ܝܘܲܚ ܠܐܘܿܪܸܫܠܸܡ، ܘܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ ܒܸܬ ܦܵܐܹܫ ܣܘܼܦܝܵܐ ܠܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܘܠܣܵܦܪܹ̈ܐ، ܘܒܸܬ ܕܵܝܢܝܼ ܠܹܗ ܠܡܵܘܬܵܐ.
18 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
19 ”ܘܒܸܬ ܣܲܦܝܼ ܠܹܗ ܠܐܸܡܘܵܬܹ̈ܐ ܕܡܲܣܚܸܪܝܼ ܒܝܼܹܗ، ܘܡܵܚܝܼ ܠܹܗ ܒܫܵܘܛܹ̈ܐ ܘܡܵܚܝܼ ܠܹܗ ܠܙܩܝܼܦܵܐ، ܘܒܝܵܘܡܵܐ ܕܬܠܵܬܵܐ ܒܸܬ ܩܵܐܹܡ.“
19 e o entregarão aos não judeus. Estes vão zombar dele, bater nele e crucificá-lo; mas no terceiro dia ele será ressuscitado.
20 ܗ̇ܝܓܵܗ ܐܬܹܐ ܠܵܗ̇ ܠܟܸܣܠܹܗ ܝܸܡܵܐ ܕܒܢܘܿܢܹ̈ܐ ܕܙܲܒ݂ܕܲܝ ܥܲܡ ܒܢܘܿܢܘܼ̈ܗ̇، ܘܣܓ݂ܝܼܕ ܠܵܗ̇ ܐܸܠܹܗ، ܘܛܠܝܼܒ ܠܵܗ̇ ܡܸܢܹܗ ܚܕܵܐ ܒܵܥܘܼܬܵܐ.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu chegou com os seus filhos perto de Jesus, curvou-se e pediu a ele um favor.
21 ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡܸܢܘܼܗ̇ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܡܘܼܕܝܼ ܒܵܥܝܲܬܝ؟“ ܘܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܵܗ̇ ܘܐܡܝܼܪܵܗ̇ ܐܸܠܹܗ: ”ܫܒ݂ܘܿܩ ܐܲܢܹܐ ܬܪܹܝ ܒܢܘܿܢܝܼ̈ ܝܵܬܒ݂ܝܼ ܥܲܡܘܼܟ݂ ܒܡܲܠܟܘܼܬܘܼܟ݂، ܚܲܕ ܡ̣ܢ ܝܲܡܝܼܢܘܼܟ݂ ܘܚܲܕ ܡ̣ܢ ܣܸܡܵܠܘܼܟ݂.“
21 — O que é que você quer? — perguntou Jesus. Ela respondeu: — Prometa que, quando o senhor se tornar Rei, estes meus dois filhos sentarão à sua direita e à sua esquerda.
22 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܘܼܗ̇: ”ܠܹܐ ܝܬܘܿܢ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܡܘܼܕܝܼ ܒܸܛܠܵܒܵܐ ܝܬܘܿܢ. ܡܵܨܹܝܬܘܿܢ ܫܵܬܹܝܬܘܿܢ ܡ̣ܢ ܟܵܣܵܐ ܕܐܵܢܵܐ ܗܕܝܼܪܵܐ ܝܘܸܢ ܠܸܫܬܵܝܹܗ، ܝܲܢ ܕܥܵܡܕܝܼܬܘܿܢ ܒܡܲܥܡܘܿܕܝܼܬܵܐ ܕܒܝܼܘܼܗ̇ ܦܵܝܫܹܢ ܥܡܝܼܕܵܐ؟“ ܘܐܵܢܝܼ ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ: ”ܗܹܐ، ܟܹܐ ܡܵܨܲܚ.“
22 Jesus disse aos dois filhos dela: — Podemos! — responderam eles.
23 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܡ̣ܢ ܟܵܣܝܼ ܗܲܪ ܒܸܬ ܫܵܬܹܝܬܘܿܢ، ܘܡܲܥܡܘܿܕܝܼܬܵܐ ܕܒܝܼܘܼܗ̇ ܦܵܝܫܹܢ ܥܡܝܼܕܵܐ ܒܸܬ ܥܵܡܕܝܼܬܘܿܢ. ܐܝܼܢܵܐ ܝܬܵܒ݂ܬܵܐ ܡ̣ܢ ܣܸܡܵܠܝܼ ܘܡ̣ܢ ܝܲܡܝܼܢܝܼ ܠܹܐ ܐܵܢܵܐ ܝܵܗܒܹܢܵܗ̇، ܐܸܠܵܐ ܒܸܬ ܦܵܝܫܵܐ ܝܘܼܗܒܹܠܬܵܐ ܠܐܵܢܝܼ ܕܗܘܼܕܸܪܬܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܐܸܠܵܝܗܝ ܡ̣ܢ ܒܵܒܝܼ.“
23 Então Jesus disse:
24 ܟܲܕ ܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܥܸܣܪܵܐ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ، ܟܪܝܼܒ ܠܗܘܿܢ ܥܲܠܔ ܐܵܢܝܼ ܬܪܹܝ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܹ̈ܐ.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram zangados com os dois irmãos.
25 ܐܝܼܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܩܸܪܝܵܝ ܠܹܗ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܟܹܐ ܝܵܕܥܝܼܬܘܿܢ ܕܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܕܐܸܡܘܵܬܹ̈ܐ ܡܵܪ̈ܵܘܵܬܵܝܗܝ ܝܢܵܐ، ܘܓܘܼܪ̈ܵܢܵܝܗܝ ܟܹܐ ܥܵܒ݂ܕܝܼ ܫܘܼܠܛܵܢܵܐ ܥܲܠܵܝܗܝ؟
25 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
26 ”ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܗܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܠܵܐ ܗܵܘܹܐ ܓܵܘܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܸܠܵܐ ܡ̇ܢ ܕܒܵܥܹܐ ܗܵܘܹܐ ܓܘܼܪܵܐ ܓܵܘܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܗܵܘܹܐ ܥܵܒ݂ܕܵܢܵܐ ܕܚܸܠܡܲܬ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
27 ”ܘܡ̇ܢ ܕܒܵܥܹܐ ܡܸܢܵܘܟ݂ܘܿܢ ܠܹܗܘܵܝܵܐ ܩܲܕܡܵܝܵܐ، ܗܵܘܹܐ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܥܲܒ݂ܕܵܐ.
27 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de vocês.
28 ”ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܕܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ ܠܵܐ ܐܬܹܐ ܠܹܗ ܕܦܵܐܹܫ ܥܒ݂ܝܼܕܵܐ ܚܸܠܡܲܬ ܡ̣ܢ ܐܢܵܫܹ̈ܐ، ܐܸܠܵܐ ܕܥܵܒܹܕ ܠܗܘܿܢ ܚܸܠܡܲܬ، ܘܝܵܗܒܹܠܔ ܓܵܢܹܗ ܦܘܼܪܩܵܢܵܐ ܡ̣ܢ ܓܹܒܵܐ ܕܪܵܒܵܐ.“
28 Porque até o
29 ܟܲܕ ܒܸܦܠܵܛܵܐ ܝܗܘܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܡ̣ܢ ܐܝܼܪܝܼܚܘܿ، ܐܬܹܐ ܠܹܗ ܒܵܬܪܹܗ ܟܸܢܫܵܐ ܪܵܒܵܐ.
29 Quando Jesus e os discípulos estavam saindo de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 ܘܗܵܐ ܬܪܹܝ ܣܸܡܝܹ̈ܐ ܝܬܝܼܒܹܐ ܝܗܘܵܘ ܒܡܲܪܙܵܐ ܕܐܘܼܪܚܵܐ. ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܕܝܼܫܘܿܥ ܒܸܥܒ݂ܵܪܵܐ ܝܗܘܵܐ ܡ̣ܢ ܬܵܡܵܐ، ܡܘܼܩܘܸܚ ܠܗܘܿܢ: ”ܡܵܪܲܢ، ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܕܵܘܝܼܕ، ܪܲܚܸܡ ܥܲܠܲܢ!“
30 Dois cegos, sentados na beira do caminho, ouviram alguém dizer que ele estava passando e começaram a gritar: — Senhor,
31 ܘܟܸܢܫܵܐ ܢܓ̰ܝܼܘ ܠܹܗ ܒܝܼܵܝܗܝ ܕܫܵܬܩܝܼ. ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܡܘܼܩܘܸܚ ܠܗܘܿܢ: ”ܡܵܪܲܢ، ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܕܵܘܝܼܕ، ܪܲܚܸܡ ܥܲܠܲܢ.“
31 A multidão os repreendeu e mandou que calassem a boca, mas eles gritaram ainda mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha pena de nós!
32 ܘܟܠܹܐ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܘܩܸܪܝܵܝ ܠܹܗ ܠܟܸܣܠܹܗ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܡܘܼܕܝܼ ܒܵܥܹܝܬܘܿܢ ܕܥܵܒ݂ܕܹܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ؟“
32 Então Jesus parou, chamou os cegos e perguntou:
33 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ”ܡܵܪܲܢ، ܒܵܥܲܚ ܕܦܵܬܚܝܼ ܥܲܝܢܲܢ̈.“
33 — Senhor, queremos poder enxergar! — responderam eles.
34 ܘܪܘܼܚܸܡ ܠܹܗ ܥܲܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ، ܘܕܩܝܼܪܹܗ ܒܥܲܝ̈ܢܵܝܗܝ، ܘܗܲܪ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ، ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܒܵܬܪܹܗ.
34 Jesus teve pena dos cegos e tocou nos olhos deles. No mesmo instante eles puderam ver e então seguiram Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.