Mateus 14
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs NTLH
1 ܒܐܵܢܝܼ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ، ܫܡܝܼܥ ܠܹܗ ܗܹܪܘܿܕܸܣ ܛܸܛܪܲܪܟܵܐ ܒܘܼܬ ܫܘܼܠܵܢܹ̈ܐ ܕܝܼܫܘܿܥ،
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܠܪܹ̈ܓܵܘܵܬܘܼܗܝ: ”ܐܵܗܵܐ ܝܠܹܗ ܝܘܿܚܲܢܵܢ ܡܲܥܡܕܵܢܵܐ ܕܩܝܼܡܵܐ ܝܠܹܗ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܚܲܝ̈ܠܹܐ ܓܘܼܪܹ̈ܐ ܦܝܵܫܵܐ ܝܢܵܐ ܥܒ݂ܝܼܕܹܐ ܒܝܼܹܗ.“
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 ܣܵܒܵܒ ܗܹܪܘܿܕܸܣ ܕܒ݂ܝܼܩܵܐ ܝܗܘܵܐ ܠܝܘܿܚܲܢܵܢ، ܐܣܝܼܪܹܗ ܘܕܸܪܝܹܗ ܓܵܘ ܒܹܝܬ ܐܲܣܝܼܪܹ̈ܐ ܒܘܼܬ ܗܹܪܘܿܕܝܼܵܐ، ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܕܦܝܼܠܝܼܦܘܿܣ ܐܲܚܘܿܢܘܼܗܝ.
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 ܣܵܒܵܒ ܐܡܝܼܪܵܐ ܝܗܘܵܐ ܐܸܠܹܗ ܝܘܿܚܲܢܵܢ: ”ܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܩܵܢܘܿܢܵܝܬܵܐ ܕܫܵܩܠܹܬ ܠܵܗ̇ ܐܸܠܘܼܟ݂ ܒܲܟ݂ܬܵܐ.“
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 ܘܒܵܥܹܐ ܗܘܵܐ ܗܹܪܘܿܕܸܣ ܕܩܵܛܹܠܔ ܗܘܵܐ ܠܝܘܿܚܲܢܵܢ، ܐܝܼܢܵܐ ܟܹܐ ܙܵܕܹܥ ܗܘܵܐ ܡ̣ܢ ܟܸܢܫܵܐ ܣܵܒܵܒ ܐܲܝܟ݂ ܢܒ݂ܝܼܵܐ ܟܹܐ ܚܵܫܒ݂ܝܼ ܗܘܵܘ ܠܝܘܿܚܲܢܵܢ.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 ܐܝܼܢܵܐ ܐܝܼܡܲܢ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ ܒܹܝܬ ܝܲܠܕܵܐ ܕܗܹܪܘܿܕܸܣ، ܪܩܝܼܕ ܠܵܗ̇ ܒܪܵܬܵܐ ܕܗܹܪܘܿܕܝܼܵܐ ܩܲܕܡ ܐܵܢܝܼ ܕܝܬܝܼܒܹܐ ܝܗܘܵܘ، ܘܒܣܝܼܡ ܠܵܗ̇ ܠܹܗ ܗܹܪܘܿܕܸܣ ܒܝܼܘܼܗ̇.
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 ܘܩܘܼܘܸܠܔ ܠܹܗ ܒܡܵܘܡܵܬܹ̈ܐ ܕܒܸܬ ܝܵܗܒܹܠܔ ܠܵܗ̇ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܛܵܠܒܵܐ.
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 ܘܗ̇ܝ، ܟܲܕ ܡ̣ܢ ܩܲܕܡ ܥܕܵܢܵܐ ܦܝܼܫܬܵܐ ܝܗܘܵܐ ܡܘܼܠܸܦܬܵܐ ܒܝܲܕ ܝܸܡܘܼܗ̇، ܐܡܝܼܪܵܗ̇: ”ܗܲܒ݂ܠܔ ܠܝܼ ܐܵܕܝܼܵܐ ܠܲܐܟ݂ܵܐ ܓܵܘ ܡܵܐܢܵܐ ܪܹܝܫܵܐ ܕܝܘܿܚܲܢܵܢ ܡܲܥܡܕܵܢܵܐ.“
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 ܦܫܝܼܡ ܠܹܗ ܡܲܠܟܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܒܘܼܬ ܡܵܘܡܵܬܹ̈ܐ، ܘܒܘܼܬ ܐܵܢܝܼ ܕܝܬܝܼܒܹܐ ܝܗܘܵܘ، ܦܩܝܼܕ ܠܹܗ ܕܦܵܐܹܫ ܝܘܼܗܒ݂ܵܐ ܐܸܠܘܼܗ̇.
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܘܡܘܼܦܪܸܡ ܠܹܗ ܪܹܝܫܵܐ ܕܝܘܿܚܲܢܵܢ ܓܵܘ ܒܹܝܬ ܐܲܣܝܼܪܹ̈ܐ.
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 ܘܦܝܼܫ ܠܹܗ ܡܘܼܬܝܵܐ ܪܹܝܫܹܗ ܓܵܘ ܡܵܐܢܵܐ، ܘܦܝܼܫ ܠܹܗ ܝܘܼܗܒ݂ܵܐ ܠܒܪܵܬܵܐ، ܘܗ̇ܝ ܡܘܼܝܬܹܐ ܠܵܗ̇ ܩܵܐ ܝܸܡܘܼܗ̇.
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܕܝܘܿܚܲܢܵܢ ܘܫܩܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܠܫܠܲܕܹܗ ܘܩܒ݂ܝܼܪܵܐ ܠܗܘܿܢ، ܘܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܡܘܼܚܒܸܪܗܘܿܢ ܠܝܼܫܘܿܥ.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܡܝܼܥ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܒܘܼܬ ܝܘܿܚܲܢܵܢ، ܒܢܲܦ̮ܫܹܗ ܫܘܼܢܹܐ ܠܹܗ ܒܓܵܡܝܼ ܠܕܘܼܟܵܐ ܐܚܹܪܬܵܐ. ܘܟܲܕ ܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܟܸܢܫܹ̈ܐ ܕܐܲܝܟܵܐ ܝܗܘܵܐ، ܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܒܵܬܪܹܗ ܒܐܲܩܠܵܝܗܝ ܡ̣ܢ ܡܕܝܼܢܵܬܹ̈ܐ.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 ܦܠܝܼܛ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܘܚܙܹܐ ܠܹܗ ܟܸܢܫܹ̈ܐ ܪܵܒܵܐ، ܘܪܘܼܚܸܡ ܠܹܗ ܥܲܠܵܝܗܝ، ܘܒܘܼܣܸܡ ܠܹܗ ܠܡܲܪ̈ܥܵܝܗܝ.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 ܘܟܲܕ ܗܘܹܐ ܠܹܗ ܪܲܡܫܵܐ، ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܠܝܼܫܘܿܥ: ”ܓܵܘ ܒܲܪܝܼܵܐ ܝܘܲܚ ܘܥܕܵܢܵܐ ܥܒ݂ܝܼܪܬܵܐ ܝܠܵܗ̇. ܫܪܝܼ ܠܟܸܢܫܹ̈ܐ ܕܐܵܙܠ݇ܝܼ ܠܡܵܬܘܵܬܹ̈ܐ، ܘܙܵܒ݂ܢܝܼ ܠܗܘܿܢ ܡܹܐܟ݂ܘܼܠܬܵܐ.“
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 ܐܝܼܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܣܢܝܼܩܬܵܐ ܕܐܵܙܠ݇ܝܼ، ܐܲܚܬܘܿܢ ܗܲܒ݂ܠܘܼܢ ܠܗܘܿܢ ܡܹܐܟ݂ܘܼܠܬܵܐ.“
16 Mas Jesus respondeu:
17 ܐܵܢܝܼ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ”ܠܲܝܬ ܠܲܢ ܠܲܐܟ݂ܵܐ ܐܸܠܵܐ ܚܲܡܫܵܐ ܠܲܚܡܹ̈ܐ ܘܬܪܹܝ ܢܘܼܢܹ̈ܐ.“
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܡܲܝܬܹܝܡܘܼܢ ܠܗܘܿܢ ܠܲܐܟ݂ܵܐ ܠܟܸܣܠܝܼ.“
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 ܘܦܩܝܼܕ ܠܹܗ ܠܟܸܢܫܹ̈ܐ ܕܝܵܬܒ݂ܝܼ ܗܘܵܘ ܥܲܠܔ ܓܸܠܵܐ. ܘܫܩܝܼܠܔ ܠܹܗ ܐܵܢܝܼ ܚܲܡܫܵܐ ܠܲܚܡܹ̈ܐ ܘܬܪܹܝ ܢܘܼܢܹ̈ܐ، ܘܚܝܼܪܹܗ ܠܫܡܲܝܵܐ، ܒܘܼܪܸܟ݂ ܠܹܗ، ܘܩܨܹܐ ܠܹܗ، ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܠܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ، ܘܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܢܫܹ̈ܐ.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 ܘܟܠܵܝܗܝ ܐܟ݂ܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܘܣܒ݂ܝܼܥ ܠܗܘܿܢ، ܘܫܩܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܩܸܛܥܵܛܹ̈ܐ ܕܙܝܼܕ ܠܗܘܿܢ، ܬܪܸܥܣܲܪ ܩܘܼܦܹ̈ܐ ܡܸܠܝܹܐ.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 ܐܵܢܝܼ ܕܐܟ݂ܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܐܲܝܟ݂ ܚܲܡܫܵܐ ܐܲܠܦܹ̈ܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܝܗܘܵܘ، ܫܒ݂ܘܿܩ ܡ̣ܢ ܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ ܘܝܲܠܘܼܕܹ̈ܐ.
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 ܗ̇ܝ ܓܵܗܵܐ ܦܩܝܼܕ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ ܕܐܵܣܩܝܼ ܗܘܵܘ ܓܵܘ ܓܵܡܝܼ ܘܐܵܙܠ݇ܝܼ ܗܘܵܘ ܡ̣ܢ ܩܲܕܡ ܕܝܼܹܗ ܠܗ̇ܘ ܡܲܪܙܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܟܲܕ ܗ̇ܘ ܡܲܦܫܸܛ ܗܘܵܐ ܠܟܸܢܫܹ̈ܐ.
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܘܼܕܸܪܹܗ ܠܟܸܢܫܹ̈ܐ، ܐܣܝܼܩ ܠܹܗ ܠܛܘܼܪܵܐ ܒܢܲܦ̮ܫܹܗ ܠܨܲܠܘܼܝܹܐ. ܘܗܘܹܐ ܠܹܗ ܚܸܫܟܵܐ ܘܗܸܫ ܗ̇ܘ ܬܵܡܵܐ ܒܢܲܦ̮ܫܹܗ.
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 ܘܓܵܡܝܼ ܪܵܒܵܐ ܪܸܚܩܵܐ ܝܗܘܵܐ ܡ̣ܢ ܒܸܪܙܵܐ ܘܦܝܵܫܵܐ ܡܘܼܫܥܸܫܬܵܐ ܪܵܒܵܐ ܒܝܲܕ ܠܲܦܹ̈ܐ، ܣܵܒܵܒ ܦܵܘܚܵܐ ܠܒܲܠܩܘܼܒ݂ܠܘܼܗ̇ ܝܗܘܵܐ.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 ܡܐܲܝܟ݂ ܣܵܥܲܬ ܕܐܸܫܸܬ ܩܲܝܕܵܡܬܵܐ ܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܟܸܣܠܵܝܗܝ ܒܸܚܕܵܪܵܐ ܥܲܠܔ ܡ̈ܝܼܵܐ.
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 ܐܝܼܡܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܒܸܚܕܵܪܵܐ ܥܲܠܔ ܡ̈ܝܼܵܐ، ܡ̣ܢ ܙܕܘܼܥܬܵܝܗܝ ܫܓ݂ܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܘܡܘܼܩܘܸܚ ܠܗܘܿܢ: ”ܚܸܙܘܵܐ ܝܠܹܗ.“
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 ܗܲܪ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܗܘܹܝܡܘܼܢ ܠܸܒܵܢܹ̈ܐ، ܐܵܢܵܐ ܝܘܸܢ، ܠܵܐ ܙܵܕܥܝܼܬܘܿܢ.“
27 Nesse instante Jesus disse:
28 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ: ”ܡܵܪܝܼ، ܐܸܢ ܐܲܢ݇ܬ ܝܼܘܸܬ، ܦܩܘܿܕ ܠܝܼ ܕܐܵܬܹܝܢ ܠܟܸܣܠܘܼܟ݂ ܥܲܠܔ ܡ̈ܝܼܵܐ.“
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܬܵܐ.“ ܘܨܠܹܐ ܠܹܗ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܡ̣ܢ ܓܵܡܝܼ ܒܸܚܕܵܪܵܐ ܥܲܠܔ ܡ̈ܝܼܵܐ، ܕܐܵܬܹܐ ܠܟܸܣ ܝܼܫܘܿܥ.
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 ܘܟܲܕ ܚܙܹܐ ܠܹܗ ܦܵܘܚܵܐ ܚܲܝܠܵܢܵܐ، ܙܕܝܼܥ ܠܹܗ، ܘܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܠܸܛܒܵܥܵܐ، ܘܡܘܼܩܘܸܚ ܠܹܗ: ”ܡܵܪܝܼ، ܦܲܪܸܩ ܠܝܼ،“
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 ܗܲܪ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܦܘܼܫܛܵܐ ܠܹܗ ܐܝܼܕܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܘܕܒ݂ܝܼܩ ܠܹܗ ܒܝܼܹܗ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܝܵܐ ܒܵܨܘܿܪܵܐ ܕܗܲܝܡܵܢܘܼܬܵܐ، ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܦܝܼܫ ܠܘܼܟ݂ ܒܫܸܟ؟“
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 ܘܟܲܕ ܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܓܵܘ ܓܵܡܝܼ، ܫܠܹܐ ܠܹܗ ܦܵܘܚܵܐ.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 ܘܐܵܢܝܼ ܕܝܼܗܘܵܘ ܓܵܘ ܓܵܡܝܼ ܣܓ݂ܝܼܕ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ، ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ: ”ܫܲܪܝܼܪܵܐܝܼܬ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܝܘܸܬ.“
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 ܥܒ݂ܝܼܪܗܘܿܢ ܘܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܐܲܪܥܵܐ ܕܓܹܢܹܣܲܪ.
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܒܘܼܬ ܕܝܼܹܗ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܕܗ̇ܝ ܕܘܼܟܵܐ، ܫܘܼܕܸܪܗܘܿܢ ܘܡܘܼܚܒܸܪܗܘܿܢ ܠܟܠܵܝܗܝ ܡܵܬܘܵܬܹ̈ܐ ܕܚܵܕܸܪ̈ܘܵܢܵܝܗܝ، ܘܡܘܼܝܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣܠܹܗ ܟܠܵܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܕܡܪ̈ܝܼܥܹܐ ܝܗܘܵܘ.
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 ܘܦܘܼܪܦܸܠܔ ܠܗܘܿܢ ܒܝܼܹܗ ܕܕܵܩܪܝܼ ܐܲܚܟ̰ܝܼ ܒܫܸܦܘܼܠܵܐ ܕܠܒ݂ܝܼܫܬܹܗ. ܘܟܠܵܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܕܕܩܝܼܪܗܘܿܢ، ܒܣܝܼܡ ܠܗܘܿܢ.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.