Marcos 5
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs NVI
1 ܘܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܡܲܪܙܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܕܝܵܡܵܐ ܠܐܲܬܪܵܐ ܕܓܸܕܪ̈ܵܝܹܐ.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 ܘܟܲܕ ܦܠܝܼܛ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܓܵܡܝܼ، ܗܲܪ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܬܦܝܼܩ ܠܹܗ ܒܝܼܹܗ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܒܸܦܠܵܛܵܐ ܡ̣ܢ ܒܹܝܬ ܩܒ݂ܘܼܪܹ̈ܐ، ܒܝܼܹܗ ܪܘܼܚܵܐ ܛܲܡܐܹܐ.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 ܘܟܹܐ ܥܵܡܹܪ ܗܘܵܐ ܓܵܘ ܒܹܝܬ ܩܒ݂ܘܼܪܹ̈ܐ، ܘܐܢܵܫܵܐ ܠܹܐ ܡܵܨܹܐ ܗܘܵܐ ܐܵܣܹܪ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܐܘܼܦ ܒܫܸܫܠܵܬܹ̈ܐ.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 ܣܵܒܵܒ ܪܵܒܵܐ ܓܵܗܹ̈ܐ ܒܩܵܘܕܹ̈ܐ ܘܒܫܸܫܠܵܬܹ̈ܐ ܟܹܐ ܦܵܐܹܫ ܗܘܵܐ ܐܣܝܼܪܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܟܹܐ ܩܵܛܹܥ ܗܘܵܐ ܫܸܫܠܵܬܹ̈ܐ، ܘܩܵܘܕܹ̈ܐ ܬܵܒܹܪ ܗܘܵܐ ܠܗܘܿܢ، ܘܐܢܵܫܵܐ ܠܹܐ ܡܵܨܹܐ ܗܘܵܐ ܙܲܒܛܸܢܹܗ.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 ܒܟܠܔ ܥܕܵܢܵܐ، ܒܠܲܝܠܹܐ ܘܒܐܝܼܡܵܡܵܐ، ܟܹܐ ܗܵܘܹܐ ܗܘܵܐ ܓܵܘ ܛܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܘܓܵܘ ܒܹܝܬ ܩܒ݂ܘܼܪܹ̈ܐ، ܡܲܩܘܘܼܚܹܐ ܘܕܲܪܒܘܼܢܹܐ ܓܵܢܹܗ ܒܟܹܐܦܹ̈ܐ.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 ܐܝܼܢܵܐ ܐܝܼܡܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܹܗ ܠܝܼܫܘܿܥ ܡ̣ܢ ܪܸܚܩܵܐ، ܪܚܝܼܛ ܠܹܗ ܠܟܸܣܠܹܗ ܘܒܪܝܼܟ ܠܹܗ ܩܲܕܡ ܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܗܝ.
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 ܘܡܘܼܩܘܸܚ ܠܹܗ ܒܩܵܠܵܐ ܪܵܡܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܡܵܐ ܠܘܼܟ݂ ܡܸܢܝܼ، ܝܼܫܘܿܥ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܥܸܠܵܝܵܐ؟ ܡܲܡܘܼܝܘܼܟ݂ ܝܼܘܸܢ ܒܐܲܠܵܗܵܐ ܕܠܵܐ ܓ̰ܲܢܓ̰ܸܪܸܬ ܠܝܼ.“
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 ܣܵܒܵܒ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܦܠܘܿܛܝ ܡ̣ܢ ܐܢܵܫܵܐ، ܪܘܼܚܵܐ ܛܲܡܐܹܐ.“
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 ܘܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡܸܢܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܡܘܼܕܝܼ ܝܠܹܗ ܫܸܡܘܼܟ݂؟“ ܘܗ̇ܘ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ: ”ܫܸܡܝܼ ܠܸܓ݂ܝܘܿܢ ܝܼܠܹܗ، ܣܵܒܵܒ ܪܵܒܵܐ ܝܘܲܚ.“
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 ܘܦܘܼܪܦܸܠܔ ܠܹܗ ܒܝܼܹܗ ܪܵܒܵܐ ܕܠܵܐ ܫܲܕܸܪܗܘܿܢ ܠܒܲܕܲܪ ܡ̣ܢ ܐܲܬܪܵܐ.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܬܵܡܵܐ ܩܘܼܪܒܵܐ ܠܛܘܼܪܵܐ ܒܸܩܪܵܐ ܓܘܼܪܬܵܐ ܕܚܙܘܼܪܹ̈ܐ ܒܸܪܥܵܝܵܐ،
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 ܘܦܘܼܪܦܸܠܔ ܠܗܘܿܢ ܒܝܼܹܗ ܐܵܢܝܼ ܫܹܐܕܹ̈ܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܫܲܕܸܪܲܢ ܓܵܘ ܚܙܘܼܪܹ̈ܐ ܕܥܵܒ݂ܪܲܚ ܓܵܘܵܝܗܝ.“
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܦܣܵܣܵܐ، ܘܦܠܝܼܛ ܠܗܘܿܢ ܐܵܢܝܼ ܪ̈ܘܼܚܹܐ ܛܲܡܐܹ̈ܐ ܘܥܒ݂ܝܼܪܗܘܿܢ ܓܵܘ ܚܙܘܼܪܹ̈ܐ، ܘܗ̇ܝ ܒܸܩܪܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܬܪܹܝ ܐܲܠܦܹ̈ܐ ܚܙܘܼܪܹ̈ܐ ܪܚܝܼܛ ܠܵܗ̇ ܠܫܩܝܼܦܵܐ ܘܢܦܝܼܠܔ ܠܵܗ̇ ܓܵܘ ܝܵܡܵܐ، ܘܚܢܝܼܩ ܠܵܗ̇.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 ܐܵܢܝܼ ܕܡܲܪܥܘܼܝܹܐ ܝܗܘܵܘ ܠܚܙܘܼܪܹ̈ܐ ܥܪܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܘܗܘܼܩܹܐ ܠܗܘܿܢ ܓܵܘ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܘܓܵܘ ܡܵܬܘܵܬܹ̈ܐ. ܘܦܠܝܼܛ ܠܗܘܿܢ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܠܸܚܙܵܝܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣ ܝܼܫܘܿܥ، ܘܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܗ̇ܘ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܒܝܼܹܗ ܠܸܓ݂ܝܘܿܢ ܕܫܹܐܕܹ̈ܐ ܝܬܝܼܒ݂ܵܐ، ܘܠܒ݂ܝܼܫܵܐ ܘܗܵܘܢܹܗ ܒܪܹܝܫܹܗ، ܘܙܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 ܘܐܵܢܝܼ ܕܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܗܘܼܩܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡܘܼܕܝܼ ܗܘܹܐ ܠܹܗ ܠܗ̇ܘ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܒܝܼܹܗ ܫܹܐܕܹ̈ܐ ܘܐܘܼܦ ܠܚܙܘܼܪܹ̈ܐ.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 ܘܦܘܼܪܦܸܠܔ ܠܗܘܿܢ ܒܝܼܹܗ ܕܫܲܢܹܐ ܗܘܵܐ ܡ̣ܢ ܬܚܘܼܡܵܝܗܝ.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 ܘܟܲܕ ܐܣܝܼܩ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܓܵܡܝܼ، ܛܠܝܼܒ ܠܹܗ ܡܸܢܹܗ ܗ̇ܘ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܒܘܼܣܡܵܐ ܡ̣ܢ ܫܹܐܕܵܐ ܕܐܵܙܹܠܔ ܥܲܡܹܗ.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 ܐܝܼܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܠܵܐ ܫܒ݂ܝܼܩ ܠܹܗ ܕܐܵܙܹܠܔ ܗܘܵܐ ܥܲܡܹܗ، ܐܸܠܵܐ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܙܹܠܔ݇ ܠܒܲܝܬܘܼܟ݂ ܠܟܸܣ ܐܢܵܫܘܼ̈ܟ݂ ܘܗܲܩܝܼ ܠܗܘܿܢ ܡܘܼܕܝܼ ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܐܸܠܘܼܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ، ܘܕܵܐܟ݂ܝܼ ܪܘܼܚܸܡ ܠܹܗ ܥܲܠܘܼܟ݂.“
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܗ̇ܘ ܐܢܵܫܵܐ، ܘܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܠܡܲܟܪܘܼܙܹܐ ܓܵܘ ܥܸܣܪܲܬ ܡܕܝܼܢܵܬܹ̈ܐ ܡܸܢܕܝܼ ܕܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ، ܘܟܠܵܝܗܝ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܥܲܓ̰ܒܝܼ ܗܘܵܘ.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 ܟܲܕ ܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܡܸܢܕܪܸܫ ܝܼܫܘܿܥ ܠܗ̇ܘ ܡܲܪܙܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܓ̰ܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣܠܹܗ ܟܸܢܫܹ̈ܐ ܪܵܒܵܐ، ܘܗ̇ܘ ܥܲܠܔ ܡܲܪܙܵܐ ܕܝܵܡܵܐ ܝܗܘܵܐ.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 ܘܐܬܹܐ ܠܹܗ ܠܟܸܣܠܹܗ ܚܲܕ ܡ̣ܢ ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܕܟܢܘܼܫܬܵܐ، ܫܸܡܹܗ ܝܘܿܐܵܪܵܫ، ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ، ܢܦܝܼܠܔ ܠܹܗ ܩܲܕܡ ܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܗܝ.
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 ܘܦܘܼܪܦܸܠܔ ܠܹܗ ܒܝܼܹܗ ܪܵܒܵܐ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܐܸܠܹܗ: ”ܒܪܵܬܝܼ ܙܥܘܿܪܬܵܐ ܩܲܕܡ ܡܵܘܬܵܐ ܝܠܵܗ̇. ܬܵܐ ܘܡܲܬܸܒ݂ ܐܝܼܕܘܼܟ݂ ܥܲܠܘܼܗ̇ ܕܦܵܝܫܵܐ ܒܣܝܼܡܬܵܐ ܘܚܵܝܵܐ.“
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 ܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܥܲܡܹܗ ܝܼܫܘܿܥ، ܘܟܸܢܫܵܐ ܪܵܒܵܐ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܗܘܵܘ ܒܵܬܪܹܗ، ܘܒܸܚܠܵܨܵܐ ܝܗܘܵܐ ܐܸܠܹܗ.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 ܘܚܕܵܐ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܕܟܹܐ ܐܵܙܹܠܔ ܗܘܵܐ ܕܸܡܵܐ ܡܸܢܘܼܗ̇ ܩܵܐ ܬܪܸܥܣܲܪ ܫܸܢܹ̈ܐ،
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 ܘܪܵܒܵܐ ܓ̰ܘܼܢܓ̰ܸܪܬܵܐ ܝܗܘܵܐ ܡ̣ܢ ܪܵܒܵܐ ܐܵܣܝܹ̈ܐ، ܘܚܘܼܪܸܓ̰ܬܵܐ ܝܗܘܵܐ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܵܗ̇، ܘܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܗܘܝܼܬܵܐ ܨܦܵܝܝܼ، ܐܸܠܵܐ ܒܘܼܫ ܚܸܪܒܵܐ.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 ܟܲܕ ܫܡܝܼܥ ܠܵܗ̇ ܒܘܼܬ ܝܼܫܘܿܥ، ܐܬܹܐ ܠܵܗ̇ ܡܓܵܘܵܐ ܕܟܸܢܫܵܐ ܡ̣ܢ ܒܵܬܪܹܗ، ܘܕܩܝܼܪܵܗ̇ ܒܠܒ݂ܝܼܫܬܹܗ.
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 ܣܵܒܵܒ ܐܡܝܼܪܵܗ̇ ܒܓܵܢܘܼܗ̇: ”ܐܘܼܦ ܐܸܢ ܕܒܠܒ݂ܝܼܫܬܹܗ ܕܵܩܪܵܢ ܒܸܬ ܒܵܣܡܵܢ.“
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 ܘܗܲܪ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܒܪܝܼܙ ܠܵܗ̇ ܥܲܝܢܵܐ ܕܕܸܡܘܼܗ̇، ܘܪܥܝܼܫ ܠܵܗ̇ ܒܦܲܓ݂ܪܘܼܗ̇ ܕܦܝܼܫ ܠܵܗ̇ ܒܣܝܼܡܬܵܐ ܡ̣ܢ ܡܲܪܥܘܼܗ̇.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 ܘܗܲܪ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܝܕܝܼܥ ܠܹܗ ܒܓܵܢܹܗ ܕܚܲܝܠܵܐ ܦܠܝܼܛ ܠܹܗ ܡܸܢܹܗ، ܦܬܝܼܠܔ ܠܹܗ ܠܟܸܣ ܟܸܢܫܵܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܡܵܢܝܼ ܕܩܝܼܪܹܗ ܒܠܒ݂ܝܼܫܬܝܼ؟“
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ: ”ܒܸܚܙܵܝܵܐ ܝܘܸܬ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܟܸܢܫܵܐ ܒܸܚܠܵܨܘܼܟ݂ ܝܼܠܹܗ، ܘܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܬ: ’ܡܵܢܝܼ ܕܩܝܼܪܹܗ ܒܝܼܝܼ؟‘“
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 ܘܒܸܚܝܵܪܵܐ ܠܚܵܕܸܪ̈ܘܵܢܘܼܗܝ ܕܚܵܙܹܐ ܡܵܢܝܼ ܕܩܝܼܪܹܗ ܒܝܼܹܗ،
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 ܗ̇ܝ ܒܲܟ݂ܬܵܐ، ܒܸܙܕܵܥܵܐ ܘܪܲܬܪܘܼܬܹܐ، ܘܒܝܼܕܵܥܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܕܩܘܼܘܸܡ ܠܹܗ ܐܸܠܘܼܗ̇، ܐܬܹܐ ܠܵܗ̇ ܘܢܦܝܼܠܔ ܠܵܗ̇ ܩܲܕܡ ܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܗܝ، ܘܐܡܝܼܪܵܗ̇ ܐܸܠܹܗ ܟܠܹܗ ܫܪܵܪܵܐ.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܘܼܗ̇: ”ܒܪܵܬܝܼ، ܗܲܝܡܵܢܘܼܬܵܟ݂ܝ ܩܵܡ ܡܲܚܝܼܵܐ ܠܵܟ݂ܝ، ܙܹܠ݇ܝ ܒܫܠܵܡܵܐ، ܘܦܘܼܫܝ ܒܣܝܼܡܬܵܐ ܡ̣ܢ ܡܲܪܥܵܟ݂ܝ.“
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 ܘܟܲܕ ܗ̇ܘ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ، ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܒܲܝܬܵܐ ܕܓܘܼܪܵܐ ܕܟܢܘܼܫܬܵܐ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ”ܒܪܵܬܘܼܟ݂ ܡܝܼܬ ܠܵܗ̇، ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܐܚܹܪܢܵܐ ܥܲܓ̰ܘܼܙܹܐ ܝܘܸܬ ܠܡܲܠܦܵܢܵܐ؟“
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 ܐܝܼܢܵܐ ܟܲܕ ܝܼܫܘܿܥ ܫܡܝܼܥ ܠܹܗ ܡܘܼܕܝܼ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܗܘܿܢ، ܐܡܝܼܪܹܗ ܠܓܘܼܪܵܐ ܕܟܢܘܼܫܬܵܐ: ”ܠܵܐ ܙܵܕܥܹܬ، ܐܲܚܟ̰ܝܼ ܗܲܡܸܢ.“
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 ܘܠܵܐ ܫܒ݂ܝܼܩ ܠܹܗ ܠܐܢܵܫܵܐ ܕܐܵܙܹܠܔ ܗܘܵܐ ܥܲܡܹܗ ܫܒ݂ܘܿܩ ܡ̣ܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܝܲܥܩܘܿܒ݂ ܘܝܘܿܚܲܢܵܢ ܐܲܚܘܿܢܵܐ ܕܝܲܥܩܘܿܒ݂.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 ܘܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܒܲܝܬܵܐ ܕܗ̇ܘ ܓܘܼܪܵܐ ܕܟܢܘܼܫܬܵܐ، ܘܚܙܹܐ ܠܹܗ ܫܓ݂ܘܼܫܝܵܐ، ܘܐܢܵܫܹ̈ܐ ܒܸܒܟ݂ܵܝܵܐ ܘܒܸܠܝܵܝܵܐ ܪܵܒܵܐ.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 ܘܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܒܲܝܬܵܐ، ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܫܓ݂ܝܼܫܹܐ ܝܬܘܿܢ ܘܒܸܒܟ݂ܵܝܵܐ؟ ܒܪܵܬܵܐ ܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܡܝܼܬܬܵܐ، ܐܸܠܵܐ ܕܡܝܼܟ݂ܬܵܐ ܝܠܵܗ̇.“
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 ܘܓܚܝܼܟ ܠܗܘܿܢ ܒܝܼܹܗ. ܐܝܼܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܦܘܼܠܸܛ ܠܹܗ ܠܟܠܵܝܗܝ، ܘܠܘܼܒܸܠܔ ܠܹܗ ܠܒܵܒܵܐ ܕܒܪܵܬܵܐ ܘܠܝܸܡܘܼܗ̇ ܘܠܐܵܢܝܼ ܕܥܲܡܹܗ ܝܗܘܵܘ، ܘܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܠܐܲܝܟܵܐ ܕܝܼܗܘܵܐ ܒܪܵܬܵܐ.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 ܕܒ݂ܝܼܩ ܠܹܗ ܒܐܝܼܕܵܐ ܕܒܪܵܬܵܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܘܼܗ̇: ”ܛܠܝܼܬܵܐ ܩܘܼܡܝ،“ ܕܦܝܵܫܵܐ ܝܠܹܗ ܦܘܼܫܩܵܐ: ”ܒܪܵܬܵܐ، ܐܸܠܵܟ݂ܝ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ، ܩܘܼܡܝ.“
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 ܘܗܲܪ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܩܝܼܡ ܠܵܗ̇ ܒܪܵܬܵܐ ܘܚܕܝܼܪܵܗ̇، ܘܗ̇ܝ ܒܲܪܬ ܬܪܸܥܣܲܪ ܫܸܢܹ̈ܐ ܝܗܘܵܐ، ܘܟܠܵܝܗܝ ܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܗܘܿܢ ܥܘܼܓ̰ܵܒܵܐ ܓܘܼܪܵܐ.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 ܘܦܩܝܼܕ ܠܹܗ ܩܸܘܝܵܐ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ ܕܐܘܼܦ ܚܲܕ ܠܵܐ ܝܵܕܹܥ ܐܵܗܵܐ. ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܕܝܵܗܒ݂ܝܼ ܠܵܗ̇ ܡܸܢܕܝܼ ܠܹܐܟ݂ܵܠܵܐ.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.