Marcos 5
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs ARC
1 ܘܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܡܲܪܙܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܕܝܵܡܵܐ ܠܐܲܬܪܵܐ ܕܓܸܕܪ̈ܵܝܹܐ.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 ܘܟܲܕ ܦܠܝܼܛ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܓܵܡܝܼ، ܗܲܪ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܬܦܝܼܩ ܠܹܗ ܒܝܼܹܗ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܒܸܦܠܵܛܵܐ ܡ̣ܢ ܒܹܝܬ ܩܒ݂ܘܼܪܹ̈ܐ، ܒܝܼܹܗ ܪܘܼܚܵܐ ܛܲܡܐܹܐ.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 ܘܟܹܐ ܥܵܡܹܪ ܗܘܵܐ ܓܵܘ ܒܹܝܬ ܩܒ݂ܘܼܪܹ̈ܐ، ܘܐܢܵܫܵܐ ܠܹܐ ܡܵܨܹܐ ܗܘܵܐ ܐܵܣܹܪ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܐܘܼܦ ܒܫܸܫܠܵܬܹ̈ܐ.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 ܣܵܒܵܒ ܪܵܒܵܐ ܓܵܗܹ̈ܐ ܒܩܵܘܕܹ̈ܐ ܘܒܫܸܫܠܵܬܹ̈ܐ ܟܹܐ ܦܵܐܹܫ ܗܘܵܐ ܐܣܝܼܪܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܟܹܐ ܩܵܛܹܥ ܗܘܵܐ ܫܸܫܠܵܬܹ̈ܐ، ܘܩܵܘܕܹ̈ܐ ܬܵܒܹܪ ܗܘܵܐ ܠܗܘܿܢ، ܘܐܢܵܫܵܐ ܠܹܐ ܡܵܨܹܐ ܗܘܵܐ ܙܲܒܛܸܢܹܗ.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 ܒܟܠܔ ܥܕܵܢܵܐ، ܒܠܲܝܠܹܐ ܘܒܐܝܼܡܵܡܵܐ، ܟܹܐ ܗܵܘܹܐ ܗܘܵܐ ܓܵܘ ܛܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܘܓܵܘ ܒܹܝܬ ܩܒ݂ܘܼܪܹ̈ܐ، ܡܲܩܘܘܼܚܹܐ ܘܕܲܪܒܘܼܢܹܐ ܓܵܢܹܗ ܒܟܹܐܦܹ̈ܐ.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 ܐܝܼܢܵܐ ܐܝܼܡܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܹܗ ܠܝܼܫܘܿܥ ܡ̣ܢ ܪܸܚܩܵܐ، ܪܚܝܼܛ ܠܹܗ ܠܟܸܣܠܹܗ ܘܒܪܝܼܟ ܠܹܗ ܩܲܕܡ ܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܗܝ.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 ܘܡܘܼܩܘܸܚ ܠܹܗ ܒܩܵܠܵܐ ܪܵܡܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܡܵܐ ܠܘܼܟ݂ ܡܸܢܝܼ، ܝܼܫܘܿܥ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܥܸܠܵܝܵܐ؟ ܡܲܡܘܼܝܘܼܟ݂ ܝܼܘܸܢ ܒܐܲܠܵܗܵܐ ܕܠܵܐ ܓ̰ܲܢܓ̰ܸܪܸܬ ܠܝܼ.“
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 ܣܵܒܵܒ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܦܠܘܿܛܝ ܡ̣ܢ ܐܢܵܫܵܐ، ܪܘܼܚܵܐ ܛܲܡܐܹܐ.“
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 ܘܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡܸܢܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܡܘܼܕܝܼ ܝܠܹܗ ܫܸܡܘܼܟ݂؟“ ܘܗ̇ܘ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ: ”ܫܸܡܝܼ ܠܸܓ݂ܝܘܿܢ ܝܼܠܹܗ، ܣܵܒܵܒ ܪܵܒܵܐ ܝܘܲܚ.“
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 ܘܦܘܼܪܦܸܠܔ ܠܹܗ ܒܝܼܹܗ ܪܵܒܵܐ ܕܠܵܐ ܫܲܕܸܪܗܘܿܢ ܠܒܲܕܲܪ ܡ̣ܢ ܐܲܬܪܵܐ.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܬܵܡܵܐ ܩܘܼܪܒܵܐ ܠܛܘܼܪܵܐ ܒܸܩܪܵܐ ܓܘܼܪܬܵܐ ܕܚܙܘܼܪܹ̈ܐ ܒܸܪܥܵܝܵܐ،
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 ܘܦܘܼܪܦܸܠܔ ܠܗܘܿܢ ܒܝܼܹܗ ܐܵܢܝܼ ܫܹܐܕܹ̈ܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܫܲܕܸܪܲܢ ܓܵܘ ܚܙܘܼܪܹ̈ܐ ܕܥܵܒ݂ܪܲܚ ܓܵܘܵܝܗܝ.“
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܦܣܵܣܵܐ، ܘܦܠܝܼܛ ܠܗܘܿܢ ܐܵܢܝܼ ܪ̈ܘܼܚܹܐ ܛܲܡܐܹ̈ܐ ܘܥܒ݂ܝܼܪܗܘܿܢ ܓܵܘ ܚܙܘܼܪܹ̈ܐ، ܘܗ̇ܝ ܒܸܩܪܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܬܪܹܝ ܐܲܠܦܹ̈ܐ ܚܙܘܼܪܹ̈ܐ ܪܚܝܼܛ ܠܵܗ̇ ܠܫܩܝܼܦܵܐ ܘܢܦܝܼܠܔ ܠܵܗ̇ ܓܵܘ ܝܵܡܵܐ، ܘܚܢܝܼܩ ܠܵܗ̇.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 ܐܵܢܝܼ ܕܡܲܪܥܘܼܝܹܐ ܝܗܘܵܘ ܠܚܙܘܼܪܹ̈ܐ ܥܪܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܘܗܘܼܩܹܐ ܠܗܘܿܢ ܓܵܘ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܘܓܵܘ ܡܵܬܘܵܬܹ̈ܐ. ܘܦܠܝܼܛ ܠܗܘܿܢ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܠܸܚܙܵܝܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣ ܝܼܫܘܿܥ، ܘܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܗ̇ܘ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܒܝܼܹܗ ܠܸܓ݂ܝܘܿܢ ܕܫܹܐܕܹ̈ܐ ܝܬܝܼܒ݂ܵܐ، ܘܠܒ݂ܝܼܫܵܐ ܘܗܵܘܢܹܗ ܒܪܹܝܫܹܗ، ܘܙܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 ܘܐܵܢܝܼ ܕܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܗܘܼܩܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡܘܼܕܝܼ ܗܘܹܐ ܠܹܗ ܠܗ̇ܘ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܒܝܼܹܗ ܫܹܐܕܹ̈ܐ ܘܐܘܼܦ ܠܚܙܘܼܪܹ̈ܐ.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 ܘܦܘܼܪܦܸܠܔ ܠܗܘܿܢ ܒܝܼܹܗ ܕܫܲܢܹܐ ܗܘܵܐ ܡ̣ܢ ܬܚܘܼܡܵܝܗܝ.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 ܘܟܲܕ ܐܣܝܼܩ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܓܵܡܝܼ، ܛܠܝܼܒ ܠܹܗ ܡܸܢܹܗ ܗ̇ܘ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܒܘܼܣܡܵܐ ܡ̣ܢ ܫܹܐܕܵܐ ܕܐܵܙܹܠܔ ܥܲܡܹܗ.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 ܐܝܼܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܠܵܐ ܫܒ݂ܝܼܩ ܠܹܗ ܕܐܵܙܹܠܔ ܗܘܵܐ ܥܲܡܹܗ، ܐܸܠܵܐ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܙܹܠܔ݇ ܠܒܲܝܬܘܼܟ݂ ܠܟܸܣ ܐܢܵܫܘܼ̈ܟ݂ ܘܗܲܩܝܼ ܠܗܘܿܢ ܡܘܼܕܝܼ ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܐܸܠܘܼܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ، ܘܕܵܐܟ݂ܝܼ ܪܘܼܚܸܡ ܠܹܗ ܥܲܠܘܼܟ݂.“
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܗ̇ܘ ܐܢܵܫܵܐ، ܘܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܠܡܲܟܪܘܼܙܹܐ ܓܵܘ ܥܸܣܪܲܬ ܡܕܝܼܢܵܬܹ̈ܐ ܡܸܢܕܝܼ ܕܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ، ܘܟܠܵܝܗܝ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܥܲܓ̰ܒܝܼ ܗܘܵܘ.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 ܟܲܕ ܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܡܸܢܕܪܸܫ ܝܼܫܘܿܥ ܠܗ̇ܘ ܡܲܪܙܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܓ̰ܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣܠܹܗ ܟܸܢܫܹ̈ܐ ܪܵܒܵܐ، ܘܗ̇ܘ ܥܲܠܔ ܡܲܪܙܵܐ ܕܝܵܡܵܐ ܝܗܘܵܐ.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 ܘܐܬܹܐ ܠܹܗ ܠܟܸܣܠܹܗ ܚܲܕ ܡ̣ܢ ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܕܟܢܘܼܫܬܵܐ، ܫܸܡܹܗ ܝܘܿܐܵܪܵܫ، ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ، ܢܦܝܼܠܔ ܠܹܗ ܩܲܕܡ ܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܗܝ.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 ܘܦܘܼܪܦܸܠܔ ܠܹܗ ܒܝܼܹܗ ܪܵܒܵܐ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܐܸܠܹܗ: ”ܒܪܵܬܝܼ ܙܥܘܿܪܬܵܐ ܩܲܕܡ ܡܵܘܬܵܐ ܝܠܵܗ̇. ܬܵܐ ܘܡܲܬܸܒ݂ ܐܝܼܕܘܼܟ݂ ܥܲܠܘܼܗ̇ ܕܦܵܝܫܵܐ ܒܣܝܼܡܬܵܐ ܘܚܵܝܵܐ.“
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 ܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܥܲܡܹܗ ܝܼܫܘܿܥ، ܘܟܸܢܫܵܐ ܪܵܒܵܐ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܗܘܵܘ ܒܵܬܪܹܗ، ܘܒܸܚܠܵܨܵܐ ܝܗܘܵܐ ܐܸܠܹܗ.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 ܘܚܕܵܐ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܕܟܹܐ ܐܵܙܹܠܔ ܗܘܵܐ ܕܸܡܵܐ ܡܸܢܘܼܗ̇ ܩܵܐ ܬܪܸܥܣܲܪ ܫܸܢܹ̈ܐ،
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 ܘܪܵܒܵܐ ܓ̰ܘܼܢܓ̰ܸܪܬܵܐ ܝܗܘܵܐ ܡ̣ܢ ܪܵܒܵܐ ܐܵܣܝܹ̈ܐ، ܘܚܘܼܪܸܓ̰ܬܵܐ ܝܗܘܵܐ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܵܗ̇، ܘܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܗܘܝܼܬܵܐ ܨܦܵܝܝܼ، ܐܸܠܵܐ ܒܘܼܫ ܚܸܪܒܵܐ.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 ܟܲܕ ܫܡܝܼܥ ܠܵܗ̇ ܒܘܼܬ ܝܼܫܘܿܥ، ܐܬܹܐ ܠܵܗ̇ ܡܓܵܘܵܐ ܕܟܸܢܫܵܐ ܡ̣ܢ ܒܵܬܪܹܗ، ܘܕܩܝܼܪܵܗ̇ ܒܠܒ݂ܝܼܫܬܹܗ.
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 ܣܵܒܵܒ ܐܡܝܼܪܵܗ̇ ܒܓܵܢܘܼܗ̇: ”ܐܘܼܦ ܐܸܢ ܕܒܠܒ݂ܝܼܫܬܹܗ ܕܵܩܪܵܢ ܒܸܬ ܒܵܣܡܵܢ.“
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 ܘܗܲܪ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܒܪܝܼܙ ܠܵܗ̇ ܥܲܝܢܵܐ ܕܕܸܡܘܼܗ̇، ܘܪܥܝܼܫ ܠܵܗ̇ ܒܦܲܓ݂ܪܘܼܗ̇ ܕܦܝܼܫ ܠܵܗ̇ ܒܣܝܼܡܬܵܐ ܡ̣ܢ ܡܲܪܥܘܼܗ̇.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 ܘܗܲܪ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܝܕܝܼܥ ܠܹܗ ܒܓܵܢܹܗ ܕܚܲܝܠܵܐ ܦܠܝܼܛ ܠܹܗ ܡܸܢܹܗ، ܦܬܝܼܠܔ ܠܹܗ ܠܟܸܣ ܟܸܢܫܵܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܡܵܢܝܼ ܕܩܝܼܪܹܗ ܒܠܒ݂ܝܼܫܬܝܼ؟“
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ: ”ܒܸܚܙܵܝܵܐ ܝܘܸܬ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܟܸܢܫܵܐ ܒܸܚܠܵܨܘܼܟ݂ ܝܼܠܹܗ، ܘܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܬ: ’ܡܵܢܝܼ ܕܩܝܼܪܹܗ ܒܝܼܝܼ؟‘“
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 ܘܒܸܚܝܵܪܵܐ ܠܚܵܕܸܪ̈ܘܵܢܘܼܗܝ ܕܚܵܙܹܐ ܡܵܢܝܼ ܕܩܝܼܪܹܗ ܒܝܼܹܗ،
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 ܗ̇ܝ ܒܲܟ݂ܬܵܐ، ܒܸܙܕܵܥܵܐ ܘܪܲܬܪܘܼܬܹܐ، ܘܒܝܼܕܵܥܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܕܩܘܼܘܸܡ ܠܹܗ ܐܸܠܘܼܗ̇، ܐܬܹܐ ܠܵܗ̇ ܘܢܦܝܼܠܔ ܠܵܗ̇ ܩܲܕܡ ܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܗܝ، ܘܐܡܝܼܪܵܗ̇ ܐܸܠܹܗ ܟܠܹܗ ܫܪܵܪܵܐ.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܘܼܗ̇: ”ܒܪܵܬܝܼ، ܗܲܝܡܵܢܘܼܬܵܟ݂ܝ ܩܵܡ ܡܲܚܝܼܵܐ ܠܵܟ݂ܝ، ܙܹܠ݇ܝ ܒܫܠܵܡܵܐ، ܘܦܘܼܫܝ ܒܣܝܼܡܬܵܐ ܡ̣ܢ ܡܲܪܥܵܟ݂ܝ.“
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 ܘܟܲܕ ܗ̇ܘ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ، ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܒܲܝܬܵܐ ܕܓܘܼܪܵܐ ܕܟܢܘܼܫܬܵܐ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ”ܒܪܵܬܘܼܟ݂ ܡܝܼܬ ܠܵܗ̇، ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܐܚܹܪܢܵܐ ܥܲܓ̰ܘܼܙܹܐ ܝܘܸܬ ܠܡܲܠܦܵܢܵܐ؟“
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 ܐܝܼܢܵܐ ܟܲܕ ܝܼܫܘܿܥ ܫܡܝܼܥ ܠܹܗ ܡܘܼܕܝܼ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܗܘܿܢ، ܐܡܝܼܪܹܗ ܠܓܘܼܪܵܐ ܕܟܢܘܼܫܬܵܐ: ”ܠܵܐ ܙܵܕܥܹܬ، ܐܲܚܟ̰ܝܼ ܗܲܡܸܢ.“
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 ܘܠܵܐ ܫܒ݂ܝܼܩ ܠܹܗ ܠܐܢܵܫܵܐ ܕܐܵܙܹܠܔ ܗܘܵܐ ܥܲܡܹܗ ܫܒ݂ܘܿܩ ܡ̣ܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܝܲܥܩܘܿܒ݂ ܘܝܘܿܚܲܢܵܢ ܐܲܚܘܿܢܵܐ ܕܝܲܥܩܘܿܒ݂.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 ܘܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܒܲܝܬܵܐ ܕܗ̇ܘ ܓܘܼܪܵܐ ܕܟܢܘܼܫܬܵܐ، ܘܚܙܹܐ ܠܹܗ ܫܓ݂ܘܼܫܝܵܐ، ܘܐܢܵܫܹ̈ܐ ܒܸܒܟ݂ܵܝܵܐ ܘܒܸܠܝܵܝܵܐ ܪܵܒܵܐ.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 ܘܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܒܲܝܬܵܐ، ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܫܓ݂ܝܼܫܹܐ ܝܬܘܿܢ ܘܒܸܒܟ݂ܵܝܵܐ؟ ܒܪܵܬܵܐ ܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܡܝܼܬܬܵܐ، ܐܸܠܵܐ ܕܡܝܼܟ݂ܬܵܐ ܝܠܵܗ̇.“
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 ܘܓܚܝܼܟ ܠܗܘܿܢ ܒܝܼܹܗ. ܐܝܼܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܦܘܼܠܸܛ ܠܹܗ ܠܟܠܵܝܗܝ، ܘܠܘܼܒܸܠܔ ܠܹܗ ܠܒܵܒܵܐ ܕܒܪܵܬܵܐ ܘܠܝܸܡܘܼܗ̇ ܘܠܐܵܢܝܼ ܕܥܲܡܹܗ ܝܗܘܵܘ، ܘܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܠܐܲܝܟܵܐ ܕܝܼܗܘܵܐ ܒܪܵܬܵܐ.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 ܕܒ݂ܝܼܩ ܠܹܗ ܒܐܝܼܕܵܐ ܕܒܪܵܬܵܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܘܼܗ̇: ”ܛܠܝܼܬܵܐ ܩܘܼܡܝ،“ ܕܦܝܵܫܵܐ ܝܠܹܗ ܦܘܼܫܩܵܐ: ”ܒܪܵܬܵܐ، ܐܸܠܵܟ݂ܝ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ، ܩܘܼܡܝ.“
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 ܘܗܲܪ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܩܝܼܡ ܠܵܗ̇ ܒܪܵܬܵܐ ܘܚܕܝܼܪܵܗ̇، ܘܗ̇ܝ ܒܲܪܬ ܬܪܸܥܣܲܪ ܫܸܢܹ̈ܐ ܝܗܘܵܐ، ܘܟܠܵܝܗܝ ܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܗܘܿܢ ܥܘܼܓ̰ܵܒܵܐ ܓܘܼܪܵܐ.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 ܘܦܩܝܼܕ ܠܹܗ ܩܸܘܝܵܐ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ ܕܐܘܼܦ ܚܲܕ ܠܵܐ ܝܵܕܹܥ ܐܵܗܵܐ. ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܕܝܵܗܒ݂ܝܼ ܠܵܗ̇ ܡܸܢܕܝܼ ܠܹܐܟ݂ܵܠܵܐ.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.