Marcos 5
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs ARA
1 ܘܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܡܲܪܙܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܕܝܵܡܵܐ ܠܐܲܬܪܵܐ ܕܓܸܕܪ̈ܵܝܹܐ.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 ܘܟܲܕ ܦܠܝܼܛ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܓܵܡܝܼ، ܗܲܪ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܬܦܝܼܩ ܠܹܗ ܒܝܼܹܗ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܒܸܦܠܵܛܵܐ ܡ̣ܢ ܒܹܝܬ ܩܒ݂ܘܼܪܹ̈ܐ، ܒܝܼܹܗ ܪܘܼܚܵܐ ܛܲܡܐܹܐ.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 ܘܟܹܐ ܥܵܡܹܪ ܗܘܵܐ ܓܵܘ ܒܹܝܬ ܩܒ݂ܘܼܪܹ̈ܐ، ܘܐܢܵܫܵܐ ܠܹܐ ܡܵܨܹܐ ܗܘܵܐ ܐܵܣܹܪ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܐܘܼܦ ܒܫܸܫܠܵܬܹ̈ܐ.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 ܣܵܒܵܒ ܪܵܒܵܐ ܓܵܗܹ̈ܐ ܒܩܵܘܕܹ̈ܐ ܘܒܫܸܫܠܵܬܹ̈ܐ ܟܹܐ ܦܵܐܹܫ ܗܘܵܐ ܐܣܝܼܪܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܟܹܐ ܩܵܛܹܥ ܗܘܵܐ ܫܸܫܠܵܬܹ̈ܐ، ܘܩܵܘܕܹ̈ܐ ܬܵܒܹܪ ܗܘܵܐ ܠܗܘܿܢ، ܘܐܢܵܫܵܐ ܠܹܐ ܡܵܨܹܐ ܗܘܵܐ ܙܲܒܛܸܢܹܗ.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 ܒܟܠܔ ܥܕܵܢܵܐ، ܒܠܲܝܠܹܐ ܘܒܐܝܼܡܵܡܵܐ، ܟܹܐ ܗܵܘܹܐ ܗܘܵܐ ܓܵܘ ܛܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܘܓܵܘ ܒܹܝܬ ܩܒ݂ܘܼܪܹ̈ܐ، ܡܲܩܘܘܼܚܹܐ ܘܕܲܪܒܘܼܢܹܐ ܓܵܢܹܗ ܒܟܹܐܦܹ̈ܐ.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 ܐܝܼܢܵܐ ܐܝܼܡܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܹܗ ܠܝܼܫܘܿܥ ܡ̣ܢ ܪܸܚܩܵܐ، ܪܚܝܼܛ ܠܹܗ ܠܟܸܣܠܹܗ ܘܒܪܝܼܟ ܠܹܗ ܩܲܕܡ ܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܗܝ.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 ܘܡܘܼܩܘܸܚ ܠܹܗ ܒܩܵܠܵܐ ܪܵܡܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܡܵܐ ܠܘܼܟ݂ ܡܸܢܝܼ، ܝܼܫܘܿܥ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܥܸܠܵܝܵܐ؟ ܡܲܡܘܼܝܘܼܟ݂ ܝܼܘܸܢ ܒܐܲܠܵܗܵܐ ܕܠܵܐ ܓ̰ܲܢܓ̰ܸܪܸܬ ܠܝܼ.“
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 ܣܵܒܵܒ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܦܠܘܿܛܝ ܡ̣ܢ ܐܢܵܫܵܐ، ܪܘܼܚܵܐ ܛܲܡܐܹܐ.“
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 ܘܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡܸܢܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܡܘܼܕܝܼ ܝܠܹܗ ܫܸܡܘܼܟ݂؟“ ܘܗ̇ܘ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ: ”ܫܸܡܝܼ ܠܸܓ݂ܝܘܿܢ ܝܼܠܹܗ، ܣܵܒܵܒ ܪܵܒܵܐ ܝܘܲܚ.“
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 ܘܦܘܼܪܦܸܠܔ ܠܹܗ ܒܝܼܹܗ ܪܵܒܵܐ ܕܠܵܐ ܫܲܕܸܪܗܘܿܢ ܠܒܲܕܲܪ ܡ̣ܢ ܐܲܬܪܵܐ.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܬܵܡܵܐ ܩܘܼܪܒܵܐ ܠܛܘܼܪܵܐ ܒܸܩܪܵܐ ܓܘܼܪܬܵܐ ܕܚܙܘܼܪܹ̈ܐ ܒܸܪܥܵܝܵܐ،
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 ܘܦܘܼܪܦܸܠܔ ܠܗܘܿܢ ܒܝܼܹܗ ܐܵܢܝܼ ܫܹܐܕܹ̈ܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܫܲܕܸܪܲܢ ܓܵܘ ܚܙܘܼܪܹ̈ܐ ܕܥܵܒ݂ܪܲܚ ܓܵܘܵܝܗܝ.“
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܦܣܵܣܵܐ، ܘܦܠܝܼܛ ܠܗܘܿܢ ܐܵܢܝܼ ܪ̈ܘܼܚܹܐ ܛܲܡܐܹ̈ܐ ܘܥܒ݂ܝܼܪܗܘܿܢ ܓܵܘ ܚܙܘܼܪܹ̈ܐ، ܘܗ̇ܝ ܒܸܩܪܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܬܪܹܝ ܐܲܠܦܹ̈ܐ ܚܙܘܼܪܹ̈ܐ ܪܚܝܼܛ ܠܵܗ̇ ܠܫܩܝܼܦܵܐ ܘܢܦܝܼܠܔ ܠܵܗ̇ ܓܵܘ ܝܵܡܵܐ، ܘܚܢܝܼܩ ܠܵܗ̇.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 ܐܵܢܝܼ ܕܡܲܪܥܘܼܝܹܐ ܝܗܘܵܘ ܠܚܙܘܼܪܹ̈ܐ ܥܪܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܘܗܘܼܩܹܐ ܠܗܘܿܢ ܓܵܘ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܘܓܵܘ ܡܵܬܘܵܬܹ̈ܐ. ܘܦܠܝܼܛ ܠܗܘܿܢ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܠܸܚܙܵܝܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣ ܝܼܫܘܿܥ، ܘܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܗ̇ܘ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܒܝܼܹܗ ܠܸܓ݂ܝܘܿܢ ܕܫܹܐܕܹ̈ܐ ܝܬܝܼܒ݂ܵܐ، ܘܠܒ݂ܝܼܫܵܐ ܘܗܵܘܢܹܗ ܒܪܹܝܫܹܗ، ܘܙܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 ܘܐܵܢܝܼ ܕܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܗܘܼܩܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡܘܼܕܝܼ ܗܘܹܐ ܠܹܗ ܠܗ̇ܘ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܒܝܼܹܗ ܫܹܐܕܹ̈ܐ ܘܐܘܼܦ ܠܚܙܘܼܪܹ̈ܐ.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 ܘܦܘܼܪܦܸܠܔ ܠܗܘܿܢ ܒܝܼܹܗ ܕܫܲܢܹܐ ܗܘܵܐ ܡ̣ܢ ܬܚܘܼܡܵܝܗܝ.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 ܘܟܲܕ ܐܣܝܼܩ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܓܵܡܝܼ، ܛܠܝܼܒ ܠܹܗ ܡܸܢܹܗ ܗ̇ܘ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܒܘܼܣܡܵܐ ܡ̣ܢ ܫܹܐܕܵܐ ܕܐܵܙܹܠܔ ܥܲܡܹܗ.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 ܐܝܼܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܠܵܐ ܫܒ݂ܝܼܩ ܠܹܗ ܕܐܵܙܹܠܔ ܗܘܵܐ ܥܲܡܹܗ، ܐܸܠܵܐ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܙܹܠܔ݇ ܠܒܲܝܬܘܼܟ݂ ܠܟܸܣ ܐܢܵܫܘܼ̈ܟ݂ ܘܗܲܩܝܼ ܠܗܘܿܢ ܡܘܼܕܝܼ ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܐܸܠܘܼܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ، ܘܕܵܐܟ݂ܝܼ ܪܘܼܚܸܡ ܠܹܗ ܥܲܠܘܼܟ݂.“
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܗ̇ܘ ܐܢܵܫܵܐ، ܘܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܠܡܲܟܪܘܼܙܹܐ ܓܵܘ ܥܸܣܪܲܬ ܡܕܝܼܢܵܬܹ̈ܐ ܡܸܢܕܝܼ ܕܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ، ܘܟܠܵܝܗܝ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܥܲܓ̰ܒܝܼ ܗܘܵܘ.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 ܟܲܕ ܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܡܸܢܕܪܸܫ ܝܼܫܘܿܥ ܠܗ̇ܘ ܡܲܪܙܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܓ̰ܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣܠܹܗ ܟܸܢܫܹ̈ܐ ܪܵܒܵܐ، ܘܗ̇ܘ ܥܲܠܔ ܡܲܪܙܵܐ ܕܝܵܡܵܐ ܝܗܘܵܐ.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 ܘܐܬܹܐ ܠܹܗ ܠܟܸܣܠܹܗ ܚܲܕ ܡ̣ܢ ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܕܟܢܘܼܫܬܵܐ، ܫܸܡܹܗ ܝܘܿܐܵܪܵܫ، ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ، ܢܦܝܼܠܔ ܠܹܗ ܩܲܕܡ ܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܗܝ.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 ܘܦܘܼܪܦܸܠܔ ܠܹܗ ܒܝܼܹܗ ܪܵܒܵܐ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܐܸܠܹܗ: ”ܒܪܵܬܝܼ ܙܥܘܿܪܬܵܐ ܩܲܕܡ ܡܵܘܬܵܐ ܝܠܵܗ̇. ܬܵܐ ܘܡܲܬܸܒ݂ ܐܝܼܕܘܼܟ݂ ܥܲܠܘܼܗ̇ ܕܦܵܝܫܵܐ ܒܣܝܼܡܬܵܐ ܘܚܵܝܵܐ.“
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 ܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܥܲܡܹܗ ܝܼܫܘܿܥ، ܘܟܸܢܫܵܐ ܪܵܒܵܐ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܗܘܵܘ ܒܵܬܪܹܗ، ܘܒܸܚܠܵܨܵܐ ܝܗܘܵܐ ܐܸܠܹܗ.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 ܘܚܕܵܐ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܕܟܹܐ ܐܵܙܹܠܔ ܗܘܵܐ ܕܸܡܵܐ ܡܸܢܘܼܗ̇ ܩܵܐ ܬܪܸܥܣܲܪ ܫܸܢܹ̈ܐ،
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 ܘܪܵܒܵܐ ܓ̰ܘܼܢܓ̰ܸܪܬܵܐ ܝܗܘܵܐ ܡ̣ܢ ܪܵܒܵܐ ܐܵܣܝܹ̈ܐ، ܘܚܘܼܪܸܓ̰ܬܵܐ ܝܗܘܵܐ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܵܗ̇، ܘܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܗܘܝܼܬܵܐ ܨܦܵܝܝܼ، ܐܸܠܵܐ ܒܘܼܫ ܚܸܪܒܵܐ.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 ܟܲܕ ܫܡܝܼܥ ܠܵܗ̇ ܒܘܼܬ ܝܼܫܘܿܥ، ܐܬܹܐ ܠܵܗ̇ ܡܓܵܘܵܐ ܕܟܸܢܫܵܐ ܡ̣ܢ ܒܵܬܪܹܗ، ܘܕܩܝܼܪܵܗ̇ ܒܠܒ݂ܝܼܫܬܹܗ.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 ܣܵܒܵܒ ܐܡܝܼܪܵܗ̇ ܒܓܵܢܘܼܗ̇: ”ܐܘܼܦ ܐܸܢ ܕܒܠܒ݂ܝܼܫܬܹܗ ܕܵܩܪܵܢ ܒܸܬ ܒܵܣܡܵܢ.“
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 ܘܗܲܪ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܒܪܝܼܙ ܠܵܗ̇ ܥܲܝܢܵܐ ܕܕܸܡܘܼܗ̇، ܘܪܥܝܼܫ ܠܵܗ̇ ܒܦܲܓ݂ܪܘܼܗ̇ ܕܦܝܼܫ ܠܵܗ̇ ܒܣܝܼܡܬܵܐ ܡ̣ܢ ܡܲܪܥܘܼܗ̇.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 ܘܗܲܪ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܝܕܝܼܥ ܠܹܗ ܒܓܵܢܹܗ ܕܚܲܝܠܵܐ ܦܠܝܼܛ ܠܹܗ ܡܸܢܹܗ، ܦܬܝܼܠܔ ܠܹܗ ܠܟܸܣ ܟܸܢܫܵܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܡܵܢܝܼ ܕܩܝܼܪܹܗ ܒܠܒ݂ܝܼܫܬܝܼ؟“
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ: ”ܒܸܚܙܵܝܵܐ ܝܘܸܬ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܟܸܢܫܵܐ ܒܸܚܠܵܨܘܼܟ݂ ܝܼܠܹܗ، ܘܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܬ: ’ܡܵܢܝܼ ܕܩܝܼܪܹܗ ܒܝܼܝܼ؟‘“
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 ܘܒܸܚܝܵܪܵܐ ܠܚܵܕܸܪ̈ܘܵܢܘܼܗܝ ܕܚܵܙܹܐ ܡܵܢܝܼ ܕܩܝܼܪܹܗ ܒܝܼܹܗ،
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 ܗ̇ܝ ܒܲܟ݂ܬܵܐ، ܒܸܙܕܵܥܵܐ ܘܪܲܬܪܘܼܬܹܐ، ܘܒܝܼܕܵܥܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܕܩܘܼܘܸܡ ܠܹܗ ܐܸܠܘܼܗ̇، ܐܬܹܐ ܠܵܗ̇ ܘܢܦܝܼܠܔ ܠܵܗ̇ ܩܲܕܡ ܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܗܝ، ܘܐܡܝܼܪܵܗ̇ ܐܸܠܹܗ ܟܠܹܗ ܫܪܵܪܵܐ.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܘܼܗ̇: ”ܒܪܵܬܝܼ، ܗܲܝܡܵܢܘܼܬܵܟ݂ܝ ܩܵܡ ܡܲܚܝܼܵܐ ܠܵܟ݂ܝ، ܙܹܠ݇ܝ ܒܫܠܵܡܵܐ، ܘܦܘܼܫܝ ܒܣܝܼܡܬܵܐ ܡ̣ܢ ܡܲܪܥܵܟ݂ܝ.“
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 ܘܟܲܕ ܗ̇ܘ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ، ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܒܲܝܬܵܐ ܕܓܘܼܪܵܐ ܕܟܢܘܼܫܬܵܐ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ”ܒܪܵܬܘܼܟ݂ ܡܝܼܬ ܠܵܗ̇، ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܐܚܹܪܢܵܐ ܥܲܓ̰ܘܼܙܹܐ ܝܘܸܬ ܠܡܲܠܦܵܢܵܐ؟“
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 ܐܝܼܢܵܐ ܟܲܕ ܝܼܫܘܿܥ ܫܡܝܼܥ ܠܹܗ ܡܘܼܕܝܼ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܗܘܿܢ، ܐܡܝܼܪܹܗ ܠܓܘܼܪܵܐ ܕܟܢܘܼܫܬܵܐ: ”ܠܵܐ ܙܵܕܥܹܬ، ܐܲܚܟ̰ܝܼ ܗܲܡܸܢ.“
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 ܘܠܵܐ ܫܒ݂ܝܼܩ ܠܹܗ ܠܐܢܵܫܵܐ ܕܐܵܙܹܠܔ ܗܘܵܐ ܥܲܡܹܗ ܫܒ݂ܘܿܩ ܡ̣ܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܝܲܥܩܘܿܒ݂ ܘܝܘܿܚܲܢܵܢ ܐܲܚܘܿܢܵܐ ܕܝܲܥܩܘܿܒ݂.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 ܘܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܒܲܝܬܵܐ ܕܗ̇ܘ ܓܘܼܪܵܐ ܕܟܢܘܼܫܬܵܐ، ܘܚܙܹܐ ܠܹܗ ܫܓ݂ܘܼܫܝܵܐ، ܘܐܢܵܫܹ̈ܐ ܒܸܒܟ݂ܵܝܵܐ ܘܒܸܠܝܵܝܵܐ ܪܵܒܵܐ.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 ܘܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܒܲܝܬܵܐ، ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܫܓ݂ܝܼܫܹܐ ܝܬܘܿܢ ܘܒܸܒܟ݂ܵܝܵܐ؟ ܒܪܵܬܵܐ ܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܡܝܼܬܬܵܐ، ܐܸܠܵܐ ܕܡܝܼܟ݂ܬܵܐ ܝܠܵܗ̇.“
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 ܘܓܚܝܼܟ ܠܗܘܿܢ ܒܝܼܹܗ. ܐܝܼܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܦܘܼܠܸܛ ܠܹܗ ܠܟܠܵܝܗܝ، ܘܠܘܼܒܸܠܔ ܠܹܗ ܠܒܵܒܵܐ ܕܒܪܵܬܵܐ ܘܠܝܸܡܘܼܗ̇ ܘܠܐܵܢܝܼ ܕܥܲܡܹܗ ܝܗܘܵܘ، ܘܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܠܐܲܝܟܵܐ ܕܝܼܗܘܵܐ ܒܪܵܬܵܐ.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 ܕܒ݂ܝܼܩ ܠܹܗ ܒܐܝܼܕܵܐ ܕܒܪܵܬܵܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܘܼܗ̇: ”ܛܠܝܼܬܵܐ ܩܘܼܡܝ،“ ܕܦܝܵܫܵܐ ܝܠܹܗ ܦܘܼܫܩܵܐ: ”ܒܪܵܬܵܐ، ܐܸܠܵܟ݂ܝ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ، ܩܘܼܡܝ.“
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 ܘܗܲܪ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܩܝܼܡ ܠܵܗ̇ ܒܪܵܬܵܐ ܘܚܕܝܼܪܵܗ̇، ܘܗ̇ܝ ܒܲܪܬ ܬܪܸܥܣܲܪ ܫܸܢܹ̈ܐ ܝܗܘܵܐ، ܘܟܠܵܝܗܝ ܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܗܘܿܢ ܥܘܼܓ̰ܵܒܵܐ ܓܘܼܪܵܐ.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 ܘܦܩܝܼܕ ܠܹܗ ܩܸܘܝܵܐ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ ܕܐܘܼܦ ܚܲܕ ܠܵܐ ܝܵܕܹܥ ܐܵܗܵܐ. ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܕܝܵܗܒ݂ܝܼ ܠܵܗ̇ ܡܸܢܕܝܼ ܠܹܐܟ݂ܵܠܵܐ.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.