Marcos 3
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs ARA
1 ܡܸܢܕܪܸܫ ܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܟܢܘܼܫܬܵܐ، ܘܬܵܡܵܐ ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܐܝܼܕܹܗ ܒܪܝܼܙܬܵܐ.
1 De novo, entrou Jesus na sinagoga e estava ali um homem que tinha ressequida uma das mãos.
2 ܘܨܵܝܕܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ ܕܐܸܢ ܒܸܬ ܒܲܣܸܡ ܠܹܗ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒܬܵܐ، ܩܵܐ ܕܩܵܒ݂ܠܝܼ ܗܘܵܘ ܥܲܠܘܼܗܝ.
2 E estavam observando a Jesus para ver se o curaria em dia de sábado, a fim de o acusarem.
3 ܐܡܝܼܪܹܗ ܠܗ̇ܘ ܐܢܵܫܵܐ ܐܝܼܕܹܗ ܒܪܝܼܙܬܵܐ: ”ܟܠܝܼ ܒܹܝܦܲܠܓܵܐ.“
3 E disse Jesus ao homem da mão ressequida: Vem para o meio!
4 ܘܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡ̣ܢ ܐܵܢܝܼ ܕܝܼܗܘܵܘ ܬܵܡܵܐ: ”ܩܵܢܘܿܢܵܝܬܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܠܸܥܒ݂ܵܕܵܐ ܛܵܒ݂ܬܵܐ ܝܲܢ ܒܝܼܫܬܵܐ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒܬܵܐ، ܠܦܲܪܘܼܩܹܐ ܓܵܢܵܐ ܝܲܢ ܠܛܲܠܘܼܩܹܐ؟“ ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܠܵܐ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ.
4 Então, lhes perguntou: É lícito nos sábados fazer o bem ou fazer o mal? Salvar a vida ou tirá-la? Mas eles ficaram em silêncio.
5 ܘܚܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܒܝܼܵܝܗܝ ܒܟܲܪܒܵܐ ܘܒܦܵܫܲܡܬܵܐ ܥܲܠܔ ܩܸܫܝܘܼܬܵܐ ܕܠܸܒܵܝܗܝ، ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܠܗ̇ܘ ܐܢܵܫܵܐ: ”ܦܲܫܸܛ ܐܝܼܕܘܼܟ݂.“ ܘܦܘܼܫܛܵܐ ܠܹܗ ܐܝܼܕܹܗ، ܘܒܣܝܼܡ ܠܵܗ̇.
5 Olhando-os ao redor, indignado e condoído com a dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a mão. Estendeu-a, e a mão lhe foi restaurada.
6 ܗ̇ܝܓܵܗ ܦܠܝܼܛ ܠܗܘܿܢ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܘܣܘܼܙܓܸܪܗܘܿܢ ܥܲܡ ܗܹܪ̈ܘܿܕܸܣܵܝܹܐ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܩܵܛܠܝܼ ܠܝܼܫܘܿܥ.
6 Retirando-se os fariseus, conspiravam logo com os herodianos, contra ele, em como lhe tirariam a vida.
7 ܐܝܼܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܫܘܼܢܹܐ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܬܵܡܵܐ ܘܐܬܹܐ ܠܹܗ ܠܓܹܒܵܐ ܕܝܵܡܵܐ ܥܲܡ ܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ، ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܒܵܬܪܹܗ ܟܸܢܫܹ̈ܐ ܪܵܒܵܐ ܡ̣ܢ ܓܠܝܼܠܵܐ ܘܡ̣ܢ ܝܼܗܘܼܕ،
7 Retirou-se Jesus com os seus discípulos para os lados do mar. Seguia-o da Galileia uma grande multidão. Também da Judeia,
8 ܘܡ̣ܢ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ، ܘܡ̣ܢ ܐܲܕܘܿܡ، ܘܡ̣ܢ ܥܸܒ݂ܪܵܐ ܕܝܘܿܪܕܢܵܢ، ܘܚܵܕܸܪ̈ܘܵܢܹܐ ܕܨܘܿܪ ܘܨܲܝܕܘܿܢ، ܘܟܸܢܫܹ̈ܐ ܪܵܒܵܐ ܕܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܒܘܼܬ ܡܸܢܕܝܼܵܢܹ̈ܐ ܕܒܸܥܒ݂ܵܕܵܐ ܝܗܘܵܐ، ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣܠܹܗ.
8 de Jerusalém, da Idumeia, dalém do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom uma grande multidão, sabendo quantas coisas Jesus fazia, veio ter com ele.
9 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܠܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܕܡܲܝܬܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ ܓܵܡܝܼ ܙܥܘܿܪܬܵܐ ܕܝܵܬܹܒ݂ ܗܘܵܐ ܓܵܘܘܼܗ̇ ܕܠܵܐ ܡܲܠܝܸܨܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ ܟܸܢܫܹ̈ܐ.
9 Então, recomendou a seus discípulos que sempre lhe tivessem pronto um barquinho, por causa da multidão, a fim de não o comprimirem.
10 ܣܵܒܵܒ ܒܘܼܣܸܡ ܠܹܗ ܪܵܒܵܐ، ܘܟܠܵܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܠܗܘܿܢ ܡܲܪ̈ܥܹܐ ܩܲܪܒܸܢܝܼ ܗܘܵܘ ܐܸܠܹܗ ܠܸܕܩܵܪܵܐ ܒܝܼܹܗ.
10 Pois curava a muitos, de modo que todos os que padeciam de qualquer enfermidade se arrojavam a ele para o tocar.
11 ܘܐܵܢܝܼ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܒܝܼܵܝܗܝ ܪ̈ܘܼܚܹܐ ܛܲܡܐܹ̈ܐ، ܐܝܼܡܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ، ܢܦܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܩܲܕܡܘܼܗܝ ܡܲܩܘܘܼܚܹܐ ܘܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܐܲܢ݇ܬ ܝܼܘܸܬ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ.“
11 Também os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e exclamavam: Tu és o Filho de Deus!
12 ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܩܲܫܝܵܐܝܼܬ ܦܩܝܼܕܵܝ ܠܹܗ ܕܠܵܐ ܓܵܠܝܼ ܗܘܵܘ ܒܘܼܬ ܕܝܼܹܗ.
12 Mas Jesus lhes advertia severamente que o não expusessem à publicidade.
13 ܐܣܝܼܩ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܛܘܼܪܵܐ ܘܩܪܹܐ ܠܹܗ ܠܐܵܢܝܼ ܕܒܵܥܹܐ ܗܘܵܐ. ܘܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣܠܹܗ.
13 Depois, subiu ao monte e chamou os que ele mesmo quis, e vieram para junto dele.
14 ܦܪܝܼܫ ܠܹܗ ܬܪܸܥܣܲܪ ܕܗܵܘܝܼ ܗܘܵܘ ܥܲܡܹܗ، ܕܫܲܕܸܪ ܗܘܵܘ ܠܗܘܿܢ ܕܡܲܟܪܸܙܝܼ ܗܘܵܘ،
14 Então, designou doze para estarem com ele e para os enviar a pregar
15 ܘܕܗܵܘܹܐ ܗܘܵܐ ܠܗܘܿܢ ܫܘܼܠܛܵܢܵܐ ܠܦܲܠܘܼܛܹܐ ܫܹܐܕܹ̈ܐ.
15 e a exercer a autoridade de expelir demônios.
16 ܡܘܼܬܸܒ݂ ܠܹܗ ܫܸܡܵܐ ܕܫܸܡܥܘܿܢ، ”ܟܹܐܦܵܐ.“
16 Eis os doze que designou: Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro;
17 ܘܠܝܲܥܩܘܿܒ݂ ܘܠܝܘܿܚܲܢܵܢ ܐܲܚܘܿܢܘܼܗܝ، ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ ܕܙܲܒ݂ܕܲܝ، ܡܘܼܬܸܒ݂ ܠܹܗ ܫܸܡܵܐ، ”ܒܢܲܝ̈ ܪܲܓ݂ܫܝܼ،“ ܝܲܥܢܹܐ، ”ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ ܕܪܲܥܡܵܐ.“
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, aos quais deu o nome de Boanerges, que quer dizer: filhos do trovão;
18 ܘܐܲܢܕܪܹܐܘܿܣ، ܘܦܝܼܠܝܼܦܘܿܣ، ܘܒܲܪ ܬܘܼܠܡܲܝ، ܘܡܲܬܲܝ، ܘܬܐܘܿܡܵܐ، ܘܝܲܥܩܘܿܒ݂ ܒܲܪ ܚܲܠܦܲܝ، ܘܬܲܕܲܝ، ܘܫܸܡܥܘܿܢ ܩܢܵܢܵܝܵܐ.
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o Zelote,
19 ܘܝܼܗܘܼܕܵܐ ܣܟܲܪܝܘܿܛܵܐ، ܗ̇ܘ ܕܣܘܼܦܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ.
19 e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
20 ܐܬܹܐ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܒܲܝܬܵܐ، ܘܡܸܢܕܪܸܫ ܓ̰ܡܝܼܥ ܠܹܗ ܟܸܢܫܵܐ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܕܠܵܐ ܡܨܹܐ ܠܗܘܿܢ ܗ̇ܘ ܘܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ ܐܵܟ݂ܠܝܼ ܡܹܐܟ݂ܘܼܠܬܵܐ.
20 Então, ele foi para casa. Não obstante, a multidão afluiu de novo, de tal modo que nem podiam comer.
21 ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܚܸܙܡܵܢܘܼ̈ܗܝ، ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܕܠܲܒܠܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ ܣܵܒܵܒ ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ: ”ܫܘܼܕܸܢܹܗ.“
21 E, quando os parentes de Jesus ouviram isto, saíram para o prender; porque diziam: Está fora de si.
22 ܘܐܵܢܝܼ ܣܵܦܪܹ̈ܐ ܕܨܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܐܵܡܪܝܼ ܗܘܵܘ ܒܘܼܬ ܕܝܼܹܗ: ”ܐܝܼܬ ܒܝܼܹܗ ܒܥܸܠܙܒ݂ܘܿܒ݂، ܘܒܚܲܝܠܵܐ ܕܓܘܼܪܵܐ ܕܫܹܐܕܹ̈ܐ ܦܲܠܘܼܛܹܐ ܝܠܹܗ ܫܹܐܕܹ̈ܐ.“
22 Os escribas, que haviam descido de Jerusalém, diziam: Ele está possesso de Belzebu. E: É pelo maioral dos demônios que expele os demônios.
23 ܐܝܼܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܩܸܪܝܵܝ ܠܹܗ ܠܟܸܣܠܹܗ ܘܗܘܼܡܙܸܡ ܠܹܗ ܥܲܡܵܝܗܝ ܒܡܲܬܠܹ̈ܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܡܵܨܹܐ ܣܵܛܵܢܵܐ ܦܲܠܸܛ ܣܵܛܵܢܵܐ؟
23 Então, convocando-os Jesus, lhes disse, por meio de parábolas: Como pode Satanás expelir a Satanás?
24 ”ܘܐܸܢ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܦܵܝܫܵܐ ܦܠܝܼܥܬܵܐ ܥܲܠܔ ܓܵܢܘܼܗ̇ ܠܹܐ ܡܵܨܝܵܐ ܟܵܠܝܵܐ.
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 ”ܘܐܸܢ ܒܲܝܬܵܐ ܥܲܠܔ ܓܵܢܹܗ ܦܵܐܹܫ ܦܠܝܼܥܵܐ ܠܹܐ ܡܵܨܹܐ ܟܵܠܹܐ.
25 se uma casa estiver dividida contra si mesma, tal casa não poderá subsistir.
26 ”ܘܐܸܢ ܣܵܛܵܢܵܐ ܩܵܐܹܡ ܠܕܲܠܩܘܼܒ݂ܠܔ ܕܓܵܢܹܗ ܘܦܵܐܹܫ ܦܠܝܼܥܵܐ، ܠܹܐ ܡܵܨܹܐ ܟܵܠܹܐ، ܐܸܠܵܐ ܒܸܬ ܡܵܛܹܐ ܠܚܘܼܬܵܡܵܐ.
26 Se, pois, Satanás se levantou contra si mesmo e está dividido, não pode subsistir, mas perece.
27 ”ܐܘܼܦ ܚܲܕ ܠܹܐ ܡܵܨܹܐ ܥܵܒܹܪ ܠܒܲܝܬܵܐ ܕܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܚܲܝܠܵܢܵܐ ܘܣܵܠܹܒ ܠܡܸܢܕܝܼܹܗ، ܐܸܢ ܠܵܐ ܩܲܕܡܵܝܬܵܐ ܐܵܣܹܪ ܠܚܲܝܠܵܢܵܐ ܘܗ̇ܝܓܵܗ ܣܵܠܹܒ ܠܒܲܝܬܹܗ.
27 Ninguém pode entrar na casa do valente para roubar-lhe os bens, sem primeiro amarrá-lo; e só então lhe saqueará a casa.
28 ”ܬܪܘܼܨܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܟܠܵܝܗܝ ܚܛܝܼܵܬܹ̈ܐ ܒܸܬ ܦܵܝܫܝܼ ܦܘܼܚܠܹܐ ܠܒܢܲܝ̈ܢܵܫܵܐ، ܘܟܠܵܝܗܝ ܓܘܼܕܵܦܹ̈ܐ ܕܓܵܕܦܝܼ ܠܗܘܿܢ ܒܸܬ ܦܵܝܫܝܼ ܦܘܼܚܠܹܐ ܐܸܠܵܝܗܝ،
28 Em verdade vos digo que tudo será perdoado aos filhos dos homens: os pecados e as blasfêmias que proferirem.
29 ”ܐܝܼܢܵܐ ܡ̇ܢ ܕܓܵܕܹܦ ܥܲܠܔ ܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ، ܠܲܝܬ ܠܹܗ ܦܘܼܚܵܠܵܐ ܗܲܠܔ ܥܵܠܲܡ، ܐܝܼܢܵܐ ܚܲܝܵܒ݂ܵܐ ܝܠܹܗ ܠܚܛܝܼܬܵܐ ܕܠܥܵܠܲܡ.“
29 Mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo não tem perdão para sempre, visto que é réu de pecado eterno.
30 ܣܵܒܵܒ ܐܵܡܪܝܼ ܗܘܵܘ: ”ܪܘܼܚܵܐ ܛܲܡܐܹܐ ܐܝܼܬ ܒܝܼܹܗ.“
30 Isto, porque diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܝܸܡܹܗ ܘܐܲܚܘܿܢܘܵܬܘܼ̈ܗܝ، ܟܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܒܲܕܲܪ، ܘܫܘܼܕܸܪܗܘܿܢ ܠܟܸܣܠܹܗ ܕܐܵܬܹܐ ܗܘܵܐ.
31 Nisto, chegaram sua mãe e seus irmãos e, tendo ficado do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 ܘܟܸܢܫܵܐ ܕܝܬܝܼܒ݂ܵܐ ܝܗܘܵܘ ܠܟܸܣܠܹܗ ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ”ܗܵܐ ܝܸܡܘܼܟ݂ ܘܐܲܚܘܿܢܘܵܬܘܼ̈ܟ݂ ܟܸܠܝܵܐ ܝܢܵܐ ܠܒܲܕܲܪ، ܘܒܸܛܠܵܒܘܼܟ݂ ܝܼܢܵܐ.“
32 Muita gente estava assentada ao redor dele e lhe disseram: Olha, tua mãe, teus irmãos e irmãs estão lá fora à tua procura.
33 ܘܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܡܵܢܝܼ ܝܠܵܗ̇ ܝܸܡܝܼ، ܘܡܵܢܝܼ ܝܢܵܐ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܝܼ̈؟“
33 Então, ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 ܘܚܝܼܪܹܗ ܒܐܵܢܝܼ ܕܝܬܝܼܒܹܐ ܝܗܘܵܘ ܠܚܵܕܸܪ̈ܘܵܢܘܼܗܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܗܵܐ، ܝܸܡܝܼ، ܘܗܵܐ، ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܝܼ̈.
34 E, correndo o olhar pelos que estavam assentados ao redor, disse: Eis minha mãe e meus irmãos.
35 ”ܣܵܒܵܒ ܟܠܔ ܡ̇ܢ ܕܥܵܒܹܕ ܨܸܒ݂ܝܵܢܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ، ܗ̇ܘ ܝܼܠܹܗ ܐܲܚܘܿܢܝܼ، ܘܚܵܬܝܼ، ܘܝܸܡܝܼ.“
35 Portanto, qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.