Lucas 24
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs VC
1 ܒܝܵܘܡܵܐ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܕܫܲܒܬܵܐ، ܒܨܲܦܪܵܐ، ܟܲܕ ܗܸܫ ܚܸܫܟܵܐ، ܫܩܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܐܵܢܝܼ ܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ ܗܹܪ̈ܘܿܡܹܐ ܕܗܘܼܕܪܵܝ ܝܗܘܵܘ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܠܩܲܒ݂ܪܵܐ.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 ܘܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܹܐܦܵܐ ܡܘܼܚܕܸܪܵܐ ܡ̣ܢ ܩܲܒ݂ܪܵܐ.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 ܘܥܒ݂ܝܼܪܗܘܿܢ ܘܠܵܐ ܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܦܲܓ݂ܪܵܐ ܕܡܵܪܲܢ ܝܼܫܘܿܥ.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 ܟܲܕ ܐܵܢܝܼ ܥܓ̰ܝܼܒܹ̈ܐ ܒܐܵܗܵܐ، ܗܵܐ ܬܪܹܝ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܒܓ̰ܘܼܠܹ̈ܐ ܡܲܒܪܸ̈ܩܵܢܹܐ ܟܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܒܕܸܦܢܵܝܗܝ.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 ܘܗܘܹܐ ܠܗܘܿܢ ܒܙܕܘܼܥܬܵܐ، ܘܡܘܼܟܸܦ ܠܗܘܿܢ ܦܵܬܵܝܗܝ ܠܐܲܪܥܵܐ. ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܒܸܛܥܵܝܵܐ ܝܬܘܿܢ ܠܚܵܝܵܐ ܓܵܘ ܡܝܼ̈ܬܹܐ؟
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 ”ܠܹܐ ܝܠܹܗ ܠܲܐܟ݂ܵܐ، ܩܝܼܡܵܐ ܝܠܹܗ. ܕܟ݂ܘܿܪܘܼܢ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܹܗ ܥܲܡܵܘܟ݂ܘܿܢ ܗܸܫ ܗ̇ܘ ܓܵܘ ܓܠܝܼܠܵܐ،
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 ”ܕܘܵܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ ܦܵܐܹܫ ܣܘܼܦܝܵܐ ܒܐܝܼܕܵܬܹ̈ܐ ܕܐܢܵܫܹ̈ܐ ܚܲܛܵܝܹ̈ܐ، ܦܵܐܹܫ ܡܸܚܝܵܐ ܠܙܩܝܼܦܵܐ، ܘܒܝܵܘܡܵܐ ܕܬܠܵܬܵܐ ܩܵܐܹܡ.“
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 ܗ̇ܝܓܵܗ ܐܵܢܝܼ ܕܟ݂ܝܼܪܗܘܿܢ ܗܹܡܸܙܡܵܢܘܼ̈ܗܝ.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 ܘܕܝܼܪܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܩܲܒ݂ܪܵܐ، ܘܗܘܼܩܹܐ ܠܗܘܿܢ ܟܠܵܝܗܝ ܐܲܢܹܐ ܠܚܲܕܸܥܣܲܪ ܘܠܟܠܵܝܗܝ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 ܘܐܲܢܹܐ ܝܗܘܵܘ ܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ: ܡܲܪܝܲܡ ܡܲܓ݂ܕܠܵܝܬܵܐ، ܘܝܘܿܚܲܢ، ܘܡܲܪܝܲܡ ܝܸܡܵܐ ܕܝܲܥܩܘܿܒ݂، ܘܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܥܲܡܵܝܗܝ. ܐܲܢܹܐ ܗܘܼܩܹܐ ܠܗܘܿܢ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܠܫܠܝܼܚܹ̈ܐ.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܠܵܐ ܗܘܼܡܸܢܗܘܿܢ ܠܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ، ܘܚܫܝܼܒ݂ ܠܗܘܿܢ ܗܹܡܸܙܡܵܢܵܝ̈ܗܝ ܐܲܝܟ݂ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ ܕܫܹܐܕܵܢܹ̈ܐ.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 ܩܝܼܡ ܠܹܗ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܪܚܝܼܛ ܠܹܗ ܠܩܲܒ݂ܪܵܐ، ܘܟܝܼܦ ܠܹܗ ܘܚܙܹܐ ܠܹܗ ܠܟܸܬܵܢܹ̈ܐ ܡܘܼܬܒܹܐ ܒܢܲܦ̮ܫܵܝܗܝ. ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܟܲܕ ܥܲܓ̰ܘܼܒܹܐ ܒܘܼܬ ܡܸܢܕܝܼ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 ܒܗ̇ܘ ܝܵܘܡܵܐ ܬܪܹܝ ܡܸܢܵܝܗܝ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܗܘܵܘ ܠܚܕܵܐ ܡܵܬܵܐ ܫܸܡܘܼܗ̇ ܥܲܡܵܐܘܿܣ، ܪܸܚܩܵܐ ܡ̣ܢ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܫܲܒ݂ܥܵܐ ܡܝܼܠܹ̈ܐ،
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 ܘܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܝܗܘܵܘ ܚܲܕ ܥܲܡ ܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ ܒܘܼܬ ܟܠܵܝܗܝ ܐܲܢܹܐ ܕܩܘܼܘܸܡ ܠܗܘܿܢ.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 ܟܲܕ ܐܵܢܝܼ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܘܒܲܩܘܼܪܹܐ ܚܲܕ ܡ̣ܢ ܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܝܼܫܘܿܥ ܒܓܵܢܹܗ ܐܬܹܐ ܠܹܗ ܠܟܸܣܠܵܝܗܝ ܘܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܥܲܡܵܝܗܝ.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܠܵܐ ܝܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܣܵܒܵܒ ܥܲܝ̈ܢܵܝܗܝ ܕܒ݂ܝܼܩܹܐ ܝܗܘܵܘ ܡ̣ܢ ܠܝܼܕܵܥܹܗ.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 ܘܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡܸܢܵܝܗܝ: ”ܡܘܼܕܝܼ ܝܢܵܐ ܐܲܢܹܐ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ ܕܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܝܬܘܿܢ ܚܲܕ ܥܲܡ ܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ ܟܲܕ ܒܹܐܙܵܠܵܐ؟“ ܘܐܵܢܝܼ ܟܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܦܫܝܼܡܹܐ.
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܚܲܕ ܡܸܢܵܝܗܝ ܫܸܡܹܗ ܩܲܠܝܘܿܦܵܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܐܲܚܟ̰ܝܼ ܐܲܢ݇ܬ ܝܼܘܸܬ ܢܘܼܟ݂ܪܵܝܵܐ ܡ̣ܢ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܕܠܹܐ ܝܘܸܬ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܒܘܼܬ ܡܸܢܕܝܼ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ ܓܵܘܘܼܗ̇ ܒܐܲܢܹܐ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ؟“
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡܸܢܵܝܗܝ: ”ܡܘܼܕܝܼ؟“ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ”ܒܘܼܬ ܝܼܫܘܿܥ ܢܵܨܪܵܝܵܐ، ܐܢܵܫܵܐ ܢܒ݂ܝܼܵܐ ܘܚܲܝܠܵܢܵܐ ܒܗܹܡܸܙܡܵܢ ܘܒܦܘܼܠܚܵܢܵܐ ܩܲܕܡ ܐܲܠܵܗܵܐ ܘܩܲܕܡ ܟܠܹܗ ܥܲܡܵܐ.
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 ”ܣܘܼܦܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܘܪܹ̈ܝܫܵܢܹܐ ܕܕܝܼܲܢ ܠܕܝܼܘܵܢ ܕܡܵܘܬܵܐ ܘܡܚܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܙܩܝܼܦܵܐ.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 ”ܐܲܚܢܲܢ ܒܗܹܒ݂ܝܼ ܝܘܲܚ ܗܘܵܘ ܕܗ̇ܘ ܒܸܬ ܦܲܪܸܩ ܗܘܵܐ ܠܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ. ܥܲܠܔ ܟܠܹܗ ܐܵܗܵܐ، ܐܸܕܝܘܿܡ ܝܵܘܡܵܐ ܕܬܠܵܬܵܐ ܝܠܹܗ ܗܵܐ ܡ̣ܢ ܕܐܲܢܹܐ ܗܘܹܐ ܠܗܘܿܢ.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 ”ܐܘܼܦ ܚܲܕܟܡܵܐ ܡ̣ܢ ܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ ܡܸܢܲܢ ܩܵܡ ܡܲܥܓ̰ܸܒܝܼ ܠܲܢ. ܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܠܩܲܒ݂ܪܵܐ ܩܲܝܕܵܡܬܵܐ ܓ̰ܲܠܕܹܐ،
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 ”ܘܟܲܕ ܠܵܐ ܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܦܲܓ݂ܪܹܗ، ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܡܲܠܲܐܟܹ̈ܐ ܬܵܡܵܐ، ܐܲܝܢܝܼ ܕܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗܝ ܕܚܵܝܵܐ ܝܠܹܗ.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 ”ܐܘܼܦ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡܸܢܲܢ ܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܠܒܹܝܬ ܩܒ݂ܘܼܪܵܐ، ܘܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܗܘܿܢ ܗܵܕܟ݂ܵܐ، ܐܲܝܟ݂ ܕܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܐܸܠܹܗ ܠܵܐ ܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ.“
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 ܗ̇ܝܓܵܗ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܝܵܐ ܒܵܨܘܿܪܹ̈ܐ ܕܦܲܪܡܲܝܬܵܐ، ܘܝܲܩܘܼܪܹ̈ܐ ܒܠܸܒܵܐ ܠܗܲܡܘܼܢܹܐ ܟܠܵܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܕܗܘܼܡܙܸܡ ܠܗܘܿܢ ܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ،
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 ”ܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܐܵܢܲܢܩܵܝܬܵܐ ܕܩܲܒܸܠܔ ܗܘܵܐ ܚܲܫܵܐ ܡܫܝܼܚܵܐ ܒܐܲܢܹܐ ܘܥܵܒܹܪ ܗܘܵܐ ܠܬܸܫܒܘܿܚܬܹܗ؟“
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 ܘܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܡܘܼܫܹܐ ܘܡ̣ܢ ܟܠܵܝܗܝ ܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܦܲܫܘܼܩܹܐ ܐܸܠܵܝܗܝ ܟܠܵܝܗܝ ܟܬܵܒܹ̈ܐ ܒܘܼܬ ܓܵܢܹܗ.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 ܘܩܘܼܪܒܸܢܗܘܿܢ ܠܡܵܬܵܐ ܕܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܗܘܵܘ ܐܸܠܘܼܗ̇، ܐܝܼܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܡܘܼܚܙܹܐ ܠܹܗ ܐܲܝܟ݂ ܕܐܸܢ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܗܘܵܐ ܠܚܕܵܐ ܕܘܼܟܵܐ ܒܘܼܫ ܪܸܚܩܵܐ.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܡܘܼܠܝܸܨ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܦܘܼܫ ܠܟܸܣܠܲܢ، ܣܵܒܵܒ ܪܲܡܫܵܐ ܩܲܪܒܘܼܢܹܐ ܝܠܹܗ، ܘܝܵܘܡܵܐ ܒܸܓܢܵܝܵܐ ܝܠܹܗ.“ ܘܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܕܦܵܐܹܫ ܗܘܵܐ ܠܟܸܣܠܵܝܗܝ.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 ܘܟܲܕ ܝܬܝܼܒ݂ ܠܗܘܿܢ ܠܣܘܼܦܪܵܐ، ܫܩܝܼܠܔ ܠܹܗ ܠܲܚܡܵܐ ܘܒܘܼܪܸܟ݂ ܠܹܗ ܘܩܨܹܐ ܠܹܗ ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܡܨܹܐ ܠܗܘܿܢ ܚܵܙܝܼ ܝܗܘܵܘ، ܘܝܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ، ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܛܠܝܼܩ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܩܲܕܡ ܥܲܝ̈ܢܵܝܗܝ.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܚܲܕ ܠܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ: ”ܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܠܸܒܲܢ ܒܸܩܝܵܕܵܐ ܓܵܘܲܢ، ܟܲܕ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܝܗܘܵܐ ܥܲܡܲܢ ܒܐܘܼܪܚܵܐ ܘܦܲܫܘܼܩܹܐ ܟܬܵܒܹ̈ܐ ܐܸܠܲܢ؟“
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 ܩܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܘܕܝܼܪܗܘܿܢ ܠܐܘܿܪܸܫܠܸܡ، ܘܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܚܲܕܸܥܣܲܪ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܘܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܥܲܡܵܝܗܝ ܓ̰ܡܝܼܥܹܐ ܠܥܘܼܕܵܠܹܐ:
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 ”ܘܒܹܐܡܵܪܵܐ، ܫܲܪܝܼܪܵܐܝܼܬ ܡܵܪܲܢ ܩܝܼܡܵܐ ܝܠܹܗ، ܘܦܝܼܫ ܠܹܗ ܚܸܙܝܵܐ ܠܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ.“
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 ܐܘܼܦ ܐܵܢܝܼ ܬܪܹܝ ܗܘܼܩܹܐ ܠܗܘܿܢ ܡܸܢܕܝܼ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ ܒܐܘܼܪܚܵܐ، ܘܕܵܐܟ݂ܝܼ ܝܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܐܝܼܡܲܢ ܕܩܨܹܐ ܠܹܗ ܠܲܚܡܵܐ.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 ܘܟܲܕ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܗܵܕܟ݂ܵܐ، ܝܼܫܘܿܥ ܒܓܵܢܹܗ ܟܠܹܐ ܠܹܗ ܓܵܘܵܝܗܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܫܠܵܡܵܐ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܵܢܵܐ ܝܘܸܢ ܠܵܐ ܙܵܕܥܝܼܬܘܿܢ.“
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 ܘܐܵܢܝܼ ܚܓ̰ܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܘܙܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ، ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܕܪܘܼܚܵܐ ܒܸܚܙܵܝܵܐ ܝܗܘܵܘ.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܒܸܫܓ݂ܵܫܵܐ ܝܬܘܿܢ، ܘܩܵܡܘܿܕܝܼ ܒܸܥܒ݂ܵܪܵܐ ܝܢܵܐ ܚܘܼܫܵܒܹ̈ܐ ܓܵܘ ܠܸܒܵܘܟ݂ܘܿܢ؟
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 ”ܚܙܹܝܡܘܼܢ ܐܝܼܕܵܬܝܼ̈ ܘܐܲܩܠܵܬܝܼ̈ ܕܐܵܢܵܐ ܝܘܸܢ ܒܓܵܢܝܼ. ܕܩܘܿܪܘܼܢ ܒܝܼܝܼ ܘܚܙܹܝܡܘܼܢ، ܣܵܒܵܒ ܪܘܼܚܵܐ ܠܲܝܬ ܠܵܗ̇ ܒܸܣܪܵܐ ܘܓܲܪ̈ܡܹܐ، ܐܲܝܟ݂ ܕܒܸܚܙܵܝܵܐ ܝܬܘܿܢ ܕܐܵܢܵܐ ܐܝܼܬ ܠܝܼ.“
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܐܡܝܼܪܹܗ ܗܵܕܟ݂ܵܐ، ܡܘܼܚܙܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܐܝܼܕܵܬܘܼ̈ܗܝ ܘܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܗܝ.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 ܗܸܫ ܐܵܢܝܼ ܠܵܐ ܗܲܡܘܼܢܹܐ ܡ̣ܢ ܚܲܕܘܼܬܵܐ ܘܥܘܼܓ̰ܵܒܵܐ، ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܐܝܼܬ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܠܲܐܟ݂ܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܠܹܐܟ݂ܵܠܵܐ؟“
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܚܲܕ ܣܵܗܡܵܐ ܡ̣ܢ ܢܘܼܢܵܐ ܛܘܝܼܬܵܐ ܘܫܵܢܵܐ ܕܕܸܒ݂ܫܵܐ.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 ܘܫܩܝܼܠܔ ܠܹܗ ܘܐܟ݂ܝܼܠܔ ܠܹܗ ܩܲܕܡ ܥܲܝ̈ܢܵܝܗܝ.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܐܲܢܹܐ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܝܼ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܟܲܕ ܥܲܡܵܘܟ݂ܘܿܢ ܝܼܘܸܢ ܗܘܵܐ، ܕܘܵܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܕܦܵܐܹܫ ܬܘܼܡܸܡܵܐ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܟܬܝܼܒ݂ܵܐ ܝܠܹܗ ܒܘܼܬ ܕܝܼܝܼ ܒܢܵܡܘܿܣܵܐ ܕܡܘܼܫܹܐ ܘܒܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܘܒܡܲܙܡܘܿܪܹ̈ܐ.“
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 ܗ̇ܝܓܵܗ ܦܬܝܼܚ ܠܹܗ ܠܪܸܥܝܵܢܵܝܗܝ ܕܦܲܪܡܝܼ ܗܘܵܘ ܠܟܬܵܒܹ̈ܐ.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܟܬܝܼܒ݂ܵܐ ܝܠܹܗ، ܘܵܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܕܡܫܝܼܚܵܐ ܩܲܒܸܠܔ ܗܘܵܐ ܚܲܫܵܐ ܘܒܝܵܘܡܵܐ ܕܬܠܵܬܵܐ ܩܵܐܹܡ ܗܘܵܐ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܡܝܼ̈ܬܹܐ.
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 ”ܘܒܫܸܡܹܗ ܦܵܝܫܝܼ ܡܘܼܟܪܸܙܹܐ ܬܝܵܒ݂ܘܼܬܵܐ ܘܦܘܼܚܵܠܵܐ ܕܚܛܝܼܵܬܹ̈ܐ ܠܟܠܵܝܗܝ ܐܸܡܘܵܬܹ̈ܐ، ܫܲܪܘܼܝܹܐ ܩܲܕܡܵܝܬܵܐ ܡ̣ܢ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 ”ܘܐܲܚܬܘܿܢ ܣܵܗܕܹ̈ܐ ܝܬܘܿܢ ܥܲܠܔ ܐܲܢܹܐ.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 ”ܗܵܐ ܐܵܢܵܐ ܒܸܬ ܫܲܕܪܸܢܵܘܟ݂ܘܿܢ ܡܸܢܕܝܼ ܕܒܵܒܝܼ ܩܘܼܘܸܠܔ ܠܹܗ ܕܒܸܬ ܫܲܕܸܪܵܘܟ݂ܘܿܢ. ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܚܬܘܿܢ ܟܠܹܝܡܘܼܢ ܓܵܘ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܕܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܗܲܠܔ ܕܩܲܒܠܝܼܬܘܿܢ ܚܲܝܠܵܐ ܡ̣ܢ ܪܵܘܡܵܐ.“
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 ܦܘܼܠܛܵܝ ܠܹܗ ܥܲܠܔ ܒܹܝܬ ܥܲܢܝܵܐ، ܡܘܼܪܸܡ ܠܹܗ ܐܝܼܕܵܬܘܼ̈ܗܝ ܘܒܘܼܪܟ݂ܵܝ ܠܹܗ.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 ܟܲܕ ܗ̇ܘ ܒܲܪܘܼܟ݂ܵܝ ܝܗܘܵܐ، ܦܪܝܼܫ ܠܹܗ ܡܸܢܵܝܗܝ ܘܦܝܼܫ ܠܹܗ ܡܘܼܐܣܩܵܐ ܠܫܡܲܝܵܐ.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 ܘܐܵܢܝܼ ܣܓ݂ܝܼܕ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ، ܘܕܝܼܪܗܘܿܢ ܠܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܒܚܲܕܘܼܬܵܐ ܓܘܼܪܬܵܐ.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 ܘܐܵܢܝܼ ܒܟܠܔ ܥܕܵܢܵܐ ܓܵܘ ܗܲܝܟܠܵܐ ܝܗܘܵܘ ܫܲܒܘܼܚܹܐ ܘܒܸܚܩܵܪܵܐ ܠܐܲܠܵܗܵܐ. ܐܵܡܹܝܢ.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.