Lucas 24
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs BKJ
1 ܒܝܵܘܡܵܐ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܕܫܲܒܬܵܐ، ܒܨܲܦܪܵܐ، ܟܲܕ ܗܸܫ ܚܸܫܟܵܐ، ܫܩܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܐܵܢܝܼ ܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ ܗܹܪ̈ܘܿܡܹܐ ܕܗܘܼܕܪܵܝ ܝܗܘܵܘ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܠܩܲܒ݂ܪܵܐ.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 ܘܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܹܐܦܵܐ ܡܘܼܚܕܸܪܵܐ ܡ̣ܢ ܩܲܒ݂ܪܵܐ.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 ܘܥܒ݂ܝܼܪܗܘܿܢ ܘܠܵܐ ܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܦܲܓ݂ܪܵܐ ܕܡܵܪܲܢ ܝܼܫܘܿܥ.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 ܟܲܕ ܐܵܢܝܼ ܥܓ̰ܝܼܒܹ̈ܐ ܒܐܵܗܵܐ، ܗܵܐ ܬܪܹܝ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܒܓ̰ܘܼܠܹ̈ܐ ܡܲܒܪܸ̈ܩܵܢܹܐ ܟܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܒܕܸܦܢܵܝܗܝ.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 ܘܗܘܹܐ ܠܗܘܿܢ ܒܙܕܘܼܥܬܵܐ، ܘܡܘܼܟܸܦ ܠܗܘܿܢ ܦܵܬܵܝܗܝ ܠܐܲܪܥܵܐ. ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܒܸܛܥܵܝܵܐ ܝܬܘܿܢ ܠܚܵܝܵܐ ܓܵܘ ܡܝܼ̈ܬܹܐ؟
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 ”ܠܹܐ ܝܠܹܗ ܠܲܐܟ݂ܵܐ، ܩܝܼܡܵܐ ܝܠܹܗ. ܕܟ݂ܘܿܪܘܼܢ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܹܗ ܥܲܡܵܘܟ݂ܘܿܢ ܗܸܫ ܗ̇ܘ ܓܵܘ ܓܠܝܼܠܵܐ،
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 ”ܕܘܵܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ ܦܵܐܹܫ ܣܘܼܦܝܵܐ ܒܐܝܼܕܵܬܹ̈ܐ ܕܐܢܵܫܹ̈ܐ ܚܲܛܵܝܹ̈ܐ، ܦܵܐܹܫ ܡܸܚܝܵܐ ܠܙܩܝܼܦܵܐ، ܘܒܝܵܘܡܵܐ ܕܬܠܵܬܵܐ ܩܵܐܹܡ.“
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 ܗ̇ܝܓܵܗ ܐܵܢܝܼ ܕܟ݂ܝܼܪܗܘܿܢ ܗܹܡܸܙܡܵܢܘܼ̈ܗܝ.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 ܘܕܝܼܪܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܩܲܒ݂ܪܵܐ، ܘܗܘܼܩܹܐ ܠܗܘܿܢ ܟܠܵܝܗܝ ܐܲܢܹܐ ܠܚܲܕܸܥܣܲܪ ܘܠܟܠܵܝܗܝ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 ܘܐܲܢܹܐ ܝܗܘܵܘ ܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ: ܡܲܪܝܲܡ ܡܲܓ݂ܕܠܵܝܬܵܐ، ܘܝܘܿܚܲܢ، ܘܡܲܪܝܲܡ ܝܸܡܵܐ ܕܝܲܥܩܘܿܒ݂، ܘܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܥܲܡܵܝܗܝ. ܐܲܢܹܐ ܗܘܼܩܹܐ ܠܗܘܿܢ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܠܫܠܝܼܚܹ̈ܐ.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܠܵܐ ܗܘܼܡܸܢܗܘܿܢ ܠܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ، ܘܚܫܝܼܒ݂ ܠܗܘܿܢ ܗܹܡܸܙܡܵܢܵܝ̈ܗܝ ܐܲܝܟ݂ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ ܕܫܹܐܕܵܢܹ̈ܐ.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 ܩܝܼܡ ܠܹܗ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܪܚܝܼܛ ܠܹܗ ܠܩܲܒ݂ܪܵܐ، ܘܟܝܼܦ ܠܹܗ ܘܚܙܹܐ ܠܹܗ ܠܟܸܬܵܢܹ̈ܐ ܡܘܼܬܒܹܐ ܒܢܲܦ̮ܫܵܝܗܝ. ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܟܲܕ ܥܲܓ̰ܘܼܒܹܐ ܒܘܼܬ ܡܸܢܕܝܼ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 ܒܗ̇ܘ ܝܵܘܡܵܐ ܬܪܹܝ ܡܸܢܵܝܗܝ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܗܘܵܘ ܠܚܕܵܐ ܡܵܬܵܐ ܫܸܡܘܼܗ̇ ܥܲܡܵܐܘܿܣ، ܪܸܚܩܵܐ ܡ̣ܢ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܫܲܒ݂ܥܵܐ ܡܝܼܠܹ̈ܐ،
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 ܘܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܝܗܘܵܘ ܚܲܕ ܥܲܡ ܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ ܒܘܼܬ ܟܠܵܝܗܝ ܐܲܢܹܐ ܕܩܘܼܘܸܡ ܠܗܘܿܢ.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 ܟܲܕ ܐܵܢܝܼ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܘܒܲܩܘܼܪܹܐ ܚܲܕ ܡ̣ܢ ܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܝܼܫܘܿܥ ܒܓܵܢܹܗ ܐܬܹܐ ܠܹܗ ܠܟܸܣܠܵܝܗܝ ܘܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܥܲܡܵܝܗܝ.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܠܵܐ ܝܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܣܵܒܵܒ ܥܲܝ̈ܢܵܝܗܝ ܕܒ݂ܝܼܩܹܐ ܝܗܘܵܘ ܡ̣ܢ ܠܝܼܕܵܥܹܗ.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 ܘܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡܸܢܵܝܗܝ: ”ܡܘܼܕܝܼ ܝܢܵܐ ܐܲܢܹܐ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ ܕܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܝܬܘܿܢ ܚܲܕ ܥܲܡ ܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ ܟܲܕ ܒܹܐܙܵܠܵܐ؟“ ܘܐܵܢܝܼ ܟܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܦܫܝܼܡܹܐ.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܚܲܕ ܡܸܢܵܝܗܝ ܫܸܡܹܗ ܩܲܠܝܘܿܦܵܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܐܲܚܟ̰ܝܼ ܐܲܢ݇ܬ ܝܼܘܸܬ ܢܘܼܟ݂ܪܵܝܵܐ ܡ̣ܢ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܕܠܹܐ ܝܘܸܬ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܒܘܼܬ ܡܸܢܕܝܼ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ ܓܵܘܘܼܗ̇ ܒܐܲܢܹܐ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ؟“
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡܸܢܵܝܗܝ: ”ܡܘܼܕܝܼ؟“ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ”ܒܘܼܬ ܝܼܫܘܿܥ ܢܵܨܪܵܝܵܐ، ܐܢܵܫܵܐ ܢܒ݂ܝܼܵܐ ܘܚܲܝܠܵܢܵܐ ܒܗܹܡܸܙܡܵܢ ܘܒܦܘܼܠܚܵܢܵܐ ܩܲܕܡ ܐܲܠܵܗܵܐ ܘܩܲܕܡ ܟܠܹܗ ܥܲܡܵܐ.
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 ”ܣܘܼܦܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܘܪܹ̈ܝܫܵܢܹܐ ܕܕܝܼܲܢ ܠܕܝܼܘܵܢ ܕܡܵܘܬܵܐ ܘܡܚܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܙܩܝܼܦܵܐ.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 ”ܐܲܚܢܲܢ ܒܗܹܒ݂ܝܼ ܝܘܲܚ ܗܘܵܘ ܕܗ̇ܘ ܒܸܬ ܦܲܪܸܩ ܗܘܵܐ ܠܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ. ܥܲܠܔ ܟܠܹܗ ܐܵܗܵܐ، ܐܸܕܝܘܿܡ ܝܵܘܡܵܐ ܕܬܠܵܬܵܐ ܝܠܹܗ ܗܵܐ ܡ̣ܢ ܕܐܲܢܹܐ ܗܘܹܐ ܠܗܘܿܢ.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 ”ܐܘܼܦ ܚܲܕܟܡܵܐ ܡ̣ܢ ܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ ܡܸܢܲܢ ܩܵܡ ܡܲܥܓ̰ܸܒܝܼ ܠܲܢ. ܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܠܩܲܒ݂ܪܵܐ ܩܲܝܕܵܡܬܵܐ ܓ̰ܲܠܕܹܐ،
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ”ܘܟܲܕ ܠܵܐ ܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܦܲܓ݂ܪܹܗ، ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܡܲܠܲܐܟܹ̈ܐ ܬܵܡܵܐ، ܐܲܝܢܝܼ ܕܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗܝ ܕܚܵܝܵܐ ܝܠܹܗ.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 ”ܐܘܼܦ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡܸܢܲܢ ܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܠܒܹܝܬ ܩܒ݂ܘܼܪܵܐ، ܘܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܗܘܿܢ ܗܵܕܟ݂ܵܐ، ܐܲܝܟ݂ ܕܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܐܸܠܹܗ ܠܵܐ ܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ.“
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 ܗ̇ܝܓܵܗ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܝܵܐ ܒܵܨܘܿܪܹ̈ܐ ܕܦܲܪܡܲܝܬܵܐ، ܘܝܲܩܘܼܪܹ̈ܐ ܒܠܸܒܵܐ ܠܗܲܡܘܼܢܹܐ ܟܠܵܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܕܗܘܼܡܙܸܡ ܠܗܘܿܢ ܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ،
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 ”ܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܐܵܢܲܢܩܵܝܬܵܐ ܕܩܲܒܸܠܔ ܗܘܵܐ ܚܲܫܵܐ ܡܫܝܼܚܵܐ ܒܐܲܢܹܐ ܘܥܵܒܹܪ ܗܘܵܐ ܠܬܸܫܒܘܿܚܬܹܗ؟“
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 ܘܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܡܘܼܫܹܐ ܘܡ̣ܢ ܟܠܵܝܗܝ ܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܦܲܫܘܼܩܹܐ ܐܸܠܵܝܗܝ ܟܠܵܝܗܝ ܟܬܵܒܹ̈ܐ ܒܘܼܬ ܓܵܢܹܗ.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 ܘܩܘܼܪܒܸܢܗܘܿܢ ܠܡܵܬܵܐ ܕܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܗܘܵܘ ܐܸܠܘܼܗ̇، ܐܝܼܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܡܘܼܚܙܹܐ ܠܹܗ ܐܲܝܟ݂ ܕܐܸܢ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܗܘܵܐ ܠܚܕܵܐ ܕܘܼܟܵܐ ܒܘܼܫ ܪܸܚܩܵܐ.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܡܘܼܠܝܸܨ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܦܘܼܫ ܠܟܸܣܠܲܢ، ܣܵܒܵܒ ܪܲܡܫܵܐ ܩܲܪܒܘܼܢܹܐ ܝܠܹܗ، ܘܝܵܘܡܵܐ ܒܸܓܢܵܝܵܐ ܝܠܹܗ.“ ܘܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܕܦܵܐܹܫ ܗܘܵܐ ܠܟܸܣܠܵܝܗܝ.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 ܘܟܲܕ ܝܬܝܼܒ݂ ܠܗܘܿܢ ܠܣܘܼܦܪܵܐ، ܫܩܝܼܠܔ ܠܹܗ ܠܲܚܡܵܐ ܘܒܘܼܪܸܟ݂ ܠܹܗ ܘܩܨܹܐ ܠܹܗ ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܡܨܹܐ ܠܗܘܿܢ ܚܵܙܝܼ ܝܗܘܵܘ، ܘܝܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ، ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܛܠܝܼܩ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܩܲܕܡ ܥܲܝ̈ܢܵܝܗܝ.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܚܲܕ ܠܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ: ”ܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܠܸܒܲܢ ܒܸܩܝܵܕܵܐ ܓܵܘܲܢ، ܟܲܕ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܝܗܘܵܐ ܥܲܡܲܢ ܒܐܘܼܪܚܵܐ ܘܦܲܫܘܼܩܹܐ ܟܬܵܒܹ̈ܐ ܐܸܠܲܢ؟“
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 ܩܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܘܕܝܼܪܗܘܿܢ ܠܐܘܿܪܸܫܠܸܡ، ܘܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܚܲܕܸܥܣܲܪ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܘܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܥܲܡܵܝܗܝ ܓ̰ܡܝܼܥܹܐ ܠܥܘܼܕܵܠܹܐ:
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 ”ܘܒܹܐܡܵܪܵܐ، ܫܲܪܝܼܪܵܐܝܼܬ ܡܵܪܲܢ ܩܝܼܡܵܐ ܝܠܹܗ، ܘܦܝܼܫ ܠܹܗ ܚܸܙܝܵܐ ܠܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ.“
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 ܐܘܼܦ ܐܵܢܝܼ ܬܪܹܝ ܗܘܼܩܹܐ ܠܗܘܿܢ ܡܸܢܕܝܼ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ ܒܐܘܼܪܚܵܐ، ܘܕܵܐܟ݂ܝܼ ܝܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܐܝܼܡܲܢ ܕܩܨܹܐ ܠܹܗ ܠܲܚܡܵܐ.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 ܘܟܲܕ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܗܵܕܟ݂ܵܐ، ܝܼܫܘܿܥ ܒܓܵܢܹܗ ܟܠܹܐ ܠܹܗ ܓܵܘܵܝܗܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܫܠܵܡܵܐ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܵܢܵܐ ܝܘܸܢ ܠܵܐ ܙܵܕܥܝܼܬܘܿܢ.“
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 ܘܐܵܢܝܼ ܚܓ̰ܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܘܙܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ، ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܕܪܘܼܚܵܐ ܒܸܚܙܵܝܵܐ ܝܗܘܵܘ.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܒܸܫܓ݂ܵܫܵܐ ܝܬܘܿܢ، ܘܩܵܡܘܿܕܝܼ ܒܸܥܒ݂ܵܪܵܐ ܝܢܵܐ ܚܘܼܫܵܒܹ̈ܐ ܓܵܘ ܠܸܒܵܘܟ݂ܘܿܢ؟
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 ”ܚܙܹܝܡܘܼܢ ܐܝܼܕܵܬܝܼ̈ ܘܐܲܩܠܵܬܝܼ̈ ܕܐܵܢܵܐ ܝܘܸܢ ܒܓܵܢܝܼ. ܕܩܘܿܪܘܼܢ ܒܝܼܝܼ ܘܚܙܹܝܡܘܼܢ، ܣܵܒܵܒ ܪܘܼܚܵܐ ܠܲܝܬ ܠܵܗ̇ ܒܸܣܪܵܐ ܘܓܲܪ̈ܡܹܐ، ܐܲܝܟ݂ ܕܒܸܚܙܵܝܵܐ ܝܬܘܿܢ ܕܐܵܢܵܐ ܐܝܼܬ ܠܝܼ.“
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܐܡܝܼܪܹܗ ܗܵܕܟ݂ܵܐ، ܡܘܼܚܙܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܐܝܼܕܵܬܘܼ̈ܗܝ ܘܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܗܝ.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 ܗܸܫ ܐܵܢܝܼ ܠܵܐ ܗܲܡܘܼܢܹܐ ܡ̣ܢ ܚܲܕܘܼܬܵܐ ܘܥܘܼܓ̰ܵܒܵܐ، ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܐܝܼܬ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܠܲܐܟ݂ܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܠܹܐܟ݂ܵܠܵܐ؟“
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܚܲܕ ܣܵܗܡܵܐ ܡ̣ܢ ܢܘܼܢܵܐ ܛܘܝܼܬܵܐ ܘܫܵܢܵܐ ܕܕܸܒ݂ܫܵܐ.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 ܘܫܩܝܼܠܔ ܠܹܗ ܘܐܟ݂ܝܼܠܔ ܠܹܗ ܩܲܕܡ ܥܲܝ̈ܢܵܝܗܝ.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܐܲܢܹܐ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܝܼ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܟܲܕ ܥܲܡܵܘܟ݂ܘܿܢ ܝܼܘܸܢ ܗܘܵܐ، ܕܘܵܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܕܦܵܐܹܫ ܬܘܼܡܸܡܵܐ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܟܬܝܼܒ݂ܵܐ ܝܠܹܗ ܒܘܼܬ ܕܝܼܝܼ ܒܢܵܡܘܿܣܵܐ ܕܡܘܼܫܹܐ ܘܒܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܘܒܡܲܙܡܘܿܪܹ̈ܐ.“
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 ܗ̇ܝܓܵܗ ܦܬܝܼܚ ܠܹܗ ܠܪܸܥܝܵܢܵܝܗܝ ܕܦܲܪܡܝܼ ܗܘܵܘ ܠܟܬܵܒܹ̈ܐ.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܟܬܝܼܒ݂ܵܐ ܝܠܹܗ، ܘܵܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܕܡܫܝܼܚܵܐ ܩܲܒܸܠܔ ܗܘܵܐ ܚܲܫܵܐ ܘܒܝܵܘܡܵܐ ܕܬܠܵܬܵܐ ܩܵܐܹܡ ܗܘܵܐ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܡܝܼ̈ܬܹܐ.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 ”ܘܒܫܸܡܹܗ ܦܵܝܫܝܼ ܡܘܼܟܪܸܙܹܐ ܬܝܵܒ݂ܘܼܬܵܐ ܘܦܘܼܚܵܠܵܐ ܕܚܛܝܼܵܬܹ̈ܐ ܠܟܠܵܝܗܝ ܐܸܡܘܵܬܹ̈ܐ، ܫܲܪܘܼܝܹܐ ܩܲܕܡܵܝܬܵܐ ܡ̣ܢ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 ”ܘܐܲܚܬܘܿܢ ܣܵܗܕܹ̈ܐ ܝܬܘܿܢ ܥܲܠܔ ܐܲܢܹܐ.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 ”ܗܵܐ ܐܵܢܵܐ ܒܸܬ ܫܲܕܪܸܢܵܘܟ݂ܘܿܢ ܡܸܢܕܝܼ ܕܒܵܒܝܼ ܩܘܼܘܸܠܔ ܠܹܗ ܕܒܸܬ ܫܲܕܸܪܵܘܟ݂ܘܿܢ. ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܚܬܘܿܢ ܟܠܹܝܡܘܼܢ ܓܵܘ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܕܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܗܲܠܔ ܕܩܲܒܠܝܼܬܘܿܢ ܚܲܝܠܵܐ ܡ̣ܢ ܪܵܘܡܵܐ.“
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 ܦܘܼܠܛܵܝ ܠܹܗ ܥܲܠܔ ܒܹܝܬ ܥܲܢܝܵܐ، ܡܘܼܪܸܡ ܠܹܗ ܐܝܼܕܵܬܘܼ̈ܗܝ ܘܒܘܼܪܟ݂ܵܝ ܠܹܗ.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 ܟܲܕ ܗ̇ܘ ܒܲܪܘܼܟ݂ܵܝ ܝܗܘܵܐ، ܦܪܝܼܫ ܠܹܗ ܡܸܢܵܝܗܝ ܘܦܝܼܫ ܠܹܗ ܡܘܼܐܣܩܵܐ ܠܫܡܲܝܵܐ.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 ܘܐܵܢܝܼ ܣܓ݂ܝܼܕ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ، ܘܕܝܼܪܗܘܿܢ ܠܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܒܚܲܕܘܼܬܵܐ ܓܘܼܪܬܵܐ.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 ܘܐܵܢܝܼ ܒܟܠܔ ܥܕܵܢܵܐ ܓܵܘ ܗܲܝܟܠܵܐ ܝܗܘܵܘ ܫܲܒܘܼܚܹܐ ܘܒܸܚܩܵܪܵܐ ܠܐܲܠܵܗܵܐ. ܐܵܡܹܝܢ.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.