Lucas 24
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs NAA
1 ܒܝܵܘܡܵܐ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܕܫܲܒܬܵܐ، ܒܨܲܦܪܵܐ، ܟܲܕ ܗܸܫ ܚܸܫܟܵܐ، ܫܩܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܐܵܢܝܼ ܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ ܗܹܪ̈ܘܿܡܹܐ ܕܗܘܼܕܪܵܝ ܝܗܘܵܘ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܠܩܲܒ݂ܪܵܐ.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 ܘܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܹܐܦܵܐ ܡܘܼܚܕܸܪܵܐ ܡ̣ܢ ܩܲܒ݂ܪܵܐ.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 ܘܥܒ݂ܝܼܪܗܘܿܢ ܘܠܵܐ ܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܦܲܓ݂ܪܵܐ ܕܡܵܪܲܢ ܝܼܫܘܿܥ.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 ܟܲܕ ܐܵܢܝܼ ܥܓ̰ܝܼܒܹ̈ܐ ܒܐܵܗܵܐ، ܗܵܐ ܬܪܹܝ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܒܓ̰ܘܼܠܹ̈ܐ ܡܲܒܪܸ̈ܩܵܢܹܐ ܟܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܒܕܸܦܢܵܝܗܝ.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 ܘܗܘܹܐ ܠܗܘܿܢ ܒܙܕܘܼܥܬܵܐ، ܘܡܘܼܟܸܦ ܠܗܘܿܢ ܦܵܬܵܝܗܝ ܠܐܲܪܥܵܐ. ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܒܸܛܥܵܝܵܐ ܝܬܘܿܢ ܠܚܵܝܵܐ ܓܵܘ ܡܝܼ̈ܬܹܐ؟
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 ”ܠܹܐ ܝܠܹܗ ܠܲܐܟ݂ܵܐ، ܩܝܼܡܵܐ ܝܠܹܗ. ܕܟ݂ܘܿܪܘܼܢ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܹܗ ܥܲܡܵܘܟ݂ܘܿܢ ܗܸܫ ܗ̇ܘ ܓܵܘ ܓܠܝܼܠܵܐ،
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 ”ܕܘܵܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ ܦܵܐܹܫ ܣܘܼܦܝܵܐ ܒܐܝܼܕܵܬܹ̈ܐ ܕܐܢܵܫܹ̈ܐ ܚܲܛܵܝܹ̈ܐ، ܦܵܐܹܫ ܡܸܚܝܵܐ ܠܙܩܝܼܦܵܐ، ܘܒܝܵܘܡܵܐ ܕܬܠܵܬܵܐ ܩܵܐܹܡ.“
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 ܗ̇ܝܓܵܗ ܐܵܢܝܼ ܕܟ݂ܝܼܪܗܘܿܢ ܗܹܡܸܙܡܵܢܘܼ̈ܗܝ.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 ܘܕܝܼܪܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܩܲܒ݂ܪܵܐ، ܘܗܘܼܩܹܐ ܠܗܘܿܢ ܟܠܵܝܗܝ ܐܲܢܹܐ ܠܚܲܕܸܥܣܲܪ ܘܠܟܠܵܝܗܝ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 ܘܐܲܢܹܐ ܝܗܘܵܘ ܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ: ܡܲܪܝܲܡ ܡܲܓ݂ܕܠܵܝܬܵܐ، ܘܝܘܿܚܲܢ، ܘܡܲܪܝܲܡ ܝܸܡܵܐ ܕܝܲܥܩܘܿܒ݂، ܘܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܥܲܡܵܝܗܝ. ܐܲܢܹܐ ܗܘܼܩܹܐ ܠܗܘܿܢ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܠܫܠܝܼܚܹ̈ܐ.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܠܵܐ ܗܘܼܡܸܢܗܘܿܢ ܠܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ، ܘܚܫܝܼܒ݂ ܠܗܘܿܢ ܗܹܡܸܙܡܵܢܵܝ̈ܗܝ ܐܲܝܟ݂ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ ܕܫܹܐܕܵܢܹ̈ܐ.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 ܩܝܼܡ ܠܹܗ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܪܚܝܼܛ ܠܹܗ ܠܩܲܒ݂ܪܵܐ، ܘܟܝܼܦ ܠܹܗ ܘܚܙܹܐ ܠܹܗ ܠܟܸܬܵܢܹ̈ܐ ܡܘܼܬܒܹܐ ܒܢܲܦ̮ܫܵܝܗܝ. ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܟܲܕ ܥܲܓ̰ܘܼܒܹܐ ܒܘܼܬ ܡܸܢܕܝܼ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 ܒܗ̇ܘ ܝܵܘܡܵܐ ܬܪܹܝ ܡܸܢܵܝܗܝ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܗܘܵܘ ܠܚܕܵܐ ܡܵܬܵܐ ܫܸܡܘܼܗ̇ ܥܲܡܵܐܘܿܣ، ܪܸܚܩܵܐ ܡ̣ܢ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܫܲܒ݂ܥܵܐ ܡܝܼܠܹ̈ܐ،
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 ܘܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܝܗܘܵܘ ܚܲܕ ܥܲܡ ܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ ܒܘܼܬ ܟܠܵܝܗܝ ܐܲܢܹܐ ܕܩܘܼܘܸܡ ܠܗܘܿܢ.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 ܟܲܕ ܐܵܢܝܼ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܘܒܲܩܘܼܪܹܐ ܚܲܕ ܡ̣ܢ ܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܝܼܫܘܿܥ ܒܓܵܢܹܗ ܐܬܹܐ ܠܹܗ ܠܟܸܣܠܵܝܗܝ ܘܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܥܲܡܵܝܗܝ.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܠܵܐ ܝܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܣܵܒܵܒ ܥܲܝ̈ܢܵܝܗܝ ܕܒ݂ܝܼܩܹܐ ܝܗܘܵܘ ܡ̣ܢ ܠܝܼܕܵܥܹܗ.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 ܘܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡܸܢܵܝܗܝ: ”ܡܘܼܕܝܼ ܝܢܵܐ ܐܲܢܹܐ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ ܕܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܝܬܘܿܢ ܚܲܕ ܥܲܡ ܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ ܟܲܕ ܒܹܐܙܵܠܵܐ؟“ ܘܐܵܢܝܼ ܟܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܦܫܝܼܡܹܐ.
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܚܲܕ ܡܸܢܵܝܗܝ ܫܸܡܹܗ ܩܲܠܝܘܿܦܵܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܐܲܚܟ̰ܝܼ ܐܲܢ݇ܬ ܝܼܘܸܬ ܢܘܼܟ݂ܪܵܝܵܐ ܡ̣ܢ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܕܠܹܐ ܝܘܸܬ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܒܘܼܬ ܡܸܢܕܝܼ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ ܓܵܘܘܼܗ̇ ܒܐܲܢܹܐ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ؟“
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡܸܢܵܝܗܝ: ”ܡܘܼܕܝܼ؟“ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ”ܒܘܼܬ ܝܼܫܘܿܥ ܢܵܨܪܵܝܵܐ، ܐܢܵܫܵܐ ܢܒ݂ܝܼܵܐ ܘܚܲܝܠܵܢܵܐ ܒܗܹܡܸܙܡܵܢ ܘܒܦܘܼܠܚܵܢܵܐ ܩܲܕܡ ܐܲܠܵܗܵܐ ܘܩܲܕܡ ܟܠܹܗ ܥܲܡܵܐ.
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 ”ܣܘܼܦܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܘܪܹ̈ܝܫܵܢܹܐ ܕܕܝܼܲܢ ܠܕܝܼܘܵܢ ܕܡܵܘܬܵܐ ܘܡܚܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܙܩܝܼܦܵܐ.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 ”ܐܲܚܢܲܢ ܒܗܹܒ݂ܝܼ ܝܘܲܚ ܗܘܵܘ ܕܗ̇ܘ ܒܸܬ ܦܲܪܸܩ ܗܘܵܐ ܠܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ. ܥܲܠܔ ܟܠܹܗ ܐܵܗܵܐ، ܐܸܕܝܘܿܡ ܝܵܘܡܵܐ ܕܬܠܵܬܵܐ ܝܠܹܗ ܗܵܐ ܡ̣ܢ ܕܐܲܢܹܐ ܗܘܹܐ ܠܗܘܿܢ.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 ”ܐܘܼܦ ܚܲܕܟܡܵܐ ܡ̣ܢ ܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ ܡܸܢܲܢ ܩܵܡ ܡܲܥܓ̰ܸܒܝܼ ܠܲܢ. ܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܠܩܲܒ݂ܪܵܐ ܩܲܝܕܵܡܬܵܐ ܓ̰ܲܠܕܹܐ،
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 ”ܘܟܲܕ ܠܵܐ ܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܦܲܓ݂ܪܹܗ، ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܡܲܠܲܐܟܹ̈ܐ ܬܵܡܵܐ، ܐܲܝܢܝܼ ܕܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗܝ ܕܚܵܝܵܐ ܝܠܹܗ.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 ”ܐܘܼܦ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡܸܢܲܢ ܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܠܒܹܝܬ ܩܒ݂ܘܼܪܵܐ، ܘܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܗܘܿܢ ܗܵܕܟ݂ܵܐ، ܐܲܝܟ݂ ܕܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܐܸܠܹܗ ܠܵܐ ܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ.“
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 ܗ̇ܝܓܵܗ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܝܵܐ ܒܵܨܘܿܪܹ̈ܐ ܕܦܲܪܡܲܝܬܵܐ، ܘܝܲܩܘܼܪܹ̈ܐ ܒܠܸܒܵܐ ܠܗܲܡܘܼܢܹܐ ܟܠܵܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܕܗܘܼܡܙܸܡ ܠܗܘܿܢ ܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ،
25 Então ele lhes disse:
26 ”ܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܐܵܢܲܢܩܵܝܬܵܐ ܕܩܲܒܸܠܔ ܗܘܵܐ ܚܲܫܵܐ ܡܫܝܼܚܵܐ ܒܐܲܢܹܐ ܘܥܵܒܹܪ ܗܘܵܐ ܠܬܸܫܒܘܿܚܬܹܗ؟“
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 ܘܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܡܘܼܫܹܐ ܘܡ̣ܢ ܟܠܵܝܗܝ ܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܦܲܫܘܼܩܹܐ ܐܸܠܵܝܗܝ ܟܠܵܝܗܝ ܟܬܵܒܹ̈ܐ ܒܘܼܬ ܓܵܢܹܗ.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 ܘܩܘܼܪܒܸܢܗܘܿܢ ܠܡܵܬܵܐ ܕܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܗܘܵܘ ܐܸܠܘܼܗ̇، ܐܝܼܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܡܘܼܚܙܹܐ ܠܹܗ ܐܲܝܟ݂ ܕܐܸܢ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܗܘܵܐ ܠܚܕܵܐ ܕܘܼܟܵܐ ܒܘܼܫ ܪܸܚܩܵܐ.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܡܘܼܠܝܸܨ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܦܘܼܫ ܠܟܸܣܠܲܢ، ܣܵܒܵܒ ܪܲܡܫܵܐ ܩܲܪܒܘܼܢܹܐ ܝܠܹܗ، ܘܝܵܘܡܵܐ ܒܸܓܢܵܝܵܐ ܝܠܹܗ.“ ܘܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܕܦܵܐܹܫ ܗܘܵܐ ܠܟܸܣܠܵܝܗܝ.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 ܘܟܲܕ ܝܬܝܼܒ݂ ܠܗܘܿܢ ܠܣܘܼܦܪܵܐ، ܫܩܝܼܠܔ ܠܹܗ ܠܲܚܡܵܐ ܘܒܘܼܪܸܟ݂ ܠܹܗ ܘܩܨܹܐ ܠܹܗ ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܡܨܹܐ ܠܗܘܿܢ ܚܵܙܝܼ ܝܗܘܵܘ، ܘܝܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ، ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܛܠܝܼܩ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܩܲܕܡ ܥܲܝ̈ܢܵܝܗܝ.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܚܲܕ ܠܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ: ”ܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܠܸܒܲܢ ܒܸܩܝܵܕܵܐ ܓܵܘܲܢ، ܟܲܕ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܝܗܘܵܐ ܥܲܡܲܢ ܒܐܘܼܪܚܵܐ ܘܦܲܫܘܼܩܹܐ ܟܬܵܒܹ̈ܐ ܐܸܠܲܢ؟“
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 ܩܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܘܕܝܼܪܗܘܿܢ ܠܐܘܿܪܸܫܠܸܡ، ܘܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܚܲܕܸܥܣܲܪ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܘܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܥܲܡܵܝܗܝ ܓ̰ܡܝܼܥܹܐ ܠܥܘܼܕܵܠܹܐ:
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 ”ܘܒܹܐܡܵܪܵܐ، ܫܲܪܝܼܪܵܐܝܼܬ ܡܵܪܲܢ ܩܝܼܡܵܐ ܝܠܹܗ، ܘܦܝܼܫ ܠܹܗ ܚܸܙܝܵܐ ܠܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ.“
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 ܐܘܼܦ ܐܵܢܝܼ ܬܪܹܝ ܗܘܼܩܹܐ ܠܗܘܿܢ ܡܸܢܕܝܼ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ ܒܐܘܼܪܚܵܐ، ܘܕܵܐܟ݂ܝܼ ܝܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܐܝܼܡܲܢ ܕܩܨܹܐ ܠܹܗ ܠܲܚܡܵܐ.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 ܘܟܲܕ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܗܵܕܟ݂ܵܐ، ܝܼܫܘܿܥ ܒܓܵܢܹܗ ܟܠܹܐ ܠܹܗ ܓܵܘܵܝܗܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܫܠܵܡܵܐ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܵܢܵܐ ܝܘܸܢ ܠܵܐ ܙܵܕܥܝܼܬܘܿܢ.“
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 ܘܐܵܢܝܼ ܚܓ̰ܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܘܙܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ، ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܕܪܘܼܚܵܐ ܒܸܚܙܵܝܵܐ ܝܗܘܵܘ.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܒܸܫܓ݂ܵܫܵܐ ܝܬܘܿܢ، ܘܩܵܡܘܿܕܝܼ ܒܸܥܒ݂ܵܪܵܐ ܝܢܵܐ ܚܘܼܫܵܒܹ̈ܐ ܓܵܘ ܠܸܒܵܘܟ݂ܘܿܢ؟
38 Mas ele lhes disse:
39 ”ܚܙܹܝܡܘܼܢ ܐܝܼܕܵܬܝܼ̈ ܘܐܲܩܠܵܬܝܼ̈ ܕܐܵܢܵܐ ܝܘܸܢ ܒܓܵܢܝܼ. ܕܩܘܿܪܘܼܢ ܒܝܼܝܼ ܘܚܙܹܝܡܘܼܢ، ܣܵܒܵܒ ܪܘܼܚܵܐ ܠܲܝܬ ܠܵܗ̇ ܒܸܣܪܵܐ ܘܓܲܪ̈ܡܹܐ، ܐܲܝܟ݂ ܕܒܸܚܙܵܝܵܐ ܝܬܘܿܢ ܕܐܵܢܵܐ ܐܝܼܬ ܠܝܼ.“
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܐܡܝܼܪܹܗ ܗܵܕܟ݂ܵܐ، ܡܘܼܚܙܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܐܝܼܕܵܬܘܼ̈ܗܝ ܘܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܗܝ.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 ܗܸܫ ܐܵܢܝܼ ܠܵܐ ܗܲܡܘܼܢܹܐ ܡ̣ܢ ܚܲܕܘܼܬܵܐ ܘܥܘܼܓ̰ܵܒܵܐ، ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܐܝܼܬ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܠܲܐܟ݂ܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܠܹܐܟ݂ܵܠܵܐ؟“
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܚܲܕ ܣܵܗܡܵܐ ܡ̣ܢ ܢܘܼܢܵܐ ܛܘܝܼܬܵܐ ܘܫܵܢܵܐ ܕܕܸܒ݂ܫܵܐ.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 ܘܫܩܝܼܠܔ ܠܹܗ ܘܐܟ݂ܝܼܠܔ ܠܹܗ ܩܲܕܡ ܥܲܝ̈ܢܵܝܗܝ.
43 e ele comeu na presença deles.
44 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܐܲܢܹܐ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܝܼ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܟܲܕ ܥܲܡܵܘܟ݂ܘܿܢ ܝܼܘܸܢ ܗܘܵܐ، ܕܘܵܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܕܦܵܐܹܫ ܬܘܼܡܸܡܵܐ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܟܬܝܼܒ݂ܵܐ ܝܠܹܗ ܒܘܼܬ ܕܝܼܝܼ ܒܢܵܡܘܿܣܵܐ ܕܡܘܼܫܹܐ ܘܒܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܘܒܡܲܙܡܘܿܪܹ̈ܐ.“
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 ܗ̇ܝܓܵܗ ܦܬܝܼܚ ܠܹܗ ܠܪܸܥܝܵܢܵܝܗܝ ܕܦܲܪܡܝܼ ܗܘܵܘ ܠܟܬܵܒܹ̈ܐ.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܟܬܝܼܒ݂ܵܐ ܝܠܹܗ، ܘܵܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܕܡܫܝܼܚܵܐ ܩܲܒܸܠܔ ܗܘܵܐ ܚܲܫܵܐ ܘܒܝܵܘܡܵܐ ܕܬܠܵܬܵܐ ܩܵܐܹܡ ܗܘܵܐ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܡܝܼ̈ܬܹܐ.
46 E disse-lhes:
47 ”ܘܒܫܸܡܹܗ ܦܵܝܫܝܼ ܡܘܼܟܪܸܙܹܐ ܬܝܵܒ݂ܘܼܬܵܐ ܘܦܘܼܚܵܠܵܐ ܕܚܛܝܼܵܬܹ̈ܐ ܠܟܠܵܝܗܝ ܐܸܡܘܵܬܹ̈ܐ، ܫܲܪܘܼܝܹܐ ܩܲܕܡܵܝܬܵܐ ܡ̣ܢ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 ”ܘܐܲܚܬܘܿܢ ܣܵܗܕܹ̈ܐ ܝܬܘܿܢ ܥܲܠܔ ܐܲܢܹܐ.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 ”ܗܵܐ ܐܵܢܵܐ ܒܸܬ ܫܲܕܪܸܢܵܘܟ݂ܘܿܢ ܡܸܢܕܝܼ ܕܒܵܒܝܼ ܩܘܼܘܸܠܔ ܠܹܗ ܕܒܸܬ ܫܲܕܸܪܵܘܟ݂ܘܿܢ. ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܚܬܘܿܢ ܟܠܹܝܡܘܼܢ ܓܵܘ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܕܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܗܲܠܔ ܕܩܲܒܠܝܼܬܘܿܢ ܚܲܝܠܵܐ ܡ̣ܢ ܪܵܘܡܵܐ.“
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 ܦܘܼܠܛܵܝ ܠܹܗ ܥܲܠܔ ܒܹܝܬ ܥܲܢܝܵܐ، ܡܘܼܪܸܡ ܠܹܗ ܐܝܼܕܵܬܘܼ̈ܗܝ ܘܒܘܼܪܟ݂ܵܝ ܠܹܗ.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 ܟܲܕ ܗ̇ܘ ܒܲܪܘܼܟ݂ܵܝ ܝܗܘܵܐ، ܦܪܝܼܫ ܠܹܗ ܡܸܢܵܝܗܝ ܘܦܝܼܫ ܠܹܗ ܡܘܼܐܣܩܵܐ ܠܫܡܲܝܵܐ.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 ܘܐܵܢܝܼ ܣܓ݂ܝܼܕ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ، ܘܕܝܼܪܗܘܿܢ ܠܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܒܚܲܕܘܼܬܵܐ ܓܘܼܪܬܵܐ.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 ܘܐܵܢܝܼ ܒܟܠܔ ܥܕܵܢܵܐ ܓܵܘ ܗܲܝܟܠܵܐ ܝܗܘܵܘ ܫܲܒܘܼܚܹܐ ܘܒܸܚܩܵܪܵܐ ܠܐܲܠܵܗܵܐ. ܐܵܡܹܝܢ.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.