Lucas 24
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs ACF
1 ܒܝܵܘܡܵܐ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܕܫܲܒܬܵܐ، ܒܨܲܦܪܵܐ، ܟܲܕ ܗܸܫ ܚܸܫܟܵܐ، ܫܩܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܐܵܢܝܼ ܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ ܗܹܪ̈ܘܿܡܹܐ ܕܗܘܼܕܪܵܝ ܝܗܘܵܘ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܠܩܲܒ݂ܪܵܐ.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 ܘܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܹܐܦܵܐ ܡܘܼܚܕܸܪܵܐ ܡ̣ܢ ܩܲܒ݂ܪܵܐ.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 ܘܥܒ݂ܝܼܪܗܘܿܢ ܘܠܵܐ ܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܦܲܓ݂ܪܵܐ ܕܡܵܪܲܢ ܝܼܫܘܿܥ.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 ܟܲܕ ܐܵܢܝܼ ܥܓ̰ܝܼܒܹ̈ܐ ܒܐܵܗܵܐ، ܗܵܐ ܬܪܹܝ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܒܓ̰ܘܼܠܹ̈ܐ ܡܲܒܪܸ̈ܩܵܢܹܐ ܟܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܒܕܸܦܢܵܝܗܝ.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 ܘܗܘܹܐ ܠܗܘܿܢ ܒܙܕܘܼܥܬܵܐ، ܘܡܘܼܟܸܦ ܠܗܘܿܢ ܦܵܬܵܝܗܝ ܠܐܲܪܥܵܐ. ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܒܸܛܥܵܝܵܐ ܝܬܘܿܢ ܠܚܵܝܵܐ ܓܵܘ ܡܝܼ̈ܬܹܐ؟
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 ”ܠܹܐ ܝܠܹܗ ܠܲܐܟ݂ܵܐ، ܩܝܼܡܵܐ ܝܠܹܗ. ܕܟ݂ܘܿܪܘܼܢ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܹܗ ܥܲܡܵܘܟ݂ܘܿܢ ܗܸܫ ܗ̇ܘ ܓܵܘ ܓܠܝܼܠܵܐ،
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 ”ܕܘܵܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ ܦܵܐܹܫ ܣܘܼܦܝܵܐ ܒܐܝܼܕܵܬܹ̈ܐ ܕܐܢܵܫܹ̈ܐ ܚܲܛܵܝܹ̈ܐ، ܦܵܐܹܫ ܡܸܚܝܵܐ ܠܙܩܝܼܦܵܐ، ܘܒܝܵܘܡܵܐ ܕܬܠܵܬܵܐ ܩܵܐܹܡ.“
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 ܗ̇ܝܓܵܗ ܐܵܢܝܼ ܕܟ݂ܝܼܪܗܘܿܢ ܗܹܡܸܙܡܵܢܘܼ̈ܗܝ.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 ܘܕܝܼܪܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܩܲܒ݂ܪܵܐ، ܘܗܘܼܩܹܐ ܠܗܘܿܢ ܟܠܵܝܗܝ ܐܲܢܹܐ ܠܚܲܕܸܥܣܲܪ ܘܠܟܠܵܝܗܝ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 ܘܐܲܢܹܐ ܝܗܘܵܘ ܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ: ܡܲܪܝܲܡ ܡܲܓ݂ܕܠܵܝܬܵܐ، ܘܝܘܿܚܲܢ، ܘܡܲܪܝܲܡ ܝܸܡܵܐ ܕܝܲܥܩܘܿܒ݂، ܘܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܥܲܡܵܝܗܝ. ܐܲܢܹܐ ܗܘܼܩܹܐ ܠܗܘܿܢ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܠܫܠܝܼܚܹ̈ܐ.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܠܵܐ ܗܘܼܡܸܢܗܘܿܢ ܠܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ، ܘܚܫܝܼܒ݂ ܠܗܘܿܢ ܗܹܡܸܙܡܵܢܵܝ̈ܗܝ ܐܲܝܟ݂ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ ܕܫܹܐܕܵܢܹ̈ܐ.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 ܩܝܼܡ ܠܹܗ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܘܪܚܝܼܛ ܠܹܗ ܠܩܲܒ݂ܪܵܐ، ܘܟܝܼܦ ܠܹܗ ܘܚܙܹܐ ܠܹܗ ܠܟܸܬܵܢܹ̈ܐ ܡܘܼܬܒܹܐ ܒܢܲܦ̮ܫܵܝܗܝ. ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܟܲܕ ܥܲܓ̰ܘܼܒܹܐ ܒܘܼܬ ܡܸܢܕܝܼ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 ܒܗ̇ܘ ܝܵܘܡܵܐ ܬܪܹܝ ܡܸܢܵܝܗܝ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܗܘܵܘ ܠܚܕܵܐ ܡܵܬܵܐ ܫܸܡܘܼܗ̇ ܥܲܡܵܐܘܿܣ، ܪܸܚܩܵܐ ܡ̣ܢ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܫܲܒ݂ܥܵܐ ܡܝܼܠܹ̈ܐ،
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 ܘܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܝܗܘܵܘ ܚܲܕ ܥܲܡ ܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ ܒܘܼܬ ܟܠܵܝܗܝ ܐܲܢܹܐ ܕܩܘܼܘܸܡ ܠܗܘܿܢ.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 ܟܲܕ ܐܵܢܝܼ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܘܒܲܩܘܼܪܹܐ ܚܲܕ ܡ̣ܢ ܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܝܼܫܘܿܥ ܒܓܵܢܹܗ ܐܬܹܐ ܠܹܗ ܠܟܸܣܠܵܝܗܝ ܘܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܥܲܡܵܝܗܝ.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܠܵܐ ܝܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܣܵܒܵܒ ܥܲܝ̈ܢܵܝܗܝ ܕܒ݂ܝܼܩܹܐ ܝܗܘܵܘ ܡ̣ܢ ܠܝܼܕܵܥܹܗ.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 ܘܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡܸܢܵܝܗܝ: ”ܡܘܼܕܝܼ ܝܢܵܐ ܐܲܢܹܐ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ ܕܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܝܬܘܿܢ ܚܲܕ ܥܲܡ ܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ ܟܲܕ ܒܹܐܙܵܠܵܐ؟“ ܘܐܵܢܝܼ ܟܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܦܫܝܼܡܹܐ.
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܚܲܕ ܡܸܢܵܝܗܝ ܫܸܡܹܗ ܩܲܠܝܘܿܦܵܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܐܲܚܟ̰ܝܼ ܐܲܢ݇ܬ ܝܼܘܸܬ ܢܘܼܟ݂ܪܵܝܵܐ ܡ̣ܢ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܕܠܹܐ ܝܘܸܬ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܒܘܼܬ ܡܸܢܕܝܼ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ ܓܵܘܘܼܗ̇ ܒܐܲܢܹܐ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ؟“
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡܸܢܵܝܗܝ: ”ܡܘܼܕܝܼ؟“ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ”ܒܘܼܬ ܝܼܫܘܿܥ ܢܵܨܪܵܝܵܐ، ܐܢܵܫܵܐ ܢܒ݂ܝܼܵܐ ܘܚܲܝܠܵܢܵܐ ܒܗܹܡܸܙܡܵܢ ܘܒܦܘܼܠܚܵܢܵܐ ܩܲܕܡ ܐܲܠܵܗܵܐ ܘܩܲܕܡ ܟܠܹܗ ܥܲܡܵܐ.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 ”ܣܘܼܦܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܘܪܹ̈ܝܫܵܢܹܐ ܕܕܝܼܲܢ ܠܕܝܼܘܵܢ ܕܡܵܘܬܵܐ ܘܡܚܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܙܩܝܼܦܵܐ.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 ”ܐܲܚܢܲܢ ܒܗܹܒ݂ܝܼ ܝܘܲܚ ܗܘܵܘ ܕܗ̇ܘ ܒܸܬ ܦܲܪܸܩ ܗܘܵܐ ܠܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ. ܥܲܠܔ ܟܠܹܗ ܐܵܗܵܐ، ܐܸܕܝܘܿܡ ܝܵܘܡܵܐ ܕܬܠܵܬܵܐ ܝܠܹܗ ܗܵܐ ܡ̣ܢ ܕܐܲܢܹܐ ܗܘܹܐ ܠܗܘܿܢ.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 ”ܐܘܼܦ ܚܲܕܟܡܵܐ ܡ̣ܢ ܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ ܡܸܢܲܢ ܩܵܡ ܡܲܥܓ̰ܸܒܝܼ ܠܲܢ. ܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܠܩܲܒ݂ܪܵܐ ܩܲܝܕܵܡܬܵܐ ܓ̰ܲܠܕܹܐ،
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ”ܘܟܲܕ ܠܵܐ ܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܦܲܓ݂ܪܹܗ، ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܡܲܠܲܐܟܹ̈ܐ ܬܵܡܵܐ، ܐܲܝܢܝܼ ܕܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗܝ ܕܚܵܝܵܐ ܝܠܹܗ.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 ”ܐܘܼܦ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡܸܢܲܢ ܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܠܒܹܝܬ ܩܒ݂ܘܼܪܵܐ، ܘܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܗܘܿܢ ܗܵܕܟ݂ܵܐ، ܐܲܝܟ݂ ܕܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܒܲܟ݂ܬܵܬܹ̈ܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܐܸܠܹܗ ܠܵܐ ܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ.“
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 ܗ̇ܝܓܵܗ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܝܵܐ ܒܵܨܘܿܪܹ̈ܐ ܕܦܲܪܡܲܝܬܵܐ، ܘܝܲܩܘܼܪܹ̈ܐ ܒܠܸܒܵܐ ܠܗܲܡܘܼܢܹܐ ܟܠܵܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܕܗܘܼܡܙܸܡ ܠܗܘܿܢ ܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ،
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 ”ܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܐܵܢܲܢܩܵܝܬܵܐ ܕܩܲܒܸܠܔ ܗܘܵܐ ܚܲܫܵܐ ܡܫܝܼܚܵܐ ܒܐܲܢܹܐ ܘܥܵܒܹܪ ܗܘܵܐ ܠܬܸܫܒܘܿܚܬܹܗ؟“
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 ܘܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܡܘܼܫܹܐ ܘܡ̣ܢ ܟܠܵܝܗܝ ܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܦܲܫܘܼܩܹܐ ܐܸܠܵܝܗܝ ܟܠܵܝܗܝ ܟܬܵܒܹ̈ܐ ܒܘܼܬ ܓܵܢܹܗ.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 ܘܩܘܼܪܒܸܢܗܘܿܢ ܠܡܵܬܵܐ ܕܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܗܘܵܘ ܐܸܠܘܼܗ̇، ܐܝܼܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܡܘܼܚܙܹܐ ܠܹܗ ܐܲܝܟ݂ ܕܐܸܢ ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܗܘܵܐ ܠܚܕܵܐ ܕܘܼܟܵܐ ܒܘܼܫ ܪܸܚܩܵܐ.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܡܘܼܠܝܸܨ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܦܘܼܫ ܠܟܸܣܠܲܢ، ܣܵܒܵܒ ܪܲܡܫܵܐ ܩܲܪܒܘܼܢܹܐ ܝܠܹܗ، ܘܝܵܘܡܵܐ ܒܸܓܢܵܝܵܐ ܝܠܹܗ.“ ܘܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܕܦܵܐܹܫ ܗܘܵܐ ܠܟܸܣܠܵܝܗܝ.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 ܘܟܲܕ ܝܬܝܼܒ݂ ܠܗܘܿܢ ܠܣܘܼܦܪܵܐ، ܫܩܝܼܠܔ ܠܹܗ ܠܲܚܡܵܐ ܘܒܘܼܪܸܟ݂ ܠܹܗ ܘܩܨܹܐ ܠܹܗ ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܡܨܹܐ ܠܗܘܿܢ ܚܵܙܝܼ ܝܗܘܵܘ، ܘܝܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ، ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܛܠܝܼܩ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܩܲܕܡ ܥܲܝ̈ܢܵܝܗܝ.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܚܲܕ ܠܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ: ”ܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܠܸܒܲܢ ܒܸܩܝܵܕܵܐ ܓܵܘܲܢ، ܟܲܕ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܝܗܘܵܐ ܥܲܡܲܢ ܒܐܘܼܪܚܵܐ ܘܦܲܫܘܼܩܹܐ ܟܬܵܒܹ̈ܐ ܐܸܠܲܢ؟“
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 ܩܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܘܕܝܼܪܗܘܿܢ ܠܐܘܿܪܸܫܠܸܡ، ܘܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܚܲܕܸܥܣܲܪ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܘܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܥܲܡܵܝܗܝ ܓ̰ܡܝܼܥܹܐ ܠܥܘܼܕܵܠܹܐ:
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 ”ܘܒܹܐܡܵܪܵܐ، ܫܲܪܝܼܪܵܐܝܼܬ ܡܵܪܲܢ ܩܝܼܡܵܐ ܝܠܹܗ، ܘܦܝܼܫ ܠܹܗ ܚܸܙܝܵܐ ܠܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ.“
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 ܐܘܼܦ ܐܵܢܝܼ ܬܪܹܝ ܗܘܼܩܹܐ ܠܗܘܿܢ ܡܸܢܕܝܼ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ ܒܐܘܼܪܚܵܐ، ܘܕܵܐܟ݂ܝܼ ܝܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܐܝܼܡܲܢ ܕܩܨܹܐ ܠܹܗ ܠܲܚܡܵܐ.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 ܘܟܲܕ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܗܵܕܟ݂ܵܐ، ܝܼܫܘܿܥ ܒܓܵܢܹܗ ܟܠܹܐ ܠܹܗ ܓܵܘܵܝܗܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܫܠܵܡܵܐ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܵܢܵܐ ܝܘܸܢ ܠܵܐ ܙܵܕܥܝܼܬܘܿܢ.“
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 ܘܐܵܢܝܼ ܚܓ̰ܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܘܙܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ، ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܕܪܘܼܚܵܐ ܒܸܚܙܵܝܵܐ ܝܗܘܵܘ.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܒܸܫܓ݂ܵܫܵܐ ܝܬܘܿܢ، ܘܩܵܡܘܿܕܝܼ ܒܸܥܒ݂ܵܪܵܐ ܝܢܵܐ ܚܘܼܫܵܒܹ̈ܐ ܓܵܘ ܠܸܒܵܘܟ݂ܘܿܢ؟
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 ”ܚܙܹܝܡܘܼܢ ܐܝܼܕܵܬܝܼ̈ ܘܐܲܩܠܵܬܝܼ̈ ܕܐܵܢܵܐ ܝܘܸܢ ܒܓܵܢܝܼ. ܕܩܘܿܪܘܼܢ ܒܝܼܝܼ ܘܚܙܹܝܡܘܼܢ، ܣܵܒܵܒ ܪܘܼܚܵܐ ܠܲܝܬ ܠܵܗ̇ ܒܸܣܪܵܐ ܘܓܲܪ̈ܡܹܐ، ܐܲܝܟ݂ ܕܒܸܚܙܵܝܵܐ ܝܬܘܿܢ ܕܐܵܢܵܐ ܐܝܼܬ ܠܝܼ.“
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܐܡܝܼܪܹܗ ܗܵܕܟ݂ܵܐ، ܡܘܼܚܙܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܐܝܼܕܵܬܘܼ̈ܗܝ ܘܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܗܝ.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 ܗܸܫ ܐܵܢܝܼ ܠܵܐ ܗܲܡܘܼܢܹܐ ܡ̣ܢ ܚܲܕܘܼܬܵܐ ܘܥܘܼܓ̰ܵܒܵܐ، ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܐܝܼܬ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܠܲܐܟ݂ܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܠܹܐܟ݂ܵܠܵܐ؟“
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܚܲܕ ܣܵܗܡܵܐ ܡ̣ܢ ܢܘܼܢܵܐ ܛܘܝܼܬܵܐ ܘܫܵܢܵܐ ܕܕܸܒ݂ܫܵܐ.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 ܘܫܩܝܼܠܔ ܠܹܗ ܘܐܟ݂ܝܼܠܔ ܠܹܗ ܩܲܕܡ ܥܲܝ̈ܢܵܝܗܝ.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܐܲܢܹܐ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܝܼ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܟܲܕ ܥܲܡܵܘܟ݂ܘܿܢ ܝܼܘܸܢ ܗܘܵܐ، ܕܘܵܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܕܦܵܐܹܫ ܬܘܼܡܸܡܵܐ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܟܬܝܼܒ݂ܵܐ ܝܠܹܗ ܒܘܼܬ ܕܝܼܝܼ ܒܢܵܡܘܿܣܵܐ ܕܡܘܼܫܹܐ ܘܒܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܘܒܡܲܙܡܘܿܪܹ̈ܐ.“
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 ܗ̇ܝܓܵܗ ܦܬܝܼܚ ܠܹܗ ܠܪܸܥܝܵܢܵܝܗܝ ܕܦܲܪܡܝܼ ܗܘܵܘ ܠܟܬܵܒܹ̈ܐ.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܟܬܝܼܒ݂ܵܐ ܝܠܹܗ، ܘܵܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܕܡܫܝܼܚܵܐ ܩܲܒܸܠܔ ܗܘܵܐ ܚܲܫܵܐ ܘܒܝܵܘܡܵܐ ܕܬܠܵܬܵܐ ܩܵܐܹܡ ܗܘܵܐ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܡܝܼ̈ܬܹܐ.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 ”ܘܒܫܸܡܹܗ ܦܵܝܫܝܼ ܡܘܼܟܪܸܙܹܐ ܬܝܵܒ݂ܘܼܬܵܐ ܘܦܘܼܚܵܠܵܐ ܕܚܛܝܼܵܬܹ̈ܐ ܠܟܠܵܝܗܝ ܐܸܡܘܵܬܹ̈ܐ، ܫܲܪܘܼܝܹܐ ܩܲܕܡܵܝܬܵܐ ܡ̣ܢ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 ”ܘܐܲܚܬܘܿܢ ܣܵܗܕܹ̈ܐ ܝܬܘܿܢ ܥܲܠܔ ܐܲܢܹܐ.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 ”ܗܵܐ ܐܵܢܵܐ ܒܸܬ ܫܲܕܪܸܢܵܘܟ݂ܘܿܢ ܡܸܢܕܝܼ ܕܒܵܒܝܼ ܩܘܼܘܸܠܔ ܠܹܗ ܕܒܸܬ ܫܲܕܸܪܵܘܟ݂ܘܿܢ. ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܚܬܘܿܢ ܟܠܹܝܡܘܼܢ ܓܵܘ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܕܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܗܲܠܔ ܕܩܲܒܠܝܼܬܘܿܢ ܚܲܝܠܵܐ ܡ̣ܢ ܪܵܘܡܵܐ.“
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 ܦܘܼܠܛܵܝ ܠܹܗ ܥܲܠܔ ܒܹܝܬ ܥܲܢܝܵܐ، ܡܘܼܪܸܡ ܠܹܗ ܐܝܼܕܵܬܘܼ̈ܗܝ ܘܒܘܼܪܟ݂ܵܝ ܠܹܗ.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 ܟܲܕ ܗ̇ܘ ܒܲܪܘܼܟ݂ܵܝ ܝܗܘܵܐ، ܦܪܝܼܫ ܠܹܗ ܡܸܢܵܝܗܝ ܘܦܝܼܫ ܠܹܗ ܡܘܼܐܣܩܵܐ ܠܫܡܲܝܵܐ.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 ܘܐܵܢܝܼ ܣܓ݂ܝܼܕ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ، ܘܕܝܼܪܗܘܿܢ ܠܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܒܚܲܕܘܼܬܵܐ ܓܘܼܪܬܵܐ.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 ܘܐܵܢܝܼ ܒܟܠܔ ܥܕܵܢܵܐ ܓܵܘ ܗܲܝܟܠܵܐ ܝܗܘܵܘ ܫܲܒܘܼܚܹܐ ܘܒܸܚܩܵܪܵܐ ܠܐܲܠܵܗܵܐ. ܐܵܡܹܝܢ.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.