João 4
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs BKJ
1 ܟܲܕ ܝܕܝܼܥ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܕܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܕܗ̇ܘ ܒܸܥܒ݂ܵܕܵܐ ܝܗܘܵܘ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܘܡܲܥܡܘܼܕܹܐ ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܡ̣ܢ ܝܘܿܚܲܢܵܢ،
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 (ܟܲܕ ܝܼܫܘܿܥ ܒܓܵܢܹܗ ܠܹܐ ܡܲܥܡܸܕ ܗܘܵܐ ܐܸܠܵܐ ܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ)،
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 ܫܒ݂ܝܼܩܵܐ ܠܹܗ ܝܼܗܘܼܕ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܡܸܢܕܪܸܫ ܠܓܠܝܼܠܵܐ.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 ܘܘܵܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܐܸܠܹܗ ܕܥܵܒܹܪ ܗܘܵܐ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܫܵܡܪܝܼܢ.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 ܘܐܬܹܐ ܠܹܗ ܠܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܕܫܵܡܪ̈ܵܝܹܐ ܕܟܹܐ ܦܵܝܫܵܐ ܩܪܝܼܬܵܐ ܫܟܲܪ، ܩܘܼܪܒܵܐ ܕܚܲܩܠܵܐ ܕܝܘܼܗܒ݂ܘܼܗ̇ ܝܗܘܵܐ ܝܲܥܩܘܿܒ݂ ܠܝܵܘܣܸܦ ܒܪܘܿܢܹܗ.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 ܘܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܬܵܡܵܐ ܒܹܐܪܵܐ ܕܡ̈ܝܼܵܐ ܕܝܲܥܩܘܿܒ݂. ܘܝܼܫܘܿܥ، ܟܲܕ ܟܟ̰ܝܼܚܵܐ ܡ̣ܢ ܠܹܐܙܵܠܵܐ ܒܐܘܼܪܚܵܐ، ܝܬܝܼܒ݂ ܠܹܗ ܒܕܸܦܢܵܐ ܕܒܹܐܪܵܐ. ܐܲܝܟ݂ ܣܵܥܲܬ ܕܬܪܸܥܣܲܪ ܝܼܗܘܵܐ.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 ܘܐܬܹܐ ܠܵܗ̇ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܡ̣ܢ ܫܵܡܪܝܼܢ ܠܸܡܠܵܝܵܐ ܡ̈ܝܼܵܐ. ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܘܼܗ̇ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܗܲܒ݂ܠܔ ܠܝܼ ܡ̈ܝܼܵܐ ܕܫܵܬܹܝܢ.“
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 ܣܵܒܵܒ ܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ ܐܙܝܼܠܹܐ ܝܗܘܵܘ ܠܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܠܸܙܒ݂ܵܢܵܐ ܡܹܐܟ݂ܘܼܠܬܵܐ.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 ܐܡܝܼܪܵܗ̇ ܐܸܠܹܗ ܗ̇ܝ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܫܵܡܪܵܝܬܵܐ: ”ܐܲܢ݇ܬ ܝܗܘܼܕܵܝܵܐ ܝܘܸܬ ܘܐܵܢܵܐ ܫܵܡܪܵܝܬܵܐ، ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܒܸܛܠܵܒܵܐ ܝܘܸܬ ܡܸܢܝܼ ܡ̈ܝܼܵܐ ܠܸܫܬܵܝܵܐ؟“ (ܝܗܘܼܕܵܝܹ̈ܐ ܘܫܵܡܪ̈ܵܝܹܐ ܠܹܐ ܚܵܒ݂ܛܝܼ ܥܲܡ ܥܘܼܕܵܠܹܐ).
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܠܘܼܗ̇ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܐܸܢ ܝܵܕܥܲܬܝ ܗܘܵܐ ܡܵܘܗܲܒ݂ܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ، ܘܡܵܢܝܼ ܝܠܹܗ ܗ̇ܘ ܕܒܸܛܠܵܒܵܐ ܝܠܹܗ ܡܸܢܵܟ݂ܝ ܡ̈ܝܼܵܐ ܠܸܫܬܵܝܵܐ، ܐܲܢ݇ܬܝ ܒܸܬ ܛܵܠܒܲܬܝ ܗܘܵܐ ܡܸܢܹܗ ܘܗ̇ܘ ܒܸܬ ܝܵܗܒܹܠܔ ܗܘܵܐ ܠܵܟ݂ܝ ܡ̈ܝܼܵܐ ܚܵܝܹ̈ܐ.“
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 ܐܡܝܼܪܵܗ̇ ܐܸܠܹܗ ܒܲܟ݂ܬܵܐ: ”ܡܵܪܝܼ، ܘܲܕܪܵܐ ܠܲܝܬ ܠܘܼܟ݂ ܘܒܹܐܪܵܐ ܥܲܡܘܼܩܵܐ ܝܠܹܗ. ܡܐܲܝܟܵܐ ܠܘܼܟ݂ ܡ̈ܝܼܵܐ ܚܵܝܹ̈ܐ؟
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܐܲܢ݇ܬ ܒܘܼܫ ܓܘܼܪܵܐ ܝܘܸܬ ܡ̣ܢ ܒܵܒܲܢ ܝܲܥܩܘܿܒ݂، ܗ̇ܘ ܕܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܐܸܠܲܢ ܐܵܗܵܐ ܒܹܐܪܵܐ ܘܫܬܹܐ ܠܹܗ ܡܸܢܹܗ، ܗ̇ܘ ܘܒܢܘܿܢܘܼ̈ܗܝ ܘܩܸܢܝܵܢܘܼ̈ܗܝ؟“
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܘܼܗ̇ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܟܠܔ ܡ̇ܢ ܕܫܵܬܹܐ ܡ̣ܢ ܐܲܢܹܐ ܡ̈ܝܼܵܐ ܡܸܢܕܪܸܫ ܒܸܬ ܨܵܗܹܐ.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 ”ܐܝܼܢܵܐ ܟܠܔ ܡ̇ܢ ܕܫܵܬܹܐ ܡ̣ܢ ܡ̈ܝܼܵܐ ܕܐܵܢܵܐ ܝܵܗܒܹܢܹܗ ܠܹܐ ܨܵܗܹܐ ܠܥܵܠܲܡ، ܐܸܠܵܐ ܡ̈ܝܼܵܐ ܕܐܵܢܵܐ ܝܵܗܒܹܢܹܗ ܒܸܬ ܗܵܘܝܼ ܓܵܘܹܗ ܥܲܝܢܵܐ ܕܡ̈ܝܼܵܐ ܕܢܵܒ݂ܥܝܼ ܠܚܲܝܹ̈ܐ ܕܠܥܵܠܲܡ.“
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 ܐܡܝܼܪܵܗ̇ ܐܸܠܹܗ ܗ̇ܝ ܒܲܟ݂ܬܵܐ: ”ܡܵܪܝܼ، ܗܲܒ݂ܠܔ ܠܝܼ ܡ̣ܢ ܐܲܢܹܐ ܡ̈ܝܼܵܐ ܕܠܵܐ ܨܵܗܝܵܢ ܘܠܵܐ ܗܵܘܝܵܢ ܒܹܐܬܵܝܵܐ ܠܲܐܟ݂ܵܐ ܘܒܸܓܪܵܫܵܐ ܡ̈ܝܼܵܐ.“
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܘܼܗ̇ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܙܹܠ݇ܝ ܩܪܝܼ ܠܓܲܒ݂ܪܵܟ݂ܝ ܘܬܵܐܝ ܠܲܐܟ݂ܵܐ.“
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܵܗ̇ ܐܸܠܹܗ: ”ܠܲܝܬ ܠܝܼ ܓܲܒ݂ܪܵܐ.“ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܘܼܗ̇ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܫܪܵܪܵܐ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܵܟ݂ܝ ܟܲܕ ܐܡܝܼܪܵܟ݂ܝ ܕܠܲܝܬ ܠܝܼ ܓܲܒ݂ܪܵܐ.
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 ”ܣܵܒܵܒ ܚܲܡܫܵܐ ܓܲܒ݂ܪ̈ܵܢܹܐ ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܵܟ݂ܝ، ܘܐܵܗܵܐ ܕܐܵܕܝܼܵܐ ܐܝܼܬ ܠܵܟ݂ܝ ܠܹܐ ܝܠܹܗ ܓܲܒ݂ܪܵܟ݂ܝ. ܐܵܗܵܐ ܫܲܪܝܼܪܵܐܝܼܬ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܵܟ݂ܝ.“
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܵܗ̇ ܐܸܠܹܗ ܗ̇ܝ ܒܲܟ݂ܬܵܐ: ”ܡܵܪܝܼ، ܒܸܚܙܵܝܵܐ ܝܘܵܢ ܕܢܒ݂ܝܼܵܐ ܝܘܸܬ.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 ”ܐܲܒ݂ܵܗܵܬܲܢ̈ ܣܓ݂ܝܼܕ ܠܗܘܿܢ ܒܐܵܗܵܐ ܛܘܼܪܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܚܬܘܿܢ ܝܗܘܼܕܵܝܹ̈ܐ ܟܹܐ ܐܵܡܪܝܼܬܘܿܢ ܕܘܼܟܵܐ ܕܘܵܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܕܣܵܓ݂ܕܲܚ ܓܵܘܘܼܗ̇ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܝܼܠܵܗ̇.“
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܘܼܗ̇ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܒܲܟ݂ܬܵܐ، ܗܲܡܸܢܝ ܐܸܠܝܼ، ܣܵܥܲܬ ܒܹܐܬܵܝܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܕܠܵܐ ܒܐܵܗܵܐ ܛܘܼܪܵܐ ܘܐܘܼܦ ܠܵܐ ܒܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܒܸܬ ܣܵܓ݂ܕܝܼܬܘܿܢ ܠܒܵܒܵܐ.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 ”ܐܲܚܬܘܿܢ ܫܵܡܪ̈ܵܝܹܐ ܟܹܐ ܣܵܓ݂ܕܝܼܬܘܿܢ ܠܡܸܢܕܝܼ ܕܠܹܐ ܝܵܕܥܝܼܬܘܿܢ. ܐܲܚܢܲܢ ܝܗܘܼܕܵܝܹ̈ܐ ܟܹܐ ܣܵܓ݂ܕܲܚ ܠܡܸܢܕܝܼ ܕܟܹܐ ܝܵܕܥܲܚ، ܣܵܒܵܒ ܦܘܼܪܩܵܢܵܐ ܡ̣ܢ ܝܗܘܼܕܵܝܹ̈ܐ ܝܠܹܗ.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 ”ܐܝܼܢܵܐ ܒܹܐܬܵܝܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܣܵܥܲܬ ܘܐܵܕܝܼܵܐ ܝܠܵܗ̇، ܐܝܼܡܲܢ ܕܣܵܓ݂ܕܵܢܹ̈ܐ ܫܲܪܝܼܪܹ̈ܐ ܒܸܬ ܣܵܓ݂ܕܝܼ ܠܒܵܒܵܐ ܒܪܘܼܚܵܐ ܘܒܫܪܵܪܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܐܘܼܦ ܒܵܒܵܐ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܣܵܓ݂ܕܵܢܹ̈ܐ ܟܹܐ ܒܵܥܹܐ.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 ”ܐܲܠܵܗܵܐ ܪܘܼܚܵܐ ܝܠܹܗ، ܘܐܵܢܝܼ ܕܣܵܓ݂ܕܝܼ ܠܹܗ ܘܵܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܒܪܘܼܚܵܐ ܘܒܫܪܵܪܵܐ ܣܵܓ݂ܕܝܼ ܠܹܗ.“
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 ܐܡܝܼܪܵܗ̇ ܐܸܠܹܗ ܒܲܟ݂ܬܵܐ: ”ܐܵܢܵܐ ܟܹܐ ܝܵܕܥܵܢ ܕܡܫܝܼܚܵܐ ܒܹܐܬܵܝܵܐ ܝܠܹܗ، ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܐܵܬܹܐ، ܗ̇ܘ ܒܸܬ ܡܲܠܸܦ ܠܲܢ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ.“
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܘܼܗ̇ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܐܵܢܵܐ ܝܘܸܢ، ܕܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܝܘܸܢ ܥܲܡܵܟ݂ܝ.“
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 ܘܒܐܵܗܵܐ ܥܕܵܢܵܐ ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ ܘܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܗܘܿܢ ܕܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܝܗܘܵܐ ܥܲܡ ܒܲܟ݂ܬܵܐ. ܐܝܼܢܵܐ ܐܘܼܦ ܚܲܕ ܡܸܢܵܝܗܝ ܠܵܐ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܡܘܼܕܝܼ ܒܵܥܹܝܬ؟“ ܝܲܢ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܝܘܸܬ ܥܲܡܘܼܗ̇؟“
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 ܘܫܒ݂ܝܼܩ ܠܵܗ̇ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܠܬܵܠܸܡܬܘܼܗ̇ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܵܗ̇ ܠܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܘܐܡܝܼܪܵܗ̇ ܠܐܢܵܫܹ̈ܐ:
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 ”ܬܹܝܡܘܼܢ ܚܙܹܝܡܘܼܢ ܐܢܵܫܵܐ ܕܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܝܼ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܥܒ݂ܝܼܕܬܵܐ ܝܘܵܢ. ܗܵܐ، ܠܹܐ ܝܠܹܗ ܐܵܗܵܐ ܡܫܝܼܚܵܐ؟“
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 ܘܦܠܝܼܛ ܠܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܘܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣܠܹܗ.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܛܠܝܼܒ ܠܗܘܿܢ ܡܸܢܹܗ ܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܪܲܒܝܼܲܢ، ܐܟ݂ܘܿܠܔ.“
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܐܵܢܵܐ ܐܝܼܬ ܠܝܼ ܡܹܐܟ݂ܘܼܠܬܵܐ ܕܐܵܟ݂ܠܹܢ ܕܐܲܚܬܘܿܢ ܠܹܐ ܝܵܕܥܝܼܬܘܿܢ ܠܵܗ̇.“
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܒܹܝܠܵܝܗܝ: ”ܩܵܡܘܿ ܡܘܼܬܝܵܐ ܝܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܐܢܵܫܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܠܹܐܟ݂ܵܠܵܐ؟“
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܡܹܐܟ݂ܘܼܠܬܝܼ ܗ̇ܝ ܝܼܠܵܗ̇ ܕܥܵܒ݂ܕܹܢ ܨܸܒ݂ܝܵܢܵܐ ܕܗ̇ܘ ܕܫܘܼܕܸܪܹܗ ܐܸܠܝܼ ܘܬܲܡܸܡܸܢ ܦܘܼܠܚܵܢܹܗ.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 ”ܠܹܐ ܝܬܘܿܢ ܐܲܚܬܘܿܢ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܕܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܐܲܪܒܥܵܐ ܝܲܪ̈ܚܹܐ ܒܸܬ ܗܵܘܹܐ ܚܸܨܕܵܐ؟ ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܡܲܪܡܘܼܢ ܥܲܝ̈ܢܵܘܟ݂ܘܿܢ ܘܚܙܹܝܡܘܼܢ ܕܚܲܩܠܵܢܹ̈ܐ ܚܘܝܼܪܹܐ ܝܢܵܐ، ܘܚܸܨܕܵܐ ܡܸܛܝܵܐ ܝܠܹܗ.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 ”ܗ̇ܘ ܕܟܹܐ ܚܵܨܹܕ ܟܹܐ ܫܵܩܹܠܔ ܦܘܼܪܥܵܢܵܐ، ܘܟܹܐ ܓ̰ܲܡܸܥ ܛܥܘܼܢܝܵܬܹ̈ܐ ܠܚܲܝܹ̈ܐ ܕܠܥܵܠܲܡ، ܘܗܵܕܟ݂ܵܐ ܕܙܵܪܥܵܢܵܐ ܘܚܵܨܕܵܢܵܐ ܚܵܕܝܼ ܡܥܘܼܕܵܠܹܐ.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 ”ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܟܹܐ ܦܵܝܫܵܐ ܬܘܼܡܸܡܬܵܐ ܗܹܡܸܙܡܵܢ ܕܫܪܵܪܵܐ، ܚܲܕ ܟܹܐ ܙܵܪܹܥ ܘܐܚܹܪܢܵܐ ܟܹܐ ܚܵܨܹܕ.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 ”ܐܵܢܵܐ ܫܘܼܕܸܪܝܼ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܕܚܵܨܕܝܼܬܘܿܢ ܡܸܢܕܝܼ ܕܐܲܚܬܘܿܢ ܠܵܐ ܟܟ̰ܝܼܚ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܝܼܹܗ، ܐܸܠܵܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܟܟ̰ܝܼܚ ܠܗܘܿܢ، ܘܐܲܚܬܘܿܢ ܚܨܝܼܕ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܛܥܘܼܢܝܵܬܹ̈ܐ ܕܥܲܡܠܵܝܗܝ.“
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 ܪܵܒܵܐ ܫܵܡܪ̈ܵܝܹܐ ܡ̣ܢ ܗ̇ܝ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܗܘܼܡܸܢܗܘܿܢ ܒܝܼܹܗ ܒܘܼܬ ܚܲܒܪܵܐ ܕܒܲܟ݂ܬܵܐ ܕܣܗܝܼܕ ܠܵܗ̇ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܝܼ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܥܒ݂ܝܼܕܬܵܐ ܝܘܵܢ.“
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܫܵܡܪ̈ܵܝܹܐ ܠܟܸܣܠܹܗ، ܛܠܝܼܒ ܠܗܘܿܢ ܡܸܢܹܗ ܕܦܵܐܹܫ ܗܘܵܐ ܠܟܸܣܠܵܝܗܝ، ܘܦܝܼܫ ܠܹܗ ܠܟܸܣܠܵܝܗܝ ܬܪܹܝ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 ܘܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܗܘܼܡܸܢܗܘܿܢ ܒܝܼܹܗ ܒܘܼܬ ܚܲܒܪܹܗ.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܠܒܲܟ݂ܬܵܐ: ”ܐܵܕܝܼܵܐ ܠܵܐ ܐܲܚܟ̰ܝܼ ܒܘܼܬ ܚܲܒܪܵܟ݂ܝ ܗܲܡܘܼܢܹܐ ܝܘܲܚ، ܐܝܼܢܵܐ ܒܓܵܢܲܢ ܫܡܝܼܥ ܠܲܢ، ܘܒܝܼܕܵܥܵܐ ܝܘܲܚ ܕܐܵܗܵܐ ܐܢܵܫܵܐ ܫܲܪܝܼܪܵܐܝܼܬ ܡܫܝܼܚܵܐ ܝܠܹܗ، ܦܵܪܘܿܩܵܐ ܕܥܵܠܡܵܐ.“
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܬܪܹܝ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ، ܦܠܝܼܛ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܡ̣ܢ ܬܵܡܵܐ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܠܓܠܝܼܠܵܐ.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 ܣܵܒܵܒ ܝܼܫܘܿܥ ܒܓܵܢܹܗ ܣܗܝܼܕ ܠܹܗ ܕܢܒ݂ܝܼܵܐ ܓܵܘ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܕܓܵܢܹܗ ܠܲܝܬ ܠܹܗ ܐܝܼܩܵܪܵܐ.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 ܐܝܼܡܲܢ ܕܐܬܹܐ ܠܹܗ ܠܓܠܝܼܠܵܐ، ܩܘܼܒܸܠܔ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܓܠܝܼܠܵܝܹ̈ܐ، ܕܚܸܙܝܹܐ ܝܗܘܵܘ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܓܵܘ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܒܥܹܐܕܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܐܘܼܦ ܐܵܢܝܼ ܬܵܡܵܐ ܝܗܘܵܘ ܒܥܹܐܕܵܐ.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 ܐܬܹܐ ܠܹܗ ܡܸܢܕܪܸܫ ܝܼܫܘܿܥ ܠܩܵܛܢܹܐ ܕܓܠܝܼܠܵܐ ܐܲܝܟܵܐ ܕܡܘܼܚܕܸܪܵܐ ܝܗܘܵܐ ܡ̈ܝܼܵܐ ܠܚܲܡܪܵܐ، ܘܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܓܵܘ ܟܦܲܪܢܵܚܘܿܡ ܚܲܕ ܫܲܠܝܼܛܵܐ ܕܒܪܘܿܢܹܗ ܡܪܝܼܥܵܐ ܝܗܘܵܐ.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܡܝܼܥ ܠܹܗ ܐܵܗܵܐ ܐܢܵܫܵܐ ܕܝܼܫܘܿܥ ܐܬܝܼܵܐ ܝܗܘܵܐ ܠܓܠܝܼܠܵܐ ܡ̣ܢ ܝܼܗܘܼܕ، ܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܠܟܸܣܠܹܗ ܘܦܘܼܪܦܸܠܔ ܠܹܗ ܒܝܼܹܗ ܕܨܵܠܹܐ ܘܒܲܣܸܡ ܠܒܪܘܿܢܹܗ ܣܵܒܵܒ ܩܘܼܪܒܵܐ ܕܡܵܘܬܵܐ ܝܗܘܵܐ.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܐܸܢ ܠܵܐ ܚܵܙܹܝܬܘܿܢ ܢܝܼܫܲܢܩܹ̈ܐ ܘܕܘܼܡܵܪܹ̈ܐ ܠܹܐ ܗܲܡܸܢܝܼܬܘܿܢ.“
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܫܲܠܝܼܛܵܐ: ”ܡܵܪܝܼ، ܨܠܝܼ ܡ̣ܢ ܩܲܕܡ ܕܡܵܐܹܬ ܒܪܘܿܢܝܼ.“
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܙܹܠܔ݇، ܒܪܘܿܢܘܼܟ݂ ܒܸܬ ܚܵܝܹܐ.“ ܘܗܘܼܡܸܢܹܗ ܗ̇ܘ ܐܢܵܫܵܐ ܒܗܹܡܸܙܡܵܢ ܕܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ، ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 ܘܟܲܕ ܗ̇ܘ ܗܸܫ ܒܸܨܠܵܝܵܐ، ܬܦܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܒܝܼܹܗ ܪܹ̈ܓܵܘܵܬܘܼܗܝ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ”ܒܪܘܿܢܘܼܟ݂ ܚܵܝܵܐ ܝܠܹܗ.“
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡܸܢܵܝܗܝ ܒܐܲܝܢܝܼ ܣܵܥܲܬ ܒܣܝܼܡ ܠܹܗ، ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ”ܐܬܸܡܵܠܝ ܒܣܵܥܲܬ ܕܚܕܵܐ ܫܒ݂ܝܼܩ ܠܵܗ̇ ܐܸܠܹܗ ܚܲܡܚܲܡܬܵܐ.“
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 ܘܝܕܝܼܥ ܠܹܗ ܒܵܒܘܼܗܝ ܕܒܐܵܗܵܐ ܣܵܥܲܬ ܝܗܘܵܐ ܕܝܼܫܘܿܥ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܒܪܘܿܢܘܼܟ݂ ܒܸܬ ܚܵܝܹܐ.“ ܘܗܘܼܡܸܢܹܗ ܗ̇ܘ ܘܟܠܹܗ ܒܲܝܬܹܗ.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 ܐܵܗܵܐ ܝܗܘܵܐ ܢܝܼܫܲܢܩܵܐ ܬܪܲܝܵܢܵܐ ܕܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܐܝܼܡܲܢ ܕܐܬܹܐ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܝܼܗܘܼܕ ܠܓܠܝܼܠܵܐ.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.