Hebreus 7
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs NTLH
1 ܐܵܗܵܐ ܡܲܠܟܝܼܙܕܸܩ ܝܼܗܘܵܐ ܡܲܠܟܵܐ ܕܫܵܠܝܼܡ ܘܟܵܗܢܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܥܸܠܵܝܵܐ. ܗ̇ܘ ܬܦܝܼܩ ܠܹܗ ܒܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܟܲܕ ܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܒܸܕܝܵܪܵܐ ܡ̣ܢ ܓ݂ܠܵܒܬܵܐ ܕܡܲܠܟܹ̈ܐ ܘܡܲܠܟܝܼܙܕܸܩ ܒܘܼܪܸܟ݂ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ،
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 ܘܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܡܲܥܣܵܪܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ. ܩܲܕܡܵܝܬܵܐ، ܫܸܡܹܗ ܦܝܵܫܵܐ ܝܠܹܗ ܬܘܼܪܓܸܡܵܐ ”ܡܲܠܟܵܐ ܕܙܲܕܝܼܩܘܼܬܵܐ،“ ܘܕܬܪܹܝ، ”ܡܲܠܟܵܐ ܕܫܵܠܝܼܡ،“ ܕܦܝܵܫܵܐ ܝܠܹܗ ܬܘܼܪܓܸܡܵܐ: ”ܡܲܠܟܵܐ ܕܫܠܵܡܵܐ.“
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 ܕܠܵܐ ܒܵܒܵܐ ܘܕܠܵܐ ܝܸܡܵܐ، ܕܠܵܐ ܫܲܪܒܬܵܐ، ܕܠܵܐ ܫܘܼܪܵܝܵܐ ܕܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ ܘܕܠܵܐ ܚܘܼܬܵܡܵܐ ܕܚܲܝܹ̈ܐ؛ ܒܕܡܘܼܬܵܐ ܕܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ، ܟܵܗܢܵܐ ܝܠܹܗ ܠܥܵܠܲܡ.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 ܚܙܹܝܡܘܼܢ ܟܡܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܝܗܘܵܐ ܐܵܗܵܐ ܐܢܵܫܵܐ ܕܐܸܠܹܗ ܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܒܵܒܵܐ ܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܡܲܥܣܵܪܹ̈ܐ ܕܣܠܵܒܬܵܐ.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 ܢܵܡܘܿܣܵܐ ܒܸܦܩܵܕܵܐ ܝܠܹܗ ܕܐܵܢܝܼ ܡ̣ܢ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ ܕܠܹܘܝܼ ܕܩܲܒܠܝܼ ܟܵܗܢܘܼܬܵܐ، ܫܵܩܠܝܼ ܡܲܥܣܵܪܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܛܵܝܸܦܵܐ، ܝܲܥܢܹܐ ܡ̣ܢ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܵܝ̈ܗܝ، ܟܲܕ ܐܘܼܦ ܐܵܢܝܼ ܡ̣ܢ ܚܲܨܵܐ ܕܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܦܠܝܼܛܹܐ ܝܢܵܐ.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܗܵܐ ܕܠܹܐ ܝܠܹܗ ܡ̣ܢ ܫܲܪ̈ܒܵܬܹܐ ܕܠܹܘܝܼ، ܫܩܝܼܠܔ ܠܹܗ ܡܲܥܣܵܪܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ، ܘܒܘܼܪܸܟ݂ ܠܹܗ ܠܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܩܵܘܠܹ̈ܐ.
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 ܕܠܵܐ ܫܸܟ، ܗ̇ܘ ܒܘܼܫ ܒܵܨܘܿܪܵܐ ܦܝܼܫܵܐ ܝܠܹܗ ܡܒܘܼܪܟ݂ܵܐ ܒܗ̇ܘ ܒܘܼܫ ܓܘܼܪܵܐ.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 ܡ̣ܢ ܚܲܕ ܓܹܒܵܐ، ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡܵܝܘܿܬܹ̈ܐ ܟܹܐ ܫܵܩܠܝܼ ܡܲܥܣܵܪܹ̈ܐ؛ ܡ̣ܢ ܗ̇ܘ ܓܹܒܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܗ̇ܘ ܕܦܝܼܫ ܠܵܗ̇ ܝܘܼܗܒܹܠܬܵܐ ܣܵܗܕܘܼܬܵܐ ܥܲܠܘܼܗܝ ܕܚܵܝܵܐ ܝܠܹܗ.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 ܘܐܘܼܦ ܡܵܨܲܚ ܐܵܡܪܲܚ، ܕܐܘܼܦ ܠܹܘܝܼ، ܗ̇ܘ ܕܟܹܐ ܫܵܩܹܠܔ ܗܘܵܐ ܡܲܥܣܵܪܹ̈ܐ، ܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܡܲܥܣܵܪܹ̈ܐ ܒܝܲܕ ܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ،
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 ܣܵܒܵܒ ܐܝܼܡܲܢ ܕܡܲܠܟܝܼܙܕܸܩ ܬܦܝܼܩ ܠܹܗ ܒܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ، ܠܹܘܝܼ ܗܸܫ ܓܵܘ ܚܲܨܵܐ ܕܒܵܒܘܼܗܝ ܝܗܘܵܐ.
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 ܐܸܢ ܟܵܡܝܼܠܘܼܬܵܐ ܗܵܘܝܵܐ ܗܘܵܐ ܒܝܲܕ ܟܵܗܢܘܼܬܵܐ ܕܠܹܘܵܝܹ̈ܐ (ܣܵܒܵܒ ܒܝܼܘܼܗ̇ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܝܘܼܗܒ݂ܵܐ ܢܵܡܘܿܣܵܐ ܠܛܵܝܸܦܵܐ)، ܡܘܼܕܝܼ ܣܢܝܼܩܘܼܬܵܐ ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܟܵܗܢܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܒܣܸܕܪܵܐ ܕܡܲܠܟܝܼܙܕܸܩ، ܘܠܵܐ ܒܣܸܕܪܵܐ ܕܐܲܗܪܘܿܢ؟
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 ܣܵܒܵܒ ܐܲܝܟܵܐ ܕܐܝܼܬ ܫܘܼܚܠܵܦܵܐ ܒܟܵܗܢܘܼܬܵܐ، ܐܵܢܲܢܩܵܝܬܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܕܗܵܘܹܐ ܐܘܼܦ ܫܘܼܚܠܵܦܵܐ ܒܢܵܡܘܿܣܵܐ.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 ܗ̇ܘ ܕܒܘܼܬ ܕܝܼܹܗ ܦܝܼܫܹܐ ܝܢܵܐ ܐܡܝܼܪܹܐ ܐܲܢܹܐ ܡ̣ܢ ܚܲܕ ܫܲܒ݂ܛܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܝܠܹܗ، ܘܐܘܼܦ ܚܲܕ ܡ̣ܢ ܗ̇ܘ ܫܲܒ݂ܛܵܐ ܠܹܐ ܝܠܹܗ ܥܒ݂ܝܼܕܵܐ ܚܸܠܡܲܬ ܥܲܠܔ ܡܲܕܒܚܵܐ.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 ܒܲܗܪܵܢܬܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܕܡܵܪܲܢ ܐܬܹܐ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܫܲܒ݂ܛܵܐ ܕܝܼܗܘܼܕܵܐ، ܗ̇ܘ ܕܡܘܼܫܹܐ ܠܵܐ ܐܡܝܼܪܹܗ ܡܸܢܕܝܼ ܥܲܠܘܼܗܝ ܒܘܼܬ ܟܵܗ̈ܢܹܐ.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 ܘܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܒܲܗܪܵܢܬܵܐ ܝܠܵܗ̇، ܐܸܢ ܒܕܡܘܼܬܵܐ ܕܡܲܠܟܝܼܙܕܸܩ ܩܵܐܹܡ ܟܵܗܢܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ،
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 ܗ̇ܘ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ ܟܵܗܢܵܐ ܠܵܐ ܒܢܵܡܘܿܣܵܐ ܕܦܘܼܩܕܵܢܹ̈ܐ ܕܒܢܲܝ̈ܢܵܫܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܒܚܲܝܠܵܐ ܕܚܲܝܹ̈ܐ ܠܵܐ ܡܸܬܒܲܛܠܵܢܹ̈ܐ.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 ܣܵܒܵܒ ܦܝܼܫ ܠܵܗ̇ ܝܘܼܗܒܹܠܬܵܐ ܣܵܗܕܘܼܬܵܐ ܥܲܠܘܼܗܝ:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܒܛܝܼܠܔ ܠܹܗ ܣܵܒܵܒ ܙܲܒܘܼܢ ܝܼܗܘܵܐ ܘܕܠܵܐ ܝܘܼܬܪܵܢܵܐ،
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 (ܣܵܒܵܒ ܢܵܡܘܿܣܵܐ ܠܵܐ ܡܘܼܟܡܸܠܔ ܠܹܗ ܗܸܟ̃ ܡܸܢܕܝܼ)، ܐܸܠܵܐ ܒܪܹܐ ܠܹܗ ܚܕܵܐ ܗܹܒ݂ܝܼ ܒܘܼܫ ܨܦܵܝܝܼ ܕܒܝܼܘܼܗ̇ ܩܲܪܒܸܢܲܚ ܠܐܲܠܵܗܵܐ.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 ܘܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܕܠܵܐ ܡܵܘܡܝܼܬܵܐ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܝܘܼܗܒ݂ܵܐ. ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܗܘܹܐ ܠܗܘܿܢ ܟܵܗ̈ܢܹܐ ܕܠܵܐ ܡܵܘܡܝܼܬܵܐ،
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܗܘܹܐ ܠܹܗ ܟܵܗܢܵܐ ܒܡܵܘܡܝܼܬܵܐ ܒܝܲܕ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ:
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܡܵܘܡܝܼܬܵܐ، ܝܼܫܘܿܥ ܗܘܹܐ ܠܹܗ ܥܲܪܵܒ݂ܵܐ ܕܘܲܥܕܵܐ ܒܘܼܫ ܨܦܵܝܝܼ.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 ܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܪܵܒܵܐ ܟܵܗ̈ܢܹܐ، ܣܵܒܵܒ ܡܵܘܬܵܐ ܠܵܐ ܫܒ݂ܝܼܩ ܠܹܗ ܕܥܲܪܩܸܠܝܼ ܒܟܵܗܢܘܼܬܵܝܗܝ.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 ܐܝܼܢܵܐ ܣܵܒܵܒ ܝܼܫܘܿܥ ܚܵܝܵܐ ܝܠܹܗ ܠܥܵܠܲܡ، ܗܸܟ̃ ܠܹܐ ܫܲܚܠܸܦܵܐ ܟܵܗܢܘܼܬܹܗ.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܟܹܐ ܡܵܨܹܐ ܦܲܪܸܩ ܟܠܵܢܵܐܝܼܬ ܠܐܵܢܝܼ ܕܐܵܬܝܼ ܠܟܸܣ ܐܲܠܵܗܵܐ ܒܝܼܹܗ، ܣܵܒܵܒ ܒܟܠܔ ܙܲܒ݂ܢܵܐ ܚܵܝܵܐ ܝܠܹܗ ܕܦܲܪܦܸܠܔ ܡ̣ܢ ܓܹܒܵܝܗܝ.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܚܫܝܼܚܵܐ ܝܠܹܗ ܐܸܠܲܢ، ܕܝܼܠܹܗ ܡܩܘܼܕܫܵܐ، ܕܠܵܐ ܡܘܼܡܵܐ، ܕܸܟ݂ܝܵܐ، ܦܪܝܼܫܵܐ ܡ̣ܢ ܚܲܛܵܝܹ̈ܐ، ܘܡܘܼܪܡܵܐ ܥܸܠܸܠܔ ܡ̣ܢ ܫܡܲܝܹ̈ܐ،
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 ܕܠܹܐ ܝܠܹܗ ܣܢܝܼܩܵܐ ܕܡܲܩܪܸܒ݂ ܕܸܒ݂ܚܹ̈ܐ ܝܵܘܡܵܐܝܼܬ ܐܲܝܟ݂ ܐܵܢܝܼ ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ، ܩܲܕܡܵܝܬܵܐ ܒܘܼܬ ܚܛܝܼܵܬܹ̈ܐ ܕܓܵܢܹܗ، ܗ̇ܝܓܵܗ ܒܘܼܬ ܚܛܝܼܵܬܹ̈ܐ ܕܛܵܝܸܦܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܚܕܵܐ ܓܵܗܵܐ ܐܲܚܟ̰ܝܼ ܡܘܼܩܪܸܒ݂ ܠܹܗ ܕܸܒ݂ܚܵܐ ܒܘܼܬ ܚܛܝܼܵܬܵܝ̈ܗܝ ܐܝܼܡܲܢ ܕܡܘܼܩܪܸܒ݂ܵܐ ܠܹܗ ܓܵܢܹܗ.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 ܢܵܡܘܿܣܵܐ ܟܹܐ ܡܲܬܸܒ݂ ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܡ̣ܢ ܒܢܲܝ̈ܢܵܫܵܐ ܙܲܒܘܼܢ، ܐܝܼܢܵܐ ܗܹܡܸܙܡܵܢ ܕܡܵܘܡܝܼܬܵܐ، ܕܐܬܹܐ ܠܵܗ̇ ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܢܵܡܘܿܣܵܐ، ܣܝܼܡ ܠܵܗ̇ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܦܝܼܫܵܐ ܝܗܘܵܐ ܥܒ݂ܝܼܕܵܐ ܓܡܝܼܪܵܐ ܠܥܵܠܲܡ.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.