Hebreus 3
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs NTLH
1 ܗܵܕܟ݂ܵܐ، ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܹ̈ܐ ܩܲܕܝܼܫܹ̈ܐ، ܫܲܪ̈ܝܼܟܹܐ ܒܟ̰ܝܵܕܬܵܐ ܫܡܲܝܵܢܵܝܬܵܐ، ܡܲܬܒ݂ܘܼܢ ܪܸܥܝܵܢܵܘܟ݂ܘܿܢ ܥܲܠܔ ܝܼܫܘܿܥ، ܫܠܝܼܚܵܐ ܘܟܵܗܢܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܕܟܹܐ ܡܵܘܕܲܚ ܒܝܼܹܗ،
1 Meus irmãos na fé, vocês que também foram chamados por Deus, olhem para Jesus, que Deus enviou para ser o Grande Sacerdote da fé que professamos.
2 ܗ̇ܘ ܕܝܼܗܘܵܐ ܡܗܘܼܡܢܵܐ ܠܡ̇ܢ ܕܡܘܼܬܸܒ݂ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ، ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܕܐܘܼܦ ܡܘܼܫܹܐ ܡܗܘܼܡܢܵܐ ܝܗܘܵܐ ܒܟܠܹܗ ܒܲܝܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ.
2 Pois ele foi fiel a Deus, que o escolheu para esse serviço, assim como Moisés foi fiel no seu trabalho em toda a casa de Deus .
3 ܣܵܒܵܒ ܗ̇ܘ ܚܫܝܼܚܵܐ ܝܗܘܵܐ ܠܐܝܼܩܵܪܵܐ ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܡ̣ܢ ܡܘܼܫܹܐ، ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܕܚܲܕ ܒܵܢܝܵܢܵܐ ܕܒܲܝܬܵܐ ܚܫܝܼܚܵܐ ܝܠܹܗ ܠܐܝܼܩܵܪܵܐ ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܡ̣ܢ ܒܸܢܝܵܢܵܐ.
3 Assim como a pessoa que constrói uma casa é mais importante do que a casa, assim, também, Jesus é mais importante do que Moisés.
4 ܣܵܒܵܒ ܟܠܔ ܒܲܝܬܵܐ ܟܹܐ ܦܵܐܹܫ ܒܸܢܝܵܐ ܒܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܒܵܢܝܵܢܵܐ ܕܟܠܵܝܗܝ ܐܲܠܵܗܵܐ ܝܠܹܗ.
4 Uma casa tem de ser construída por alguém, mas Deus é o construtor de tudo o que existe.
5 ܡܘܼܫܹܐ ܪܹܓܵܐ ܡܗܘܼܡܢܵܐ ܝܗܘܵܐ ܒܟܠܹܗ ܒܲܝܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ، ܠܣܵܗܕܘܼܬܵܐ ܕܡܸܢܕܝܼܵܢܹ̈ܐ ܕܦܵܝܫܝܼ ܗܘܵܘ ܗܘܼܡܙܸܡܹܐ ܒܕܲܥܬܝܼܕ.
5 E Moisés foi um servo fiel no seu trabalho na casa de Deus e falou das coisas que Deus ia dizer no futuro.
6 ܐܝܼܢܵܐ ܡܫܝܼܚܵܐ ܡܗܘܼܡܢܵܐ ܝܠܹܗ ܐܲܝܟ݂ ܒܪܘܿܢܵܐ ܥܲܠܔ ܒܲܝܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ، ܘܒܲܝܬܹܗ ܐܲܚܢܲܢ ܝܼܘܲܚ، ܐܸܢ ܕܵܒ݂ܩܲܚ ܩܸܘܝܵܐ ܒܓ̰ܘܼܪܐܲܬ ܘܒܗܹܒ݂ܝܼ ܕܒܝܼܵܝܗܝ ܟܹܐ ܥܵܒ݂ܕܲܚ ܫܘܼܒ݂ܗܵܪܵܐ.
6 Mas Cristo é fiel como Filho, que dirige a casa de Deus. E nós seremos a sua casa se conservarmos a nossa coragem e a nossa confiança naquilo que esperamos.
7 ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܠܹܗ ܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ:
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus,
8 ܠܵܐ ܡܲܩܫܹܝܬܘܿܢ ܠܸܒܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܲܝܟ݂ ܕܥܒ݂ܝܼܕ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܡܵܪܘܿܕܘܼܬܵܐ ܓܵܘ ܒܲܪܝܼܵܐ ܒܥܕܵܢܵܐ ܕܓ̰ܘܼܪܵܒܵܐ،
8 não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele, no dia em que eles o puseram à prova no deserto.
9 ܐܝܼܡܲܢ ܕܐܲܒ݂ܵܗܵܬܵܘ̈ܟ݂ܘܿܢ ܓ̰ܘܼܪܸܒ ܠܗܘܿܢ ܘܨܘܼܚܨܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܝܼ ܘܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܦܘܼܠܚܵܢܝܼ̈ ܐܲܪܒܥܝܼ ܫܸܢܹ̈ܐ.
9 Ali os antepassados de vocês me desafiaram e me puseram à prova, embora eles tivessem visto o que eu fiz durante quarenta anos.
10 ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܟܪܝܼܒ ܠܝܼ ܡ̣ܢ ܗ̇ܝ ܫܲܪܒܬܵܐ ܘܐܡܝܼܪܝܼ: ”ܒܟܠܔ ܙܲܒ݂ܢܵܐ ܟܹܐ ܚܵܠܛܝܼ ܒܠܸܒܵܝܗܝ، ܘܠܹܐ ܝܵܕܥܝܼ ܐܘܼܪ̈ܚܵܬܝܼ.“
10 Por isso fiquei irritado com aquela gente e disse: ‘Eles são gente de coração perverso e não querem obedecer aos meus mandamentos.’
11 ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܝܡܹܐ ܠܝܼ ܓܵܘ ܟܲܪܒܝܼ: ”ܠܹܐ ܥܵܒ݂ܪܝܼ ܠܢܝܵܚܬܝܼ.“
11 Eu fiquei irado e fiz este juramento: ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ”
12 ܗܘܹܝܡܘܼܢ ܗܸܫܝܲܪ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܹ̈ܐ، ܠܵܐ ܗܵܘܝܵܐ ܕܗܵܘܹܐ ܒܗܸܟ̃ ܚܲܕ ܡܸܢܵܘܟ݂ܘܿܢ ܠܸܒܵܐ ܒܝܼܫܵܐ ܘܠܵܐ ܗܲܡܸܢܵܢܵܐ، ܕܪܵܚܩܹܢ ܡ̣ܢ ܐܲܠܵܗܵܐ ܚܵܝܵܐ.
12 Meus irmãos, cuidado para que nenhum de vocês tenha um coração tão mau e descrente, que o leve a se afastar do Deus vivo.
13 ܐܝܼܢܵܐ ܗܲܒ݂ܠܘܼܢ ܠܸܒܵܐ ܚܲܕ ܠܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ ܝܵܘܡܵܐܝܼܬ، ܟܡܵܐ ܕܐܝܼܬ ܠܲܢ ܥܕܵܢܵܐ، ܕܗܸܟ̃ ܚܲܕ ܡܸܢܵܘܟ݂ܘܿܢ ܠܵܐ ܦܵܐܹܫ ܡܘܼܩܫܝܼܵܐ ܒܥܲܠܕܲܝܬܵܐ ܕܚܛܝܼܬܵܐ.
13 Pelo contrário, enquanto esse “hoje” de que falam as Escrituras Sagradas se aplicar a nós, animem uns aos outros, a fim de que nenhum de vocês se deixe enganar pelo pecado, nem endureça o seu coração.
14 ܣܵܒܵܒ ܗܘܹܐ ܠܲܢ ܫܲܪ̈ܝܼܟܹܐ ܒܡܫܝܼܚܵܐ ܐܸܢ ܟܵܠܲܚ ܡܩܵܘܝܵܢܹܐ ܒܚܵܬܸܪܓ̰ܲܡܥܘܼܬܲܢ ܩܲܕܡܬܵܐ ܗܲܠܔ ܚܲܪܬܵܐ.
14 Pois seremos companheiros de Cristo se continuarmos firmes até o fim na confiança que temos tido desde o princípio.
15 ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܕܝܼܠܹܗ ܐܡܝܼܪܵܐ:
15 É isso o que as Escrituras Sagradas dizem: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele.”
16 ܡܵܢܝܼ ܝܗܘܵܘ ܐܵܢܝܼ ܕܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܘܥܒ݂ܝܼܕ ܠܗܘܿܢ ܡܵܪܘܿܕܘܼܬܵܐ؟ ܠܹܐ ܝܗܘܵܘ ܟܠܵܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܕܡܘܼܫܹܐ ܦܘܼܠܛܵܝ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܡܸܨܪܹܝܢ؟
16 Quem foi que ouviu a voz de Deus e se revoltou contra ele? Foram todos os que Moisés tirou do Egito.
17 ܘܡ̣ܢ ܡܵܢܝܼ ܟܪܝܼܒ ܠܹܗ ܩܵܐ ܐܲܪܒܥܝܼ ܫܸܢܹ̈ܐ؟ ܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܡ̣ܢ ܐܵܢܝܼ ܕܚܛܹܐ ܠܗܘܿܢ، ܘܫܠܲܕܵܝ̈ܗܝ ܢܦܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܓܵܘ ܒܲܪܝܼܵܐ؟
17 Com quem foi que Deus se irritou durante quarenta anos? Foi com os que pecaram e caíram mortos no deserto.
18 ܘܒܘܼܬ ܡܵܢܝܼ ܝܡܹܐ ܠܹܗ ܕܠܹܐ ܥܵܒ݂ܪܝܼ ܗܘܵܘ ܠܢܝܵܚܬܹܗ ܫܒ݂ܘܿܩ ܒܘܼܬ ܐܵܢܝܼ ܕܠܵܐ ܡܘܼܨܝܸܬ ܠܗܘܿܢ؟
18 E de quem é que Deus estava falando quando fez este juramento: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso”? Ele estava falando das pessoas que se revoltaram.
19 ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܒܸܚܙܵܝܵܐ ܝܘܲܚ، ܠܵܐ ܡܨܹܐ ܠܗܘܿܢ ܥܵܒ݂ܪܝܼ ܒܘܼܬ ܠܲܝܬܵܝܘܼܬܵܐ ܕܗܲܝܡܵܢܘܼܬܵܐ.
19 Portanto, vemos que elas não puderam entrar na Terra Prometida porque não tiveram fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.