Atos 7
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs ARA
1 ܗ̇ܝܓܵܗ ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡܸܢܹܗ ܓܘܼܪܵܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ: ”ܫܲܪܝܼܪܹ̈ܐ ܝܢܵܐ ܐܲܢܹܐ ܕܒܹܐܡܵܪܵܝ ܝܢܵܐ ܥܲܠܘܼܟ݂؟“
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܣܛܲܦܵܢܘܿܣ: ”ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܹ̈ܐ ܘܒܵܒܵܘܵܬܹ̈ܐ، ܫܡܹܥܡܘܼܢ ܐܸܠܝܼ. ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܫܘܼܒ݂ܚܵܐ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܚܸܙܝܵܐ ܠܒܵܒܲܢ ܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܟܲܕ ܗ̇ܘ ܓܵܘ ܒܹܝܬ ܢܲܗܪ̈ܝܼܢ، ܡ̣ܢ ܩܲܕܡ ܕܥܵܡܹܪ ܗܘܵܐ ܒܚܵܪܵܢ،
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 ”ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ’ܫܒ݂ܘܿܩ ܠܐܲܬܪܘܼܟ݂ ܘܠܚܸܙܡܵܢܘܼ̈ܟ݂، ܘܙܹܠܔ݇ ܠܐܲܬܪܵܐ ܕܐܵܢܵܐ ܡܲܚܙܸܢܘܼܟ݂.‘
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 ”ܘܦܠܝܼܛ ܠܹܗ ܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܡ̣ܢ ܐܲܪܥܵܐ ܕܟܲܠܕܵܝܹ̈ܐ، ܘܐܬܹܐ ܠܹܗ ܘܥܡܝܼܪܹܗ ܒܚܵܪܵܢ. ܘܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܡܝܼܬ ܠܹܗ ܒܵܒܘܼܗܝ ܬܵܡܵܐ، ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܐܵܗܵܐ ܐܲܪܥܵܐ ܕܐܲܚܬܘܿܢ ܐܸܕܝܘܿܡ ܒܸܥܡܵܪܵܐ ܝܬܘܿܢ ܓܵܘܘܼܗ̇،
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 ”ܘܠܵܐ ܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܵܪܬܘܼܬܵܐ ܓܵܘܘܼܗ̇، ܐܘܼܦ ܠܵܐ ܫܵܘܦܵܐ ܕܐܲܩܠܵܐ. ܐܝܼܢܵܐ ܩܘܼܘܸܠܔ ܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܒܸܬ ܝܵܗܒܹܠܔ ܗܘܵܐ ܠܵܗ̇ ܝܵܪܬܘܼܬܵܐ ܐܸܠܹܗ ܘܠܙܲܪܥܹܗ ܕܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܡܸܢܹܗ، ܟܲܕ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܠܲܝܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܒܪܘܿܢܵܐ.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 ”ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܥܲܡܹܗ ܒܹܐܡܵܪܵܐ، ܕܒܸܬ ܗܵܘܹܐ ܙܲܪܥܹܗ ܬܵܘܬܵܒ݂ܵܐ ܒܐܲܪܥܵܐ ܢܘܼܟ݂ܪܵܝܬܵܐ، ܘܒܸܬ ܦܵܐܹܫ ܥܲܒ݂ܕܵܐ، ܘܒܸܬ ܦܵܐܹܫ ܡܘܼܠܝܸܨܵܐ ܩܵܐ ܐܲܪܒܲܥܡܵܐܐ ܫܸܢܹ̈ܐ.
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 ”’ܐܝܼܢܵܐ ܒܸܬ ܕܵܝܢܹܢ ܠܐܘܼܡܬܵܐ ܕܥܵܒܹܕ ܐܸܠܘܼܗ̇ ܥܲܒ݂ܕܘܼܬܵܐ،‘ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ. ’ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܐܵܗܵܐ، ܒܸܬ ܦܵܠܹܛ ܘܒܸܬ ܣܵܓܹܕ ܐܸܠܝܼ ܒܐܵܗܵܐ ܕܘܼܟܵܐ.‘
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 ”ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܠܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܘܲܥܕܵܐ ܕܓܙܘܼܪܬܵܐ. ܘܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܡܘܼܠܸܕ ܠܹܗ ܠܐܝܼܣܚܵܩ، ܘܓܙܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܬܡܵܢܝܵܐ، ܘܐܝܼܣܚܵܩ ܡܘܼܠܸܕ ܠܹܗ ܠܝܲܥܩܘܿܒ݂، ܘܝܲܥܩܘܿܒ݂ ܡܘܼܠܸܕ ܠܹܗ ܠܬܪܸܥܣܲܪ ܐܲܒ݂ܵܗܵܬܹ̈ܐ.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 ”ܘܐܲܢܹܐ ܐܲܒ݂ܵܗܵܬܹ̈ܐ ܒܘܼܚܸܠܔ ܠܗܘܿܢ ܒܝܵܘܣܸܦ، ܘܙܘܼܒܸܢܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܠܥܲܒ݂ܕܘܼܬܵܐ ܓܵܘ ܡܸܨܪܹܝܢ، ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܥܲܡܹܗ ܝܗܘܵܐ،
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 ”ܘܦܘܼܨܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܡ̣ܢ ܟܠܵܝܗܝ ܐܘܼܠܨܵܢܘܼ̈ܗܝ، ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܛܲܝܒܘܼܬܵܐ ܘܚܸܟ݂ܡܬܵܐ ܒܥܲܝ̈ܢܹܐ ܕܦܸܪܥܘܿܢ ܡܲܠܟܵܐ ܕܡܸܨܪܹܝܢ، ܘܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܡܕܲܒܪܵܢܵܐ ܥܲܠܔ ܟܠܵܗ̇ ܡܸܨܪܹܝܢ ܘܥܲܠܔ ܟܠܹܗ ܒܲܝܬܹܗ،
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 ”ܗܘܹܐ ܠܹܗ ܟܸܦܢܵܐ ܘܐܘܼܠܨܵܢܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܒܟܠܵܗ̇ ܐܲܪܥܵܐ ܕܡܸܨܪܹܝܢ ܘܒܟܢܲܥܢ، ܘܐܲܒ݂ܵܗܵܬܲܢ̈ ܠܵܐ ܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܗܘܿܢ ܡܹܐܟ݂ܘܼܠܬܵܐ.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 ”ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܡܝܼܥ ܠܹܗ ܝܲܥܩܘܿܒ݂ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܕܲܚܠܵܐ ܓܵܘ ܡܸܨܪܹܝܢ، ܫܘܼܕܪܵܝ ܠܹܗ ܐܲܒ݂ܵܗܵܬܲܢ̈ ܠܬܵܡܵܐ ܓܵܗܵܐ ܩܲܕܡܵܝܬܵܐ،
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 ”ܓܵܗܵܐ ܕܬܲܪܬܹܝ، ܡܘܼܕܸܥܵܐ ܠܹܗ ܝܵܘܣܸܦ ܓܵܢܹܗ ܠܐܲܚܘܿܢܘܵܬܘܼ̈ܗܝ. ܐܘܼܦ ܒܲܝܬܵܐ ܕܝܵܘܣܸܦ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܝܕܝܼܥܵܐ ܠܦܸܪܥܘܿܢ.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 ”ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܐܵܗܵܐ، ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܝܵܘܣܸܦ ܘܡܘܼܝܬܹܐ ܠܹܗ ܠܒܵܒܘܼܗܝ ܝܲܥܩܘܿܒ݂ ܘܠܟܠܵܝܗܝ ܚܸܙܡܵܢܘܼ̈ܗܝ، ܫܲܒ݂ܥܝܼ ܘܚܲܡܫܵܐ ܓܵܢܵܬܹ̈ܐ.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 ”ܘܨܠܹܐ ܠܹܗ ܝܲܥܩܘܿܒ݂ ܠܡܸܨܪܹܝܢ ܘܡܝܼܬ ܠܹܗ ܬܵܡܵܐ، ܗ̇ܘ ܘܐܘܼܦ ܐܲܒ݂ܵܗܵܬܲܢ̈.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 ”ܘܦܲܓ݂ܪ̈ܵܝܗܝ ܦܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܫܘܼܢܝܹܐ ܠܫܟܹܝܡ، ܡܘܼܬܒܹܐ ܓܵܘ ܩܲܒ݂ܪܵܐ ܕܙܒ݂ܝܼܢܹܗ ܝܗܘܵܐ ܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܒܙܘܼܙܹ̈ܐ ܕܣܹܐܡܵܐ ܡ̣ܢ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ ܕܚܡܘܿܪ ܒܫܟܹܝܡ.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 ”ܘܟܲܕ ܩܘܼܪܒܸܢܵܗ̇ ܥܕܵܢܵܐ ܕܬܲܡܸܡ ܗܘܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܩܵܘܠܹܗ ܕܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܥܲܡ ܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ، ܙܝܼܕ ܠܹܗ ܥܲܡܵܐ ܕܝܼܲܢ ܪܵܒܵܐ ܓܵܘ ܡܸܨܪܹܝܢ،
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 ”ܗܲܠܔ ܕܩܝܼܡ ܠܹܗ ܚܲܕ ܡܲܠܟܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܥܲܠܔ ܡܸܨܪܹܝܢ، ܐܲܝܢܝܼ ܕܠܵܐ ܝܕܝܼܥ ܠܹܗ ܠܝܵܘܣܸܦ.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 ”ܐܵܗܵܐ ܡܲܠܟܵܐ ܥܘܼܠܕܹܐ ܠܹܗ ܠܥܲܡܲܢ، ܘܡܘܼܠܝܸܨ ܠܹܗ ܠܐܲܒ݂ܵܗܵܬܲܢ̈، ܘܦܩܝܼܕ ܠܹܗ ܕܪܲܦܝܼ ܗܘܵܘ ܠܝܲܠܘܼܕܵܝ̈ܗܝ ܕܡܵܝܬܝܼ ܗܘܵܘ.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 ”ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܝܠܝܼܕܵܐ ܡܘܼܫܹܐ، ܘܫܲܦܝܼܪܵܐ ܝܗܘܵܐ ܩܲܕܡ ܐܲܠܵܗܵܐ، ܘܩܵܐ ܡܸܬܚܵܐ ܕܬܠܵܬܵܐ ܝܲܪ̈ܚܹܐ ܓܘܼܪܘܸܣ ܠܹܗ ܓܵܘ ܒܲܝܬܵܐ ܕܒܵܒܘܼܗܝ.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 ”ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܪܘܼܦܝܵܐ، ܫܩܝܼܠܔ ܠܵܗ̇ ܐܸܠܹܗ ܒܪܵܬܵܐ ܕܦܸܪܥܘܿܢ، ܘܓܘܼܪܘܸܣ ܠܵܗ̇ ܐܸܠܹܗ ܐܲܝܟ݂ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܓܵܢܘܼܗ̇.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 ”ܘܦܝܼܫ ܠܹܗ ܡܘܼܠܦܵܐ ܡܘܼܫܹܐ ܒܟܠܵܗ̇ ܚܸܟ݂ܡܬܵܐ ܕܡܸܨܪ̈ܵܝܹܐ، ܘܚܲܝܠܵܢܵܐ ܝܗܘܵܐ ܒܗܹܡܸܙܡܵܢܘܼ̈ܗܝ ܘܒܦܘܼܠܚܵܢܘܼ̈ܗܝ.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 ”ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ ܡܘܼܫܹܐ ܐܲܪܒܥܝܼ ܫܸܢܹ̈ܐ، ܩܛܝܼܥ ܠܹܗ ܒܠܸܒܹܗ ܕܬܵܦܹܩ ܒܐܲܚܘܿܢܘܵܬܘܼ̈ܗܝ ܒܢܲܝ̈ ܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 ”ܚܙܹܐ ܠܹܗ ܚܲܕ ܡܸܢܵܝܗܝ ܦܝܵܫܵܐ ܡܘܼܠܝܸܨܵܐ ܒܚܲܕ ܡܸܨܪܵܝܵܐ، ܩܝܼܡ ܠܹܗ ܠܚܲܨܹܗ ܘܫܩܝܼܠܔ ܠܹܗ ܬܘܼܥܠܵܐ ܕܗ̇ܘ ܡܘܼܠܝܸܨܵܐ ܘܩܛܝܼܠܔ ܠܹܗ ܠܡܸܨܪܵܝܵܐ.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 ”ܡܘܼܫܹܐ ܚܫܝܼܒ݂ ܠܹܗ ܕܐܲܚܘܿܢܘܵܬܘܼ̈ܗܝ ܒܸܬ ܦܲܪܡܝܼ ܗܘܵܘ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܒܐܝܼܕܹܗ ܒܸܬ ܦܲܪܸܩ ܗܘܵܐ ܠܗܘܿܢ. ܐܝܼܢܵܐ ܠܵܐ ܦܘܼܪܡܹܐ ܠܗܘܿܢ.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 ”ܒܝܵܘܡܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܡܘܼܫܹܐ ܚܙܹܐ ܠܹܗ ܬܪܹܝ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܒܢܲܝ̈ ܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ ܒܸܦܠܵܫܵܐ ܡܥܘܼܕܵܠܹܐ. ܒܥܹܐ ܠܹܗ ܠܣܲܙܓܘܼܪܵܝ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ’ܝܵܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ، ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܹ̈ܐ ܝܬܘܿܢ ܐܲܚܬܘܿܢ، ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܒܸܦܠܵܫܵܐ ܝܬܘܿܢ ܚܲܕ ܥܲܡ ܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ؟‘
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 ”ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܕܝܼܗܘܵܐ ܒܸܙܠܵܡܵܐ ܠܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ ܚܘܼܪܙܸܦ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ’ܡܵܢܝܼ ܩܵܡ ܥܵܒܹܕ ܠܘܼܟ݂ ܥܲܠܲܢ ܓܘܼܪܵܐ ܘܕܲܝܵܢܵܐ؟
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 ”’ܒܵܥܹܝܬ ܕܩܵܛܠܹܬ ܠܝܼ ܐܲܝܟ݂ ܕܐܬܸܡܵܠܝ ܩܛܝܼܠܔ ܠܘܼܟ݂ ܠܡܸܨܪܵܝܵܐ؟‘
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 ”ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܡܝܼܥ ܠܹܗ ܡܘܼܫܹܐ ܐܲܢܹܐ ܚܲܒܪܹ̈ܐ، ܥܪܝܼܩ ܠܹܗ ܠܐܲܬܪܵܐ ܕܡܸܕܝܲܢ، ܘܚܝܹܐ ܠܹܗ ܬܵܡܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܚܲܕ ܢܘܼܟ݂ܪܵܝܵܐ ܘܩܵܡ ܗܵܘܹܐ ܠܹܗ ܬܪܹܝ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 ”ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ ܬܵܡܵܐ ܐܲܪܒܥܝܼ ܫܸܢܹ̈ܐ، ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܚܸܙܝܵܐ ܐܸܠܹܗ ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܓܵܘ ܠܵܗܵܐ ܕܢܘܼܪܵܐ ܒܣܲܢܝܵܐ، ܓܵܘ ܒܲܪܝܼܵܐ ܩܘܼܪܒܵܐ ܠܛܘܼܪܵܐ ܕܣܝܼܢܲܝ.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 ”ܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܹܗ ܡܘܼܫܹܐ ܒܡܸܢܕܝܼ ܕܚܙܹܐ ܠܹܗ. ܐܝܼܡܲܢ ܕܩܘܼܪܒܸܢܹܗ ܕܚܵܙܹܐ ܡܘܼܕܝܼ ܝܗܘܵܐ، ܫܡܝܼܥ ܠܹܗ ܩܵܠܵܐ ܕܡܵܪܝܵܐ،
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 ”’ܐܵܢܵܐ ܝܘܸܢ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܲܒ݂ܵܗܵܬܘܼ̈ܟ݂، ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܘܕܐܝܼܣܚܵܩ ܘܕܝܲܥܩܘܿܒ݂.‘ ܘܪܓܝܼܕ ܠܹܗ ܡܘܼܫܹܐ، ܘܠܵܐ ܩܘܼܫܕܸܪܹܗ ܠܸܚܝܵܪܵܐ ܒܚܸܙܘܵܐ.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 ”ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܡܵܪܝܵܐ: ’ܫܲܠܸܚ ܨܵܘܠܘܼ̈ܟ݂ ܡ̣ܢ ܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܟ݂، ܣܵܒܵܒ ܐܲܪܥܵܐ ܕܟܸܠܝܵܐ ܝܘܸܬ ܥܲܠܘܼܗ̇ ܩܲܕܝܼܫܬܵܐ ܝܠܵܗ̇.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 ”’ܫܲܪܝܼܪܵܐܝܼܬ ܚܙܵܝܵܐ ܚܙܹܐ ܠܝܼ ܐܘܼܠܨܵܢܵܐ ܕܥܲܡܝܼ ܓܵܘ ܡܸܨܪܹܝܢ، ܘܫܡܝܼܥ ܠܝܼ ܬܲܢܲܚܝܵܬܵܝ̈ܗܝ، ܘܨܠܹܐ ܠܝܼ ܕܦܲܨܸܢܗܘܿܢ. ܘܐܵܕܝܼܵܐ ܬܵܐ، ܫܲܕܪܸܢܘܼܟ݂ ܠܡܸܨܪܹܝܢ.‘
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 ”ܗܲܪ ܠܐܵܗܵܐ ܡܘܼܫܹܐ، ܕܡܘܼܣܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ’ܡܵܢܝܼ ܩܵܡ ܥܵܒܹܕ ܠܘܼܟ݂ ܥܲܠܲܢ ܓܘܼܪܵܐ ܘܕܲܝܵܢܵܐ؟‘ ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܐܲܠܵܗܵܐ ܪܹܝܫܵܐ ܘܦܵܪܘܿܩܵܐ، ܒܝܲܕ ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܚܸܙܝܵܐ ܐܸܠܹܗ ܒܣܲܢܝܵܐ.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 ”ܐܵܗܵܐ ܦܘܼܠܛܵܝ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܡܸܨܪܹܝܢ، ܘܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܕܘܼܡܵܪܹ̈ܐ ܘܢܝܼܫܲܢܩܹ̈ܐ ܓܵܘ ܡܸܨܪܹܝܢ، ܘܒܝܵܡܵܐ ܕܣܘܿܦ، ܘܐܲܪܒܥܝܼ ܫܸܢܹ̈ܐ ܓܵܘ ܒܲܪܝܼܵܐ.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 ”ܐܵܗܵܐ ܝܠܹܗ ܡܘܼܫܹܐ، ܗ̇ܘ ܕܐܡܝܼܪܹܗ ܠܒܢܲܝ̈ ܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ: ’ܐܲܠܵܗܵܐ ܒܸܬ ܫܲܕܸܪܵܘܟ݂ܘܿܢ ܢܒ݂ܝܼܵܐ ܡܐܲܝܟ݂ ܕܝܼܝܼ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܵܘ̈ܟ݂ܘܿܢ.‘
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 ”ܐܵܗܵܐ ܓ̰ܡܝܼܥ ܠܹܗ ܥܲܡ ܐܲܒ݂ܵܗܵܬܲܢ̈ ܓܵܘ ܒܲܪܝܼܵܐ، ܘܥܲܡ ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ، ܗ̇ܘ ܕܗܘܼܡܙܸܡ ܠܹܗ ܥܲܡܹܗ ܓܵܘ ܛܘܼܪܵܐ ܕܣܝܼܢܲܝ، ܘܩܘܼܒܸܠܔ ܠܹܗ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ ܕܚܲܝܹ̈ܐ ܕܣܘܼܦܝܵܝ ܠܹܗ ܐܸܠܲܢ.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 ”ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܒ݂ܵܗܵܬܲܢ̈ ܠܵܐ ܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ، ܐܸܠܵܐ ܫܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܘܒܠܸܒܵܝܗܝ ܕܝܼܪܗܘܿܢ ܠܡܸܨܪܹܝܢ.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 ”ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܠܐܲܗܪܘܿܢ: ’ܥܒ݂ܘܿܕ ܐܸܠܲܢ ܐܲܠܵܗܹ̈ܐ ܕܐܵܙܠ݇ܝܼ ܩܲܕܡܲܢ، ܣܵܒܵܒ ܐܵܗܵܐ ܡܘܼܫܹܐ ܕܦܘܼܠܸܛ ܠܹܗ ܐܸܠܲܢ ܡ̣ܢ ܡܸܨܪܹܝܢ، ܠܹܐ ܝܘܲܚ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܡܘܼܕܝܼ ܗܘܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ.‘
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 ”ܬܘܼܪܸܨ ܠܗܘܿܢ ܨܲܠܡܵܐ ܕܡܘܼܓ̰ܵܐ ܒܐܵܢܝܼ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ، ܘܕܒ݂ܝܼܚ ܠܗܘܿܢ ܕܸܒ݂ܚܹ̈ܐ ܐܸܠܹܗ، ܘܥܒ݂ܝܼܕ ܠܗܘܿܢ ܒܘܼܣܵܡܵܐ ܒܦܘܼܠܚܵܢܵܐ ܕܐܝܼܕܵܬܵܝ̈ܗܝ.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 ”ܐܝܼܢܵܐ ܦܬܝܼܠܔ ܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܘܣܘܼܦܝܵܝ ܠܹܗ ܕܣܵܓ݂ܕܝܼ ܠܚܲܝܠܵܘܵܬܹ̈ܐ ܕܫܡܲܝܵܐ، ܐܲܝܟ݂ ܕܝܼܠܹܗ ܟܬܝܼܒ݂ܵܐ ܒܟܬܵܒ݂ܵܐ ܕܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ:
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 ܡܘܼܪܸܡ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܡܲܫܟܢܵܐ ܕܡܲܠܟܘܿܡ، ܘܟܵܘܟ݂ܒ݂ܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܪܸܦܵܢ، ܨܲܠܡܹ̈ܐ ܕܥܒ݂ܝܼܕ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܘܣܓ݂ܝܼܕ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗܝ. ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܒܸܬ ܛܵܪܕܹܢܵܘܟ݂ܘܿܢ ܠܗ̇ܘ ܓܹܒܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܕܒܵܒܹܠܔ.
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 ”ܐܲܒ݂ܵܗܵܬܲܢ̈ ܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܠܗܘܿܢ ܥܲܡܵܝܗܝ ܡܲܫܟܢܵܐ ܕܣܵܗܕܘܼܬܵܐ ܓܵܘ ܒܲܪܝܼܵܐ. ܦܝܼܫܵܐ ܝܗܘܵܐ ܬܘܼܪܨܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܕܦܩܝܼܕ ܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܡܘܼܫܹܐ ܕܬܲܪܸܨ ܗܘܵܐ ܠܹܗ، ܒܕܡܘܼܬܵܐ ܕܡܘܼܚܙܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 ”ܡܘܼܥܒܸܪܗܘܿܢ ܐܲܒ݂ܵܗܵܬܲܢ̈ ܠܐܵܗܵܐ ܡܲܫܟܢܵܐ ܥܲܡܵܝܗܝ ܒܥܕܵܢܵܐ ܕܝܼܫܘܿܥ ܒܲܪ ܢܘܿܢ، ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܩܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܠܐܲܪܥܵܐ ܡ̣ܢ ܐܸܡܘܵܬܹ̈ܐ ܕܛܪܝܼܕܵܝ ܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܡ̣ܢ ܩܲܕܡܵܝܗܝ، ܘܦܝܼܫ ܠܹܗ ܬܵܡܵܐ ܗܲܠܔ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ ܕܕܵܘܝܼܕ،
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 ”ܗ̇ܘ ܕܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܹܗ ܫܵܦܵܩܲܬ ܩܲܕܡ ܐܲܠܵܗܵܐ، ܘܛܠܝܼܒ ܠܹܗ ܕܒܵܢܹܐ ܗܘܵܐ ܚܲܕ ܒܲܝܬܵܐ ܩܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܝܲܥܩܘܿܒ݂.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 ”ܐܝܼܢܵܐ ܫܠܹܝܡܘܿܢ ܝܼܗܘܵܐ ܕܒܢܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܒܲܝܬܵܐ.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 ”ܐܝܼܢܵܐ ܥܸܠܵܝܵܐ ܠܹܐ ܥܵܡܹܪ ܓܵܘ ܒܵܬܹ̈ܐ ܥܒ݂ܝܼܕܹܐ ܒܐܝܼܕܵܬܹ̈ܐ ܕܒܲܪܢܵܫܵܐ، ܐܲܝܟ݂ ܕܐܡܝܼܪܹܗ ܢܒ݂ܝܼܵܐ:
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 ’ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܠܹܗ ܡܵܪܝܵܐ: ”ܫܡܲܝܵܐ ܬܪܘܿܢܘܿܣܝܼ ܝܠܵܗ̇، ܘܐܲܪܥܵܐ ܟܘܼܒ݂ܫܵܐ ܬܚܘܿܬ ܐܲܩܠܵܬܝܼ̈، ܡܘܼܕܝܼ ܒܲܝܬܵܐ ܒܸܬ ܒܵܢܹܝܬܘܿܢ ܐܸܠܝܼ؟ ܝܲܢ ܐܲܝܟܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܕܘܼܟܵܐ ܕܢܝܵܚܬܝܼ؟
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ”ܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܐܝܼܕܝܼ ܥܒ݂ܝܼܕܬܵܝ ܟܠܵܝܗܝ ܐܲܢܹܐ؟“‘
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 ”ܝܵܐ ܩܕܵܠܵܝܗܝ ܩܸܫܝܵܐ، ܘܠܵܐ ܓܙܝܼܪܹܐ ܒܠܸܒܵܐ ܘܒܢܵܬܝܵܬܹ̈ܐ، ܐܘܼܦ ܐܲܚܬܘܿܢ ܐܲܝܟ݂ ܐܲܒ݂ܵܗܵܬܵܘ̈ܟ݂ܘܿܢ ܝܼܬܘܿܢ، ܒܟܠܔ ܥܕܵܢܵܐ ܟܹܐ ܩܵܝܡܝܼܬܘܿܢ ܕܲܠܩܘܼܒ݂ܠܔ ܕܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 ”ܠܐܲܝܢܝܼ ܡ̣ܢ ܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܠܵܐ ܟܘܼܡܸܪܗܘܿܢ ܐܲܒ݂ܵܗܵܬܵܘ̈ܟ݂ܘܿܢ؟ ܩܛܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܐܘܼܦ ܠܐܵܢܝܼ ܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܕܩܲܕܡܵܝܬܵܐ ܢܘܼܒܹܐ ܠܗܘܿܢ ܒܘܼܬ ܐܬܵܝܬܵܐ ܕܙܲܕܝܼܩܵܐ، ܗ̇ܘ ܕܐܲܚܬܘܿܢ ܐܵܕܝܼܵܐ ܣܘܼܦܹܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܘܩܛܝܼܠܔ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 ”ܐܲܚܬܘܿܢ ܕܩܘܼܒܸܠܔ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܢܵܡܘܿܣܵܐ ܒܝܲܕ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܕܡܲܠܲܐܟܹ̈ܐ، ܠܵܐ ܢܛܝܼܪܵܘܟ݂ܘܿܢ ܠܢܵܡܘܿܣܵܐ.“
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 ܟܲܕ ܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܲܢܹܐ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ، ܡܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܟܲܪܒܵܐ ܒܠܸܒܵܝܗܝ ܘܚܘܼܪܚܸܟ̃ ܠܗܘܿܢ ܟܹܟܵܝ̈ܗܝ ܠܐܸܣܛܲܦܵܢܘܿܣ.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 ܘܗ̇ܘ ܟܲܕ ܡܸܠܝܵܐ ܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ، ܚܝܼܪܹܗ ܠܫܡܲܝܵܐ ܘܚܙܹܐ ܠܹܗ ܫܘܼܒ݂ܚܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ، ܘܝܼܫܘܿܥ ܟܸܠܝܵܐ ܡ̣ܢ ܝܲܡܝܼܢܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ،
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܗܵܐ ܒܸܚܙܵܝܵܐ ܝܘܸܢ ܫܡܲܝܹ̈ܐ ܦܬܝܼܚܹܐ، ܘܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ ܟܸܠܝܵܐ ܡ̣ܢ ܝܲܡܝܼܢܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ.“
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܡܘܼܩܘܸܚ ܠܗܘܿܢ ܒܩܵܠܵܐ ܪܵܡܵܐ، ܘܐܟ̰ܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܢܵܬܝܵܬܵܝ̈ܗܝ، ܘܨܦܝܼܚ ܠܗܘܿܢ ܥܲܠܘܼܗܝ ܟܠܵܝܗܝ ܡܥܘܼܕܵܠܹܐ.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 ܦܘܼܠܸܛ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܠܒܲܕܲܪ ܡ̣ܢ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܘܪܓ̰ܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ. ܘܪ̈ܵܓ̰ܡܵܢܹܐ ܡܘܼܬܸܒ݂ ܠܗܘܿܢ ܓ̰ܘܼܠܵܝ̈ܗܝ ܠܟܸܣ ܐܲܩܠܵܬܹ̈ܐ ܕܚܲܕ ܓ̰ܘܲܢܩܵܐ ܫܸܡܹܗ ܫܵܐܘܿܠܔ.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 ܟܲܕ ܐܵܢܝܼ ܒܸܪܓ̰ܵܡܹܗ، ܨܘܼܠܹܐ ܠܹܗ ܐܸܣܛܲܦܵܢܘܿܣ: ”ܡܵܪܲܢ ܝܼܫܘܿܥ، ܩܲܒܸܠܔ ܪܘܼܚܝܼ.“
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 ܒܪܝܼܟ ܠܹܗ ܘܡܘܼܩܘܸܚ ܠܹܗ ܒܩܵܠܵܐ ܪܵܡܵܐ: ”ܡܵܪܲܢ، ܠܵܐ ܕܵܒ݂ܩܹܬ ܐܸܠܵܝܗܝ ܐܵܗܵܐ ܚܛܝܼܬܵܐ.“ ܘܟܲܕ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܵܗܵܐ، ܕܡܝܼܟ݂ ܠܹܗ.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.