Atos 7
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs ARIB
1 ܗ̇ܝܓܵܗ ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡܸܢܹܗ ܓܘܼܪܵܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ: ”ܫܲܪܝܼܪܹ̈ܐ ܝܢܵܐ ܐܲܢܹܐ ܕܒܹܐܡܵܪܵܝ ܝܢܵܐ ܥܲܠܘܼܟ݂؟“
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܣܛܲܦܵܢܘܿܣ: ”ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܹ̈ܐ ܘܒܵܒܵܘܵܬܹ̈ܐ، ܫܡܹܥܡܘܼܢ ܐܸܠܝܼ. ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܫܘܼܒ݂ܚܵܐ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܚܸܙܝܵܐ ܠܒܵܒܲܢ ܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܟܲܕ ܗ̇ܘ ܓܵܘ ܒܹܝܬ ܢܲܗܪ̈ܝܼܢ، ܡ̣ܢ ܩܲܕܡ ܕܥܵܡܹܪ ܗܘܵܐ ܒܚܵܪܵܢ،
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 ”ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ’ܫܒ݂ܘܿܩ ܠܐܲܬܪܘܼܟ݂ ܘܠܚܸܙܡܵܢܘܼ̈ܟ݂، ܘܙܹܠܔ݇ ܠܐܲܬܪܵܐ ܕܐܵܢܵܐ ܡܲܚܙܸܢܘܼܟ݂.‘
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 ”ܘܦܠܝܼܛ ܠܹܗ ܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܡ̣ܢ ܐܲܪܥܵܐ ܕܟܲܠܕܵܝܹ̈ܐ، ܘܐܬܹܐ ܠܹܗ ܘܥܡܝܼܪܹܗ ܒܚܵܪܵܢ. ܘܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܡܝܼܬ ܠܹܗ ܒܵܒܘܼܗܝ ܬܵܡܵܐ، ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܐܵܗܵܐ ܐܲܪܥܵܐ ܕܐܲܚܬܘܿܢ ܐܸܕܝܘܿܡ ܒܸܥܡܵܪܵܐ ܝܬܘܿܢ ܓܵܘܘܼܗ̇،
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 ”ܘܠܵܐ ܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܵܪܬܘܼܬܵܐ ܓܵܘܘܼܗ̇، ܐܘܼܦ ܠܵܐ ܫܵܘܦܵܐ ܕܐܲܩܠܵܐ. ܐܝܼܢܵܐ ܩܘܼܘܸܠܔ ܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܒܸܬ ܝܵܗܒܹܠܔ ܗܘܵܐ ܠܵܗ̇ ܝܵܪܬܘܼܬܵܐ ܐܸܠܹܗ ܘܠܙܲܪܥܹܗ ܕܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܡܸܢܹܗ، ܟܲܕ ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܠܲܝܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܒܪܘܿܢܵܐ.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 ”ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܥܲܡܹܗ ܒܹܐܡܵܪܵܐ، ܕܒܸܬ ܗܵܘܹܐ ܙܲܪܥܹܗ ܬܵܘܬܵܒ݂ܵܐ ܒܐܲܪܥܵܐ ܢܘܼܟ݂ܪܵܝܬܵܐ، ܘܒܸܬ ܦܵܐܹܫ ܥܲܒ݂ܕܵܐ، ܘܒܸܬ ܦܵܐܹܫ ܡܘܼܠܝܸܨܵܐ ܩܵܐ ܐܲܪܒܲܥܡܵܐܐ ܫܸܢܹ̈ܐ.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 ”’ܐܝܼܢܵܐ ܒܸܬ ܕܵܝܢܹܢ ܠܐܘܼܡܬܵܐ ܕܥܵܒܹܕ ܐܸܠܘܼܗ̇ ܥܲܒ݂ܕܘܼܬܵܐ،‘ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ. ’ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܐܵܗܵܐ، ܒܸܬ ܦܵܠܹܛ ܘܒܸܬ ܣܵܓܹܕ ܐܸܠܝܼ ܒܐܵܗܵܐ ܕܘܼܟܵܐ.‘
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 ”ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܠܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܘܲܥܕܵܐ ܕܓܙܘܼܪܬܵܐ. ܘܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܡܘܼܠܸܕ ܠܹܗ ܠܐܝܼܣܚܵܩ، ܘܓܙܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܬܡܵܢܝܵܐ، ܘܐܝܼܣܚܵܩ ܡܘܼܠܸܕ ܠܹܗ ܠܝܲܥܩܘܿܒ݂، ܘܝܲܥܩܘܿܒ݂ ܡܘܼܠܸܕ ܠܹܗ ܠܬܪܸܥܣܲܪ ܐܲܒ݂ܵܗܵܬܹ̈ܐ.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 ”ܘܐܲܢܹܐ ܐܲܒ݂ܵܗܵܬܹ̈ܐ ܒܘܼܚܸܠܔ ܠܗܘܿܢ ܒܝܵܘܣܸܦ، ܘܙܘܼܒܸܢܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܠܥܲܒ݂ܕܘܼܬܵܐ ܓܵܘ ܡܸܨܪܹܝܢ، ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܥܲܡܹܗ ܝܗܘܵܐ،
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 ”ܘܦܘܼܨܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܡ̣ܢ ܟܠܵܝܗܝ ܐܘܼܠܨܵܢܘܼ̈ܗܝ، ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܛܲܝܒܘܼܬܵܐ ܘܚܸܟ݂ܡܬܵܐ ܒܥܲܝ̈ܢܹܐ ܕܦܸܪܥܘܿܢ ܡܲܠܟܵܐ ܕܡܸܨܪܹܝܢ، ܘܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܡܕܲܒܪܵܢܵܐ ܥܲܠܔ ܟܠܵܗ̇ ܡܸܨܪܹܝܢ ܘܥܲܠܔ ܟܠܹܗ ܒܲܝܬܹܗ،
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 ”ܗܘܹܐ ܠܹܗ ܟܸܦܢܵܐ ܘܐܘܼܠܨܵܢܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܒܟܠܵܗ̇ ܐܲܪܥܵܐ ܕܡܸܨܪܹܝܢ ܘܒܟܢܲܥܢ، ܘܐܲܒ݂ܵܗܵܬܲܢ̈ ܠܵܐ ܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܗܘܿܢ ܡܹܐܟ݂ܘܼܠܬܵܐ.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 ”ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܡܝܼܥ ܠܹܗ ܝܲܥܩܘܿܒ݂ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܕܲܚܠܵܐ ܓܵܘ ܡܸܨܪܹܝܢ، ܫܘܼܕܪܵܝ ܠܹܗ ܐܲܒ݂ܵܗܵܬܲܢ̈ ܠܬܵܡܵܐ ܓܵܗܵܐ ܩܲܕܡܵܝܬܵܐ،
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 ”ܓܵܗܵܐ ܕܬܲܪܬܹܝ، ܡܘܼܕܸܥܵܐ ܠܹܗ ܝܵܘܣܸܦ ܓܵܢܹܗ ܠܐܲܚܘܿܢܘܵܬܘܼ̈ܗܝ. ܐܘܼܦ ܒܲܝܬܵܐ ܕܝܵܘܣܸܦ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܝܕܝܼܥܵܐ ܠܦܸܪܥܘܿܢ.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 ”ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܐܵܗܵܐ، ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܝܵܘܣܸܦ ܘܡܘܼܝܬܹܐ ܠܹܗ ܠܒܵܒܘܼܗܝ ܝܲܥܩܘܿܒ݂ ܘܠܟܠܵܝܗܝ ܚܸܙܡܵܢܘܼ̈ܗܝ، ܫܲܒ݂ܥܝܼ ܘܚܲܡܫܵܐ ܓܵܢܵܬܹ̈ܐ.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 ”ܘܨܠܹܐ ܠܹܗ ܝܲܥܩܘܿܒ݂ ܠܡܸܨܪܹܝܢ ܘܡܝܼܬ ܠܹܗ ܬܵܡܵܐ، ܗ̇ܘ ܘܐܘܼܦ ܐܲܒ݂ܵܗܵܬܲܢ̈.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 ”ܘܦܲܓ݂ܪ̈ܵܝܗܝ ܦܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܫܘܼܢܝܹܐ ܠܫܟܹܝܡ، ܡܘܼܬܒܹܐ ܓܵܘ ܩܲܒ݂ܪܵܐ ܕܙܒ݂ܝܼܢܹܗ ܝܗܘܵܐ ܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܒܙܘܼܙܹ̈ܐ ܕܣܹܐܡܵܐ ܡ̣ܢ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ ܕܚܡܘܿܪ ܒܫܟܹܝܡ.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 ”ܘܟܲܕ ܩܘܼܪܒܸܢܵܗ̇ ܥܕܵܢܵܐ ܕܬܲܡܸܡ ܗܘܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܩܵܘܠܹܗ ܕܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܥܲܡ ܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ، ܙܝܼܕ ܠܹܗ ܥܲܡܵܐ ܕܝܼܲܢ ܪܵܒܵܐ ܓܵܘ ܡܸܨܪܹܝܢ،
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 ”ܗܲܠܔ ܕܩܝܼܡ ܠܹܗ ܚܲܕ ܡܲܠܟܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܥܲܠܔ ܡܸܨܪܹܝܢ، ܐܲܝܢܝܼ ܕܠܵܐ ܝܕܝܼܥ ܠܹܗ ܠܝܵܘܣܸܦ.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 ”ܐܵܗܵܐ ܡܲܠܟܵܐ ܥܘܼܠܕܹܐ ܠܹܗ ܠܥܲܡܲܢ، ܘܡܘܼܠܝܸܨ ܠܹܗ ܠܐܲܒ݂ܵܗܵܬܲܢ̈، ܘܦܩܝܼܕ ܠܹܗ ܕܪܲܦܝܼ ܗܘܵܘ ܠܝܲܠܘܼܕܵܝ̈ܗܝ ܕܡܵܝܬܝܼ ܗܘܵܘ.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 ”ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܝܠܝܼܕܵܐ ܡܘܼܫܹܐ، ܘܫܲܦܝܼܪܵܐ ܝܗܘܵܐ ܩܲܕܡ ܐܲܠܵܗܵܐ، ܘܩܵܐ ܡܸܬܚܵܐ ܕܬܠܵܬܵܐ ܝܲܪ̈ܚܹܐ ܓܘܼܪܘܸܣ ܠܹܗ ܓܵܘ ܒܲܝܬܵܐ ܕܒܵܒܘܼܗܝ.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 ”ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܪܘܼܦܝܵܐ، ܫܩܝܼܠܔ ܠܵܗ̇ ܐܸܠܹܗ ܒܪܵܬܵܐ ܕܦܸܪܥܘܿܢ، ܘܓܘܼܪܘܸܣ ܠܵܗ̇ ܐܸܠܹܗ ܐܲܝܟ݂ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܓܵܢܘܼܗ̇.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 ”ܘܦܝܼܫ ܠܹܗ ܡܘܼܠܦܵܐ ܡܘܼܫܹܐ ܒܟܠܵܗ̇ ܚܸܟ݂ܡܬܵܐ ܕܡܸܨܪ̈ܵܝܹܐ، ܘܚܲܝܠܵܢܵܐ ܝܗܘܵܐ ܒܗܹܡܸܙܡܵܢܘܼ̈ܗܝ ܘܒܦܘܼܠܚܵܢܘܼ̈ܗܝ.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 ”ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ ܡܘܼܫܹܐ ܐܲܪܒܥܝܼ ܫܸܢܹ̈ܐ، ܩܛܝܼܥ ܠܹܗ ܒܠܸܒܹܗ ܕܬܵܦܹܩ ܒܐܲܚܘܿܢܘܵܬܘܼ̈ܗܝ ܒܢܲܝ̈ ܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 ”ܚܙܹܐ ܠܹܗ ܚܲܕ ܡܸܢܵܝܗܝ ܦܝܵܫܵܐ ܡܘܼܠܝܸܨܵܐ ܒܚܲܕ ܡܸܨܪܵܝܵܐ، ܩܝܼܡ ܠܹܗ ܠܚܲܨܹܗ ܘܫܩܝܼܠܔ ܠܹܗ ܬܘܼܥܠܵܐ ܕܗ̇ܘ ܡܘܼܠܝܸܨܵܐ ܘܩܛܝܼܠܔ ܠܹܗ ܠܡܸܨܪܵܝܵܐ.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 ”ܡܘܼܫܹܐ ܚܫܝܼܒ݂ ܠܹܗ ܕܐܲܚܘܿܢܘܵܬܘܼ̈ܗܝ ܒܸܬ ܦܲܪܡܝܼ ܗܘܵܘ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܒܐܝܼܕܹܗ ܒܸܬ ܦܲܪܸܩ ܗܘܵܐ ܠܗܘܿܢ. ܐܝܼܢܵܐ ܠܵܐ ܦܘܼܪܡܹܐ ܠܗܘܿܢ.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 ”ܒܝܵܘܡܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܡܘܼܫܹܐ ܚܙܹܐ ܠܹܗ ܬܪܹܝ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܒܢܲܝ̈ ܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ ܒܸܦܠܵܫܵܐ ܡܥܘܼܕܵܠܹܐ. ܒܥܹܐ ܠܹܗ ܠܣܲܙܓܘܼܪܵܝ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ’ܝܵܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ، ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܹ̈ܐ ܝܬܘܿܢ ܐܲܚܬܘܿܢ، ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܒܸܦܠܵܫܵܐ ܝܬܘܿܢ ܚܲܕ ܥܲܡ ܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ؟‘
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 ”ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܕܝܼܗܘܵܐ ܒܸܙܠܵܡܵܐ ܠܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ ܚܘܼܪܙܸܦ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ’ܡܵܢܝܼ ܩܵܡ ܥܵܒܹܕ ܠܘܼܟ݂ ܥܲܠܲܢ ܓܘܼܪܵܐ ܘܕܲܝܵܢܵܐ؟
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 ”’ܒܵܥܹܝܬ ܕܩܵܛܠܹܬ ܠܝܼ ܐܲܝܟ݂ ܕܐܬܸܡܵܠܝ ܩܛܝܼܠܔ ܠܘܼܟ݂ ܠܡܸܨܪܵܝܵܐ؟‘
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 ”ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܡܝܼܥ ܠܹܗ ܡܘܼܫܹܐ ܐܲܢܹܐ ܚܲܒܪܹ̈ܐ، ܥܪܝܼܩ ܠܹܗ ܠܐܲܬܪܵܐ ܕܡܸܕܝܲܢ، ܘܚܝܹܐ ܠܹܗ ܬܵܡܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܚܲܕ ܢܘܼܟ݂ܪܵܝܵܐ ܘܩܵܡ ܗܵܘܹܐ ܠܹܗ ܬܪܹܝ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 ”ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܗܘܹܐ ܠܹܗ ܬܵܡܵܐ ܐܲܪܒܥܝܼ ܫܸܢܹ̈ܐ، ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܚܸܙܝܵܐ ܐܸܠܹܗ ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܓܵܘ ܠܵܗܵܐ ܕܢܘܼܪܵܐ ܒܣܲܢܝܵܐ، ܓܵܘ ܒܲܪܝܼܵܐ ܩܘܼܪܒܵܐ ܠܛܘܼܪܵܐ ܕܣܝܼܢܲܝ.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 ”ܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܹܗ ܡܘܼܫܹܐ ܒܡܸܢܕܝܼ ܕܚܙܹܐ ܠܹܗ. ܐܝܼܡܲܢ ܕܩܘܼܪܒܸܢܹܗ ܕܚܵܙܹܐ ܡܘܼܕܝܼ ܝܗܘܵܐ، ܫܡܝܼܥ ܠܹܗ ܩܵܠܵܐ ܕܡܵܪܝܵܐ،
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 ”’ܐܵܢܵܐ ܝܘܸܢ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܲܒ݂ܵܗܵܬܘܼ̈ܟ݂، ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܘܕܐܝܼܣܚܵܩ ܘܕܝܲܥܩܘܿܒ݂.‘ ܘܪܓܝܼܕ ܠܹܗ ܡܘܼܫܹܐ، ܘܠܵܐ ܩܘܼܫܕܸܪܹܗ ܠܸܚܝܵܪܵܐ ܒܚܸܙܘܵܐ.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 ”ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܡܵܪܝܵܐ: ’ܫܲܠܸܚ ܨܵܘܠܘܼ̈ܟ݂ ܡ̣ܢ ܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܟ݂، ܣܵܒܵܒ ܐܲܪܥܵܐ ܕܟܸܠܝܵܐ ܝܘܸܬ ܥܲܠܘܼܗ̇ ܩܲܕܝܼܫܬܵܐ ܝܠܵܗ̇.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 ”’ܫܲܪܝܼܪܵܐܝܼܬ ܚܙܵܝܵܐ ܚܙܹܐ ܠܝܼ ܐܘܼܠܨܵܢܵܐ ܕܥܲܡܝܼ ܓܵܘ ܡܸܨܪܹܝܢ، ܘܫܡܝܼܥ ܠܝܼ ܬܲܢܲܚܝܵܬܵܝ̈ܗܝ، ܘܨܠܹܐ ܠܝܼ ܕܦܲܨܸܢܗܘܿܢ. ܘܐܵܕܝܼܵܐ ܬܵܐ، ܫܲܕܪܸܢܘܼܟ݂ ܠܡܸܨܪܹܝܢ.‘
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 ”ܗܲܪ ܠܐܵܗܵܐ ܡܘܼܫܹܐ، ܕܡܘܼܣܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ’ܡܵܢܝܼ ܩܵܡ ܥܵܒܹܕ ܠܘܼܟ݂ ܥܲܠܲܢ ܓܘܼܪܵܐ ܘܕܲܝܵܢܵܐ؟‘ ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܐܲܠܵܗܵܐ ܪܹܝܫܵܐ ܘܦܵܪܘܿܩܵܐ، ܒܝܲܕ ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܕܦܝܼܫ ܠܹܗ ܚܸܙܝܵܐ ܐܸܠܹܗ ܒܣܲܢܝܵܐ.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 ”ܐܵܗܵܐ ܦܘܼܠܛܵܝ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܡܸܨܪܹܝܢ، ܘܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܕܘܼܡܵܪܹ̈ܐ ܘܢܝܼܫܲܢܩܹ̈ܐ ܓܵܘ ܡܸܨܪܹܝܢ، ܘܒܝܵܡܵܐ ܕܣܘܿܦ، ܘܐܲܪܒܥܝܼ ܫܸܢܹ̈ܐ ܓܵܘ ܒܲܪܝܼܵܐ.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 ”ܐܵܗܵܐ ܝܠܹܗ ܡܘܼܫܹܐ، ܗ̇ܘ ܕܐܡܝܼܪܹܗ ܠܒܢܲܝ̈ ܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ: ’ܐܲܠܵܗܵܐ ܒܸܬ ܫܲܕܸܪܵܘܟ݂ܘܿܢ ܢܒ݂ܝܼܵܐ ܡܐܲܝܟ݂ ܕܝܼܝܼ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܵܘ̈ܟ݂ܘܿܢ.‘
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 ”ܐܵܗܵܐ ܓ̰ܡܝܼܥ ܠܹܗ ܥܲܡ ܐܲܒ݂ܵܗܵܬܲܢ̈ ܓܵܘ ܒܲܪܝܼܵܐ، ܘܥܲܡ ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ، ܗ̇ܘ ܕܗܘܼܡܙܸܡ ܠܹܗ ܥܲܡܹܗ ܓܵܘ ܛܘܼܪܵܐ ܕܣܝܼܢܲܝ، ܘܩܘܼܒܸܠܔ ܠܹܗ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ ܕܚܲܝܹ̈ܐ ܕܣܘܼܦܝܵܝ ܠܹܗ ܐܸܠܲܢ.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 ”ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܒ݂ܵܗܵܬܲܢ̈ ܠܵܐ ܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ، ܐܸܠܵܐ ܫܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܘܒܠܸܒܵܝܗܝ ܕܝܼܪܗܘܿܢ ܠܡܸܨܪܹܝܢ.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 ”ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܠܐܲܗܪܘܿܢ: ’ܥܒ݂ܘܿܕ ܐܸܠܲܢ ܐܲܠܵܗܹ̈ܐ ܕܐܵܙܠ݇ܝܼ ܩܲܕܡܲܢ، ܣܵܒܵܒ ܐܵܗܵܐ ܡܘܼܫܹܐ ܕܦܘܼܠܸܛ ܠܹܗ ܐܸܠܲܢ ܡ̣ܢ ܡܸܨܪܹܝܢ، ܠܹܐ ܝܘܲܚ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܡܘܼܕܝܼ ܗܘܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ.‘
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 ”ܬܘܼܪܸܨ ܠܗܘܿܢ ܨܲܠܡܵܐ ܕܡܘܼܓ̰ܵܐ ܒܐܵܢܝܼ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ، ܘܕܒ݂ܝܼܚ ܠܗܘܿܢ ܕܸܒ݂ܚܹ̈ܐ ܐܸܠܹܗ، ܘܥܒ݂ܝܼܕ ܠܗܘܿܢ ܒܘܼܣܵܡܵܐ ܒܦܘܼܠܚܵܢܵܐ ܕܐܝܼܕܵܬܵܝ̈ܗܝ.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 ”ܐܝܼܢܵܐ ܦܬܝܼܠܔ ܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܘܣܘܼܦܝܵܝ ܠܹܗ ܕܣܵܓ݂ܕܝܼ ܠܚܲܝܠܵܘܵܬܹ̈ܐ ܕܫܡܲܝܵܐ، ܐܲܝܟ݂ ܕܝܼܠܹܗ ܟܬܝܼܒ݂ܵܐ ܒܟܬܵܒ݂ܵܐ ܕܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 ܡܘܼܪܸܡ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܡܲܫܟܢܵܐ ܕܡܲܠܟܘܿܡ، ܘܟܵܘܟ݂ܒ݂ܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܪܸܦܵܢ، ܨܲܠܡܹ̈ܐ ܕܥܒ݂ܝܼܕ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܘܣܓ݂ܝܼܕ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗܝ. ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܒܸܬ ܛܵܪܕܹܢܵܘܟ݂ܘܿܢ ܠܗ̇ܘ ܓܹܒܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܕܒܵܒܹܠܔ.
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 ”ܐܲܒ݂ܵܗܵܬܲܢ̈ ܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܠܗܘܿܢ ܥܲܡܵܝܗܝ ܡܲܫܟܢܵܐ ܕܣܵܗܕܘܼܬܵܐ ܓܵܘ ܒܲܪܝܼܵܐ. ܦܝܼܫܵܐ ܝܗܘܵܐ ܬܘܼܪܨܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܕܦܩܝܼܕ ܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܡܘܼܫܹܐ ܕܬܲܪܸܨ ܗܘܵܐ ܠܹܗ، ܒܕܡܘܼܬܵܐ ܕܡܘܼܚܙܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 ”ܡܘܼܥܒܸܪܗܘܿܢ ܐܲܒ݂ܵܗܵܬܲܢ̈ ܠܐܵܗܵܐ ܡܲܫܟܢܵܐ ܥܲܡܵܝܗܝ ܒܥܕܵܢܵܐ ܕܝܼܫܘܿܥ ܒܲܪ ܢܘܿܢ، ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܩܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܠܐܲܪܥܵܐ ܡ̣ܢ ܐܸܡܘܵܬܹ̈ܐ ܕܛܪܝܼܕܵܝ ܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܡ̣ܢ ܩܲܕܡܵܝܗܝ، ܘܦܝܼܫ ܠܹܗ ܬܵܡܵܐ ܗܲܠܔ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ ܕܕܵܘܝܼܕ،
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 ”ܗ̇ܘ ܕܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܹܗ ܫܵܦܵܩܲܬ ܩܲܕܡ ܐܲܠܵܗܵܐ، ܘܛܠܝܼܒ ܠܹܗ ܕܒܵܢܹܐ ܗܘܵܐ ܚܲܕ ܒܲܝܬܵܐ ܩܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܝܲܥܩܘܿܒ݂.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 ”ܐܝܼܢܵܐ ܫܠܹܝܡܘܿܢ ܝܼܗܘܵܐ ܕܒܢܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܒܲܝܬܵܐ.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 ”ܐܝܼܢܵܐ ܥܸܠܵܝܵܐ ܠܹܐ ܥܵܡܹܪ ܓܵܘ ܒܵܬܹ̈ܐ ܥܒ݂ܝܼܕܹܐ ܒܐܝܼܕܵܬܹ̈ܐ ܕܒܲܪܢܵܫܵܐ، ܐܲܝܟ݂ ܕܐܡܝܼܪܹܗ ܢܒ݂ܝܼܵܐ:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ’ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܠܹܗ ܡܵܪܝܵܐ: ”ܫܡܲܝܵܐ ܬܪܘܿܢܘܿܣܝܼ ܝܠܵܗ̇، ܘܐܲܪܥܵܐ ܟܘܼܒ݂ܫܵܐ ܬܚܘܿܬ ܐܲܩܠܵܬܝܼ̈، ܡܘܼܕܝܼ ܒܲܝܬܵܐ ܒܸܬ ܒܵܢܹܝܬܘܿܢ ܐܸܠܝܼ؟ ܝܲܢ ܐܲܝܟܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܕܘܼܟܵܐ ܕܢܝܵܚܬܝܼ؟
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 ”ܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܐܝܼܕܝܼ ܥܒ݂ܝܼܕܬܵܝ ܟܠܵܝܗܝ ܐܲܢܹܐ؟“‘
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 ”ܝܵܐ ܩܕܵܠܵܝܗܝ ܩܸܫܝܵܐ، ܘܠܵܐ ܓܙܝܼܪܹܐ ܒܠܸܒܵܐ ܘܒܢܵܬܝܵܬܹ̈ܐ، ܐܘܼܦ ܐܲܚܬܘܿܢ ܐܲܝܟ݂ ܐܲܒ݂ܵܗܵܬܵܘ̈ܟ݂ܘܿܢ ܝܼܬܘܿܢ، ܒܟܠܔ ܥܕܵܢܵܐ ܟܹܐ ܩܵܝܡܝܼܬܘܿܢ ܕܲܠܩܘܼܒ݂ܠܔ ܕܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 ”ܠܐܲܝܢܝܼ ܡ̣ܢ ܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܠܵܐ ܟܘܼܡܸܪܗܘܿܢ ܐܲܒ݂ܵܗܵܬܵܘ̈ܟ݂ܘܿܢ؟ ܩܛܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܐܘܼܦ ܠܐܵܢܝܼ ܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܕܩܲܕܡܵܝܬܵܐ ܢܘܼܒܹܐ ܠܗܘܿܢ ܒܘܼܬ ܐܬܵܝܬܵܐ ܕܙܲܕܝܼܩܵܐ، ܗ̇ܘ ܕܐܲܚܬܘܿܢ ܐܵܕܝܼܵܐ ܣܘܼܦܹܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܘܩܛܝܼܠܔ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 ”ܐܲܚܬܘܿܢ ܕܩܘܼܒܸܠܔ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܢܵܡܘܿܣܵܐ ܒܝܲܕ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܕܡܲܠܲܐܟܹ̈ܐ، ܠܵܐ ܢܛܝܼܪܵܘܟ݂ܘܿܢ ܠܢܵܡܘܿܣܵܐ.“
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 ܟܲܕ ܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܲܢܹܐ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ، ܡܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܟܲܪܒܵܐ ܒܠܸܒܵܝܗܝ ܘܚܘܼܪܚܸܟ̃ ܠܗܘܿܢ ܟܹܟܵܝ̈ܗܝ ܠܐܸܣܛܲܦܵܢܘܿܣ.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 ܘܗ̇ܘ ܟܲܕ ܡܸܠܝܵܐ ܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ، ܚܝܼܪܹܗ ܠܫܡܲܝܵܐ ܘܚܙܹܐ ܠܹܗ ܫܘܼܒ݂ܚܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ، ܘܝܼܫܘܿܥ ܟܸܠܝܵܐ ܡ̣ܢ ܝܲܡܝܼܢܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ،
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܗܵܐ ܒܸܚܙܵܝܵܐ ܝܘܸܢ ܫܡܲܝܹ̈ܐ ܦܬܝܼܚܹܐ، ܘܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ ܟܸܠܝܵܐ ܡ̣ܢ ܝܲܡܝܼܢܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ.“
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܡܘܼܩܘܸܚ ܠܗܘܿܢ ܒܩܵܠܵܐ ܪܵܡܵܐ، ܘܐܟ̰ܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܢܵܬܝܵܬܵܝ̈ܗܝ، ܘܨܦܝܼܚ ܠܗܘܿܢ ܥܲܠܘܼܗܝ ܟܠܵܝܗܝ ܡܥܘܼܕܵܠܹܐ.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 ܦܘܼܠܸܛ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܠܒܲܕܲܪ ܡ̣ܢ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܘܪܓ̰ܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ. ܘܪ̈ܵܓ̰ܡܵܢܹܐ ܡܘܼܬܸܒ݂ ܠܗܘܿܢ ܓ̰ܘܼܠܵܝ̈ܗܝ ܠܟܸܣ ܐܲܩܠܵܬܹ̈ܐ ܕܚܲܕ ܓ̰ܘܲܢܩܵܐ ܫܸܡܹܗ ܫܵܐܘܿܠܔ.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 ܟܲܕ ܐܵܢܝܼ ܒܸܪܓ̰ܵܡܹܗ، ܨܘܼܠܹܐ ܠܹܗ ܐܸܣܛܲܦܵܢܘܿܣ: ”ܡܵܪܲܢ ܝܼܫܘܿܥ، ܩܲܒܸܠܔ ܪܘܼܚܝܼ.“
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 ܒܪܝܼܟ ܠܹܗ ܘܡܘܼܩܘܸܚ ܠܹܗ ܒܩܵܠܵܐ ܪܵܡܵܐ: ”ܡܵܪܲܢ، ܠܵܐ ܕܵܒ݂ܩܹܬ ܐܸܠܵܝܗܝ ܐܵܗܵܐ ܚܛܝܼܬܵܐ.“ ܘܟܲܕ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܵܗܵܐ، ܕܡܝܼܟ݂ ܠܹܗ.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.