Atos 28

ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ܐܝܼܡܲܢ ܕܡܛܹܐ ܠܲܢ ܠܒܸܪܙܵܐ ܨܵܠܵܡܲܬ، ܝܕܝܼܥ ܠܲܢ ܕܗ̇ܝ ܓܵܙܲܪܬܵ‌ܐ ܟܹܐ ܦܵܝܫܵܐ ܗܘܵܐ ܩܪܝܼܬܵ‌ܐ ܡܝܼܠܹܛܹܐ.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 ܥܵܡܪ̈ܵܢܹܐ ܕܓܵܙܲܪܬܵ‌ܐ ܪܵܒܵܐ ܡܪ̈ܲܚܡܵܢܹܐ ܝܗܘܵܘ ܐܸܠܲܢ. ܫܝܼܪܗܘܿܢ ܢܘܼܪܵܐ ܘܩܪܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܲܢ ܕܫܵܚܢܲܚ ܗܘܵܘ ܣܵܒܵܒ ܡܸܛܪܵܐ ܒܸܪܥܵܝܵܐ ܝܗܘܵܐ ܘܩܲܪܬܵ‌ܐ ܝܗܘܵܐ.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 ܓ̰ܘܼܡܸܥ ܠܹܗ ܦܵܘܠܘܿܣ ܚܕܵܐ ܕܲܣܬܵ‌ܐ ܕܩܸܪ̈ܫܹܐ ܘܡܘܼܬܒ݂ܵܝ ܠܹܗ ܥܲܠܔ ܢܘܼܪܵܐ. ܘܡ̣ܢ ܚܸܡܬܵ‌ܐ ܕܢܘܼܪܵܐ ܦܠܝܼܛ ܠܹܗ ܚܲܕ ܐܵܟܸܕܢܵܐ ܘܬܦܹܐ ܠܹܗ ܒܐܝܼܕܹܗ.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 ܐܝܼܡܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܥܵܡܪ̈ܵܢܹܐ ܕܗ̇ܝ ܓܵܙܲܪܬܵ‌ܐ ܠܚܘܼܘܹܐ ܬܸܠܝܵܐ ܒܐܝܼܕܵܐ ܕܦܵܘܠܘܿܣ، ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܚܲܕ ܠܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ: ”ܕܠܵܐ ܫܸܟ ܐܵܗܵܐ ܐܢܵܫܵܐ ܩܵܛܘܿܠܵܐ ܝܠܹܗ. ܐܘܼܦ ܐܸܢ ܕܦܪܝܼܩ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܝܵܡܵܐ، ܟܹܐܢܘܼܬܵ‌ܐ ܠܵܐ ܫܒ݂ܝܼܩ ܠܵܗ̇ ܕܚܵܝܹܐ.“
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 ܐܝܼܢܵܐ ܦܵܘܠܘܿܣ ܫܥܝܼܫ ܠܹܗ ܠܚܘܼܘܹܐ ܡ̣ܢ ܐܝܼܕܹܗ ܠܓܵܘ ܢܘܼܪܵܐ، ܘܡܸܢܕܝܼ ܚܸܪܒܵܐ ܠܵܐ ܗܘܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 ܐܵܢܝܼ ܚܫܝܼܒ݂ ܠܗܘܿܢ ܒܸܬ ܙܵܐܹܪ ܗܘܵܐ، ܝܲܢ ܡܸܢܫܸܠܬܵܢܹܐ ܒܸܬ ܢܵܦܹܠܔ ܗܘܵܐ ܡܝܼܬܵ‌ܐ. ܟܲܕ ܣܦܝܼܪܗܘܿܢ ܚܲܕ ܡܸܬܚܵܐ ܝܲܪܝܼܟ݂ܵܐ ܘܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܕܡܸܢܕܝܼ ܚܸܪܒܵܐ ܠܵܐ ܗܘܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ، ܫܘܼܚܠܸܦ ܠܗܘܿܢ ܚܝܼܵܠܵܝ̈ܗ‌ܝ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ: ”ܐܵܗܵܐ ܚܲܕ ܐܲܠܵܗܵܐ ܝܠܹܗ.“
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 ܒܗ̇ܝ ܕܘܼܟܵܐ ܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܐܲܪ̈ܥܵܬܹ‌ܐ ܕܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܫܸܡܹܗ ܦܘܼܦܠܝܼܘܿܣ. ܐܵܗܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܕܓܵܙܲܪܬܵ‌ܐ ܝܗܘܵܐ، ܘܩܘܼܒܸܠܔ ܠܹܗ ܐܸܠܲܢ ܒܚܲܕܘܼܬܵ‌ܐ ܓܵܘ ܒܲܝܬܹܗ ܩܵܐ ܬܠܵܬܵ‌ܐ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 ܒܵܒܵܐ ܕܦܘܼܦܠܝܼܘܿܣ ܡܪܝܼܥܵܐ ܝܗܘܵܐ ܒܚܲܡܚܲܡܬܵ‌ܐ ܘܒܡܲܪܥܵܐ ܕܡܲܥܝܹ̈ܐ ܘܕܡܝܼܟ݂ܵܐ ܝܗܘܵܐ ܒܫܘܝܼܬܵ‌ܐ. ܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܦܵܘܠܘܿܣ ܠܟܸܣܠܹܗ ܘܨܘܼܠܹܐ ܠܹܗ، ܘܡܘܼܬܸܒ݂ ܠܹܗ ܐܝܼܕܹܗ ܥܲܠܘܼܗ‌ܝ ܘܒܘܼܣܸܡ ܠܹܗ.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 ܐܝܼܡܲܢ ܕܗܘܹܐ ܠܵܗ̇ ܐܵܗܵܐ، ܐܵܢܝܼ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܕܡܪ̈ܝܼܥܹܐ ܝܗܘܵܘ ܓܵܘ ܓܵܙܲܪܬܵ‌ܐ ܐܬܹ‌ܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣܠܹܗ ܘܦܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܒܘܼܣܡܹܐ.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 ܡܝܘܼܩܸܪܗܘܿܢ ܐܸܠܲܢ ܒܐܘܼܪ̈ܚܵܬܹ‌ܐ ܪܵܒܵܐ، ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܒܸܦܠܵܛܵܐ ܝܘܲܚ ܗܘܵܘ ܡ̣ܢ ܬܵܡܵܐ، ܡܘܼܬܸܒ݂ ܠܗܘܿܢ ܙܘܵܕܹ̈ܐ ܠܣܢܝܼܩܘܼܬܲܢ.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܬܠܵܬܵ‌ܐ ܝܲܪ̈ܚܹܐ ܛܪܹܐ ܠܲܢ ܒܚܕܵܐ ܓܵܡܝܼ ܐܵܠܸܟܣܲܢܕܪܵܝܬܵ‌ܐ ܕܦܝܼܫܬܵ‌ܐ ܝܗܘܵܐ ܒܣܸܬܘܵܐ ܓܵܘ ܓܵܙܲܪܬܵ‌ܐ. ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܥܲܠܘܼܗ̇ ܨܘܼܪܬܵ‌ܐ ܕܬܪܹܝ ܐܲܠܵܗܹ̈ܐ ܓ̰ܲܡܹ̈ܐ، ܟܵܣܬܘܿܪ ܘܦܘܿܠܲܟܣ.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 ܡܛܹܐ ܠܲܢ ܠܣܵܪܵܩܘܿܣܵܐ ܘܦܝܼܫ ܠܲܢ ܬܵܡܵܐ ܬܠܵܬܵ‌ܐ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 ܡ̣ܢ ܬܵܡܵܐ ܛܪܹܐ ܠܲܢ ܘܡܛܹܐ ܠܲܢ ܠܪܸܓ݂ܝܼܘܿܢ. ܒܝܵܘܡܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܡܚܹܐ ܠܹܗ ܦܵܘܚܵܐ ܕܬܲܝܡܢܵܐ، ܘܒܝܵܘܡܵܐ ܕܬܪܹܝ ܡܛܹܐ ܠܲܢ ܠܦܘܼܛܝܼܐܹܠܘܿܣ.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 ܬܵܡܵܐ ܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܲܢ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܹ̈‌ܐ، ܘܦܘܼܪܦܸܠܔ ܠܗܘܿܢ ܒܝܼܲܢ ܕܦܵܝܫܲܚ ܗܘܵܘ ܠܟܸܣܠܵܝܗ‌ܝ ܫܲܒ݂ܥܵܐ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ. ܒܚܲܪܬܵ‌ܐ ܐܙܝܼܠܔ ܠܲܢ ܠܪܗܘܿܡܹܐ.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܹ̈‌ܐ ܕܬܵܡܵܐ ܒܘܼܬ ܐܬܵܝܬܲܢ، ܦܠܝܼܛ ܠܗܘܿܢ ܠܐܘܼܪܚܲܢ ܗܲܠܔ ܫܘܼܩܵܐ ܕܟܹܐ ܦܵܐܹܫ ܩܸܪܝܵܐ ܐܵܦܝܼܘܿܣ، ܘܚܲܕܟܡܵܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܐܬܹ‌ܐ ܠܗܘܿܢ ܥܲܡܲܢ ܗܲܠܔ ܬܠܵܬ ܚܵܢܵܘܵܬܹ̈‌ܐ. ܐܝܼܡܲܢ ܕܚܸܙܝܵܝ ܠܹܗ ܦܵܘܠܘܿܣ، ܫܘܼܒܸܚ ܠܹܗ ܠܐܲܠܵܗܵܐ ܘܫܩܝܼܠܔ ܠܹܗ ܠܸܒܵܐ.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 ܟܲܕ ܡܛܹܐ ܠܲܢ ܠܪܗܘܿܡܹܐ، ܦܵܘܠܘܿܣ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܫܒ݂ܝܼܩܵܐ ܕܥܵܡܹܪ ܗܘܵܐ ܒܢܲܦ̮ܫܹܗ ܬܚܘܿܬ ܢܵܛܘܿܪܘܼܬܵ‌ܐ ܕܚܲܕ ܕܲܚܫܵܐ.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܬܠܵܬܵ‌ܐ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ ܩܪܹܐ ܠܹܗ ܦܵܘܠܘܿܣ ܠܪܹ̈ܝܫܵܢܹܐ ܕܝܗܘܼܕܵܝܹ̈ܐ، ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܓ̰ܡܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ: ”ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܹ̈‌ܐ، ܐܘܼܦ ܐܸܢ ܕܠܹܐ ܝܘܸܢ ܥܒ݂ܝܼܕܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܕܲܠܩܘܼܒ݂ܠܔ ܕܥܲܡܲܢ ܘܥܵܕܲܬܹ̈‌ܐ ܕܐܲܒ݂ܵܗܵܬܲܢ̈، ܦܝܼܫ ܠܝܼ ܕܒ݂ܝܼܩܵܐ ܐܲܣܝܼܪܵܐ ܓܵܘ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ ܘܣܘܼܦܝܵܐ ܠܪ̈ܗܘܿܡܵܝܹܐ.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 ”ܐܵܢܝܼ ܩܵܡ ܨܲܚܨܝܼ ܠܝܼ ܘܒܥܹܐ ܠܗܘܿܢ ܕܫܵܪܝܼ ܗܘܵܘ ܠܝܼ ܣܵܒܵܒ ܠܵܐ ܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܗܘܿܢ ܒܝܼܝܼ ܥܸܠܬܵ‌ܐ ܚܫܝܼܚܬܵ‌ܐ ܠܡܵܘܬܵ‌ܐ.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 ”ܐܝܼܢܵܐ ܐܝܼܡܲܢ ܕܩܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܝܗܘܼܕܵܝܹ̈ܐ ܘܡܘܼܠܝܸܨ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܝܼ، ܛܠܝܼܒ ܠܝܼ ܕܦܵܝܫܹܢ ܕܝܼܢܵܐ ܒܝܲܕ ܩܹܣܲܪ. ܠܵܐ ܚܵܫܒ݂ܝܼܬܘܿܢ ܐܬܝܼܵܐ ܝܘܸܢ ܕܗܲܡܙܸܡܸܢ ܕܲܠܩܘܼܒ݂ܠܔ ܕܛܵܝܸܦܝܼ.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 ”ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܩܪܹܐ ܠܝܼ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܕܚܵܙܹܢܵܘܟ݂ܘܿܢ ܘܗܲܡܙܸܡܸܢ ܥܲܡܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܣܵܒܵܒ ܒܘܼܬ ܗܹܒ݂ܝܼ ܕܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ ܐܵܢܵܐ ܦܝܼܫܵܐ ܝܘܸܢ ܐܣܝܼܪܵܐ ܒܐܵܗܵܐ ܫܸܫܸܠܬܵ‌ܐ.“
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 ܘܐܵܢܝܼ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ: ”ܠܹܐ ܝܘܲܚ ܩܘܼܒܠܹܐ ܟܬܵܒ݂ܵܐ ܡ̣ܢ ܝܼܗܘܼܕ ܒܘܼܬ ܕܝܼܘܼܟ݂، ܘܠܵܐ ܐܢܵܫܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܹ̈‌ܐ ܕܐܬܝܼܵܐ ܝܠܹܗ ܡ̣ܢ ܬܵܡܵܐ ܡܘܼܚܒܸܪܵܐ ܝܲܢ ܗܘܼܡܙܸܡܵܐ ܝܠܹܗ ܡܸܢܕܝܼ ܒܝܼܫܵܐ ܒܘܼܬ ܕܝܼܘܼܟ݂.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 ”ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܚܢܲܢ ܒܸܒܥܵܝܵܐ ܝܘܲܚ ܕܫܵܡܥܲܚ ܡܸܢܘܼܟ݂، ܐܲܢ݇ܬ ܡܘܼܕܝܼ ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܝܘܸܬ، ܣܵܒܵܒ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܝܘܲܚ ܒܟܠܔ ܕܘܼܟܵܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܝܢܵܐ ܕܲܠܩܘܼܒ݂ܠܔ ܕܐܵܗܵܐ ܝܘܼܠܦܵܢܵܐ.“
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 ܣܘܼܙܓܸܪܗܘܿܢ ܕܓ̰ܵܡܥܝܼ ܗܘܵܘ ܥܲܡܹܗ ܚܲܕ ܝܵܘܡܵܐ، ܘܐܬܹ‌ܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣܠܹܗ ܚܲܕ ܡܸܢܝܵܢܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܐܲܝܟܵܐ ܕܫܸܪܝܵܐ ܝܗܘܵܐ ܦܵܘܠܘܿܣ. ܡ̣ܢ ܩܲܝܕܵܡܬܵ‌ܐ ܘܗܲܠܔ ܪܲܡܫܵܐ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܹܗ ܥܲܡܵܝܗ‌ܝ ܒܘܼܬ ܡܲܠܟܘܼܬܵ‌ܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ، ܘܡܘܼܚܙܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ ܣܵܗܕܘܵܬܹ̈‌ܐ ܟܲܕ ܡܲܣܒܘܼܬܹ‌ܐ ܡ̣ܢ ܢܵܡܘܿܣܵܐ ܕܡܘܼܫܹܐ ܘܡ̣ܢ ܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܒܘܼܬ ܝܼܫܘܿܥ.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 ܚܲܕܟܡܵܐ ܡܸܢܵܝܗ‌ܝ ܗܘܼܡܸܢܗܘܿܢ ܒܡܸܢܕܝܼ ܕܐܡܝܼܪܹܗ، ܐܝܼܢܵܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܠܵܐ ܗܘܼܡܸܢܗܘܿܢ.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 ܠܵܐ ܣܘܼܙܓܸܪܗܘܿܢ ܡܥܘܼܕܵܠܹܐ، ܘܦܠܝܼܛ ܠܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܦܵܘܠܘܿܣ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܲܢܹܐ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ: ”ܫܲܪܝܼܪܵܐܝܼܬ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܹܗ ܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ ܠܐܲܒ݂ܵܗܵܬܵܘ̈ܟ݂ܘܿܢ ܒܝܲܕ ܐܹܫܲܥܝܵܐ ܢܒ݂ܝܼܵܐ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 ܙܹܠܔ݇ ܠܟܸܣ ܐܵܗܵܐ ܥܲܡܵܐ ܘܐܡܘܿܪ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ، ’ܫܡܵܥܵܐ ܒܸܬ ܫܵܡܥܝܼܬܘܿܢ ܘܠܹܐ ܦܲܪܡܹܝܬܘܿܢ، ܘܚܙܵܝܵܐ ܒܸܬ ܚܵܙܹܝܬܘܿܢ ܘܠܹܐ ܝܵܕܥܝܼܬܘܿܢ.
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 ܣܵܒܵܒ ܚܠܝܼܡ ܠܹܗ ܠܸܒܵܐ ܕܐܵܗܵܐ ܥܲܡܵܐ، ܘܢܵܬܝܵܬܵܝ̈ܗ‌ܝ ܝܘܼܩܪܸܢܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܠܸܫܡܵܥܵܐ، ܘܐܟ̰ܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܥܲܝ̈ܢܵܝܗ‌ܝ، ܕܠܵܐ ܚܵܙܝܼ ܒܥܲܝ̈ܢܵܝܗ‌ܝ ܘܫܵܡܥܝܼ ܒܢܵܬܝܵܬܵܝ̈ܗ‌ܝ، ܘܦܲܪܡܝܼ ܒܠܸܒܵܝܗ‌ܝ ܘܕܵܝܪܝܼ ܠܟܸܣܠܝܼ ܕܒܲܣܡܸܢܗܘܿܢ.‘
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 ”ܝܕܹܥܡܘܼܢ ܗܵܕܟ݂ܵܐ، ܐܵܕܝܼܵܐ ܦܘܼܪܩܵܢܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܫܘܼܕܪܵܐ ܠܐܸܡܘܵܬܹ̈‌ܐ، ܘܐܵܢܝܼ ܒܸܬ ܡܲܨܝܸܬ‌ܝܼ.“
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܗܘܼܡܙܸܡ ܠܹܗ ܦܵܘܠܘܿܣ ܗܵܕܟ݂ܵܐ، ܦܠܝܼܛ ܠܗܘܿܢ ܝܗܘܼܕܵܝܹ̈ܐ ܘܫܘܼܪܹܐ ܠܗܘܿܢ ܒܸܕܪܵܫܵܐ ܒܹܝܠܔ ܓܵܢܵܝܗ‌ܝ.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܬܵܡܵܐ ܦܵܘܠܘܿܣ ܬܲܪܬܹܝ ܫܸܢܹ̈ܐ ܓܵܘ ܒܲܝܬܵ‌ܐ ܕܕܒ݂ܝܼܩܹܗ ܝܗܘܵܐ ܒܐܲܓ݂ܪܵܐ. ܘܟܹܐ ܩܲܒܸܠܔ ܗܘܵܐ ܠܟܠܵܝܗ‌ܝ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܕܐܵܬ‌ܝܼ ܗܘܵܘ ܠܟܸܣܠܹܗ.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 ܟܹܐ ܡܲܟܪܸܙ ܗܘܵܐ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ ܒܘܼܬ ܡܲܠܟܘܼܬܵ‌ܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܘܡܲܠܸܦ ܗܘܵܐ ܒܘܼܬ ܡܵܪܲܢ ܝܼܫܘܿܥ ܡܫܝܼܚܵܐ ܓܲܠܝܵܐܝܼܬ ܘܕܠܵܐ ܡܲܟܠܲܝܬܵ‌ܐ.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.