Atos 26
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs NVT
1 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܵܓܸܪܦܵܐ ܠܦܵܘܠܘܿܣ: ”ܐܝܼܬ ܠܘܼܟ݂ ܦܣܵܣܵܐ ܕܗܲܡܙܸܡܸܬ ܒܘܼܬ ܓܵܢܘܼܟ݂.“ ܗ̇ܝܓܵܗ ܦܵܘܠܘܿܣ ܦܘܼܫܛܵܐ ܠܹܗ ܐܝܼܕܹܗ ܘܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܠܓ̰ܲܘܘܼܒܹܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ:
1 Então Agripa disse a Paulo: “Você pode falar em sua defesa”. Paulo fez um sinal com a mão e começou sua defesa:
2 ”ܝܵܐ ܡܲܠܟܵܐ ܐܵܓܸܪܦܵܐ، ܐܵܢܵܐ ܪܵܒܵܐ ܒܸܚܕܵܝܵܐ ܝܘܸܢ ܕܟܵܠܹܝܢ ܩܲܕܡܘܼܟ݂ ܐܸܕܝܘܿܡ ܘܓ̰ܲܘܸܒܸܢ ܠܟܠܵܝܗܝ ܩܒ݂ܵܠܝܵܬܹ̈ܐ ܕܝܗܘܼܕܵܝܹ̈ܐ ܒܸܥܒ݂ܵܕܵܝ ܝܢܵܐ ܥܲܠܝܼ،
2 “Rei Agripa, considero-me feliz de ter hoje a oportunidade de lhe apresentar minha defesa contra todas as acusações feitas pelos líderes judeus,
3 ”ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܕܐܲܢ݇ܬ ܟܹܐ ܝܵܕܥܹܬ ܟܠܵܝܗܝ ܥܝܵܕܹ̈ܐ ܘܕܘܼܪ̈ܵܫܹܐ ܕܝܗܘܼܕܵܝܹ̈ܐ. ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܦܲܪܦܘܼܠܹܐ ܝܘܸܢ ܒܝܼܘܼܟ݂ ܕܫܵܡܥܹܬ ܠܝܼ ܒܡܲܪܝܲܟ݂ܬܵܐ ܕܒܹܐܢܵܐ.
3 pois sei que conhece bem todos os costumes e controvérsias dos judeus. Portanto, peço que me ouça com paciência.
4 ”ܟܠܵܝܗܝ ܝܗܘܼܕܵܝܹ̈ܐ ܟܹܐ ܝܵܕܥܝܼ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܚܝܹܐ ܠܝܼ ܗܵܐ ܡ̣ܢ ܝܵܠܕ݇ܘܼܬܝܼ ܓܵܘ ܥܲܡܵܐ ܕܓܵܢܝܼ ܘܐܘܼܦ ܠܲܐܟ݂ܵܐ ܓܵܘ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ.
4 “Como os líderes judeus sabem muito bem, recebi educação judaica completa desde a infância entre meu povo e depois em Jerusalém.
5 ”ܟܹܐ ܝܵܕܥܝܼ ܠܝܼ ܡ̣ܢ ܚܲܕ ܙܲܒ݂ܢܵܐ ܝܲܪܝܼܟ݂ܵܐ، ܘܐܸܢ ܒܵܥܝܼ ܟܹܐ ܡܵܨܝܼ ܝܵܗܒ݂ܝܼ ܣܵܗܕܘܼܬܵܐ ܒܘܼܬ ܕܝܼܝܼ، ܕܒܝܘܼܠܦܵܢܵܐ ܩܸܫܝܵܐ ܕܬܵܘܕܝܼܬܲܢ ܚܝܼܵܐ ܝܘܸܢ ܐܲܝܟ݂ ܚܲܕ ܦܪܝܼܫܵܐ.
5 Também sabem, e talvez estejam dispostos a confirmar, que vivi como fariseu, a seita mais rígida de nossa religião.
6 ”ܘܐܵܕܝܼܵܐ ܣܵܒܵܒ ܐܝܼܬ ܠܝܼ ܗܹܒ݂ܝܼ ܒܩܵܘܠܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܥܲܡ ܐܲܒ݂ܵܗܵܬܲܢ̈، ܦܝܵܫܵܐ ܝܘܸܢ ܕܝܼܢܵܐ ܐܸܕܝܘܿܡ،
6 Agora estou sendo julgado por causa de minha esperança no cumprimento da promessa feita por Deus a nossos antepassados.
7 ”ܗ̇ܘ ܩܵܘܠܵܐ ܕܬܪܸܥܣܲܪ ܫܲܒ݂ܛܹ̈ܐ ܒܗܹܒ݂ܝܼ ܝܢܵܐ ܕܚܵܙܝܼ ܠܹܗ ܬܘܼܡܸܡܵܐ ܟܲܕ ܐܵܢܝܼ ܒܸܥܒ݂ܵܕܵܐ ܚܸܠܡܲܬ ܠܐܲܠܵܗܵܐ ܚܦܝܼܛܵܐܝܼܬ، ܒܠܲܝܠܹܐ ܘܒܝܵܘܡܵܐ. ܝܵܐ ܡܲܠܟܵܐ ܐܵܓܸܪܦܵܐ، ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܗܹܒ݂ܝܼ ܕܐܝܼܬ ܠܝܼ، ܝܗܘܼܕܵܝܹ̈ܐ ܒܸܩܒ݂ܵܠܵܐ ܝܢܵܐ ܥܲܠܝܼ.
7 De fato, é por isso que as doze tribos de Israel adoram a Deus fervorosamente, dia e noite, e compartilham da mesma esperança que eu. E, no entanto, ó rei, acusam-me por causa dessa esperança!
8 ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܝܬܘܿܢ ܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܕܗܲܡܘܼܢܹܐ ܐܸܢ ܐܲܠܵܗܵܐ ܡܲܩܸܡ ܡܝܼ̈ܬܹܐ؟
8 Por que lhes parece tão incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 ”ܫܲܪܝܼܪܵܐܝܼܬ ܐܵܢܵܐ ܒܓܵܢܝܼ ܚܕܵܐ ܥܕܵܢܵܐ ܩܛܝܼܥ ܠܝܼ ܒܠܸܒܝܼ ܕܘܵܠܹܐ ܝܗܘܵܐ ܕܥܵܒ݂ܕܹܢ ܗܘܵܐ ܪܵܒܵܐ ܕܲܠܩܘܼܒ݂ܠܘܼܬܵܐ ܥܲܠܔ ܫܸܡܵܐ ܕܝܼܫܘܿܥ ܢܵܨܪܵܝܵܐ.
9 “Eu costumava pensar que era minha obrigação empenhar-me em me opor ao nome de Jesus, o nazareno.
10 ”ܘܥܒ݂ܝܼܕ ܠܝܼ ܐܵܗܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܓܵܘ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ. ܕܪܹܐ ܠܝܼ ܪܵܒܵܐ ܩܲܕܝܼܫܹ̈ܐ ܓܵܘ ܒܹܝܬ ܐܲܣܝܼܪܹ̈ܐ ܒܫܘܼܠܛܵܢܵܐ ܕܫܩܝܼܠܔ ܠܝܼ ܡ̣ܢ ܓܘܼܪܵܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ. ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܦܵܝܫܝܼ ܗܘܵܘ ܩܛܝܼܠܹܐ، ܐܵܢܵܐ ܟܹܐ ܣܲܙܓܸܪܸܢ ܗܘܵܐ ܥܲܡ ܩܵܛܘܿܠܹ̈ܐ.
10 Foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Com autorização dos principais sacerdotes, fui responsável pela prisão de muitos dentre o povo santo. E eu votava contra eles quando eram condenados à morte.
11 ”ܪܵܒܵܐ ܓܵܗܹ̈ܐ ܟܹܐ ܐܵܙܹܠ݇ܢ ܗܘܵܐ ܡ̣ܢ ܟܢܘܼܫܬܵܐ ܠܟܢܘܼܫܬܵܐ ܠܬܲܥܠܘܼܡܵܝ، ܘܟܹܐ ܥܵܒ݂ܕܹܢ ܗܘܵܐ ܚܲܝܠܵܐ ܥܲܠܵܝܗܝ ܕܓܵܕܦܝܼ ܗܘܵܘ. ܘܣܵܒܵܒ ܡܸܠܝܵܐ ܝܘܸܢ ܗܘܵܐ ܟܲܪܒܵܐ ܥܲܠܵܝܗܝ، ܐܙܝܼܠܔ ܠܝܼ ܐܘܼܦ ܠܡܕܝܼܢܵܬܹ̈ܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܠܟܲܡܘܼܪܵܝܗܝ.
11 Muitas vezes providenciei que fossem castigados nas sinagogas, a fim de obrigá-los a blasfemar. Eu me opunha a eles com tanta violência que os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 ”ܫܩܝܼܠܔ ܠܝܼ ܫܘܼܠܛܵܢܵܐ ܘܦܣܵܣܵܐ ܡ̣ܢ ܓܘܼܪܵܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܝܼ ܠܕܲܪܡܣܘܿܩ ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܢܝܼܫܵܐ.
12 “Certo dia, numa dessas missões, dirigia-me a Damasco, autorizado e incumbido pelos principais sacerdotes.
13 ”ܒܦܲܠܓܵܐ ܕܝܵܘܡܵܐ، ܒܐܘܼܪܚܵܐ، ܝܵܐ ܡܲܠܟܵܐ، ܚܙܹܐ ܠܝܼ ܒܲܗܪܵܐ ܡ̣ܢ ܫܡܲܝܵܐ، ܒܘܼܫ ܒܲܗܪܵܢܵܐ ܡ̣ܢ ܒܲܗܪܵܐ ܕܫܸܡܫܵܐ ܡܲܒܪܘܼܩܹܐ ܠܚܵܕܸܪ̈ܘܵܢܝܼ ܘܠܚܵܕܸܪ̈ܘܵܢܹܐ ܕܐܵܢܝܼ ܕܝܼܗܘܵܘ ܥܲܡܝܼ.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, ainda a caminho, uma luz do céu, mais intensa que o sol, brilhou sobre mim e meus companheiros.
14 ”ܟܠܲܢ ܢܦܝܼܠܔ ܠܲܢ ܥܲܠܔ ܐܲܪܥܵܐ، ܘܫܡܝܼܥ ܠܝܼ ܩܵܠܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܐܸܠܝܼ ܒܠܸܫܵܢܵܐ ܐܵܪܵܡܵܝܵܐ: ’ܫܵܐܘܿܠܔ، ܫܵܐܘܿܠܔ، ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܟܲܡܘܼܪܝܼ ܝܘܸܬ؟ ܥܲܣܩܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܐܸܠܘܼܟ݂ ܠܸܡܚܵܝܵܐ ܪܲܦܣܵܐ ܠܢܸܟܣܹ̈ܐ.‘
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz que me dizia em aramaico: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue? Não adianta lutar contra minha vontade’.
15 ”ܐܵܢܵܐ ܒܘܼܩܸܪܝܼ: ’ܡܵܢܝܼ ܝܘܸܬ، ܡܵܪܝܼ؟‘ ܘܡܵܪܲܢ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ: ’ܐܵܢܵܐ ܝܘܸܢ ܝܼܫܘܿܥ، ܗ̇ܘ ܕܐܲܢ݇ܬ ܟܲܡܘܼܪܹܗ ܝܘܸܬ.
15 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E o Senhor respondeu: ‘Sou Jesus, a quem você persegue.
16 ”’ܐܝܼܢܵܐ ܩܘܼܡ، ܘܟܠܝܼ ܥܲܠܔ ܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܟ݂. ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܥܸܠܬܵܐ ܦܝܼܫ ܠܝܼ ܚܸܙܝܵܐ ܐܸܠܘܼܟ݂ ܕܓܲܒܸܢܘܼܟ݂ ܦܲܠܵܚܵܐ ܘܣܵܗܕܵܐ ܥܲܠܔ ܡܸܢܕܝܼܵܢܹ̈ܐ ܕܚܙܹܐ ܠܘܼܟ݂ ܡܸܢܝܼ، ܘܥܲܠܔ ܡܸܢܕܝܼܵܢܹ̈ܐ ܕܗܕܝܼܪܵܐ ܝܘܸܢ ܕܡܲܚܙܸܢܘܼܟ݂.
16 Agora levante-se, pois eu apareci para nomeá-lo meu servo e minha testemunha. Conte o que viu e o que eu lhe mostrarei no futuro.
17 ”’ܒܸܬ ܦܲܨܸܢܘܼܟ݂ ܡ̣ܢ ܥܲܡܵܐ ܕܝܗܘܼܕܵܝܹ̈ܐ، ܘܡ̣ܢ ܐܸܡܘܵܬܹ̈ܐ ܕܫܲܕܘܼܪܘܼܟ݂ ܝܼܘܸܢ ܓܵܘܵܝܗܝ،
17 E eu o livrarei tanto de seu povo como dos gentios. Sim, eu o envio aos gentios
18 ”’ܕܦܵܬܚܹܬ ܥܲܝ̈ܢܵܝܗܝ ܕܕܵܝܪܝܼ ܡ̣ܢ ܚܸܫܟܵܐ ܠܒܲܗܪܵܐ، ܘܡ̣ܢ ܫܘܼܠܛܵܢܵܐ ܕܣܵܛܵܢܵܐ ܠܟܸܣ ܐܲܠܵܗܵܐ، ܕܩܲܒܠܝܼ ܦܘܼܚܵܠܵܐ ܕܚܛܝܼܵܬܹ̈ܐ، ܘܣܵܗܡܵܐ ܥܲܡ ܐܵܢܝܼ ܕܝܼܢܵܐ ܡܩܘܼܕܫܹܐ ܒܗܲܝܡܵܢܘܼܬܵܐ ܒܝܼܝܼ.‘
18 para abrir os olhos deles a fim de que se voltem das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus. Então receberão o perdão dos pecados e a herança entre o povo de Deus, separado pela fé em mim’.
19 ”ܘܗܵܕܟ݂ܵܐ ܝܵܐ ܡܲܠܟܵܐ ܐܵܓܸܪܦܵܐ، ܫܠܝܼܡ ܠܝܼ ܠܐܵܗܵܐ ܚܸܙܘܵܐ ܫܡܲܝܵܢܵܝܵܐ،
19 “Portanto, rei Agripa, obedeci à visão celestial.
20 ”ܡܘܼܟܪܸܙ ܠܝܼ ܩܲܕܡܵܝܬܵܐ ܠܐܵܢܝܼ ܕܓܵܘ ܕܲܪܡܣܘܿܩ، ܘܕܓܵܘ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ، ܘܒܟܠܹܗ ܐܲܬܪܵܐ ܕܝܼܗܘܼܕ، ܐܘܼܦ ܠܐܸܡܘܵܬܹ̈ܐ ܢܘܼܟ݂ܪ̈ܵܝܹܐ، ܕܬܲܘܸܒܝܼ ܘܕܵܝܪܝܼ ܠܟܸܣ ܐܲܠܵܗܵܐ ܘܦܵܠܚܝܼ ܦܘܼܠܚܵܢܹ̈ܐ ܚܫܝܼܚܹ̈ܐ ܠܬܝܵܒ݂ܘܼܬܵܐ.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco, depois em Jerusalém e em toda a Judeia, e também aos gentios, dizendo que todos devem arrepender-se, voltar-se para Deus e mostrar, por meio de suas boas obras, que mudaram de rumo.
21 ”ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܕܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܝܼ ܝܗܘܼܕܵܝܹ̈ܐ ܓܵܘ ܗܲܝܟܠܵܐ ܘܒܥܹܐ ܠܗܘܿܢ ܩܵܛܠܝܼ ܠܝܼ.
21 Alguns judeus me prenderam no templo por anunciar essa mensagem e tentaram me matar.
22 ”ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܗܘܼܝܸܪܝܼ ܝܠܹܗ ܗܲܠܔ ܐܵܗܵܐ ܝܵܘܡܵܐ، ܘܒܸܣܗܵܕܵܐ ܝܘܸܢ ܠܙܥܘܿܪܵܐ ܘܠܓܘܼܪܵܐ. ܘܠܹܐ ܝܘܸܢ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܠܒܲܕܲܪ ܡ̣ܢ ܗ̇ܘ ܕܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܘܡܘܼܫܹܐ ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܕܒܸܬ ܗܵܘܹܐ،
22 Mas Deus tem me protegido até este momento, para que eu dê testemunho a todos, dos mais simples até os mais importantes. Não ensino nada além daquilo que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer,
23 ”ܕܒܸܬ ܩܲܒܸܠܔ ܚܲܫܵܐ ܡܫܝܼܚܵܐ، ܘܒܸܬ ܗܵܘܹܐ ܗ̇ܘ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܕܩܵܐܹܡ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܘܒܸܬ ܡܲܟܪܸܙ ܒܲܗܪܵܐ ܠܥܲܡܵܐ ܕܓܵܢܹܗ ܘܠܐܸܡܘܵܬܹ̈ܐ ܢܘܼܟ݂ܪ̈ܵܝܹܐ.“
23 que o Cristo sofreria e seria o primeiro a ressuscitar dos mortos e, desse modo, anunciaria a luz de Deus tanto aos judeus como aos gentios”.
24 ܟܲܕ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܓ̰ܲܘܘܼܒܹܐ ܝܗܘܵܐ ܦܵܘܠܘܿܣ ܒܘܼܬ ܓܵܢܹܗ، ܐܡܝܼܪܹܗ ܦܹܗܸܣܛܘܿܣ ܒܩܵܠܵܐ ܪܵܡܵܐ: ”ܫܘܼܕܸܢܘܼܟ݂، ܦܵܘܠܘܿܣ. ܝܘܼܠܦܵܢܘܼܟ݂ ܪܵܒܵܐ ܫܲܕܘܼܢܘܼܟ݂ ܝܼܠܹܗ.“
24 De repente, Festo gritou: “Paulo, você está louco! O excesso de estudo o fez perder o juízo!”.
25 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܦܵܘܠܘܿܣ: ”ܠܹܐ ܝܘܸܢ ܫܘܼܕܸܢܵܐ ܝܵܐ ܦܹܗܸܣܛܘܿܣ ܢܲܨܝܼܚܵܐ، ܐܸܠܵܐ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ ܕܫܲܪܝܼܪܘܼܬܵܐ ܘܕܨܲܠܝܼܠܘܼܬܵܐ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܝܘܸܢ.
25 Mas Paulo respondeu: “Não estou louco, excelentíssimo Festo. Digo a mais sensata verdade,
26 ”ܣܵܒܵܒ ܡܲܠܟܵܐ ܟܹܐ ܝܵܕܹܥ ܠܟܠܵܝܗܝ ܐܲܢܹܐ، ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܝܘܸܢ ܒܓ̰ܘܼܪܐܲܬ ܩܲܕܡܘܼܗܝ، ܘܗܲܡܘܼܢܹܐ ܝܘܸܢ ܕܐܲܢܹܐ ܠܹܐ ܝܢܵܐ ܛܸܫܝܹܐ ܡܸܢܹܗ، ܣܵܒܵܒ ܠܹܐ ܝܢܵܐ ܦܝܼܫܹܐ ܥܒ݂ܝܼܕܹܐ ܒܛܸܫܘܵܐ.
26 e o rei Agripa sabe dessas coisas. Expresso-me com ousadia porque tenho certeza de que esses acontecimentos são todos de conhecimento dele, pois não se passaram em algum canto escondido.
27 ”ܝܵܐ ܡܲܠܟܵܐ ܐܵܓܸܪܦܵܐ، ܟܹܐ ܗܲܡܸܢܸܬ ܒܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ؟ ܐܵܢܵܐ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܝܘܸܢ ܕܟܹܐ ܗܲܡܸܢܸܬ.“
27 Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que sim”.
28 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܵܓܸܪܦܵܐ: ”ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܝܘܸܬ ܒܚܕܵܐ ܥܕܵܢܵܐ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܟܪܝܼܬܵܐ ܡܵܨܹܝܬ ܥܵܒ݂ܕܹܬ ܠܝܼ ܕܗܵܘܹܝܢ ܡܫܝܼܚܵܝܵܐ؟“
28 Então Agripa o interrompeu: “Você acredita que pode me convencer a tornar-me cristão em tão pouco tempo?”.
29 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܦܵܘܠܘܿܣ: ”ܒܥܕܵܢܵܐ ܟܪܝܼܬܵܐ ܝܲܢ ܝܲܪܝܼܟ݂ܬܵܐ، ܒܸܛܠܵܒܵܐ ܝܘܸܢ ܡ̣ܢ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܵܐ ܐܲܚܟ̰ܝܼ ܐܲܢ݇ܬ ܐܝܼܢܵܐ ܟܠܵܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܕܒܸܫܡܵܥܝܼ ܝܢܵܐ ܐܸܕܝܘܿܡ ܕܗܵܘܝܼ ܗܘܵܘ ܐܲܝܟ݂ ܕܝܼܝܼ، ܫܒ݂ܘܿܩ ܡ̣ܢ ܐܲܢܹܐ ܐܸܣܘܼܪܹ̈ܐ.“
29 Paulo respondeu: “Em pouco ou em muito tempo, peço a Deus que tanto o senhor como os demais aqui presentes se tornem como eu, exceto por estas correntes”.
30 ܩܝܼܡ ܠܹܗ ܡܲܠܟܵܐ، ܘܫܲܠܝܼܛܵܐ، ܘܒܲܪܢܝܼܩܹܐ، ܘܐܵܢܝܼ ܕܝܬܝܼܒܹܐ ܝܗܘܵܘ ܥܲܡܵܝܗܝ.
30 Então o rei, o governador, Berenice e todos os outros se levantaram e se retiraram.
31 ܐܝܼܡܲܢ ܕܦܠܝܼܛ ܠܗܘܿܢ، ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܗܘܿܢ ܚܲܕ ܥܲܡ ܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ: ”ܐܵܗܵܐ ܐܢܵܫܵܐ ܠܹܐ ܝܠܹܗ ܥܒ݂ܝܼܕܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܕܚܵܫܹܚ ܠܡܵܘܬܵܐ ܝܲܢ ܠܒܹܝܬ ܐܲܣܝܼܪܹ̈ܐ.“
31 Enquanto saíam, conversavam entre si e concordaram: “Esse homem não fez nada que mereça morte ou prisão”.
32 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܵܓܸܪܦܵܐ ܠܦܹܗܸܣܛܘܿܣ: ”ܐܵܗܵܐ ܐܢܵܫܵܐ ܒܸܬ ܦܵܐܹܫ ܗܘܵܐ ܫܸܪܝܵܐ ܐܸܢ ܠܵܐ ܗܵܘܹܐ ܗܘܵܐ ܛܠܝܼܒܵܐ ܕܦܵܐܹܫ ܕܝܼܢܵܐ ܒܝܲܕ ܩܹܣܲܪ.“
32 E Agripa disse a Festo: “Ele poderia ser posto em liberdade se não tivesse apelado a César”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.