Atos 23

ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ܚܝܼܪܹܗ ܦܵܘܠܘܿܣ ܒܟܢܘܼܫܝܵܐ ܕܝܗܘܼܕܵܝܹ̈ܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܹ̈‌ܐ، ܐܵܢܵܐ ܬܘܼܡܸܡܘܼܗ̇ ܝܘܸܢ ܘܵܠܝܼܬ‌ܝܼ ܩܲܕܡ ܐܲܠܵܗܵܐ ܒܟܠܔ ܐܸܢܝܲܬ ܛܵܒ݂ܬܵ‌ܐ ܗܲܠܔ ܐܵܗܵܐ ܝܵܘܡܵܐ.“
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 ܦܩܝܼܕ ܠܹܗ ܚܲܢܲܢܝܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܠܐܵܢܝܼ ܕܟܸܠܝܹܐ ܝܗܘܵܘ ܠܟܸܣ ܦܵܘܠܘܿܣ ܕܡܵܚܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ ܥܲܠܔ ܦܘܼܡܹܗ.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 ܐܡܝܼܪܹܗ ܦܵܘܠܘܿܣ ܐܸܠܹܗ: ”ܐܲܠܵܗܵܐ ܒܸܬ ܡܵܚܹܐ ܠܘܼܟ݂، ܝܵܐ ܓܘܼܕܵܐ ܡܘܼܚܘܸܪܵܐ. ܐܲܢ݇ܬ ܕܝܬܝܼܒ݂ܵܐ ܝܘܸܬ ܘܒܸܕܝܵܢܝܼ ܐܲܝܟ݂ ܢܵܡܘܿܣܵܐ، ܒܓܵܢܘܼܟ݂ ܒܸܫܡܵܛܵܐ ܝܘܸܬ ܢܵܡܘܿܣܵܐ، ܟܲܕ ܒܸܦܩܵܕܵܐ ܝܘܸܬ ܕܡܵܚܝܼ ܠܝܼ؟“
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 ܐܵܢܝܼ ܕܟܸܠܝܹܐ ܝܗܘܵܘ ܬܵܡܵܐ ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ”ܡܲܣܠܘܼܝܹܐ ܝܘܸܬ ܠܓܘܼܪܵܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ؟“
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܦܵܘܠܘܿܣ: ”ܐܲܚܘܿܢܘܵܬ‌ܝܼ̈، ܠܹܐ ܝܵܕܥܹܢ ܗܘܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܝܠܹܗ، ܣܵܒܵܒ ܟܬܝܼܒ݂ܵܐ ܝܠܹܗ: ’ܠܵܐ ܗܲܡܙܸܡܸܬ ܒܝܼܫܬܵ‌ܐ ܥܲܠܔ ܪܹܝܫܵܐ ܕܥܲܡܘܼܟ݂.‘“
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 ܐܝܼܡܲܢ ܕܝܕܝܼܥ ܠܹܗ ܦܵܘܠܘܿܣ ܕܚܲܕ ܣܵܗܡܵܐ ܡܸܢܵܝܗ‌ܝ ܙܲܕܘܼܩܵܝܹ̈ܐ ܝܗܘܵܘ، ܘܚܲܕ ܣܵܗܡܵܐ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ، ܡܘܼܩܘܸܚ ܠܹܗ ܠܟܢܘܼܫܝܵܐ: ”ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܹ̈‌ܐ، ܐܵܢܵܐ ܚܲܕ ܦܪܝܼܫܵܐ ܝܘܸܢ، ܘܒܪܘܿܢܵܐ ܕܦܪ̈ܝܼܫܹܐ، ܘܦܝܵܫܵܐ ܝܘܸܢ ܕܝܼܢܵܐ ܣܵܒܵܒ ܐܝܼܬ ܠܝܼ ܗܹܒ݂ܝܼ ܥܲܠܔ ܩܝܵܡܬܵ‌ܐ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܡܝܼ̈ܬܹ‌ܐ.“
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 ܐܝܼܡܲܢ ܕܐܡܝܼܪܹܗ ܐܵܗܵܐ، ܢܦܝܼܠܔ ܠܹܗ ܫܓ݂ܘܼܫܝܵܐ ܒܹܝܠܔ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܘܙܲܕܘܼܩܵܝܹ̈ܐ، ܘܦܝܼܫ ܠܹܗ ܟܸܢܫܵܐ ܬܪܹܝ ܓܲܒܹ̈ܐ،
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 ܣܵܒܵܒ ܙܲܕܘܼܩܵܝܹ̈ܐ ܟܹܐ ܐܵܡܪܝܼ ܕܠܲܝܬ ܩܝܵܡܬܵ‌ܐ، ܘܠܵܐ ܡܲܠܲܐܟܹ̈ܐ، ܘܠܵܐ ܪܘܼܚܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܟܹܐ ܡܵܘܕܝܼ ܒܟܠܵܝܗ‌ܝ ܐܲܢܹܐ.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 ܘܗܘܹܐ ܠܵܗ̇ ܡܲܩܘܲܚܬܵ‌ܐ ܓܘܼܪܬܵ‌ܐ، ܘܩܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܚܲܕܟܡܵܐ ܣܵܦܪܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܓܲܒܵܐ ܕܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܘܕܪܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܠܹܐ ܝܘܲܚ ܡܲܫ݇ܟ̰ܘܼܚܹܐ ܡܸܢܕܝܼ ܒܝܼܫܵܐ ܒܐܵܗܵܐ ܐܢܵܫܵܐ. ܘܐܸܢ ܪܘܼܚܵܐ ܝܲܢ ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܹܗ ܥܲܡܹܗ، ܡܘܼܕܝܼ ܡܸܢܕܝܼ ܚܸܪܒܵܐ ܐܝܼܬ ܒܐܵܗܵܐ؟“
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 ܟܲܕ ܙܝܼܕ ܠܹܗ ܫܓ݂ܘܼܫܝܵܐ، ܙܕܝܼܥ ܠܹܗ ܪܲܒ ܐܲܠܦܵܐ ܥܲܠܔ ܦܵܘܠܘܿܣ ܕܠܵܐ ܦܵܐܹܫ ܥܒ݂ܝܼܕܵܐ ܩܸܛܥܵܛܹ̈ܐ. ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܕܲܚܫܹ̈ܐ ܘܦܩܝܼܕ ܠܹܗ ܕܨܵܠܝܼ ܗܘܵܘ ܘܫܵܩܠܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ ܒܚܲܝܠܵܐ ܘܡܲܥܒܸܪܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ ܓܵܘ ܩܲܠܥܵܐ.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 ܒܠܲܝܠܹܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܟܠܹܐ ܠܹܗ ܡܵܪܝܵܐ ܠܟܸܣ ܦܵܘܠܘܿܣ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܗܘܝܼ ܠܸܒܵܢܵܐ، ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܕܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܘܼܟ݂ ܣܵܗܕܘܼܬܵ‌ܐ ܐܸܠܝܼ ܓܵܘ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ، ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܘܵܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܐܸܠܘܼܟ݂ ܕܣܵܗܕܹܬ ܐܸܠܝܼ ܐܘܼܦ ܓܵܘ ܪܗܘܿܡܹܐ.“
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 ܟܲܕ ܗܘܹܐ ܠܹܗ ܝܵܘܡܵܐ، ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܗܘܿܢ ܡܸܠܟܵܐ ܝܗܘܼܕܵܝܹ̈ܐ ܘܥܒ݂ܝܼܕ ܠܗܘܿܢ ܚܸܪܡܵܐ ܥܲܠܔ ܓܵܢܵܝܗ‌ܝ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܕܠܹܐ ܐܵܟ݂ܠܝܼ ܘܠܹܐ ܫܵܬ‌ܝܼ ܗܲܠܔ ܕܩܵܛܠܝܼ ܠܹܗ ܦܵܘܠܘܿܣ.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 ܐܵܢܝܼ ܕܥܒ݂ܝܼܕ ܠܗܘܿܢ ܐܵܗܵܐ ܩܵܘܠܵܐ ܒܡܵܘܡܵܬܹ̈‌ܐ ܙܵܘܕܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܪܒܥܝܼ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܝܗܘܵܘ.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 ܐܲܢܹܐ ܐܬܹ‌ܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣ ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܘܚܘܵܪ̈ܕܸܩܢܹܐ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ: ”ܚܸܪܡܵܐ ܡܘܼܚܪܸܡ ܠܲܢ ܥܲܠܔ ܓܵܢܲܢ ܕܠܹܐ ܛܵܥܡܲܚ ܡܸܢܕܝܼ ܗܲܠܔ ܕܩܵܛܠܲܚ ܠܹܗ ܦܵܘܠܘܿܣ.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 ”ܐܵܕܝܼܵܐ ܐܲܚܬܘܿܢ ܘܟܢܘܼܫܝܵܐ ܡܲܚܒܸܪܘܼܢ ܠܪܲܒ ܐܲܠܦܵܐ ܕܡܲܝܬܹ‌ܐ ܠܹܗ ܠܟܸܣܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܲܝܟ݂ ܕܐܸܢ ܒܵܥܹܝܬܘܿܢ ܕܝܵܕܥܝܼܬܘܿܢ ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܒܘܼܬ ܕܝܼܹܗ، ܘܐܲܚܢܲܢ ܗܕܝܼܪܹܐ ܝܘܲܚ ܕܩܵܛܠܲܚ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܩܲܕܡ ܕܡܵܛܹܐ ܠܲܐܟ݂ܵܐ.“
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 ܫܡܝܼܥ ܠܹܗ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܚܵܬܵ‌ܐ ܕܦܵܘܠܘܿܣ ܒܐܵܗܵܐ ܒܘܼܨܵܐ، ܐܬܹ‌ܐ ܠܹܗ ܘܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܓܵܘ ܩܲܠܥܵܐ ܘܗܘܼܩܹܐ ܠܹܗ ܠܦܵܘܠܘܿܣ.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 ܩܪܹܐ ܠܹܗ ܦܵܘܠܘܿܣ ܠܚܲܕ ܡ̣ܢ ܪ̈ܲܒܲܝ ܡܹ̈ܐܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܠܲܒܸܠܔ ܐܵܗܵܐ ܥܠܲܝܡܵܐ ܠܟܸܣ ܪܲܒ ܐܲܠܦܵܐ ܣܵܒܵܒ ܐܝܼܬ ܠܹܗ ܚܲܕ ܡܸܢܕܝܼ ܕܐܵܡܹܪ ܐܸܠܹܗ.“
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 ܠܘܼܒܸܠܔ ܠܹܗ ܪܲܒ ܡܵܐܐ ܠܥܠܲܝܡܵܐ ܠܟܸܣ ܪܲܒ ܐܲܠܦܵܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܦܵܘܠܘܿܣ ܐܲܣܝܼܪܵܐ ܩܪܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܝܼ ܘܒܥܹܐ ܠܹܗ ܡܸܢܝܼ ܕܡܲܝܬܹܝܢ ܠܐܵܗܵܐ ܥܠܲܝܡܵܐ ܠܟܸܣܠܘܼܟ݂ ܣܵܒܵܒ ܐܝܼܬ ܠܹܗ ܚܲܕ ܡܸܢܕܝܼ ܕܐܵܡܹܪ ܐܸܠܘܼܟ݂.“
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 ܕܒ݂ܝܼܩ ܠܹܗ ܪܲܒ ܐܲܠܦܵܐ ܒܐܝܼܕܵܐ ܕܥܠܲܝܡܵܐ ܘܠܘܼܒܸܠܔ ܠܹܗ ܠܚܲܕ ܓܹܒܵܐ ܘܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡܸܢܹܗ: ”ܡܘܼܕܝܼ ܒܵܥܹܝܬ ܕܐܵܡܪܹܬ ܠܝܼ؟“
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܝܗܘܼܕܵܝܹ̈ܐ ܣܘܼܙܓܸܪܹܐ ܝܢܵܐ ܕܛܵܠܒܝܼ ܡܸܢܘܼܟ݂ ܕܩܲܝܕܵܡܬܵ‌ܐ ܡܲܨܠܹܝܬ ܠܹܗ ܦܵܘܠܘܿܣ ܠܟܸܣ ܟܢܘܼܫܝܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܕܐܸܢ ܒܵܥܝܼ ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܠܝܼܕܵܥܵܐ ܒܘܼܬ ܕܝܼܹܗ.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 ”ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܢ݇ܬ ܠܵܐ ܫܵܡܥܹܬ ܥܲܠܵܝܗ‌ܝ، ܣܵܒܵܒ ܙܵܘܕܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܪܒܥܝܼ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡܸܢܵܝܗ‌ܝ ܥܒ݂ܝܼܕܹܐ ܝܢܵܐ ܒܘܼܨܵܐ ܘܡܘܼܚܪܸܡܹܐ ܓܵܢܵܝܗ‌ܝ ܕܠܹܐ ܐܵܟ݂ܠܝܼ ܘܠܹܐ ܫܵܬ‌ܝܼ ܗܲܠܔ ܕܩܵܛܠܝܼ ܠܹܗ. ܐܵܕܝܼܵܐ ܗܕܝܼܪܹܐ ܝܢܵܐ ܘܒܸܣܦܵܪܵܐ ܠܩܵܘܠܵܐ ܡܸܢܘܼܟ݂.“
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܪܲܒ ܐܲܠܦܵܐ ܠܗ̇ܘ ܥܠܲܝܡܵܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܠܐܢܵܫܵܐ ܠܵܐ ܐܵܡܪܹܬ ܕܡܘܼܕܸܥ ܠܘܼܟ݂ ܐܵܗܵܐ ܐܸܠܝܼ.“
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 ܗ̇ܝܓܵܗ ܩܪܹܐ ܠܹܗ ܪܲܒ ܐܲܠܦܵܐ ܠܬܪܹܝ ܡ̣ܢ ܪ̈ܲܒܲܝ ܡܹ̈ܐܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗ‌ܝ: ”ܗܲܕܪܘܼܢ ܬܪܲܝܡܵܐܐ ܕܲܚܫܹ̈ܐ ܕܐܵܙܠ݇ܝܼ ܗܲܠܔ ܩܹܣܲܪܝܵܐ ܒܣܵܥܲܬ ܕܬܫܲܥ ܕܠܲܝܠܹܐ، ܥܲܡ ܫܲܒ݂ܥܝܼ ܪ̈ܲܟܵܒܹܐ، ܘܬܪܲܝܡܵܐܐ ܕܵܪ̈ܝܵܢܹܐ ܕܪ̈ܘܼܡܚܹܐ.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 ”ܐܘܼܦ ܗܲܕܪܘܼܢ ܗܲܝܘܵܢܹ̈ܐ ܕܡܲܬܝܸܒ݂ܝܼ ܠܦܵܘܠܘܿܣ ܘܡܲܡܛܝܼ ܠܹܗ ܣܵܠܵܡܲܬ ܠܟܸܣ ܦ̮ܝܼܠܹܟܣ ܫܲܠܝܼܛܵܐ.“
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 ܘܟܬܝܼܒ݂ ܠܹܗ ܐܸܓܲܪܬܵ‌ܐ ܗܵܕܟ݂ܵܐ:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 ܩܠܵܘܕܝܘܿܣ ܠܘܼܣܝܼܘܿܣ، ܩܵܐ ܫܲܠܝܼܛܵܐ ܢܲܨܝܼܚܵܐ ܦ̮ܝܼܠܹܟܣ: ܫܠܵܡܵܐ.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 ܐܵܗܵܐ ܓܲܒ݂ܪܵܐ ܦܝܼܫܵܐ ܝܗܘܵܐ ܕܒ݂ܝܼܩܵܐ ܒܝܗܘܼܕܵܝܹ̈ܐ ܘܐܵܢܝܼ ܗܕܝܼܪܹܐ ܝܗܘܵܘ ܠܸܩܛܵܠܹܗ. ܐܝܼܢܵܐ ܐܬܹ‌ܐ ܠܝܼ ܐܵܢܵܐ ܥܲܡ ܕܲܚܫܹ̈ܐ ܘܦܘܼܨܹܐ ܠܝܼ ܐܸܠܹܗ ܐܝܼܡܲܢ ܕܝܕܝܼܥ ܠܝܼ ܕܪܗܘܿܡܵܝܵܐ ܝܠܹܗ.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 ܒܥܹܐ ܠܝܼ ܕܝܵܕܥܹܢ ܗܘܵܐ ܥܸܠܬܵ‌ܐ ܕܩܒ݂ܵܠܬܵ‌ܐ ܕܡܘܼܝܬܹ‌ܐ ܠܗܘܿܢ ܥܲܠܘܼܗ‌ܝ، ܡܘܼܨܠܹܐ ܠܝܼ ܐܸܠܹܗ ܩܲܕܡ ܟܢܘܼܫܝܵܐ.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 ܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܝܼ ܕܩܒ݂ܵܠܬܵ‌ܐ ܕܥܲܠܘܼܗ‌ܝ ܒܘܼܬ ܢܵܡܘܿܣܵܝܗ‌ܝ ܝܗܘܵܐ. ܐܝܼܢܵܐ ܠܲܝܬ ܗܘܵܐ ܥܲܠܘܼܗ‌ܝ ܥܸܠܬܵ‌ܐ ܕܚܵܫܹܚ ܗܘܵܐ ܠܡܵܘܬܵ‌ܐ، ܝܲܢ ܕܦܵܐܹܫ ܗܘܵܐ ܕܸܪܝܵܐ ܓܵܘ ܒܹܝܬ ܐܲܣܝܼܪܹ̈ܐ.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 ܟܲܕ ܦܝܼܫ ܠܝܼ ܡܘܼܚܒܸܪܵܐ ܒܘܼܬ ܒܘܼܨܵܐ ܕܦܝܼܫܵܐ ܝܗܘܵܐ ܥܒ݂ܝܼܕܵܐ ܥܲܠܘܼܗ‌ܝ، ܫܘܼܕܸܪܝܼ ܐܸܠܹܗ ܠܟܸܣܠܘܼܟ݂ ܒܓ̰ܲܠܕܘܼܬܵ‌ܐ. ܦܩܝܼܕ ܠܝܼ ܐܘܼܦ ܠܩܵܒ݂ܠܵܢܹ̈ܐ ܕܡܲܩܪܸܒ݂ܝܼ ܥܸܠܬܵܝܗ‌ܝ ܥܲܠܘܼܗ‌ܝ ܠܟܸܣܠܘܼܟ݂.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 ܗ̇ܝܓܵܗ ܕܲܚܫܹ̈ܐ، ܐܲܝܟ݂ ܕܦܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܦܩܝܼܕܹܐ، ܠܘܼܒܸܠܔ ܠܗܘܿܢ ܠܦܵܘܠܘܿܣ ܒܠܲܝܠܹܐ ܘܡܘܼܝܬܹ‌ܐ ܠܗܘܿܢ ܠܡܕܝܼܢ݇ܬܵ‌ܐ ܕܐܲܢܛܝܼܦܵܛܪܘܿܣ.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 ܘܒܝܵܘܡܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܫܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܠܪ̈ܲܟܵܒܹܐ ܕܐܵܙܠ݇ܝܼ ܥܲܡܹܗ، ܘܐܵܢܝܼ ܕܝܼܪܗܘܿܢ ܠܩܲܠܥܵܐ.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 ܐܝܼܡܲܢ ܕܡܛܹܐ ܠܗܘܿܢ ܪ̈ܲܟܵܒܹܐ ܠܩܹܣܲܪܝܵܐ، ܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܗܘܿܢ ܐܸܓܲܪܬܵ‌ܐ ܠܫܲܠܝܼܛܵܐ، ܘܣܘܼܦܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܦܵܘܠܘܿܣ ܐܸܠܹܗ.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 ܘܟܲܕ ܩܸܪܝܵܐ ܠܹܗ ܫܲܠܝܼܛܵܐ ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡ̣ܢ ܐܲܝܢܝܼ ܐܘܼܚܕܵܢܵܐ ܝܗܘܵܐ. ܐܝܼܡܲܢ ܕܝܕܝܼܥ ܠܹܗ ܕܡ̣ܢ ܩܝܼܠܝܼܩܝܼܵܐ ܝܗܘܵܐ،
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܒܸܬ ܫܵܡܥܹܢܘܼܟ݂ ܐܝܼܡܲܢ ܕܡܵܛܝܼ ܠܲܐܟ݂ܵܐ ܩܵܒ݂ܠܵܢܹ̈ܐ ܕܥܲܠܘܼܟ݂.“ ܘܦܩܝܼܕ ܠܹܗ ܕܢܵܛܪܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ ܓܵܘ ܩܲܨܪܵܐ ܕܗܹܪܘܿܕܸܣ.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.