Atos 10
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs VC
1 ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܓܵܘ ܩܹܣܲܪܝܵܐ ܫܸܡܹܗ ܩܘܼܪܢܹܠܝܼܘܿܣ، ܪܲܒ ܡܵܐܐ ܕܣܝܼܥܬܵܐ ܕܟܹܐ ܦܵܝܫܵܐ ܩܪܝܼܬܵܐ ܣܝܼܥܬܵܐ ܕܐܝܼܛܵܠܝܼܵܐ.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 ܙܲܕܝܼܩܵܐ ܝܗܘܵܐ ܘܟܹܐ ܙܵܕܹܥ ܗܘܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܠܵܗܵܐ، ܗ̇ܘ ܘܟܠܹܗ ܒܲܝܬܹܗ. ܟܹܐ ܥܵܒܹܕ ܗܘܵܐ ܐܸܪ̈ܘܵܢܹܐ ܠܥܲܡܵܐ، ܘܒܟܠܔ ܙܲܒ݂ܢܵܐ ܟܹܐ ܨܲܠܹܐ ܗܘܵܐ ܠܐܲܠܵܗܵܐ.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 ܚܲܕ ܝܵܘܡܵܐ، ܡܐܲܝܟ݂ ܣܵܥܲܬ ܕܬܠܵܬ ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܟܵܘܸܬܪܵܐ، ܚܙܹܐ ܠܹܗ ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܕܡܵܪܝܵܐ ܒܚܸܙܘܵܐ ܓܲܠܝܵܐܝܼܬ. ܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܠܟܸܣܠܹܗ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܩܘܼܪܢܹܠܝܼܘܿܣ.“
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 ܘܩܘܼܪܢܹܠܝܼܘܿܣ ܚܝܼܪܹܗ ܒܝܼܹܗ ܟܲܕ ܒܸܙܕܵܥܵܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܡܘܼܕܝܼ ܡܵܪܝܼ؟“ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ: ”ܨܠܵܘܵܬܘܼ̈ܟ݂ ܘܐܸܪ̈ܘܵܢܘܼܟ݂ ܐܣܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܕܟ݂ܵܪܵܐ ܩܲܕܡ ܐܲܠܵܗܵܐ.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 ”ܘܐܵܕܝܼܵܐ ܫܲܕܸܪ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܠܝܘܿܦܹܐ ܕܡܲܝܬܝܼ ܠܫܸܡܥܘܿܢ ܕܟܹܐ ܦܵܐܹܫ ܩܸܪܝܵܐ ܟܹܐܦܵܐ.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 ”ܫܸܪܝܵܐ ܝܠܹܗ ܠܟܸܣ ܕܲܒܵܓ݂ ܫܸܡܹܗ ܫܸܡܥܘܿܢ، ܗ̇ܘ ܕܒܲܝܬܹܗ ܥܲܠܔ ܡܲܪܙܵܐ ܕܝܵܡܵܐ ܝܠܹܗ.“
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 ܐܝܼܡܲܢ ܕܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܕܗܘܼܡܙܸܡ ܠܹܗ ܥܲܡܹܗ، ܩܪܹܐ ܠܹܗ ܩܘܼܪܢܹܠܝܼܘܿܣ ܬܪܹܝ ܡ̣ܢ ܪܹ̈ܓܵܘܵܬܘܼܗܝ ܘܚܲܕ ܕܲܚܫܵܐ ܙܵܕܥܵܢܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܠܵܗܵܐ، ܕܟܹܐ ܗܵܘܹܐ ܗܘܵܐ ܠܟܸܣܠܹܗ.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܗܘܼܩܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ، ܫܘܼܕܪܵܝ ܠܹܗ ܠܝܘܿܦܹܐ.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 ܒܝܵܘܡܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܣܵܥܲܬ ܕܬܪܸܥܣܲܪ ܟܵܘܸܬܪܵܐ، ܟܲܕ ܐܵܢܝܼ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܒܐܘܼܪܚܵܝܗܝ، ܩܘܼܪܒܸܢܗܘܿܢ ܠܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ، ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܐܣܝܼܩ ܠܹܗ ܠܐܓܵܪܹܐ ܕܨܲܠܹܐ ܗܘܵܐ ܨܠܘܿܬܵܐ.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 ܟܦܝܼܢܹܗ ܘܒܥܹܐ ܠܹܗ ܠܹܐܟ݂ܵܠܵܐ. ܟܲܕ ܟܵܘܸܬܪܵܐ ܦܝܵܫܵܐ ܝܗܘܵܐ ܗܘܼܕܸܪܬܵܐ، ܢܦܝܼܠܔ ܠܹܗ ܥܲܠܘܼܗܝ ܬܸܡܗܵܐ.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 ܚܙܹܐ ܠܹܗ ܫܡܲܝܵܐ ܦܬܝܼܚܬܵܐ، ܘܚܲܕ ܡܵܐܢܵܐ ܒܸܕܡܵܝܵܐ ܠܟܸܬܲܢ ܓܘܼܪܵܐ، ܐܣܝܼܪܵܐ ܒܐܲܪܒܲܥ ܩܘܼܪ̈ܢܝܼܵܬܹܐ ܘܒܸܨܠܵܝܵܐ ܡ̣ܢ ܫܡܲܝܵܐ ܠܐܲܪܥܵܐ.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܓܵܘܹܗ ܟܠܵܝܗܝ ܗܲܝܘܵܢܹ̈ܐ ܕܐܲܪܒܲܥ ܐܲܩܠܵܬܹ̈ܐ، ܘܪܸ̈ܓ̰ܒܹܐ ܕܐܲܪܥܵܐ، ܘܛܲܝܪܹ̈ܐ ܕܫܡܲܝܵܐ.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 ܘܩܵܠܵܐ ܐܬܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܟܹܐܦܵܐ، ܩܘܼܡ، ܦܪܘܿܡ ܘܐܟ݂ܘܿܠܔ.“
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ: ”ܚܵܣ ܠܝܼ ܡܵܪܝܼ، ܓܵܘ ܚܲܝܝܼ̈ ܠܹܐ ܝܘܸܢ ܐܟ݂ܝܼܠܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܠܵܐ ܕܸܟ݂ܝܵܐ ܘܛܲܡܐܵܐ.“
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 ܓܵܗܵܐ ܕܬܲܪܬܹܝ ܗܘܹܐ ܠܹܗ ܩܵܠܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܐܸܠܹܗ: ”ܡܸܢܕܝܼ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܕܘܼܟܹܐ ܠܹܗ، ܐܲܢ݇ܬ ܠܵܐ ܩܵܪܹܝܬ ܠܹܗ ܛܲܡܐܵܐ.“
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 ܐܵܗܵܐ ܗܘܹܐ ܠܵܗ̇ ܬܠܵܬ ܓܵܗܹ̈ܐ، ܗ̇ܝܓܵܗ ܒܓ̰ܲܠܕܘܼܬܵܐ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܡܘܼܪܡܵܐ ܡܵܐܢܵܐ ܠܫܡܲܝܵܐ.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 ܟܲܕ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܦܝܼܫܵܐ ܝܗܘܵܐ ܗܝܼܪܵܐ ܒܘܼܬ ܚܸܙܘܵܐ ܕܚܙܹܐ ܠܹܗ، ܡܛܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܕܦܝܼܫܹܐ ܝܗܘܵܘ ܫܘܼܕܪܹܐ ܒܝܲܕ ܩܘܼܪܢܹܠܝܼܘܿܣ. ܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܗܘܿܢ ܒܲܝܬܵܐ ܕܫܸܡܥܘܿܢ ܘܟܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܩܲܕܡ ܬܲܪܥܵܐ ܕܕܵܪܬܵܐ.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 ܩܪܹܐ ܠܗܘܿܢ ܘܒܘܼܩܸܪܗܘܿܢ ܐܸܢ ܫܸܡܥܘܿܢ ܕܟܹܐ ܦܵܐܹܫ ܩܸܪܝܵܐ ܟܹܐܦܵܐ ܫܸܪܝܵܐ ܝܗܘܵܐ ܬܵܡܵܐ.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 ܟܲܕ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܬܲܚܡܘܼܢܹܐ ܝܗܘܵܐ ܒܘܼܬ ܚܸܙܘܵܐ، ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܪܘܼܚܵܐ: ”ܫܸܡܥܘܿܢ، ܗܵܐ ܬܠܵܬܵܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܒܲܩܘܼܪܹܐ ܝܢܵܐ ܥܲܠܘܼܟ݂.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 ”ܩܘܼܡ، ܨܠܝܼ ܘܙܹܠܔ݇ ܥܲܡܵܝܗܝ، ܘܠܵܐ ܗܵܘܹܝܬ ܒܫܸܟ ܣܵܒܵܒ ܐܵܢܵܐ ܫܘܼܕܪܵܝ ܠܝܼ.“
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 ܘܨܠܹܐ ܠܹܗ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܠܟܸܣ ܐܵܢܝܼ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܐܵܢܵܐ ܝܘܸܢ ܗ̇ܘ ܕܒܲܩܘܼܪܹܐ ܝܬܘܿܢ ܥܲܠܘܼܗܝ. ܒܘܼܬ ܡܘܼܕܝܼ ܐܬܝܼܹܐ ܝܬܘܿܢ؟“
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ”ܩܘܼܪܢܹܠܝܼܘܿܣ ܪܲܒ ܡܵܐܐ، ܐܢܵܫܵܐ ܟܹܐܢܵܐ ܝܠܹܗ ܘܙܵܕܥܵܢܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܠܵܗܵܐ، ܘܟܹܐ ܝܵܗܒܹܠܔ ܣܵܗܕܘܼܬܵܐ ܒܘܼܬ ܕܝܼܹܗ ܟܠܹܗ ܛܵܝܸܦܵܐ ܕܝܗܘܼܕܵܝܹ̈ܐ. ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܐܡܝܼܪܵܐ ܐܸܠܹܗ ܒܝܲܕ ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܩܲܕܝܼܫܵܐ ܕܫܲܕܸܪ ܠܟܸܣܠܘܼܟ݂ ܕܐܵܬܹܝܬ ܠܒܲܝܬܹܗ ܕܫܵܡܹܥ ܡܸܢܘܼܟ݂ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ.“
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 ܡܘܼܥܒܸܪܵܝ ܠܹܗ ܠܒܲܝܬܵܐ ܘܡܘܼܫܪܝܼܵܝ ܠܹܗ. ܘܒܝܵܘܡܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܥܲܡܵܝܗܝ. ܐܘܼܦ ܚܲܕܟܡܵܐ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܝܘܿܦܹܐ ܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܥܲܡܹܗ.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 ܒܝܵܘܡܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܡܛܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܩܹܣܲܪܝܵܐ. ܩܘܼܪܢܹܠܝܼܘܿܣ ܒܸܣܦܵܪܵܐ ܝܗܘܵܐ ܐܸܠܵܝܗܝ، ܘܩܸܪܝܵܐ ܝܗܘܵܐ ܚܸܙܡܵܢܘܼ̈ܗܝ ܘܚܲܒ݂ܪ̈ܵܘܵܬܘܼܗܝ ܡܘܼܚܸܒܹ̈ܐ.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 ܟܲܕ ܒܸܥܒ݂ܵܪܵܐ ܝܗܘܵܐ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܠܒܲܝܬܵܐ، ܬܦܝܼܩ ܠܹܗ ܒܝܼܹܗ ܩܘܼܪܢܹܠܝܼܘܿܣ، ܘܢܦܝܼܠܔ ܠܹܗ ܘܣܓ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܩܲܕܡ ܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܗܝ.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 ܐܝܼܢܵܐ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܡܘܼܩܸܡ ܠܹܗ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܩܘܼܡ، ܐܘܼܦ ܐܵܢܵܐ ܒܲܪܢܵܫܵܐ ܝܘܸܢ.“
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 ܘܗ̇ܘ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܥܲܡܹܗ، ܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܠܒܲܝܬܵܐ ܘܚܙܹܐ ܠܹܗ ܪܵܒܵܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܓ̰ܡܝܼܥܹܐ ܬܵܡܵܐ.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܐܲܚܬܘܿܢ ܟܹܐ ܝܵܕܥܝܼܬܘܿܢ ܕܠܲܝܬ ܦܣܵܣܵܐ ܠܚܲܕ ܝܗܘܼܕܵܝܵܐ ܕܐܵܙܹܠܔ ܠܟܸܣ ܚܲܕ ܢܘܼܟ݂ܪܵܝܵܐ، ܝܲܢ ܥܵܒܹܕ ܫܵܘܬܵܦܘܼܬܵܐ ܥܲܡܹܗ. ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܡܘܼܚܙܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܝܼ ܕܠܵܐ ܩܵܪܹܝܢ ܠܐܢܵܫܵܐ ܠܵܐ ܕܸܟ݂ܝܵܐ ܘܛܲܡܐܵܐ.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 ”ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܕܠܵܐ ܡܲܟܠܲܝܬܵܐ ܐܬܹܐ ܠܝܼ ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܘܼܕܸܪܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܵܬܪܝܼ. ܒܵܥܹܝܢ ܕܒܲܩܪܸܢܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܫܘܼܕܸܪܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܵܬܪܝܼ؟“
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܩܘܼܪܢܹܠܝܼܘܿܣ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܐܲܪܒܥܵܐ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܩܲܕܡ ܐܵܕܝܼܵܐ، ܨܲܠܘܼܝܹܐ ܝܘܸܢ ܗܘܵܐ ܓܵܘ ܒܲܝܬܝܼ ܒܐܵܗܵܐ ܥܕܵܢܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܣܵܥܲܬ ܕܬܠܵܬ ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܟܵܘܸܬܪܵܐ. ܗܵܐ ܟܠܹܐ ܠܹܗ ܩܲܕܡܝܼ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܒܠܒ݂ܝܼܫܬܵܐ ܡܲܒܪܸܩܵܢܬܵܐ،
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 ”ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܝܼ: ’ܩܘܼܪܢܹܠܝܼܘܿܣ، ܦܝܼܫ ܠܵܗ̇ ܫܡܝܼܥܬܵܐ ܨܠܘܿܬܘܼܟ݂، ܘܐܸܪ̈ܘܵܢܘܼܟ݂ ܐܣܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܕܟ݂ܵܪܵܐ ܩܲܕܡ ܐܲܠܵܗܵܐ.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 ”’ܫܲܕܸܪ ܠܝܘܿܦܹܐ ܘܡܲܝܬܝܼ ܠܫܸܡܥܘܿܢ ܕܦܝܵܫܵܐ ܝܠܹܗ ܩܸܪܝܵܐ ܟܹܐܦܵܐ، ܫܸܪܝܵܐ ܝܠܹܗ ܓܵܘ ܒܲܝܬܵܐ ܕܕܲܒܵܓ݂ ܫܸܡܹܗ ܫܸܡܥܘܿܢ، ܥܲܠܔ ܡܲܪܙܵܐ ܕܝܵܡܵܐ.‘
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 ”ܐܵܢܵܐ ܒܓ̰ܲܠܕܘܼܬܵܐ ܫܘܼܕܸܪܝܼ ܒܵܬܪܘܼܟ݂، ܘܐܲܢ݇ܬ ܨܦܵܝܝܼ ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܘܼܟ݂ ܕܐܬܹܐ ܠܘܼܟ݂. ܘܐܲܚܢܲܢ ܐܵܕܝܼܵܐ ܟܠܲܢ ܩܲܕܡ ܐܲܠܵܗܵܐ ܝܘܲܚ ܕܫܵܡܥܲܚ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܦܩܝܼܕ ܠܹܗ ܐܸܠܘܼܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܕܗܲܡܙܸܡܸܬ ܐܸܠܲܢ.“
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 ܗ̇ܝܓܵܗ ܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܠܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܒܫܲܪܝܼܪܘܼܬܵܐ ܐܵܕܝܼܵܐ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܝܘܸܢ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܠܹܐ ܝܠܹܗ ܚܵܙܝܵܢܵܐ ܕܦܵܬܵܐ،
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 ”ܐܸܠܵܐ ܟܠܵܝܗܝ ܐܸܡܘܵܬܹ̈ܐ ܕܙܵܕܥܝܼ ܡܸܢܹܗ ܘܦܵܠܚܝܼ ܙܲܕܝܼܩܘܼܬܵܐ، ܩܘܼܒܠܹܐ ܝܢܵܐ ܠܟܸܣܠܹܗ.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 ”ܐܵܗܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܗܹܡܸܙܡܵܢ ܕܫܘܼܕܪܵܐ ܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܒܢܲܝ̈ ܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ، ܡܘܼܟܪܸܙ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܫܠܵܡܵܐ ܒܝܲܕ ܝܼܫܘܿܥ ܡܫܝܼܚܵܐ، ܗ̇ܘ ܕܝܼܠܹܗ ܡܵܪܝܵܐ ܥܲܠܔ ܟܠܔ.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 ”ܗ̇ܝ ܗܹܡܸܙܡܵܢ ܕܐܘܼܦ ܐܲܚܬܘܿܢ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܝܬܘܿܢ ܕܗܘܹܐ ܠܵܗ̇ ܒܟܠܵܗ̇ ܝܼܗܘܼܕ، ܫܘܼܪܹܐ ܠܵܗ̇ ܡ̣ܢ ܓܠܝܼܠܵܐ، ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܡܲܥܡܘܿܕܝܼܬܵܐ ܕܡܘܼܟܪܸܙ ܠܹܗ ܝܘܿܚܲܢܵܢ،
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 ”ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܐܲܠܵܗܵܐ ܡܫܝܼܚ ܠܹܗ ܠܝܼܫܘܿܥ ܢܵܨܪܵܝܵܐ ܒܝܲܕ ܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ ܘܒܚܲܝܠܵܐ، ܘܕܵܐܟ݂ܝܼ ܒܸܚܕܵܪܵܐ ܝܗܘܵܐ ܒܸܥܒ݂ܵܕܵܐ ܛܵܒ݂ܬܵܐ، ܘܒܲܣܘܼܡܹܐ ܟܠܵܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܕܝܼܗܘܵܘ ܬܚܘܿܬ ܚܲܝܠܵܐ ܕܐܵܟܹܠܩܲܪܨܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܐܲܠܵܗܵܐ ܥܲܡܹܗ ܝܗܘܵܐ.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 ”ܐܲܚܢܲܢ ܣܵܗܕܹ̈ܐ ܝܘܲܚ ܒܘܼܬ ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܝܼܗܘܼܕ ܘܒܐܘܿܪܸܫܠܸܡ. ܘܐܵܢܝܼ ܩܛܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܒܬܠܵܝܬܹܗ ܥܲܠܔ ܩܲܝܣܵܐ،
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 ”ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܡܘܼܩܸܡ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܬܠܵܬܵܐ، ܘܡܘܼܥܒܸܕ ܠܹܗ ܕܦܵܐܹܫ ܚܸܙܝܵܐ،
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 ”ܐܝܼܢܵܐ ܠܵܐ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܚܸܙܝܵܐ ܠܟܠܹܗ ܥܲܡܵܐ، ܫܒ݂ܘܿܩ ܡܸܢܲܢ، ܐܲܚܢܲܢ ܕܩܲܕܡܵܝܬܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܩܵܡ ܓܲܒܹܐ ܠܲܢ ܕܗܵܘܲܚ ܣܵܗܕܹ̈ܐ، ܘܐܟ݂ܝܼܠܔ ܠܲܢ ܘܫܬܹܐ ܠܲܢ ܥܲܡܹܗ ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܩܝܵܡܬܹܗ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܡܝܼ̈ܬܹܐ.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 ”ܘܩܵܡ ܦܵܩܹܕ ܠܲܢ ܕܡܲܟܪܸܙܲܚ ܘܝܵܗܒܲܚ ܣܵܗܕܘܼܬܵܐ ܠܟܠܹܗ ܥܲܡܵܐ، ܕܗ̇ܘ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܓܘܼܒܝܵܐ ܒܝܲܕ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܲܝܵܢܵܐ ܕܚܵܝܹ̈ܐ ܘܕܡܝܼ̈ܬܹܐ.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 ”ܟܠܵܝܗܝ ܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܗܘܿܢ ܣܵܗܕܘܼܬܵܐ ܒܘܼܬ ܕܝܼܹܗ، ܕܟܠܔ ܡ̇ܢ ܕܗܲܡܸܢ ܒܝܼܹܗ ܒܸܬ ܦܵܐܹܫ ܦܘܼܚܠܵܐ ܒܫܸܡܹܗ.“
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 ܟܲܕ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܝܗܘܵܐ ܐܲܢܹܐ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ، ܫܪܹܐ ܠܵܗ̇ ܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ ܥܲܠܔ ܟܠܵܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܕܒܸܫܡܵܥܵܐ ܝܗܘܵܘ ܗܹܡܸܙܡܵܢ.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 ܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܗܘܿܢ ܡܗܘܼܡܢܹ̈ܐ ܓܙܝܼܪܹ̈ܐ، ܐܵܢܝܼ ܕܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܥܲܡ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ، ܐܝܼܡܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܕܡܵܘܗܲܒ݂ܬܵܐ ܕܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ ܦܝܼܫ ܠܵܗ̇ ܫܘܼܦܸܟ݂ܬܵܐ ܐܘܼܦ ܥܲܠܔ ܐܸܡܘܵܬܹ̈ܐ.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 ܣܵܒܵܒ ܒܸܫܡܵܥܵܐ ܝܗܘܵܘ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܒܠܸܫܵܢܹ̈ܐ ܘܫܲܒܘܼܚܹܐ ܠܐܲܠܵܗܵܐ. ܗ̇ܝܓܵܗ ܐܡܝܼܪܹܗ ܫܸܡܥܘܿܢ ܟܹܐܦܵܐ:
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 ”ܡܵܨܹܐ ܐܢܵܫܵܐ ܡܲܟܠܹܐ ܐܲܢܹܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܕܠܵܐ ܦܵܝܫܝܼ ܥܡܝܼܕܹܐ ܒܡ̈ܝܼܵܐ؟ ܣܵܒܵܒ ܐܘܼܦ ܐܲܢܹܐ ܩܘܼܒܸܠܔ ܠܗܘܿܢ ܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܕܝܼܲܢ.“
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 ܗ̇ܝܓܵܗ ܦܩܝܼܕ ܠܹܗ ܕܦܵܝܫܝܼ ܥܡܝܼܕܹܐ ܒܫܸܡܵܐ ܕܝܼܫܘܿܥ ܡܫܝܼܚܵܐ. ܘܛܠܝܼܒ ܠܗܘܿܢ ܡܸܢܹܗ ܕܦܵܐܹܫ ܠܟܸܣܠܵܝܗܝ ܚܲܕܟܡܵܐ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.