Apocalipse 16
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs BKJ
1 ܘܫܡܝܼܥ ܠܝܼ ܩܵܠܵܐ ܪܵܡܵܐ ܡ̣ܢ ܗܲܝܟܠܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܠܐܵܢܝܼ ܫܲܒ݂ܥܵܐ ܡܲܠܲܐܟܹ̈ܐ: ”ܙܹܠ݇ܡܘܼܢ ܘܫܲܦܟ݂ܘܼܢ ܠܫܲܒ݂ܥܵܐ ܦܝܼܠܵܣܹ̈ܐ ܕܚܸܡܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܥܲܠܔ ܐܲܪܥܵܐ.“
1 E eu ouvi uma grande voz sair do templo, dizendo aos sete anjos: Ide pelos vossos caminhos, e derramai as taças da ira de Deus sobre a terra.
2 ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܘܫܘܼܦܸܟ݂ ܠܹܗ ܦܝܼܠܵܣܹܗ ܥܲܠܔ ܐܲܪܥܵܐ، ܘܗܘܹܐ ܠܵܗ̇ ܕܲܪ̈ܒܵܬܹܐ ܣܸܪ̈ܝܹܐ ܘܒܝܼܫܹ̈ܐ ܥܲܠܔ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܠܗܘܿܢ ܪܘܼܫܡܵܐ ܕܕܵܒܵܐ ܘܕܣܓ݂ܝܼܕ ܠܗܘܿܢ ܠܨܲܠܡܹܗ.
2 E foi o primeiro, e derramou a sua taça sobre a terra, e recaiu uma fétida e dolorosa ferida sobre os homens que tinham a marca da besta e sobre aqueles que adoravam a sua imagem.
3 ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܕܬܪܹܝ ܫܘܼܦܸܟ݂ ܠܹܗ ܦܝܼܠܵܣܹܗ ܓܵܘ ܝܵܡܵܐ؛ ܘܚܕܝܼܪܵܗ̇ ܝܵܡܵܐ ܠܕܸܡܵܐ، ܐܲܝܟ݂ ܕܸܡܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ ܡܝܼܬܵܐ، ܘܟܠܔ ܓܵܢܵܐ ܚܵܝܬܵܐ ܒܝܵܡܵܐ ܡܝܼܬ ܠܵܗ̇.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar; e este se tornou em sangue como o de um homem morto; e toda a alma vivente morreu no mar.
4 ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܕܬܠܵܬܵܐ ܫܘܼܦܸܟ݂ ܠܹܗ ܦܝܼܠܵܣܹܗ ܒܢܲܗܪ̈ܵܘܵܬܹܐ ܘܒܥܲܝܢܵܬܹ̈ܐ، ܘܚܕܝܼܪܗܘܿܢ ܠܕܸܡܵܐ.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes das águas, e eles se tornaram em sangue.
5 ܗ̇ܝܓܵܗ ܫܡܝܼܥ ܠܝܼ ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܕܡ̈ܝܼܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
5 E eu ouvi o anjo das águas dizer: Tu és justo, ó Senhor, que és, e que eras, e serás, porque tu julgaste assim.
6 ܣܵܒܵܒ ܫܘܼܦܸܟ݂ ܠܗܘܿܢ ܕܸܡܵܐ ܕܩܲܕܝܼܫܹ̈ܐ ܘܕܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ، ܘܕܸܡܵܐ ܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܘܼܟ݂ ܐܸܠܵܝܗܝ ܠܸܫܬܵܝܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܕܝܼܢܵܐ ܚܫܝܼܚܹܐ.
6 Porque eles derramaram o sangue de santos e profetas, e tu lhes deste sangue para beber; porque eles são dignos.
7 ܘܫܡܝܼܥ ܠܝܼ ܡܲܕܒܚܵܐ ܓ̰ܲܘܘܼܒܹܐ:
7 E ouvi outro vindo do altar dizer: Ainda assim, Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܕܐܲܪܒܥܵܐ ܫܘܼܦܸܟ݂ ܠܹܗ ܦܝܼܠܵܣܹܗ ܥܲܠܔ ܫܸܡܫܵܐ، ܘܫܸܡܫܵܐ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܝܘܼܗܒ݂ܵܐ ܚܲܝܠܵܐ ܠܡܲܟܘܘܼܝܹܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܒܢܘܼܪܵܐ.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado poder para queimar os homens com fogo.
9 ܘܦܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܡܘܼܟܘܝܼܹܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܒܫܚܘܼܢܝܵܐ ܓܘܼܪܵܐ، ܘܓܕܝܼܦ ܠܗܘܿܢ ܥܲܠܔ ܫܸܡܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ، ܗ̇ܘ ܕܐܝܼܬ ܠܹܗ ܫܘܼܠܛܵܢܵܐ ܥܲܠܔ ܐܲܢܹܐ ܡܲܚܘܵܬܹ̈ܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܠܵܐ ܬܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ ܕܝܵܗܒ݂ܝܼ ܠܹܗ ܫܘܼܒ݂ܚܵܐ.
9 E os homens foram queimados com grande calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e eles não se arrependeram para lhe darem glória.
10 ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܕܚܲܡܫܵܐ ܫܘܼܦܸܟ݂ ܠܹܗ ܦܝܼܠܵܣܹܗ ܥܲܠܔ ܬܪܘܿܢܘܿܣ ܕܕܵܒܵܐ، ܘܚܘܼܫܟܸܢܵܗ̇ ܡܲܠܟܘܼܬܹܗ، ܘܠܥܘܼܣܠܸܣ ܠܗܘܿܢ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܠܸܫܵܢܵܝܗܝ ܡ̣ܢ ܓ̰ܘܼܢܓ̰ܵܪܹ̈ܐ،
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino era cheio de trevas; eles mordiam suas línguas por causa da dor,
11 ܘܓܕܝܼܦ ܠܗܘܿܢ ܠܐܲܠܵܗܵܐ ܕܫܡܲܝܵܐ ܡ̣ܢ ܓ̰ܘܼܢܓ̰ܵܪ̈ܵܝܗܝ ܘܡ̣ܢ ܕܲܪ̈ܒܵܬܵܝܗܝ، ܐܝܼܢܵܐ ܠܵܐ ܬܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܦܘܼܠܚܵܢܵܝ̈ܗܝ.
11 e blasfemavam o Deus do céu por causa das suas dores e suas feridas, e não se arrependeram dos seus atos.
12 ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܕܫܬܵܐ ܫܘܼܦܸܟ݂ ܠܹܗ ܦܝܼܠܵܣܹܗ ܥܲܠܔ ܢܲܗܪܵܐ ܓܘܼܪܵܐ، ܦܪܵܬ؛ ܘܒܪܝܼܙ ܠܗܘܿܢ ܡ̈ܝܼܘܼܗܝ ܕܦܵܝܫܵܐ ܗܘܵܐ ܗܘܼܕܸܪܬܵܐ ܐܘܼܪܚܵܐ ܩܵܐ ܡܲܠܟܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܡܲܕܢܚܵܐ.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a água dali secou-se, para que o caminho dos reis do oriente pudesse ser preparado.
13 ܗ̇ܝܓܵܗ ܚܙܹܐ ܠܝܼ ܬܠܵܬ ܪ̈ܘܼܚܹܐ ܛܲܡܐܹ̈ܐ ܒܸܕܡܵܝܵܐ ܠܦܸܩܵܩܹ̈ܐ ܒܸܦܠܵܛܵܐ ܡ̣ܢ ܦܘܼܡܵܐ ܕܬܲܢܝܼܢܵܐ، ܘܡ̣ܢ ܦܘܼܡܵܐ ܕܗ̇ܘ ܕܵܒܵܐ ܘܡ̣ܢ ܦܘܼܡܵܐ ܕܗ̇ܘ ܢܒ݂ܝܼܵܐ ܕܲܓܵܠܵܐ.
13 E eu vi três espíritos imundos semelhantes a rãs, saírem da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta.
14 ܐܲܢܹܐ ܝܢܵܐ ܪ̈ܘܼܚܹܐ ܕܫܹܐܕܹ̈ܐ، ܒܸܥܒ݂ܵܕܵܐ ܢܝܼܫܲܢܩܹ̈ܐ، ܕܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܢܵܐ ܠܟܸܣ ܡܲܠܟܹ̈ܐ ܕܟܠܵܗ̇ ܒܪܝܼܬܵܐ ܠܓ̰ܲܡܘܼܥܵܝܗܝ ܕܥܵܒ݂ܕܝܼ ܦܠܵܫܵܐ ܒܗ̇ܘ ܝܵܘܡܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܐܲܚܝܼܕ ܟܠܔ.
14 Porque eles são espíritos de demônios, operando milagres; os quais vão ao encontro dos reis da terra e de todo o mundo, para reuni-los para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 ”ܗܵܐ، ܒܹܐܬܵܝܵܐ ܝܘܸܢ ܐܲܝܟ݂ ܓܹܢܵܒ݂ܵܐ. ܛܘܼܒ݂ܵܐ ܠܗ̇ܘ ܕܝܼܠܹܗ ܪܥܝܼܫܵܐ ܘܢܵܛܹܪ ܓ̰ܘܼܠܘܼ̈ܗܝ، ܕܠܵܐ ܚܵܕܹܪ ܫܘܼܠܚܵܝܵܐ ܕܚܵܙܝܼ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܢܟܸܦܬܹܗ.“
15 Eis que eu venho como ladrão. Abençoado é aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e eles vejam sua vergonha.
16 ܘܓ̰ܘܼܡܸܥܵܝ ܠܗܘܿܢ ܠܕܘܼܟܵܐ ܕܟܹܐ ܦܵܝܫܵܐ ܩܪܝܼܬܵܐ ܒܠܸܫܵܢܵܐ ܕܥܸܒ݂ܪ̈ܵܝܹܐ، ܗܲܪܡܵܐܓܸܕܘܿܢ.
16 E eles os reuniu em um lugar que na língua hebraica se chama Armagedom.
17 ܗ̇ܝܓܵܗ ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܕܫܲܒ݂ܥܵܐ ܫܘܼܦܸܟ݂ ܠܹܗ ܦܝܼܠܵܣܹܗ ܓܵܘ ܗܵܘܵܐ، ܘܦܠܝܼܛ ܠܹܗ ܩܵܠܵܐ ܡ̣ܢ ܬܪܘܿܢܘܿܣ ܕܓܵܘ ܗܲܝܟܠܵܐ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܗܘܹܐ ܠܵܗ̇.“
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito.
18 ܘܗܘܹܐ ܠܗܘܿܢ ܒܸܪ̈ܩܹܐ ܘܩܵܠܹ̈ܐ ܘܪ̈ܲܥܡܹܐ، ܘܪܵܘܕܵܢܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܕܠܲܝܬ ܗܘܝܼܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܕܝܼܹܗ ܗܵܐ ܡ̣ܢ ܥܕܵܢܵܐ ܕܒܲܪܢܵܫܵܐ ܚܝܼܵܐ ܝܠܹܗ ܥܲܠܔ ܐܲܪܥܵܐ، ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܝܗܘܵܐ ܪܵܘܕܵܢܵܐ.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca houve desde que há homens sobre a terra; tão poderoso terremoto, e tão grande.
19 ܘܟ̰ܠܝܼܦ ܠܵܗ̇ ܗ̇ܝ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܓܘܼܪܬܵܐ ܠܬܠܵܬܵܐ ܣܵܗܡܹ̈ܐ، ܘܢܦܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܡܕܝܼܢܵܬܹ̈ܐ ܕܐܸܡܘܵܬܹ̈ܐ. ܘܐܲܠܵܗܵܐ ܕܟ݂ܝܼܪܹܗ ܠܒܵܒܹܠܔ ܓܘܼܪܬܵܐ، ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܐܸܠܘܼܗ̇ ܟܵܣܵܐ ܕܚܲܡܪܵܐ ܕܚܸܡܬܵܐ ܕܟܲܪܒܹܗ.
19 E a grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram; e a grande Babilônia veio à lembrança diante de Deus, para dar-lhe do cálice do vinho da fúria de sua ira.
20 ܗ̇ܝܓܵܗ ܟܠܔ ܓܵܙܲܪܬܵܐ ܥܪܝܼܩ ܠܵܗ̇، ܘܛܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܠܵܐ ܦܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܡܫ݇ܟ̰ܝܼܚܹܐ.
20 E toda ilha fugiu; e as montanhas não foram encontradas.
21 ܘܒܲܪܕܵܐ ܓܘܼܪܵܐ، ܟܠܔ ܚܲܕ ܐܲܝܟ݂ ܝܘܼܩܪܵܐ ܕܐܲܪܒܥܝܼ ܟܝܼܠܘܿܝܹ̈ܐ، ܢܦܝܼܠܔ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܫܡܲܝܵܐ ܥܲܠܔ ܐܢܵܫܹ̈ܐ. ܘܓܕܝܼܦ ܠܗܘܿܢ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܥܲܠܔ ܐܲܠܵܗܵܐ ܒܘܼܬ ܡܚܘܿܬܵܐ ܕܒܲܪܕܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܪܵܒܵܐ ܓܘܼܪܬܵܐ ܝܗܘܵܐ ܡܚܘܿܬܵܐ.
21 E caiu sobre os homens um grande granizo do céu, cada pedra com o peso de cerca de um talento; e os homens blasfemaram a Deus por causa da praga do granizo. Porque sua praga é extremamente grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.