Apocalipse 16
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs ACF
1 ܘܫܡܝܼܥ ܠܝܼ ܩܵܠܵܐ ܪܵܡܵܐ ܡ̣ܢ ܗܲܝܟܠܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܠܐܵܢܝܼ ܫܲܒ݂ܥܵܐ ܡܲܠܲܐܟܹ̈ܐ: ”ܙܹܠ݇ܡܘܼܢ ܘܫܲܦܟ݂ܘܼܢ ܠܫܲܒ݂ܥܵܐ ܦܝܼܠܵܣܹ̈ܐ ܕܚܸܡܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܥܲܠܔ ܐܲܪܥܵܐ.“
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide, e derramaisobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܘܫܘܼܦܸܟ݂ ܠܹܗ ܦܝܼܠܵܣܹܗ ܥܲܠܔ ܐܲܪܥܵܐ، ܘܗܘܹܐ ܠܵܗ̇ ܕܲܪ̈ܒܵܬܹܐ ܣܸܪ̈ܝܹܐ ܘܒܝܼܫܹ̈ܐ ܥܲܠܔ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܠܗܘܿܢ ܪܘܼܫܡܵܐ ܕܕܵܒܵܐ ܘܕܣܓ݂ܝܼܕ ܠܗܘܿܢ ܠܨܲܠܡܹܗ.
2 E foi o primeiro, e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܕܬܪܹܝ ܫܘܼܦܸܟ݂ ܠܹܗ ܦܝܼܠܵܣܹܗ ܓܵܘ ܝܵܡܵܐ؛ ܘܚܕܝܼܪܵܗ̇ ܝܵܡܵܐ ܠܕܸܡܵܐ، ܐܲܝܟ݂ ܕܸܡܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ ܡܝܼܬܵܐ، ܘܟܠܔ ܓܵܢܵܐ ܚܵܝܬܵܐ ܒܝܵܡܵܐ ܡܝܼܬ ܠܵܗ̇.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda a alma vivente.
4 ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܕܬܠܵܬܵܐ ܫܘܼܦܸܟ݂ ܠܹܗ ܦܝܼܠܵܣܹܗ ܒܢܲܗܪ̈ܵܘܵܬܹܐ ܘܒܥܲܝܢܵܬܹ̈ܐ، ܘܚܕܝܼܪܗܘܿܢ ܠܕܸܡܵܐ.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 ܗ̇ܝܓܵܗ ܫܡܝܼܥ ܠܝܼ ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܕܡ̈ܝܼܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
5 E ouvi o anjo das águas, que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e hás de ser, porque julgaste estas coisas.
6 ܣܵܒܵܒ ܫܘܼܦܸܟ݂ ܠܗܘܿܢ ܕܸܡܵܐ ܕܩܲܕܝܼܫܹ̈ܐ ܘܕܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ، ܘܕܸܡܵܐ ܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܘܼܟ݂ ܐܸܠܵܝܗܝ ܠܸܫܬܵܝܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܕܝܼܢܵܐ ܚܫܝܼܚܹܐ.
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste o sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 ܘܫܡܝܼܥ ܠܝܼ ܡܲܕܒܚܵܐ ܓ̰ܲܘܘܼܒܹܐ:
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܕܐܲܪܒܥܵܐ ܫܘܼܦܸܟ݂ ܠܹܗ ܦܝܼܠܵܣܹܗ ܥܲܠܔ ܫܸܡܫܵܐ، ܘܫܸܡܫܵܐ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܝܘܼܗܒ݂ܵܐ ܚܲܝܠܵܐ ܠܡܲܟܘܘܼܝܹܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܒܢܘܼܪܵܐ.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 ܘܦܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܡܘܼܟܘܝܼܹܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܒܫܚܘܼܢܝܵܐ ܓܘܼܪܵܐ، ܘܓܕܝܼܦ ܠܗܘܿܢ ܥܲܠܔ ܫܸܡܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ، ܗ̇ܘ ܕܐܝܼܬ ܠܹܗ ܫܘܼܠܛܵܢܵܐ ܥܲܠܔ ܐܲܢܹܐ ܡܲܚܘܵܬܹ̈ܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܠܵܐ ܬܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ ܕܝܵܗܒ݂ܝܼ ܠܹܗ ܫܘܼܒ݂ܚܵܐ.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܕܚܲܡܫܵܐ ܫܘܼܦܸܟ݂ ܠܹܗ ܦܝܼܠܵܣܹܗ ܥܲܠܔ ܬܪܘܿܢܘܿܣ ܕܕܵܒܵܐ، ܘܚܘܼܫܟܸܢܵܗ̇ ܡܲܠܟܘܼܬܹܗ، ܘܠܥܘܼܣܠܸܣ ܠܗܘܿܢ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܠܸܫܵܢܵܝܗܝ ܡ̣ܢ ܓ̰ܘܼܢܓ̰ܵܪܹ̈ܐ،
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e eles mordiam as suas línguas de dor.
11 ܘܓܕܝܼܦ ܠܗܘܿܢ ܠܐܲܠܵܗܵܐ ܕܫܡܲܝܵܐ ܡ̣ܢ ܓ̰ܘܼܢܓ̰ܵܪ̈ܵܝܗܝ ܘܡ̣ܢ ܕܲܪ̈ܒܵܬܵܝܗܝ، ܐܝܼܢܵܐ ܠܵܐ ܬܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܦܘܼܠܚܵܢܵܝ̈ܗܝ.
11 E por causa das suas dores, e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu; e não se arrependeram das suas obras.
12 ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܕܫܬܵܐ ܫܘܼܦܸܟ݂ ܠܹܗ ܦܝܼܠܵܣܹܗ ܥܲܠܔ ܢܲܗܪܵܐ ܓܘܼܪܵܐ، ܦܪܵܬ؛ ܘܒܪܝܼܙ ܠܗܘܿܢ ܡ̈ܝܼܘܼܗܝ ܕܦܵܝܫܵܐ ܗܘܵܐ ܗܘܼܕܸܪܬܵܐ ܐܘܼܪܚܵܐ ܩܵܐ ܡܲܠܟܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܡܲܕܢܚܵܐ.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do oriente.
13 ܗ̇ܝܓܵܗ ܚܙܹܐ ܠܝܼ ܬܠܵܬ ܪ̈ܘܼܚܹܐ ܛܲܡܐܹ̈ܐ ܒܸܕܡܵܝܵܐ ܠܦܸܩܵܩܹ̈ܐ ܒܸܦܠܵܛܵܐ ܡ̣ܢ ܦܘܼܡܵܐ ܕܬܲܢܝܼܢܵܐ، ܘܡ̣ܢ ܦܘܼܡܵܐ ܕܗ̇ܘ ܕܵܒܵܐ ܘܡ̣ܢ ܦܘܼܡܵܐ ܕܗ̇ܘ ܢܒ݂ܝܼܵܐ ܕܲܓܵܠܵܐ.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi sair três espíritos imundos, semelhantes a rãs.
14 ܐܲܢܹܐ ܝܢܵܐ ܪ̈ܘܼܚܹܐ ܕܫܹܐܕܹ̈ܐ، ܒܸܥܒ݂ܵܕܵܐ ܢܝܼܫܲܢܩܹ̈ܐ، ܕܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܢܵܐ ܠܟܸܣ ܡܲܠܟܹ̈ܐ ܕܟܠܵܗ̇ ܒܪܝܼܬܵܐ ܠܓ̰ܲܡܘܼܥܵܝܗܝ ܕܥܵܒ݂ܕܝܼ ܦܠܵܫܵܐ ܒܗ̇ܘ ܝܵܘܡܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܐܲܚܝܼܕ ܟܠܔ.
14 Porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis da terra e de todo o mundo, para os congregar para a batalha, naquele grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 ”ܗܵܐ، ܒܹܐܬܵܝܵܐ ܝܘܸܢ ܐܲܝܟ݂ ܓܹܢܵܒ݂ܵܐ. ܛܘܼܒ݂ܵܐ ܠܗ̇ܘ ܕܝܼܠܹܗ ܪܥܝܼܫܵܐ ܘܢܵܛܹܪ ܓ̰ܘܼܠܘܼ̈ܗܝ، ܕܠܵܐ ܚܵܕܹܪ ܫܘܼܠܚܵܝܵܐ ܕܚܵܙܝܼ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܢܟܸܦܬܹܗ.“
15 Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia, e guarda as suas roupas, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.
16 ܘܓ̰ܘܼܡܸܥܵܝ ܠܗܘܿܢ ܠܕܘܼܟܵܐ ܕܟܹܐ ܦܵܝܫܵܐ ܩܪܝܼܬܵܐ ܒܠܸܫܵܢܵܐ ܕܥܸܒ݂ܪ̈ܵܝܹܐ، ܗܲܪܡܵܐܓܸܕܘܿܢ.
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 ܗ̇ܝܓܵܗ ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܕܫܲܒ݂ܥܵܐ ܫܘܼܦܸܟ݂ ܠܹܗ ܦܝܼܠܵܣܹܗ ܓܵܘ ܗܵܘܵܐ، ܘܦܠܝܼܛ ܠܹܗ ܩܵܠܵܐ ܡ̣ܢ ܬܪܘܿܢܘܿܣ ܕܓܵܘ ܗܲܝܟܠܵܐ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܗܘܹܐ ܠܵܗ̇.“
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito.
18 ܘܗܘܹܐ ܠܗܘܿܢ ܒܸܪ̈ܩܹܐ ܘܩܵܠܹ̈ܐ ܘܪ̈ܲܥܡܹܐ، ܘܪܵܘܕܵܢܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܕܠܲܝܬ ܗܘܝܼܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܕܝܼܹܗ ܗܵܐ ܡ̣ܢ ܥܕܵܢܵܐ ܕܒܲܪܢܵܫܵܐ ܚܝܼܵܐ ܝܠܹܗ ܥܲܠܔ ܐܲܪܥܵܐ، ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܝܗܘܵܐ ܪܵܘܕܵܢܵܐ.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e houve um grande terremoto, como nunca houve desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 ܘܟ̰ܠܝܼܦ ܠܵܗ̇ ܗ̇ܝ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܓܘܼܪܬܵܐ ܠܬܠܵܬܵܐ ܣܵܗܡܹ̈ܐ، ܘܢܦܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܡܕܝܼܢܵܬܹ̈ܐ ܕܐܸܡܘܵܬܹ̈ܐ. ܘܐܲܠܵܗܵܐ ܕܟ݂ܝܼܪܹܗ ܠܒܵܒܹܠܔ ܓܘܼܪܬܵܐ، ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܐܸܠܘܼܗ̇ ܟܵܣܵܐ ܕܚܲܡܪܵܐ ܕܚܸܡܬܵܐ ܕܟܲܪܒܹܗ.
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande babilônia se lembrou Deus, para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 ܗ̇ܝܓܵܗ ܟܠܔ ܓܵܙܲܪܬܵܐ ܥܪܝܼܩ ܠܵܗ̇، ܘܛܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܠܵܐ ܦܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܡܫ݇ܟ̰ܝܼܚܹܐ.
20 E toda a ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 ܘܒܲܪܕܵܐ ܓܘܼܪܵܐ، ܟܠܔ ܚܲܕ ܐܲܝܟ݂ ܝܘܼܩܪܵܐ ܕܐܲܪܒܥܝܼ ܟܝܼܠܘܿܝܹ̈ܐ، ܢܦܝܼܠܔ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܫܡܲܝܵܐ ܥܲܠܔ ܐܢܵܫܹ̈ܐ. ܘܓܕܝܼܦ ܠܗܘܿܢ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܥܲܠܔ ܐܲܠܵܗܵܐ ܒܘܼܬ ܡܚܘܿܬܵܐ ܕܒܲܪܕܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܪܵܒܵܐ ܓܘܼܪܬܵܐ ܝܗܘܵܐ ܡܚܘܿܬܵܐ.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva; porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.