2 Coríntios 5
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs BKJ
1 ܐܵܕܝܼܵܐ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܝܘܲܚ ܕܐܸܢ ܡܲܫܟܢܲܢ ܐܲܪܥܵܢܵܝܵܐ ܦܵܐܹܫ ܣܬܝܼܪܵܐ، ܐܝܼܬ ܠܲܢ ܒܸܢܝܵܢܵܐ ܥܵܠܡܝܼܢܵܝܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܠܵܗܵܐ ܓܵܘ ܫܡܲܝܵܐ ܕܠܹܐ ܝܠܹܗ ܦܝܼܫܵܐ ܒܸܢܝܵܐ ܒܐܝܼܕܵܬܹ̈ܐ.
1 Porque sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se dissolver, nós temos um edifício, uma casa eterna nos céus, não feita por mãos, mas por Deus.
2 ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܬܲܢܘܼܚܹܐ ܝܘܲܚ ܘܫܲܗܘܘܼܬܹܐ ܝܘܲܚ ܕܦܵܝܫܲܚ ܡܘܼܠܒܸܫܹܐ ܒܲܝܬܲܢ ܫܡܲܝܵܢܵܝܵܐ،
2 Pois nisto gememos, desejando ardentemente ser revestidos da nossa casa que é do céu;
3 ܣܵܒܵܒ ܐܝܼܡܲܢ ܕܦܵܝܫܲܚ ܡܘܼܠܒܸܫܹܐ ܠܹܐ ܦܵܝܫܲܚ ܚܸܙܝܹܐ ܫܘܼܠܚܵܝܹ̈ܐ.
3 se é que, estando vestidos, não formos achados nus.
4 ܟܡܵܐ ܕܝܼܘܲܚ ܒܐܵܗܵܐ ܡܲܫܟܢܵܐ ܦܲܓ݂ܪܵܢܵܝܵܐ، ܬܲܢܘܼܚܹܐ ܝܘܲܚ ܡ̣ܢ ܝܘܼܩܪܹܗ، ܣܵܒܵܒ ܠܹܐ ܒܵܥܲܚ ܕܦܵܝܫܲܚ ܫܘܼܠܚܹܐ ܐܝܼܢܵܐ ܕܦܵܝܫܲܚ ܡܘܼܠܒܸܫܹܐ، ܕܡܵܝܘܿܬܵܐ ܦܵܐܹܫ ܒܠܝܼܥܵܐ ܒܚܲܝܹ̈ܐ.
4 Porque nós que estamos neste tabernáculo gememos, sendo sobrecarregados; não porque queremos ser despidos, mas revestidos, para que a mortalidade seja engolida pela vida.
5 ܐܲܠܵܗܵܐ ܝܠܹܗ ܗ̇ܘ ܕܩܵܡ ܗܲܕܸܪܲܢ ܠܐܵܗܵܐ ܢܝܼܫܵܐ، ܘܩܵܡ ܝܵܗܒܹܠܔ ܠܲܢ ܪܲܗܒ݂ܘܼܢܵܐ، ܕܝܼܠܹܗ ܪܘܼܚܵܐ.
5 Ora, quem nos moldou para si mesmo foi Deus, que também nos tem dado o penhor do Espírito.
6 ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܒܟܠܔ ܥܕܵܢܵܐ ܚܵܬܸܪܓ̰ܲܡܥ ܝܼܘܲܚ ܘܒܝܼܕܵܥܵܐ، ܟܡܵܐ ܕܒܸܥܡܵܪܵܐ ܝܘܲܚ ܒܐܵܗܵܐ ܦܲܓ݂ܪܵܐ، ܪܸܚܩܵܐ ܝܘܲܚ ܡ̣ܢ ܡܵܪܝܵܐ.
6 Por isso, nós estamos sempre confiantes, sabendo que, enquanto habitamos no corpo, estamos ausentes do Senhor;
7 ܣܵܒܵܒ ܒܸܚܵܝܵܐ ܝܘܲܚ ܒܗܲܝܡܵܢܘܼܬܵܐ ܠܵܐ ܒܚܙܵܝܬܵܐ.
7 (porque andamos por fé, não por vista);
8 ܚܵܬܸܪܓ̰ܲܡܥ ܝܼܘܲܚ ܘܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ، ܒܘܼܫ ܨܦܵܝܝܼ ܝܠܵܗ̇ ܕܗܵܘܲܚ ܪܸܚܩܵܐ ܡ̣ܢ ܐܵܗܵܐ ܦܲܓ݂ܪܵܐ، ܕܗܵܘܲܚ ܥܲܡ ܡܵܪܝܵܐ.
8 nós estamos confiantes, eu digo, e dispostos antes a estar ausentes do corpo, e estar presentes com o Senhor.
9 ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܚܲܦܘܼܛܹܐ ܝܘܲܚ ܕܫܵܦܪܲܚ ܩܲܕܡܘܼܗܝ، ܐܸܢ ܗܵܘܲܚ ܒܸܥܡܵܪܵܐ ܒܐܵܗܵܐ ܦܲܓ݂ܪܵܐ ܝܲܢ ܠܒܲܕܲܪ ܡܸܢܹܗ.
9 Portanto, nós trabalhamos para, quer presentes ou ausentes, possamos ser aceitos por ele.
10 ܣܵܒܵܒ ܘܵܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܕܟܠܲܢ ܟܵܠܲܚ ܩܲܕܡ ܟܘܼܪܣܝܵܐ ܕܕܝܼܘܵܢ ܕܡܫܝܼܚܵܐ، ܕܟܠܔ ܚܲܕ ܦܵܐܹܫ ܦܪܝܼܥܵܐ ܒܘܼܬ ܡܸܢܕܝܼ ܕܥܒ݂ܝܼܕܵܐ ܝܠܹܗ ܐܝܼܡܲܢ ܕܒܸܚܵܝܵܐ ܝܗܘܵܐ ܒܦܲܓ݂ܪܵܐ، ܛܵܒ݂ܵܐ ܝܲܢ ܒܝܼܫܵܐ.
10 Porque todos devemos comparecer diante do tribunal de Cristo, para que cada um possa receber as coisas feitas no seu corpo, segundo o que tiver feito, se é bom ou ruim.
11 ܘܒܗ̇ܝ ܕܒܝܼܕܵܥܵܐ ܝܘܲܚ ܡܘܼܕܝܼ ܝܠܵܗ̇ ܙܕܘܼܥܬܵܐ ܕܡܵܪܝܵܐ، ܒܸܥܒ݂ܵܕܵܐ ܝܘܲܚ ܕܐܢܵܫܹ̈ܐ ܗܲܡܸܢܝܼ. ܠܐܲܠܵܗܵܐ ܦܝܼܫܹܐ ܝܘܲܚ ܓܸܠܝܹܐ، ܘܐܝܼܬ ܠܝܼ ܗܹܒ݂ܝܼ ܕܐܘܼܦ ܠܐܸܢܝܲܬܵܘܟ݂ܘܿܢ ܦܝܼܫܹܐ ܝܘܲܚ ܓܸܠܝܹܐ.
11 Conhecendo, portanto, o temor do Senhor, persuadimos os homens; mas somos manifestos a Deus; e eu confio também que somos feitos manifestos nas vossas consciências.
12 ܠܹܐ ܝܘܲܚ ܡܸܢܕܪܸܫ ܒܸܚܩܵܪܵܐ ܓܵܢܲܢ ܠܟܸܣܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܝܼܢܵܐ ܒܝܼܵܗܒ݂ܵܘܟ݂ܘܿܢ ܝܼܘܲܚ ܦܸܪܣܲܬ ܕܫܵܩܠܝܼܬܘܿܢ ܫܘܼܒ݂ܗܵܪܵܐ ܒܝܼܲܢ، ܘܕܓ̰ܲܘܸܒܝܼܬܘܿܢ ܠܐܵܢܝܼ ܕܫܵܩܠܝܼ ܫܘܼܒ݂ܗܵܪܵܐ ܡ̣ܢ ܦܵܬܵܐ ܘܠܵܐ ܡ̣ܢ ܠܸܒܵܐ.
12 Porque não nos recomendamos novamente a vós, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes de nós, para que tenhais algo a responder àqueles que se gloriam na aparência e não no coração.
13 ܐܸܢ ܫܹܐܕܵܢܹ̈ܐ ܝܘܲܚ، ܩܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܫܹܐܕܵܢܹ̈ܐ ܝܘܲܚ، ܘܐܸܢ ܗܵܘܢܵܢܹ̈ܐ ܝܘܲܚ، ܩܵܐ ܕܝܼܵܘܟ݂ܘܿܢ ܗܵܘܢܵܢܹ̈ܐ ܝܘܲܚ.
13 Pois, se estamos loucos, é para Deus; e, se estamos sóbrios, é por vossa causa.
14 ܣܵܒܵܒ ܚܘܼܒܵܐ ܕܡܫܝܼܚܵܐ ܡܲܠܝܘܼܨܲܢ ܝܼܠܹܗ، ܣܵܒܵܒ ܗܲܡܘܼܢܹܐ ܝܘܲܚ ܒܐܵܗܵܐ: ܕܚܲܕ ܡܝܼܬ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܓܹܒܵܐ ܕܟܠܵܝܗܝ، ܒܵܣ ܟܠܵܝܗܝ ܡܝܼܬ ܠܗܘܿܢ،
14 Porque o amor de Cristo nos constrange, porque assim nós julgamos: Que, se um morreu por todos, então todos morreram;
15 ܘܗ̇ܘ ܡܝܼܬ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܓܹܒܵܐ ܕܟܠܵܝܗܝ، ܕܐܵܢܝܼ ܕܝܼܢܵܐ ܚܵܝܹ̈ܐ، ܐܚܹܪܢܵܐ ܠܵܐ ܚܵܝܝܼ ܩܵܐ ܓܵܢܵܝܗܝ، ܐܝܼܢܵܐ ܩܵܐ ܗ̇ܘ ܕܡܝܼܬ ܠܹܗ ܒܘܼܬ ܕܝܼܵܝܗܝ ܘܩܝܼܡ ܠܹܗ.
15 e ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam daqui em diante para si, mas para aquele que morreu por eles e ressuscitou.
16 ܒܵܣ ܡ̣ܢ ܐܵܕܝܼܵܐ ܠܹܐ ܝܵܕܥܲܚ ܠܐܢܵܫܵܐ ܡ̣ܢ ܚܙܵܝܬܵܐ ܕܟܝܵܢܹܗ ܐܢܵܫܵܝܵܐ. ܐܘܼܦ ܐܸܢ ܕܗܵܕܟ݂ܵܐ ܝܕܝܼܥ ܠܲܢ ܠܡܫܝܼܚܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܡ̣ܢ ܐܵܕܝܼܵܐ ܠܹܐ ܝܵܕܥܲܚ ܠܹܗ ܗܵܕܟ݂ܵܐ.
16 Portanto, daqui por diante, sabemos que não somos homens segundo a carne. Sim, embora tenhamos conhecido Cristo segundo a carne, contudo agora já não o conhecemos mais.
17 ܣܵܒܵܒ ܟܠܔ ܡ̇ܢ ܕܝܼܠܹܗ ܒܡܫܝܼܚܵܐ ܒܪܝܼܬܵܐ ܚܲܕܬܵܐ ܝܠܹܗ. ܡܸܢܕܝܼܵܢܹ̈ܐ ܥܲܬܝܼܩܹ̈ܐ ܥܒ݂ܝܼܪܗܘܿܢ، ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܗܘܹܐ ܠܹܗ ܚܵܕܬܵܐ.
17 Portanto, se algum homem está em Cristo, ele é uma nova criatura; as coisas velhas são passadas; eis que, todas as coisas se tornaram novas.
18 ܟܠܵܗ̇ ܐܵܗܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܠܵܗܵܐ ܝܠܵܗ̇، ܗ̇ܘ ܕܩܵܡ ܣܲܙܓܸܪܵܢ ܥܲܡܹܗ ܒܝܲܕ ܡܫܝܼܚܵܐ ܘܩܵܡ ܝܵܗܒܹܠܔ ܠܲܢ ܚܸܠܡܲܬ ܕܣܲܙܓܲܪܬܵܐ.
18 E todas as coisas são de Deus, o qual nos reconciliou consigo mesmo por Jesus Cristo e nos deu o ministério da reconciliação;
19 ܘܐܵܗܵܐ ܝܠܵܗ̇، ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܣܲܙܓܘܼܪܹܐ ܝܗܘܵܐ ܥܵܠܡܵܐ ܥܲܡ ܓܵܢܹܗ ܒܝܲܕ ܡܫܝܼܚܵܐ، ܘܠܵܐ ܚܘܼܫܒܸܢܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܚܛܝܼܵܬܵܝ̈ܗܝ، ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܐܸܠܲܢ ܗܹܡܸܙܡܵܢ ܕܣܲܙܓܲܪܬܵܐ.
19 a saber, Deus estava em Cristo, reconciliando consigo o mundo, não lhes imputando as suas transgressões, e confiou em nós a palavra da reconciliação.
20 ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܐܲܚܢܲܢ ܡ̣ܢ ܓܹܒܵܐ ܕܡܫܝܼܚܵܐ ܐܝܼܙܓܲܕܹ̈ܐ ܝܘܲܚ، ܘܐܲܝܟ݂ ܕܐܸܢ ܐܲܠܵܗܵܐ ܦܲܪܦܘܼܠܹܐ ܝܠܹܗ ܒܝܲܕ ܕܝܼܲܢ، ܡ̣ܢ ܓܹܒܵܐ ܕܡܫܝܼܚܵܐ ܒܸܛܠܵܒܵܐ ܝܘܲܚ ܡܸܢܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܣܲܙܓܸܪܘܼܢ ܥܲܡ ܐܲܠܵܗܵܐ.
20 Agora então nós somos embaixadores de Cristo, como se Deus vos suplicasse por nós. Nós oramos, em nome de Cristo, que vos reconcilieis com Deus.
21 ܐܲܠܵܗܵܐ ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܠܗ̇ܘ ܕܠܹܐ ܝܵܕܹܥ ܗܘܵܐ ܚܛܝܼܬܵܐ ܕܗܵܘܹܐ ܚܛܝܼܬܵܐ ܡ̣ܢ ܓܹܒܲܢ، ܕܐܲܚܢܲܢ ܗܵܘܲܚ ܒܝܼܹܗ ܙܲܕܝܼܩܘܼܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ.
21 Porque aquele que não conheceu pecado, ele o fez pecado por nós, para que fôssemos feitos justiça de Deus nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.