Rute 1

Awajún [Aguaruna] (AGR) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 — ausente —
1 Na época dos juízes houve fome na terra. Um homem de Belém de Judá, com a mulher e os dois filhos, foi viver por algum tempo nas terras de Moabe.
2 — ausente —
2 O homem chamava-se Elimeleque, sua mulher Noemi e seus dois filhos Malom e Quiliom. Eram efrateus de Belém de Judá. Chegaram a Moabe, e lá ficaram.
3 Nuwi batsatai Noemí aishi Elimélec jakauwai. Nunikmatai niina uchiji jimag aajakua nujai Noemí juwakui.
3 Morreu Elimeleque, marido de Noemi, e ela ficou sozinha, com seus dois filhos.
4 Nunik batsamas nunú uchi aidauk Moabnumia nuwa aidaujai mai nuwenawajui. Nunú nuwa aidaun daajig Orfa, Rut aatus aajakui. Nunik nuwenawag diez mijan tumain batsamas
4 Eles se casaram com mulheres moabitas, uma chamada Orfa e a outra Rute. Depois de terem morado lá por quase dez anos,
5 ditashkam mai jakauwai. Nunik uchiji jinaamtai, Noemík uchigtuchu, nuigtush aishinchau nigkiuch juwakui.
5 morreram também Malom e Quiliom, e Noemi ficou sozinha, sem os dois filhos e o seu marido.
6 Nunik pujus Tuke Pujuu niina aentsji Israel aents aidaunak wait anenjae, dutikau asamtai, ajak ajakmamuji aidauk shiig tsapai kuashat nejenawai. Nuadui yamaik nujantaik waituinatsui tabaun Noemí Moab nugkanum pujus dekauwai.
6 Quando Noemi soube em Moabe que o Senhor viera em auxílio do seu povo, dando-lhe alimento, decidiu voltar com suas duas noras para a sua terra.
7 Nunik dekaa Judá nugkanum waketak, niina uchiji nuwe aajaku aidaujai uminas jiinkiuwai.
7 Assim ela, com as duas noras, partiu do lugar onde tinha morado. Enquanto voltavam para a terra de Judá,
8 Nunik jintá wesag Noemí ditan chichajak:
8 Noemi disse às duas noras: "Vão! Voltem para a casa de suas mães! Que o Senhor seja leal com vocês, como vocês foram leais com os falecidos e comigo.
9 Tuja nuigtush ataktu aishinawag shiig batsamsatnume tusa yaimpaktinme”, tiuwai.
9 O Senhor conceda que cada uma de vocês encontre segurança no lar doutro marido". Então deu-lhes beijos de despedida. Mas elas começaram a chorar bem alto
10 Nuninak:
10 e lhe disseram: "Não! Voltaremos com você para junto de seu povo! "
11 Tusa tiagtai Noemí ditan ataktu chichajak:
11 Disse, porém, Noemi: "Voltem, minhas filhas! Por que viriam comigo? Poderia eu ainda ter filhos, que viessem a ser seus maridos?
12 — ausente —
12 Voltem, minhas filhas! Vão! Estou velha demais para ter outro marido. E mesmo que eu pensasse que ainda há esperança para mim — ainda que eu me casasse esta noite e depois desse à luz filhos,
13 — ausente —
13 iriam vocês esperar até que eles crescessem? Ficariam sem se casar à espera deles? De jeito nenhum minhas filhas! Para mim é mais amargo do que para vocês, pois a mão do Senhor voltou-se contra mim! "
14 Tusa tutai ataktushkam buutuidau. Tusa jimajá timatai, Orfak niina tsatsajin kumpama kugkuas ukuak wakitkiuwai. Untsu Rutak tsatsajijai juwakui.
14 Elas então começaram a choram bem alto de novo. Depois Orfa deu um beijo de despedida em sua sogra, mas Rute ficou com ela.
15 Nunik juwakmatai Noemí niina chichajak:
15 Então Noemi a aconselhou: "Veja, sua concunhada está voltando para o seu povo e para o seu deus. Volte com ela! "
16 Tusa tama Rut ayaak:
16 Rute, porém, respondeu: "Não insistas comigo que te deixe e não mais a acompanhe. Aonde fores irei, onde ficares ficarei! O teu povo será o meu povo e o teu Deus será o meu Deus!
17 Ame tuwi jakatnaitme
17 Onde morreres morrerei, e ali serei sepultada. Que o Senhor me castigue com todo o rigor, se outra coisa que não a morte me separar de ti! "
18 Tusa imattai, Noemí anentaimas, dekas mina uyuuntus wekaesatasampap tawa tusa ataktu awagkig wakitkita tusag tichauwai.
18 Quando Noemi viu que Rute estava de fato decidida a acompanhá-la, não insistiu mais.
19 Nunik mai juwakag we wenakua Belén jegawajui. Nunik jegawagmatai aents aidauk senchi pampaidau shiig aneenak. Imatiagtai nuwa aidauk: “¡Noemí tae, Noemí tae!” wajaidau.
19 Prosseguiram, pois, as duas até Belém. Ali chegando, todo o povoado ficou alvoroçado por causa delas. "Será que é Noemi? ", perguntavam as mulheres.
20 Tusa imatiagtai Noemí ditan chichajak: “¡Noemí tujutigpajum, Mará tujuttajum! Wagki, minak Tuke Pujuu ashí senchigtina nunú kajegtuk waittsati tujutmatai waittsajai.
20 Mas ela respondeu: "Não me chamem Noemi, chamem-me Mara, pois o Todo-poderoso tornou minha vida muito amarga!
21 Wi juwi pujaun weuwaitag nunak kuashat yajumakan wegabiajai. Tujash yamaik wainkan uwegmatak wakitkijai, wagki Tuke Pujuu aatus wakekau asamtai. Nuadui minak Noemí tujutigpa, wagki Tuke Pujuu ashí senchigtina nunú minak waittsati tujutmatai waittsajai”, tiuwai.
21 De mãos cheias eu parti; mas de mãos vazias o Senhor me trouxe de volta. Por que me chamam Noemi? O Senhor colocou-se contra mim! O Todo-poderoso me trouxe desgraça! "
22 Aatus Noemí Moab nugkanum pujau, Rut niina uchiji nuwe Moabnumia aentsu nawanji aajakua nujai wakitki, cebada ajakbau juutai tsawan jegamunum, Belén jegauwai.
22 Foi assim que Noemi voltou das terras de Moabe, com sua nora Rute, a moabita. Elas chegaram a Belém no início da colheita da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.