Rute 1

Awajún [Aguaruna] (AGR) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 — ausente —
1 E sucedeu que, nos dias em que os juízes julgavam, houve uma fome na terra; por isso um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar nos campos de Moabe, ele e sua mulher, e seus dois filhos;
2 — ausente —
2 E era o nome deste homem Elimeleque, e o de sua mulher Noemi, e os de seus dois filhos Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; e chegaram aos campos de Moabe, e ficaram ali.
3 Nuwi batsatai Noemí aishi Elimélec jakauwai. Nunikmatai niina uchiji jimag aajakua nujai Noemí juwakui.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 Nunik batsamas nunú uchi aidauk Moabnumia nuwa aidaujai mai nuwenawajui. Nunú nuwa aidaun daajig Orfa, Rut aatus aajakui. Nunik nuwenawag diez mijan tumain batsamas
4 Os quais tomaram para si mulheres moabitas; e era o nome de uma Orfa, e o da outra Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 ditashkam mai jakauwai. Nunik uchiji jinaamtai, Noemík uchigtuchu, nuigtush aishinchau nigkiuch juwakui.
5 E morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando assim a mulher desamparada dos seus dois filhos e de seu marido.
6 Nunik pujus Tuke Pujuu niina aentsji Israel aents aidaunak wait anenjae, dutikau asamtai, ajak ajakmamuji aidauk shiig tsapai kuashat nejenawai. Nuadui yamaik nujantaik waituinatsui tabaun Noemí Moab nugkanum pujus dekauwai.
6 Então se levantou ela com as suas noras, e voltou dos campos de Moabe, porquanto na terra de Moabe ouviu que o Senhor tinha visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 Nunik dekaa Judá nugkanum waketak, niina uchiji nuwe aajaku aidaujai uminas jiinkiuwai.
7 Por isso saiu do lugar onde estivera, e as suas noras com ela. E, indo elas caminhando, para voltarem para a terra de Judá,
8 Nunik jintá wesag Noemí ditan chichajak:
8 Disse Noemi às suas noras: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os falecidos e comigo.
9 Tuja nuigtush ataktu aishinawag shiig batsamsatnume tusa yaimpaktinme”, tiuwai.
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. E, beijando-as ela, levantaram a sua voz e choraram.
10 Nuninak:
10 E disseram-lhe: Certamente voltaremos contigo ao teu povo.
11 Tusa tiagtai Noemí ditan ataktu chichajak:
11 Porém Noemi disse: Voltai, minhas filhas. Por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no meu ventre mais filhos, para que vos sejam por maridos?
12 — ausente —
12 Voltai, filhas minhas, ide-vos embora, que já mui velha sou para ter marido; ainda quando eu dissesse: Tenho esperança, ou ainda que esta noite tivesse marido e ainda tivesse filhos,
13 — ausente —
13 Esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, que mais amargo me é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 Tusa tutai ataktushkam buutuidau. Tusa jimajá timatai, Orfak niina tsatsajin kumpama kugkuas ukuak wakitkiuwai. Untsu Rutak tsatsajijai juwakui.
14 Então levantaram a sua voz, e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Nunik juwakmatai Noemí niina chichajak:
15 Por isso disse Noemi: Eis que voltou tua cunhada ao seu povo e aos seus deuses; volta tu também após tua cunhada.
16 Tusa tama Rut ayaak:
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te abandone, e deixe de seguir-te; porque aonde quer que tu fores irei eu, e onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus;
17 Ame tuwi jakatnaitme
17 Onde quer que morreres morrerei eu, e ali serei sepultada. Faça-me assim o Senhor, e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Tusa imattai, Noemí anentaimas, dekas mina uyuuntus wekaesatasampap tawa tusa ataktu awagkig wakitkita tusag tichauwai.
18 Vendo Noemi, que de todo estava resolvida a ir com ela, deixou de lhe falar.
19 Nunik mai juwakag we wenakua Belén jegawajui. Nunik jegawagmatai aents aidauk senchi pampaidau shiig aneenak. Imatiagtai nuwa aidauk: “¡Noemí tae, Noemí tae!” wajaidau.
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém; e sucedeu que, entrando elas em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e diziam: Não é esta Noemi?
20 Tusa imatiagtai Noemí ditan chichajak: “¡Noemí tujutigpajum, Mará tujuttajum! Wagki, minak Tuke Pujuu ashí senchigtina nunú kajegtuk waittsati tujutmatai waittsajai.
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara; porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 Wi juwi pujaun weuwaitag nunak kuashat yajumakan wegabiajai. Tujash yamaik wainkan uwegmatak wakitkijai, wagki Tuke Pujuu aatus wakekau asamtai. Nuadui minak Noemí tujutigpa, wagki Tuke Pujuu ashí senchigtina nunú minak waittsati tujutmatai waittsajai”, tiuwai.
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar; por que pois me chamareis Noemi? O Senhor testifica contra mim, e o Todo-Poderoso me tem feito mal.
22 Aatus Noemí Moab nugkanum pujau, Rut niina uchiji nuwe Moabnumia aentsu nawanji aajakua nujai wakitki, cebada ajakbau juutai tsawan jegamunum, Belén jegauwai.
22 Assim Noemi voltou, e com ela Rute a moabita, sua nora, que veio dos campos de Moabe; e chegaram a Belém no princípio da colheita das cevadas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.