Rute 1
Awajún [Aguaruna] (AGR) vs ARA
1 — ausente —
1 Nos dias em que julgavam os juízes, houve fome na terra; e um homem de Belém de Judá saiu a habitar na terra de Moabe, com sua mulher e seus dois filhos.
2 — ausente —
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher, Noemi; os filhos se chamavam Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; vieram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Nuwi batsatai Noemí aishi Elimélec jakauwai. Nunikmatai niina uchiji jimag aajakua nujai Noemí juwakui.
3 Morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com seus dois filhos,
4 Nunik batsamas nunú uchi aidauk Moabnumia nuwa aidaujai mai nuwenawajui. Nunú nuwa aidaun daajig Orfa, Rut aatus aajakui. Nunik nuwenawag diez mijan tumain batsamas
4 os quais casaram com mulheres moabitas; era o nome de uma Orfa, e o nome da outra, Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 ditashkam mai jakauwai. Nunik uchiji jinaamtai, Noemík uchigtuchu, nuigtush aishinchau nigkiuch juwakui.
5 Morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando, assim, a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 Nunik pujus Tuke Pujuu niina aentsji Israel aents aidaunak wait anenjae, dutikau asamtai, ajak ajakmamuji aidauk shiig tsapai kuashat nejenawai. Nuadui yamaik nujantaik waituinatsui tabaun Noemí Moab nugkanum pujus dekauwai.
6 Então, se dispôs ela com as suas noras e voltou da terra de Moabe, porquanto, nesta, ouviu que o Senhor se lembrara do seu povo, dando-lhe pão.
7 Nunik dekaa Judá nugkanum waketak, niina uchiji nuwe aajaku aidaujai uminas jiinkiuwai.
7 Saiu, pois, ela com suas duas noras do lugar onde estivera; e, indo elas caminhando, de volta para a terra de Judá,
8 Nunik jintá wesag Noemí ditan chichajak:
8 disse-lhes Noemi: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os que morreram e comigo.
9 Tuja nuigtush ataktu aishinawag shiig batsamsatnume tusa yaimpaktinme”, tiuwai.
9 O Senhor vos dê que sejais felizes, cada uma em casa de seu marido. E beijou-as. Elas, porém, choraram em alta voz
10 Nuninak:
10 e lhe disseram: Não! Iremos contigo ao teu povo.
11 Tusa tiagtai Noemí ditan ataktu chichajak:
11 Porém Noemi disse: Voltai, minhas filhas! Por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no ventre filhos, para que vos sejam por maridos?
12 — ausente —
12 Tornai, filhas minhas! Ide-vos embora, porque sou velha demais para ter marido. Ainda quando eu dissesse: tenho esperança ou ainda que esta noite tivesse marido e houvesse filhos,
13 — ausente —
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Abster-vos-íeis de tomardes marido? Não, filhas minhas! Porque, por vossa causa, a mim me amarga o ter o Senhor descarregado contra mim a sua mão.
14 Tusa tutai ataktushkam buutuidau. Tusa jimajá timatai, Orfak niina tsatsajin kumpama kugkuas ukuak wakitkiuwai. Untsu Rutak tsatsajijai juwakui.
14 Então, de novo, choraram em voz alta; Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Nunik juwakmatai Noemí niina chichajak:
15 Disse Noemi: Eis que tua cunhada voltou ao seu povo e aos seus deuses; também tu, volta após a tua cunhada.
16 Tusa tama Rut ayaak:
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te deixe e me obrigue a não seguir-te; porque, aonde quer que fores, irei eu e, onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus.
17 Ame tuwi jakatnaitme
17 Onde quer que morreres, morrerei eu e aí serei sepultada; faça-me o Senhor o que bem lhe aprouver, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Tusa imattai, Noemí anentaimas, dekas mina uyuuntus wekaesatasampap tawa tusa ataktu awagkig wakitkita tusag tichauwai.
18 Vendo, pois, Noemi que de todo estava resolvida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Nunik mai juwakag we wenakua Belén jegawajui. Nunik jegawagmatai aents aidauk senchi pampaidau shiig aneenak. Imatiagtai nuwa aidauk: “¡Noemí tae, Noemí tae!” wajaidau.
19 Então, ambas se foram, até que chegaram a Belém; sucedeu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres diziam: Não é esta Noemi?
20 Tusa imatiagtai Noemí ditan chichajak: “¡Noemí tujutigpajum, Mará tujuttajum! Wagki, minak Tuke Pujuu ashí senchigtina nunú kajegtuk waittsati tujutmatai waittsajai.
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara, porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 Wi juwi pujaun weuwaitag nunak kuashat yajumakan wegabiajai. Tujash yamaik wainkan uwegmatak wakitkijai, wagki Tuke Pujuu aatus wakekau asamtai. Nuadui minak Noemí tujutigpa, wagki Tuke Pujuu ashí senchigtina nunú minak waittsati tujutmatai waittsajai”, tiuwai.
21 Ditosa eu parti, porém o Senhor me fez voltar pobre; por que, pois, me chamareis Noemi, visto que o Senhor se manifestou contra mim e o Todo-Poderoso me tem afligido?
22 Aatus Noemí Moab nugkanum pujau, Rut niina uchiji nuwe Moabnumia aentsu nawanji aajakua nujai wakitki, cebada ajakbau juutai tsawan jegamunum, Belén jegauwai.
22 Assim, voltou Noemi da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita; e chegaram a Belém no princípio da sega da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.