Rute 1
Awajún [Aguaruna] (AGR) vs NAA
1 — ausente —
1 Nos dias em que os juízes julgavam, houve fome na terra de Israel. E um homem de Belém de Judá foi morar por algum tempo na terra de Moabe, com a sua mulher e os seus dois filhos.
2 — ausente —
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher se chamava Noemi. Os filhos se chamavam Malom e Quiliom. Eram efrateus, de Belém de Judá. Foram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Nuwi batsatai Noemí aishi Elimélec jakauwai. Nunikmatai niina uchiji jimag aajakua nujai Noemí juwakui.
3 Algum tempo depois, Elimeleque, o marido de Noemi, morreu, e ela ficou sozinha com os dois filhos.
4 Nunik batsamas nunú uchi aidauk Moabnumia nuwa aidaujai mai nuwenawajui. Nunú nuwa aidaun daajig Orfa, Rut aatus aajakui. Nunik nuwenawag diez mijan tumain batsamas
4 Estes casaram com mulheres moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o nome da outra era Rute. E ficaram ali quase dez anos.
5 ditashkam mai jakauwai. Nunik uchiji jinaamtai, Noemík uchigtuchu, nuigtush aishinchau nigkiuch juwakui.
5 Depois morreram também Malom e Quiliom, os dois filhos de Noemi. E assim ela ficou sozinha, sem os dois filhos e sem o marido.
6 Nunik pujus Tuke Pujuu niina aentsji Israel aents aidaunak wait anenjae, dutikau asamtai, ajak ajakmamuji aidauk shiig tsapai kuashat nejenawai. Nuadui yamaik nujantaik waituinatsui tabaun Noemí Moab nugkanum pujus dekauwai.
6 Então Noemi voltou da terra de Moabe com as suas noras, porque ainda em Moabe ouviu que o Senhor havia se lembrado do seu povo, dando-lhe alimento.
7 Nunik dekaa Judá nugkanum waketak, niina uchiji nuwe aajaku aidaujai uminas jiinkiuwai.
7 Assim, ela saiu do lugar onde havia morado, e as duas noras estavam com ela. Enquanto caminhavam, voltando para a terra de Judá,
8 Nunik jintá wesag Noemí ditan chichajak:
8 Noemi disse às suas noras: — Vão agora e voltem cada uma para a casa de sua mãe. E que o
9 Tuja nuigtush ataktu aishinawag shiig batsamsatnume tusa yaimpaktinme”, tiuwai.
9 O Senhor faça com que vocês sejam felizes, cada uma na casa de seu novo marido. E deu um beijo em cada uma delas. Elas, porém, começaram a chorar alto
10 Nuninak:
10 e lhe disseram: — Não! Nós iremos com a senhora para junto do seu povo.
11 Tusa tiagtai Noemí ditan ataktu chichajak:
11 Mas Noemi disse: — Voltem, minhas filhas! Por que vocês iriam comigo? Vocês acham que eu ainda tenho filhos em meu ventre, para que casem com vocês?
12 — ausente —
12 Voltem, minhas filhas! Vão embora, porque sou velha demais para ter marido. E ainda que eu dissesse: “Tenho esperança”, ou ainda que casasse esta noite e tivesse filhos,
13 — ausente —
13 será que vocês iriam esperar até que eles viessem a crescer? Ficariam tanto tempo sem casar? Não, minhas filhas! A minha amargura é maior do que a de vocês, porque o Senhor descarregou a sua mão contra mim.
14 Tusa tutai ataktushkam buutuidau. Tusa jimajá timatai, Orfak niina tsatsajin kumpama kugkuas ukuak wakitkiuwai. Untsu Rutak tsatsajijai juwakui.
14 Então, de novo, choraram em alta voz. Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Nunik juwakmatai Noemí niina chichajak:
15 Então Noemi disse: — Veja! A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Vá você também com ela.
16 Tusa tama Rut ayaak:
16 Porém Rute respondeu: — Não insista para que eu a deixe nem me obrigue a não segui-la! Porque aonde quer que você for, irei eu; e onde quer que pousar, ali pousarei eu. O seu povo é o meu povo, e o seu Deus é o meu Deus.
17 Ame tuwi jakatnaitme
17 Onde quer que você morrer, morrerei eu e aí serei sepultada. Que o Senhor me castigue, se outra coisa que não seja a morte me separar de você.
18 Tusa imattai, Noemí anentaimas, dekas mina uyuuntus wekaesatasampap tawa tusa ataktu awagkig wakitkita tusag tichauwai.
18 Quando Noemi viu que Rute estava mesmo decidida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Nunik mai juwakag we wenakua Belén jegawajui. Nunik jegawagmatai aents aidauk senchi pampaidau shiig aneenak. Imatiagtai nuwa aidauk: “¡Noemí tae, Noemí tae!” wajaidau.
19 Então ambas se foram, até que chegaram a Belém. E aconteceu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Essa não é a Noemi?
20 Tusa imatiagtai Noemí ditan chichajak: “¡Noemí tujutigpajum, Mará tujuttajum! Wagki, minak Tuke Pujuu ashí senchigtina nunú kajegtuk waittsati tujutmatai waittsajai.
20 Porém ela lhes dizia: — Não me chamem de Noemi, mas de Mara, porque o Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Wi juwi pujaun weuwaitag nunak kuashat yajumakan wegabiajai. Tujash yamaik wainkan uwegmatak wakitkijai, wagki Tuke Pujuu aatus wakekau asamtai. Nuadui minak Noemí tujutigpa, wagki Tuke Pujuu ashí senchigtina nunú minak waittsati tujutmatai waittsajai”, tiuwai.
21 Quando saí daqui, eu era plena, mas o Senhor me fez voltar vazia. Por que, então, querem me chamar de Noemi, se o Senhor deu testemunho contra mim e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Aatus Noemí Moab nugkanum pujau, Rut niina uchiji nuwe Moabnumia aentsu nawanji aajakua nujai wakitki, cebada ajakbau juutai tsawan jegamunum, Belén jegauwai.
22 Foi assim que Noemi voltou da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita. E chegaram a Belém no começo da colheita da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.