Juízes 9
Awajún [Aguaruna] (AGR) vs BKJ
1 Jerubaalan uchiji Abimelec niina dukuji wegantu aidau Siquemnum batsatu asamtai, ditajai chichastatus weuwai. Nunik jegaa ditan chichajak:
1 E Abimeleque, o filho de Jerubaal, foi a Siquém, até os irmãos da sua mãe e conversou com eles, e com toda a família da casa do pai da sua mãe, dizendo:
2 “Iik pataa ainaji, nuadui tajime. Jerubaala uchiji setenta aina duka ashí apu amain ainatsui, ima makichik apu amainai tajai. Nuniau asamtai juwi tikich aents aidau batsata nujai nunú pachisjum shiig chichasjum antumtikatajum”, tiuwai.
2 Falai, rogo-vos, aos ouvidos de todos os homens de Siquém: O que é melhor para vós: que todos os filhos de Jerubaal, que são setenta pessoas, reinem sobre vós, ou que reine um sobre vós? Lembrai também que eu sou vosso osso e vossa carne.
3 Tusa timatai Abimelekan patayi asag, niina atuinak, Siquemnumia aidaujai chichastatus shiyakajui.
3 E os irmãos da sua mãe falaram todas estas suas palavras aos ouvidos de todos os homens de Siquém; e o coração deles se inclinou a seguir Abimeleque; pois disseram: Ele é nosso irmão.
4 Nuigtushkam apajuímtai Baal-berit dakumka najanamu jegamjukbaunum kuichik plata najanamu atatman setenta jukiajui. Dutika Abimelekan susajui. Dutikam nuna akikmak, Abimelec aents magkagtin aidaun yajuakui. Dutika nunú aents aidaujai,
4 E eles lhe deram setenta peças de prata da casa de Baal-Berite, com as quais Abimeleque contratou pessoas vãs e levianas, que o seguiram.
5 yaakat Ofrá niina apaji Jerubaal pujujakbaunum weuwai. Nunik wegak niina yachi setenta aajaku aina nuna makichik kaya múun pujaunum nuwi ashí kajegkui. Untsu niina yachi Jotam awan aajakua nunú uumkau asa, ima nigki uwemjauwai.
5 E ele foi até a casa do seu pai em Ofra, e matou os seus irmãos, os filhos de Jerubaal, sendo setenta pessoas, sobre uma pedra; porém Jotão, o filho mais moço de Jerubaal, foi deixado, pois ele se escondeu.
6 Dutika niina yachi aidaun ashí amukmatai, Siquemnumia aents aidau, nuna yantamen Bet-miló aajakua nuwi batsamin aidaujai Siquemnum numi encina tutai wajaunum kaya pegkejam tutai pujaunum nuwi ijunjajui. Nunikag nuwi Abimelekan apu adaikajui.
6 E todos os homens de Siquém se reuniram, e toda a casa de Milo, e foram e fizeram de Abimeleque rei, junto à planície da coluna que estava em Siquém.
7 Abimelec apu wajase tabaun Jotam dekaa, muja Guerizim tutainum wakauwai. Nunik nuwi wajas Siquemnumia atuktinme tusa senchi untsumak chichaak:
7 E quando contaram a Jotão, ele foi e se pôs de pé no cume do monte Gerizim, e ergueu a sua voz, e gritou, e lhes disse: Atentai-me, vós homens de Siquém, para que Deus possa atentar a vós.
8 “Makichik tsawantai numi aidau apugtin amí tusag wakekajui. Nuadui olivon chichajuinak: ‘¡Ame iina apuji ata!’ tiajui.
8 As árvores foram, certa vez, ungir um rei sobre elas; e disseram à oliveira: Reina tu sobre nós.
9 Tusa tama: ‘Wika tikich numi aidaun apuji atag takunuk, aents aidau Apajuín emematuinak mina aceitejun juki takau aina nuna, tuja ditanu atinnashkam mina aceitignak juki takau aina nuna idaikun apu amainaitjai’, tusa dakitjauwai.
9 Porém, a oliveira disse a elas: Deveria eu deixar a minha gordura, com a qual, por mim, honra a Deus e aos homens, para ser promovida acima das árvores?
10 “Tusa timatai higueran chichajuinak: ‘¡Untsu ame iina apuji ata!’ tusag segajui.
10 E as árvores disseram à figueira: Vem tu e reina sobre nós.
11 Tusa tama higuera chichaak: ‘Wika numi aina nuna apuji atag takunuk, mina yujagkeg higo shiig pegkeg yumimitun nejenaitag nuna idaikun apu amainaitjai’, tusa dakitjauwai.
11 Porém, a figueira disse a elas: Deveria eu abandonar a minha doçura, e o meu bom fruto, para ser promovida acima das árvores?
12 “Tusa timatai numi aidau uva numijin chichajuinak: ‘¡Untsu ame iina apuji ata!’ tusag segajui.
12 Então, disseram as árvores à videira: Vem tu e reina sobre nós.
13 Tusa tama uva numiji chichaak: ‘Wika numi aina nuna apuji atag takunuk, Apajuín emematuinak tuja dita aidaushkam minaiya vino najanamun umuinak shiig aneen aina nuna idaikun apu amainaitjai’, tusa dakitjauwai.
13 E a videira lhes disse: Deveria eu deixar o meu vinho, que alegra Deus e os homens, para ser promovida acima das árvores?
14 “Tusa timatai inagnamua nuna numi jagkigtinun chichajuinak: ‘¡Untsu ame iina apuji ata!’ tusa segaidau.
14 Então, disseram todas as árvores ao espinheiro: Vem tu e reina sobre nós.
15 Tusa tama jagki chichaak: ‘Dekaskenum atumi apuji ati tusajum wakegakjumek, wi dukuka ijiam nuna wakentin batsamsatajum. Untsu atum dakitakjuminig, minaiya jii keeka muja Líbano tutainum setug múun ayá nuna apea ijinattawai’ tiuwai jagki”, tiuwai Jotam.
15 E o espinheiro disse às árvores: Se, verdadeiramente, ungires-me rei sobre vós, então, vinde e ponde a vossa confiança na minha sombra; e se não, que o fogo saia da silveira e devore os cedros do Líbano.
16 Nuna tusa inagnak: “Tuja yamai wi atumin tajime: ¿Atum Abimelec apu adaikabiujum dusha pegkejak dutikaujum? ¿Tuja mina apag Jerubaal atum aidautigmin shiig kuitamjamkau aina dutikagmek, atumesh niina patayi aidaush shiig kuitamkaujum?
16 Agora, portanto, se agistes verdadeira e sinceramente ao constituírem Abimeleque rei, e se tratastes bem a Jerubaal e à sua casa, e lhe fizestes segundo o merecimento das suas mãos;
17 Atumek Madián aents aidau waitkatai batsatutigmin, mina apag atumi ayamjutpak maaniak jamain wajakui.
17 (pois o meu pai lutou por vós, e longe arriscou a sua vida, e vos livrou da mão de Midiã;
18 Tujash atumek duka aneetsuk, mina apaju patayi aidaujai shiwagmagajum niina uchiji setenta aajakua nunú makichik kayanmak ijinaugme. Tujash ima dukek dutikachugme, nuigtush Abimelec atumi patayi asamtai, Siquema apuji ati tusajum adaikaugme.
18 e vós vos levantastes contra a casa do meu pai neste dia, e assassinastes os seus filhos, setenta pessoas, sobre uma pedra, e fizestes de Abimeleque, o filho da sua serva, rei sobre os homens de Siquém, porque ele é vosso irmão).
19 Tujash yamai wi tajime: Atum aidautijum mina apag Jerubaal aajakua nunú niina patayi aidaujai pegkeg anentaiyai kuitamkau ainakjumek, Abimelecjai shiig aneasjum pujustajum. Nuniagmin niishkam atumin shiig anenjamsatnume.
19 Se vós, então, tratastes verdadeira e sinceramente para com Jerubaal e a sua casa neste dia, então regozijai-vos em Abimeleque, e deixai-o também regozijar-se em vós;
20 Untsu atum shiig kuitamkachu ataik, Abimelecnumia jii kegak Siquemnumia aidaun Bet-milónnumia aidaujai apea ijinati. ¡Tuja nunú jimag yaakta nuwiya jii kegak Abimelekan apea maati!” tiuwai.
20 mas se não, que o fogo saia de Abimeleque e devore os homens de Siquém, e a casa de Milo; e que o fogo saia dos homens de Siquém, e da casa de Milo, e devore Abimeleque.
21 Nuna Jotam aatus tusa ukuak, tupikaki yaakat Beernum wee pujusui. Nunak nunikui wagki niina yachi Abimelekan ishamak.
21 E Jotão correu para longe, e fugiu, e foi até Beer, e lá habitou, por temer Abimeleque, seu irmão.
22 Tuja Abimelekak Israel aents aidaun apuji wajas kampatum mijan inamjauwai.
22 Quando Abimeleque havia reinado três anos sobre Israel,
23 — ausente —
23 Deus, então, enviou um espírito maligno entre Abimeleque e os homens de Siquém; e os homens de Siquém trataram Abimeleque traiçoeiramente;
24 — ausente —
24 para que a crueldade feita aos setenta filhos de Jerubaal pudesse vir, e o seu sangue fosse colocado sobre o irmão deles, Abimeleque, que os matou, e sobre os homens de Siquém, que o ajudaram na matança dos seus irmãos.
25 — ausente —
25 E os homens de Siquém colocaram à sua espera, no cume dos montes, homens deitados; e eles roubavam todos os que passavam por eles naquele caminho; e isto foi dito a Abimeleque.
26 — ausente —
26 E Gaal, o filho de Ebede, veio com os seus irmãos, e atravessou para Siquém; e os homens de Siquém depositaram nele a sua confiança.
27 — ausente —
27 E eles saíram para os campos, e colheram dos seus vinhedos, e pisotearam as uvas, e se alegraram, e entraram na casa do seu deus, e comeram e beberam, e amaldiçoaram Abimeleque.
28 — ausente —
28 E Gaal, o filho de Ebede, disse: Quem é Abimeleque, e quem é Siquém, para que nós o sirvamos? Não é ele o filho de Jerubaal? E Zebul o seu oficial? Servi aos homens de Hamor, o pai de Siquém; afinal, porque nós deveríamos servi-lo?
29 — ausente —
29 E, quisera Deus, este povo estivesse debaixo da minha mão! Eu, então, removeria Abimeleque. E ele disse a Abimeleque: Aumenta o teu exército, e sai.
30 — ausente —
30 E quando Zebul, o regente da cidade, ouviu as palavras de Gaal, o filho de Ebede, sua ira se acendeu.
31 — ausente —
31 E ele enviou mensageiros até Abimeleque secretamente, dizendo: Eis que Gaal, filho de Ebede, e os seus irmãos vieram até Siquém; e eis que eles fortificam a cidade contra ti.
32 — ausente —
32 Agora, portanto, levante-te à noite, tu e o povo que está contigo, e deitai-vos em espera no campo;
33 — ausente —
33 e será que, pela manhã, tão logo o sol se levante, tu te levantarás cedo, e te posicionarás sobre a cidade; e, eis que quando ele e o povo que está com ele saírem contra ti, poderás fazer a eles como achares ocasião.
34 — ausente —
34 E Abimeleque se levantou, e todo o povo que estava com ele, à noite, e eles lançaram-se em espera contra Siquém em quatro companhias.
35 — ausente —
35 E Gaal, o filho de Ebede, saiu, e se pôs de pé na entrada do portão da cidade; e Abimeleque e o povo que estava com ele se levantaram da posição deitada, em espera.
36 — ausente —
36 E quando Gaal viu o povo, disse a Zebul: Eis que descem pessoas do cume dos montes. E Zebul lhe disse: Tu vês a sombra dos montes como se fossem homens.
37 — ausente —
37 E Gaal falou novamente e disse: Vê, de lá descem pessoas pelo meio da terra, e uma outra companhia vem chegando pela planície de Meonenim.
38 — ausente —
38 Então, disse-lhe Zebul: Onde está agora a tua boca, com a qual disseste: Quem é Abimeleque, para que devamos servi-lo? Não é este o povo que tu desprezaste? Sai, rogo-te agora, e luta contra eles.
39 — ausente —
39 E Gaal saiu diante dos homens de Siquém, e lutou contra Abimeleque.
40 — ausente —
40 E Abimeleque o perseguiu, e ele fugiu de diante dele, e muitos foram derrubados e feridos até a entrada do portão.
41 — ausente —
41 E Abimeleque habitou em Arumá; e Zebul expulsou Gaal e os seus irmãos, para que não habitassem em Siquém.
42 — ausente —
42 E sucedeu que, pela manhã, o povo saiu para o campo; e Abimeleque foi informado.
43 — ausente —
43 E ele tomou o povo, e o dividiu em três companhias, e deitaram em espera no campo, e observou, e eis que o povo havia saído da cidade; e ele se levantou contra eles, e os feriu.
44 — ausente —
44 E Abimeleque, e a companhia que estava com ele, precipitou-se para a frente, e se pôs de pé na entrada do portão da cidade; e as duas outras companhias avançaram sobre todo o povo que estava nos campos, e os matou.
45 — ausente —
45 E Abimeleque lutou contra a cidade durante aquele dia inteiro; e ele tomou a cidade, e matou o povo que nela estava, e demoliu a cidade, e a semeou com sal.
46 — ausente —
46 E quando todos os homens da torre de Siquém ouviram aquilo, eles entraram em um porão da casa do deus Berite.
47 — ausente —
47 E foi dito a Abimeleque que todos os homens da torre de Siquém estavam reunidos.
48 — ausente —
48 E Abimeleque subiu o monte Salmom, ele e todo o povo que estava com ele; e Abimeleque pegou um machado na sua mão, e cortou um galho das árvores, e o pegou, e o colocou sobre o seu ombro, e disse ao povo que estava com ele: O que me vistes fazer, apressai-vos, e fazei tal como fiz.
49 — ausente —
49 E, de modo semelhante, todo o povo, cada qual, cortou o seu galho, e seguiu Abimeleque, e os colocaram no porão, e atearam fogo sobre eles no porão; de modo que todos os homens da torre de Siquém também morreram, cerca de mil homens e mulheres.
50 — ausente —
50 Então Abimeleque foi a Tebes, e acampou contra Tebes, e a tomou.
51 — ausente —
51 Havia, porém, uma torre forte dentro da cidade, e para lá fugiram todos os homens e mulheres, e todos os da cidade, e a trancaram para eles, e os fizeram subir até o topo da torre.
52 — ausente —
52 E Abimeleque veio até a torre, e lutou contra ela, e investiu fortemente contra a porta da torre para incendiá-la com fogo.
53 — ausente —
53 E uma certa mulher atirou um pedaço de mó sobre a cabeça de Abimeleque, e o seu crânio se quebrou.
54 — ausente —
54 Então, ele chamou apressadamente o seu moço, o escudeiro, e lhe disse: Desembainha a tua espada, e me mata, para que os homens não o digam: Uma mulher o matou. E o seu moço o atravessou, e ele morreu.
55 — ausente —
55 E quando os homens de Israel viram que Abimeleque estava morto, partiram, cada qual, para o seu lugar.
56 — ausente —
56 Assim Deus retribuiu a impiedade de Abimeleque, a qual ele fez ao seu pai, ao matar os seus setenta irmãos;
57 — ausente —
57 e todo o mal dos homens de Siquém Deus retribuiu sobre as suas cabeças; e sobre eles veio a maldição de Jotão, o filho de Jerubaal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.