Juízes 9
Awajún [Aguaruna] (AGR) vs ARC
1 Jerubaalan uchiji Abimelec niina dukuji wegantu aidau Siquemnum batsatu asamtai, ditajai chichastatus weuwai. Nunik jegaa ditan chichajak:
1 E Abimeleque, filho de Jerubaal, foi-se a Siquém, aos irmãos de sua mãe, e falou-lhes e a toda a geração da casa do pai de sua mãe, dizendo:
2 “Iik pataa ainaji, nuadui tajime. Jerubaala uchiji setenta aina duka ashí apu amain ainatsui, ima makichik apu amainai tajai. Nuniau asamtai juwi tikich aents aidau batsata nujai nunú pachisjum shiig chichasjum antumtikatajum”, tiuwai.
2 Falai, peço-vos, aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém: Qual é melhor para vós: que setenta homens, todos os filhos de Jerubaal, dominem sobre vós ou que um homem sobre vós domine? Lembrai-vos também de que sou osso vosso e carne vossa.
3 Tusa timatai Abimelekan patayi asag, niina atuinak, Siquemnumia aidaujai chichastatus shiyakajui.
3 Então, os irmãos de sua mãe falaram acerca dele perante os ouvidos de todos os cidadãos de Siquém todas aquelas palavras; e o coração deles se inclinou para Abimeleque, porque disseram: É nosso irmão.
4 Nuigtushkam apajuímtai Baal-berit dakumka najanamu jegamjukbaunum kuichik plata najanamu atatman setenta jukiajui. Dutika Abimelekan susajui. Dutikam nuna akikmak, Abimelec aents magkagtin aidaun yajuakui. Dutika nunú aents aidaujai,
4 E deram-lhe setenta peças de prata, da casa de Baal-Berite; e com elas alugou Abimeleque uns homens ociosos e levianos, que o seguiram.
5 yaakat Ofrá niina apaji Jerubaal pujujakbaunum weuwai. Nunik wegak niina yachi setenta aajaku aina nuna makichik kaya múun pujaunum nuwi ashí kajegkui. Untsu niina yachi Jotam awan aajakua nunú uumkau asa, ima nigki uwemjauwai.
5 E veio à casa de seu pai, a Ofra, e matou os seus irmãos, os filhos de Jerubaal, setenta homens, sobre uma pedra. Porém Jotão, filho menor de Jerubaal, ficou, porque se tinha escondido.
6 Dutika niina yachi aidaun ashí amukmatai, Siquemnumia aents aidau, nuna yantamen Bet-miló aajakua nuwi batsamin aidaujai Siquemnum numi encina tutai wajaunum kaya pegkejam tutai pujaunum nuwi ijunjajui. Nunikag nuwi Abimelekan apu adaikajui.
6 Então, se ajuntaram todos os cidadãos de Siquém e toda Bete-Milo; e foram e levantaram a Abimeleque como rei, junto ao carvalho alto que está perto de Siquém.
7 Abimelec apu wajase tabaun Jotam dekaa, muja Guerizim tutainum wakauwai. Nunik nuwi wajas Siquemnumia atuktinme tusa senchi untsumak chichaak:
7 E, dizendo-o a Jotão, foi este, e pôs-se no cume do monte de Gerizim, e levantou a sua voz, e clamou, e disse-lhes: Ouvi-me a mim, cidadãos de Siquém, e Deus vos ouvirá a vós.
8 “Makichik tsawantai numi aidau apugtin amí tusag wakekajui. Nuadui olivon chichajuinak: ‘¡Ame iina apuji ata!’ tiajui.
8 Foram uma vez as árvores a ungir para si um rei e disseram à oliveira: Reina tu sobre nós.
9 Tusa tama: ‘Wika tikich numi aidaun apuji atag takunuk, aents aidau Apajuín emematuinak mina aceitejun juki takau aina nuna, tuja ditanu atinnashkam mina aceitignak juki takau aina nuna idaikun apu amainaitjai’, tusa dakitjauwai.
9 Porém a oliveira lhes disse: Deixaria eu a minha gordura, que Deus e os homens em mim prezam, e iria a labutar sobre as árvores?
10 “Tusa timatai higueran chichajuinak: ‘¡Untsu ame iina apuji ata!’ tusag segajui.
10 Então, disseram as árvores à figueira: Vem tu e reina sobre nós.
11 Tusa tama higuera chichaak: ‘Wika numi aina nuna apuji atag takunuk, mina yujagkeg higo shiig pegkeg yumimitun nejenaitag nuna idaikun apu amainaitjai’, tusa dakitjauwai.
11 Porém a figueira lhes disse: Deixaria eu a minha doçura, o meu bom fruto e iria labutar sobre as árvores?
12 “Tusa timatai numi aidau uva numijin chichajuinak: ‘¡Untsu ame iina apuji ata!’ tusag segajui.
12 Então, disseram as árvores à videira: Vem tu e reina sobre nós.
13 Tusa tama uva numiji chichaak: ‘Wika numi aina nuna apuji atag takunuk, Apajuín emematuinak tuja dita aidaushkam minaiya vino najanamun umuinak shiig aneen aina nuna idaikun apu amainaitjai’, tusa dakitjauwai.
13 Porém a videira lhes disse: Deixaria eu o meu mosto, que alegra a Deus e aos homens, e iria labutar sobre as árvores?
14 “Tusa timatai inagnamua nuna numi jagkigtinun chichajuinak: ‘¡Untsu ame iina apuji ata!’ tusa segaidau.
14 Então, todas as árvores disseram ao espinheiro: Vem tu e reina sobre nós.
15 Tusa tama jagki chichaak: ‘Dekaskenum atumi apuji ati tusajum wakegakjumek, wi dukuka ijiam nuna wakentin batsamsatajum. Untsu atum dakitakjuminig, minaiya jii keeka muja Líbano tutainum setug múun ayá nuna apea ijinattawai’ tiuwai jagki”, tiuwai Jotam.
15 E disse o espinheiro às árvores: Se, na verdade, me ungis rei sobre vós, vinde e confiai-vos debaixo da minha sombra; mas, se não, saia fogo do espinheiro que consuma os cedros do Líbano.
16 Nuna tusa inagnak: “Tuja yamai wi atumin tajime: ¿Atum Abimelec apu adaikabiujum dusha pegkejak dutikaujum? ¿Tuja mina apag Jerubaal atum aidautigmin shiig kuitamjamkau aina dutikagmek, atumesh niina patayi aidaush shiig kuitamkaujum?
16 Agora, pois, se é que em verdade e sinceridade procedestes, fazendo rei a Abimeleque, e se bem fizestes para com Jerubaal e para com a sua casa e se com ele usastes conforme o merecimento das suas mãos
17 Atumek Madián aents aidau waitkatai batsatutigmin, mina apag atumi ayamjutpak maaniak jamain wajakui.
17 (porque meu pai pelejou por vós, e desprezou a sua vida, e vos livrou da mão dos midianitas;
18 Tujash atumek duka aneetsuk, mina apaju patayi aidaujai shiwagmagajum niina uchiji setenta aajakua nunú makichik kayanmak ijinaugme. Tujash ima dukek dutikachugme, nuigtush Abimelec atumi patayi asamtai, Siquema apuji ati tusajum adaikaugme.
18 porém vós hoje vos levantastes contra a casa de meu pai, e matastes a seus filhos, setenta homens, sobre uma pedra, e a Abimeleque, filho da sua serva, fizestes reinar sobre os cidadãos de Siquém, porque é vosso irmão);
19 Tujash yamai wi tajime: Atum aidautijum mina apag Jerubaal aajakua nunú niina patayi aidaujai pegkeg anentaiyai kuitamkau ainakjumek, Abimelecjai shiig aneasjum pujustajum. Nuniagmin niishkam atumin shiig anenjamsatnume.
19 se em verdade e sinceridade usastes com Jerubaal e com a sua casa hoje, alegrai-vos com Abimeleque, e também ele se alegre convosco.
20 Untsu atum shiig kuitamkachu ataik, Abimelecnumia jii kegak Siquemnumia aidaun Bet-milónnumia aidaujai apea ijinati. ¡Tuja nunú jimag yaakta nuwiya jii kegak Abimelekan apea maati!” tiuwai.
20 Mas, se não, saia fogo de Abimeleque e consuma os cidadãos de Siquém e Bete-Milo; e saia fogo dos cidadãos de Siquém e de Bete-Milo, que consuma a Abimeleque.
21 Nuna Jotam aatus tusa ukuak, tupikaki yaakat Beernum wee pujusui. Nunak nunikui wagki niina yachi Abimelekan ishamak.
21 Então, partiu Jotão, e fugiu, e foi-se a Beer; e ali habitou por medo de Abimeleque, seu irmão.
22 Tuja Abimelekak Israel aents aidaun apuji wajas kampatum mijan inamjauwai.
22 Havendo, pois, Abimeleque dominado três anos sobre Israel,
23 — ausente —
23 enviou Deus um mau espírito entre Abimeleque e os cidadãos de Siquém; e os cidadãos de Siquém se houveram aleivosamente contra Abimeleque;
24 — ausente —
24 para que a violência feita aos setenta filhos de Jerubaal viesse, e o seu sangue caísse sobre Abimeleque, seu irmão, que os matara, e sobre os cidadãos de Siquém, que lhe corroboraram as mãos, para matar os seus irmãos.
25 — ausente —
25 E os cidadãos de Siquém puseram contra ele quem lhe armasse emboscadas sobre os cumes dos montes; e a todo aquele que passava pelo caminho junto a eles o assaltavam; e contou-se a Abimeleque.
26 — ausente —
26 Veio também Gaal, filho de Ebede, com seus irmãos, e passaram para dentro de Siquém; e os cidadãos de Siquém se fiaram nele.
27 — ausente —
27 E saíram ao campo, e vindimaram as suas vinhas, e pisaram as uvas, e fizeram canções de louvor; e foram à casa de seu Deus, e comeram, e beberam, e amaldiçoaram a Abimeleque.
28 — ausente —
28 E disse Gaal, filho de Ebede: Quem é Abimeleque, e quem é Siquém, para que o servíssemos? Não é, porventura, filho de Jerubaal? E não é Zebul o seu mordomo? servi, antes, aos homens de Hamor, pai de Siquém; pois por que razão nós o serviríamos a ele?
29 — ausente —
29 Ah! Se este povo estivera na minha mão, eu expeliria a Abimeleque. E a Abimeleque se disse: Multiplica o teu exército e sai.
30 — ausente —
30 E, ouvindo Zebul, o maioral da cidade, as palavras de Gaal, filho de Ebede, se acendeu a sua ira.
31 — ausente —
31 E enviou astutamente mensageiros a Abimeleque, dizendo: Eis que Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos vieram a Siquém, e eis que eles fortificam esta cidade contra ti.
32 — ausente —
32 Levanta-te, pois, de noite, tu e o povo que tiveres contigo, e põe emboscadas no campo.
33 — ausente —
33 E levanta-te pela manhã, ao sair o sol, e dá de golpe sobre a cidade; e eis que, saindo ele e o povo que tiver com ele contra ti, faze-lhe como alcançar a tua mão.
34 — ausente —
34 Levantou-se, pois, Abimeleque e todo o povo que com ele havia, de noite, e puseram emboscadas contra Siquém, em quatro bandos.
35 — ausente —
35 E Gaal, filho de Ebede, saiu e pôs-se à entrada da porta da cidade; e Abimeleque e todo o povo que com ele havia se levantaram das emboscadas.
36 — ausente —
36 E, vendo Gaal aquele povo, disse a Zebul: Eis que desce gente dos cumes dos montes. Zebul, ao contrário, lhe disse: As sombras dos montes vês por homens.
37 — ausente —
37 Porém Gaal ainda tornou a falar e disse: Eis ali desce gente do meio da terra, e uma tropa vem do caminho do carvalho de Meonenim.
38 — ausente —
38 Então, lhe disse Zebul: Onde está agora a tua boca, com a qual dizias: Quem é Abimeleque, para que o servíssemos? Não é este, porventura, o povo que desprezaste? Sai, pois, peço-te, e peleja contra ele.
39 — ausente —
39 E saiu Gaal à vista dos cidadãos de Siquém e pelejou contra Abimeleque.
40 — ausente —
40 E Abimeleque o perseguiu, porquanto fugiu de diante dele; e muitos feridos caíram até à entrada da porta da cidade.
41 — ausente —
41 E Abimeleque ficou em Arumá. E Zebul expeliu a Gaal e a seus irmãos, para que não pudessem habitar em Siquém.
42 — ausente —
42 E sucedeu, no dia seguinte, que o povo saiu ao campo, e o disseram a Abimeleque.
43 — ausente —
43 Então, tomou o povo, e o repartiu em três bandos, e pôs emboscadas no campo; e olhou, e eis que o povo saía da cidade, e levantou-se contra eles e os feriu.
44 — ausente —
44 Porque Abimeleque e as tropas que com ele havia deram neles de improviso e pararam à entrada da porta da cidade; e as outras tropas deram de improviso sobre todos quantos estavam no campo e os feriram.
45 — ausente —
45 E Abimeleque pelejou contra a cidade todo aquele dia e tomou a cidade; e matou o povo que nela havia, e assolou a cidade, e a semeou de sal.
46 — ausente —
46 O que, ouvindo todos os cidadãos da torre de Siquém, entraram na fortaleza, em casa do deus Berite.
47 — ausente —
47 E contou-se a Abimeleque que todos os cidadãos da torre de Siquém se haviam congregado.
48 — ausente —
48 Subiu, pois, Abimeleque ao monte de Salmom, ele e todo o povo que com ele havia; e Abimeleque tomou na sua mão machados, e cortou um ramo das árvores, e o levantou, e pô-lo ao seu ombro, e disse ao povo que com ele havia: O que me vistes fazer, apressai-vos a fazê-lo assim como eu.
49 — ausente —
49 Assim, pois, também todo o povo, cada um cortou o seu ramo, e seguiram a Abimeleque, e os puseram junto da fortaleza, e queimaram a fogo a fortaleza com eles; de maneira que todos os da torre de Siquém morreram, uns mil homens e mulheres.
50 — ausente —
50 Então, Abimeleque foi-se a Tebes, e a sitiou, e a tomou.
51 — ausente —
51 Havia, porém, no meio da cidade uma torre forte; e todos os homens e mulheres e todos os cidadãos da cidade se acolheram a ela, e fecharam após si as portas, e subiram ao telhado da torre.
52 — ausente —
52 E Abimeleque veio até à torre, e a combateu, e chegou-se até à porta da torre, para a queimar.
53 — ausente —
53 Porém uma mulher lançou um pedaço de uma mó sobre a cabeça de Abimeleque e quebrou-lhe o crânio.
54 — ausente —
54 Então, chamou logo ao moço que levava as suas armas e disse-lhe: Desembainha a tua espada e mata-me; para que se não diga de mim: Uma mulher o matou. E seu moço o atravessou, e ele morreu.
55 — ausente —
55 Vendo, pois, os homens de Israel que já Abimeleque era morto, foram-se, cada um para o seu lugar.
56 — ausente —
56 Assim, Deus fez tornar sobre Abimeleque o mal que tinha feito a seu pai, matando os seus setenta irmãos.
57 — ausente —
57 Como também todo o mal dos homens de Siquém fez tornar sobre a cabeça deles; e a maldição de Jotão, filho de Jerubaal, veio sobre eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.