Juízes 9
Awajún [Aguaruna] (AGR) vs ARIB
1 Jerubaalan uchiji Abimelec niina dukuji wegantu aidau Siquemnum batsatu asamtai, ditajai chichastatus weuwai. Nunik jegaa ditan chichajak:
1 Abimeleque, filho de Jerubaal, foi a Siquém, aos irmãos de sua mãe, e falou-lhes, e a toda a parentela da casa de pai de sua mãe, dizendo:
2 “Iik pataa ainaji, nuadui tajime. Jerubaala uchiji setenta aina duka ashí apu amain ainatsui, ima makichik apu amainai tajai. Nuniau asamtai juwi tikich aents aidau batsata nujai nunú pachisjum shiig chichasjum antumtikatajum”, tiuwai.
2 Falai, peço-vos, aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém: Que é melhor para vós? que setenta homens, todos os filhos de Jerubaal, dominem sobre vós, ou que um só domine sobre vós? Lembrai-vos também de que sou vosso osso e vossa carne.
3 Tusa timatai Abimelekan patayi asag, niina atuinak, Siquemnumia aidaujai chichastatus shiyakajui.
3 Então os irmãos de sua mãe falaram todas essas palavras a respeito dele aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém; e o coração deles se inclinou a seguir Abimeleque; pois disseram: E nosso irmão.
4 Nuigtushkam apajuímtai Baal-berit dakumka najanamu jegamjukbaunum kuichik plata najanamu atatman setenta jukiajui. Dutika Abimelekan susajui. Dutikam nuna akikmak, Abimelec aents magkagtin aidaun yajuakui. Dutika nunú aents aidaujai,
4 E deram-lhe setenta siclos de prata, da casa de Baal-Berite, com os quais alugou Abimeleque alguns homens ociosos e levianas, que o seguiram;
5 yaakat Ofrá niina apaji Jerubaal pujujakbaunum weuwai. Nunik wegak niina yachi setenta aajaku aina nuna makichik kaya múun pujaunum nuwi ashí kajegkui. Untsu niina yachi Jotam awan aajakua nunú uumkau asa, ima nigki uwemjauwai.
5 e foi à casa de seu pai, a Ofra, e matou a seus irmãos, os filhos de Jerubaal, setenta homens, sobre uma só pedra. Mas Jotão, filho menor de Jerubaal, ficou, porquanto se tinha escondido.
6 Dutika niina yachi aidaun ashí amukmatai, Siquemnumia aents aidau, nuna yantamen Bet-miló aajakua nuwi batsamin aidaujai Siquemnum numi encina tutai wajaunum kaya pegkejam tutai pujaunum nuwi ijunjajui. Nunikag nuwi Abimelekan apu adaikajui.
6 Então se ajuntaram todos os cidadãos de Siquém e toda a Bete-Milo, e foram, e constituíram rei a Abimeleque, junto ao carvalho da coluna que havia em Siquém.
7 Abimelec apu wajase tabaun Jotam dekaa, muja Guerizim tutainum wakauwai. Nunik nuwi wajas Siquemnumia atuktinme tusa senchi untsumak chichaak:
7 Jotão, tendo sido avisado disso, foi e, pondo-se no cume do monte Gerizim, levantou a voz e clamou, dizendo: Ouvi-me a mim, cidadãos de Siquém, para que Deus: vos ouça a vos.
8 “Makichik tsawantai numi aidau apugtin amí tusag wakekajui. Nuadui olivon chichajuinak: ‘¡Ame iina apuji ata!’ tiajui.
8 Foram uma vez as árvores a ungir para si um rei; e disseram à oliveira: Reina tu sobre nós.
9 Tusa tama: ‘Wika tikich numi aidaun apuji atag takunuk, aents aidau Apajuín emematuinak mina aceitejun juki takau aina nuna, tuja ditanu atinnashkam mina aceitignak juki takau aina nuna idaikun apu amainaitjai’, tusa dakitjauwai.
9 Mas a oliveira lhes respondeu: Deixaria eu a minha gordura, que Deus e os homens em mim prezam, para ir balouçar sobre as árvores?
10 “Tusa timatai higueran chichajuinak: ‘¡Untsu ame iina apuji ata!’ tusag segajui.
10 Então disseram as árvores à figueira: Vem tu, e reina sobre nós.
11 Tusa tama higuera chichaak: ‘Wika numi aina nuna apuji atag takunuk, mina yujagkeg higo shiig pegkeg yumimitun nejenaitag nuna idaikun apu amainaitjai’, tusa dakitjauwai.
11 Mas a figueira lhes respondeu: Deixaria eu a minha doçura, o meu bom fruto, para ir balouçar sobre as árvores?
12 “Tusa timatai numi aidau uva numijin chichajuinak: ‘¡Untsu ame iina apuji ata!’ tusag segajui.
12 Disseram então as árvores à videira: Vem tu, e reina sobre nós.
13 Tusa tama uva numiji chichaak: ‘Wika numi aina nuna apuji atag takunuk, Apajuín emematuinak tuja dita aidaushkam minaiya vino najanamun umuinak shiig aneen aina nuna idaikun apu amainaitjai’, tusa dakitjauwai.
13 Mas a videira lhes respondeu: Deixaria eu o meu mosto, que alegra a Deus e aos homens, para ir balouçar sobre as árvores?
14 “Tusa timatai inagnamua nuna numi jagkigtinun chichajuinak: ‘¡Untsu ame iina apuji ata!’ tusa segaidau.
14 Então todas as árvores disseram ao espinheiro: Vem tu, e reina sobre nós.
15 Tusa tama jagki chichaak: ‘Dekaskenum atumi apuji ati tusajum wakegakjumek, wi dukuka ijiam nuna wakentin batsamsatajum. Untsu atum dakitakjuminig, minaiya jii keeka muja Líbano tutainum setug múun ayá nuna apea ijinattawai’ tiuwai jagki”, tiuwai Jotam.
15 O espinheiro, porém, respondeu às árvores: Se de boa fé me ungis por vosso rei, vinde refugiar-vos debaixo da minha sombra; mas, se não, saia fogo do espinheiro, e devore os cedros do Líbano.
16 Nuna tusa inagnak: “Tuja yamai wi atumin tajime: ¿Atum Abimelec apu adaikabiujum dusha pegkejak dutikaujum? ¿Tuja mina apag Jerubaal atum aidautigmin shiig kuitamjamkau aina dutikagmek, atumesh niina patayi aidaush shiig kuitamkaujum?
16 Agora, pois, se de boa fé e com retidão procedestes, constituindo rei a Abimeleque, e se bem fizestes para com Jerubaal e para com a sua casa, e se com ele usastes conforme o merecimento das suas mãos
17 Atumek Madián aents aidau waitkatai batsatutigmin, mina apag atumi ayamjutpak maaniak jamain wajakui.
17 {porque meu pai pelejou por vós, desprezando a própria vida, e vos livrou da mão de Midiã;
18 Tujash atumek duka aneetsuk, mina apaju patayi aidaujai shiwagmagajum niina uchiji setenta aajakua nunú makichik kayanmak ijinaugme. Tujash ima dukek dutikachugme, nuigtush Abimelec atumi patayi asamtai, Siquema apuji ati tusajum adaikaugme.
18 porém vós hoje vos levantastes contra a casa de meu pai, e matastes a seus filhos, setenta homens, sobre uma só pedra; e a Abimeleque, filho da sua serva, fizestes reinar sobre os cidadãos de Siquém, porque é vosso irmão};
19 Tujash yamai wi tajime: Atum aidautijum mina apag Jerubaal aajakua nunú niina patayi aidaujai pegkeg anentaiyai kuitamkau ainakjumek, Abimelecjai shiig aneasjum pujustajum. Nuniagmin niishkam atumin shiig anenjamsatnume.
19 se de boa fé e com retidão procedestes hoje para com Jerubaal e para com a sua casa, alegrai-vos em Abimeleque, e também ele se alegre em vós;
20 Untsu atum shiig kuitamkachu ataik, Abimelecnumia jii kegak Siquemnumia aidaun Bet-milónnumia aidaujai apea ijinati. ¡Tuja nunú jimag yaakta nuwiya jii kegak Abimelekan apea maati!” tiuwai.
20 mas se não, saia fogo de Abimeleque, e devore os cidadãos de Siquém, e a Bete-Milo; e saia fogo dos cidadãos de Siquém e de Bete-Milo, e devore Abimeleque.
21 Nuna Jotam aatus tusa ukuak, tupikaki yaakat Beernum wee pujusui. Nunak nunikui wagki niina yachi Abimelekan ishamak.
21 E partindo Jotão, fugiu e foi para Beer, e ali habitou, por medo de Abimeleque, seu irmão.
22 Tuja Abimelekak Israel aents aidaun apuji wajas kampatum mijan inamjauwai.
22 Havendo Abimeleque reinado três anos sobre Israel,
23 — ausente —
23 Deus suscitou um espírito mau entre Abimeleque e os cidadãos de Siquém; e estes procederam aleivosamente para com Abimeleque;
24 — ausente —
24 para que a violência praticada contra os setenta filhos de Jerubaal, como também o sangue deles, recaíssem sobre Abimeleque, seu irmão, que os matara, e sobre os cidadãos de Siquém, que fortaleceram as mãos dele para matar a seus irmãos.
25 — ausente —
25 E os cidadãos de Siquém puseram de emboscada contra ele, sobre os cumes dos montes, homens que roubavam a todo aquele que passava por eles no caminho. E contou-se isto a Abimeleque.
26 — ausente —
26 Também veio Gaal, filho de Ebede, com seus irmãos, e estabeleceu-se em Siquém; e confiaram nele os cidadãos de Siquém.
27 — ausente —
27 Saindo ao campo, vindimaram as suas vinhas, pisaram as uvas e fizeram uma festa; e, entrando na casa de seu deus, comeram e beberam, e amaldiçoaram a Abimeleque.
28 — ausente —
28 E disse Gaal, filho de Ebede: Quem é Abimeleque, e quem é Siquém, para que sirvamos a Abimeleque? não é, porventura, filho de Jerubaal? e não é Zebul o seu mordomo? Servi antes aos homens de Hamor, pai de Siquém; pois, por que razão serviríamos nós a Abimeleque?
29 — ausente —
29 Ah! se este povo estivesse sob a minha mão, eu transtornaria a Abimeleque. Eu lhe diria: Multiplica o teu exército, e vem.
30 — ausente —
30 Quando Zebul, o governador da cidade, ouviu as palavras de Gaal, filho de Ebede, acendeu-se em ira.
31 — ausente —
31 E enviou secretamente mensageiros a Abimeleque, para lhe dizerem: Eis que Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos vieram a Siquém, e estão sublevando a cidade contra ti.
32 — ausente —
32 Levanta-te, pois, de noite, tu e o povo que tiveres contigo, e põe-te de emboscada no campo.
33 — ausente —
33 E pela manhã, ao nascer do sol, levanta-te, e dá de golpe sobre a cidade; e, saindo contra ti Gaal e o povo que tiver com ele, faze-lhe como te permitirem as circunstâncias.
34 — ausente —
34 Levantou-se, pois, de noite Abimeleque, e todo o povo que com ele havia, e puseram emboscadas a Siquém, em quatro bandos.
35 — ausente —
35 E Gaal, filho de Ebede, saiu e pôs-se à entrada da porta da cidade; e das emboscadas se levantou Abimeleque, e todo o povo que estava com ele.
36 — ausente —
36 Quando Gaal viu aquele povo, disse a Zebul: Eis que desce gente dos cumes dos montes. Respondeu-lhe Zebul: Tu vês as sombras dos montes como se fossem homens.
37 — ausente —
37 Gaal, porém, tornou a falar, e disse: Eis que desce gente do meio da terra; também vem uma tropa do caminho do carvalho de Meonenim.
38 — ausente —
38 Então lhe disse Zebul: Onde está agora a tua boca, com a qual dizias: Quem é Abimeleque, para que o sirvamos? Não é esse, porventura, o povo que desprezaste. Sai agora e peleja contra ele!
39 — ausente —
39 Assim saiu Gaal, à frente dos cidadãos de Siquém, e pelejou contra Abimeleque.
40 — ausente —
40 Mas Abimeleque o perseguiu, pois Gaal fugiu diante dele, e muitos caíram feridos até a entrada da porta.
41 — ausente —
41 Abimeleque ficou em Arumá. E Zebul expulsou Gaal e seus irmãos, para que não habitassem em Siquém.
42 — ausente —
42 No dia seguinte sucedeu que o povo saiu ao campo; disto foi avisado Abimeleque,
43 — ausente —
43 o qual, tomando o seu povo, dividiu-o em três bandos, que pôs de emboscada no campo. Quando viu que o povo saía da cidade, levantou-se contra ele e o feriu.
44 — ausente —
44 Abimeleque e os que estavam com ele correram e se puseram à porta da cidade; e os outros dois bandos deram de improviso sobre todos quantos estavam no campo, e os feriram.
45 — ausente —
45 Abimeleque pelejou contra a cidade todo aquele dia, tomou-a e matou o povo que nela se achava; e, assolando-a, a semeou de sal.
46 — ausente —
46 Tendo ouvido isso todos os cidadãos de Migdol-Siquém, entraram na fortaleza, na casa de El-Berite.
47 — ausente —
47 E contou-se a Abimeleque que todos os cidadãos de Migdol-Siquém se haviam congregado.
48 — ausente —
48 Então Abimeleque subiu ao monte Zalmom, ele e todo o povo que com ele havia; e, tomando na mão um machado, cortou um ramo de árvore e, levantando-o, pô-lo ao seu ombro, e disse ao povo que estava com ele: O que me vistes fazer, apressai-vos a fazê-lo também.
49 — ausente —
49 Tendo, pois, cada um cortado o seu ramo, seguiram a Abimeleque; e, pondo os ramos junto da fortaleza, queimaram-na a fogo com os que nela estavam; de modo que morreram também todos os de Migdol-Siquém, cerca de mil homens e mulheres.
50 — ausente —
50 Então Abimeleque foi a Tebez, e a sitiou e tomou.
51 — ausente —
51 Havia, porém, no meio da cidade uma torre forte, na qual se refugiaram todos os habitantes da cidade, homens e mulheres; e fechando após si as portas, subiram ao eirado da torre.
52 — ausente —
52 E Abimeleque, tendo chegado até a torre, atacou-a, e chegou-se à porta da torre, para lhe meter fogo.
53 — ausente —
53 Nisso uma mulher lançou a pedra superior de um moinho sobre a cabeça de Abimeleque, e quebrou-lhe o crânio.
54 — ausente —
54 Então ele chamou depressa o moço, seu escudeiro, e disse-lhe: Desembainha a tua espada e mata-me, para que não se diga de mim: uma mulher o matou. E o moço o traspassou e ele morreu.
55 — ausente —
55 Vendo, pois, os homens de Israel que Abimeleque já era morto, foram-se cada um para o seu lugar.
56 — ausente —
56 Assim Deus fez tornar sobre Abimeleque o mal que tinha feito a seu pai, matando seus setenta irmãos;
57 — ausente —
57 como também fez tornar sobre a cabeça dos homens de Siquém todo o mal que fizeram; e veio sobre eles a maldição de Jotão, filho de Jerubaal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.