Juízes 9
Awajún [Aguaruna] (AGR) vs ARA
1 Jerubaalan uchiji Abimelec niina dukuji wegantu aidau Siquemnum batsatu asamtai, ditajai chichastatus weuwai. Nunik jegaa ditan chichajak:
1 Abimeleque, filho de Jerubaal, foi-se a Siquém, aos irmãos de sua mãe, e falou-lhes e a toda a geração da casa do pai de sua mãe, dizendo:
2 “Iik pataa ainaji, nuadui tajime. Jerubaala uchiji setenta aina duka ashí apu amain ainatsui, ima makichik apu amainai tajai. Nuniau asamtai juwi tikich aents aidau batsata nujai nunú pachisjum shiig chichasjum antumtikatajum”, tiuwai.
2 Falai, peço-vos, aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém: Que vos parece melhor: que setenta homens, todos os filhos de Jerubaal, dominem sobre vós ou que apenas um domine sobre vós? Lembrai-vos também de que sou osso vosso e carne vossa.
3 Tusa timatai Abimelekan patayi asag, niina atuinak, Siquemnumia aidaujai chichastatus shiyakajui.
3 Então, os irmãos de sua mãe falaram a todos os cidadãos de Siquém todas aquelas palavras; e o coração deles se inclinou a seguir Abimeleque, porque disseram: É nosso irmão.
4 Nuigtushkam apajuímtai Baal-berit dakumka najanamu jegamjukbaunum kuichik plata najanamu atatman setenta jukiajui. Dutika Abimelekan susajui. Dutikam nuna akikmak, Abimelec aents magkagtin aidaun yajuakui. Dutika nunú aents aidaujai,
4 E deram-lhe setenta peças de prata, da casa de Baal-Berite, com as quais alugou Abimeleque uns homens levianos e atrevidos, que o seguiram.
5 yaakat Ofrá niina apaji Jerubaal pujujakbaunum weuwai. Nunik wegak niina yachi setenta aajaku aina nuna makichik kaya múun pujaunum nuwi ashí kajegkui. Untsu niina yachi Jotam awan aajakua nunú uumkau asa, ima nigki uwemjauwai.
5 Foi à casa de seu pai, a Ofra, e matou seus irmãos, os filhos de Jerubaal, setenta homens, sobre uma pedra. Porém Jotão, filho menor de Jerubaal, ficou, porque se escondera.
6 Dutika niina yachi aidaun ashí amukmatai, Siquemnumia aents aidau, nuna yantamen Bet-miló aajakua nuwi batsamin aidaujai Siquemnum numi encina tutai wajaunum kaya pegkejam tutai pujaunum nuwi ijunjajui. Nunikag nuwi Abimelekan apu adaikajui.
6 Então, se ajuntaram todos os cidadãos de Siquém e toda Bete-Milo; e foram e proclamaram Abimeleque rei, junto ao carvalho memorial que está perto de Siquém.
7 Abimelec apu wajase tabaun Jotam dekaa, muja Guerizim tutainum wakauwai. Nunik nuwi wajas Siquemnumia atuktinme tusa senchi untsumak chichaak:
7 Avisado disto, Jotão foi, e se pôs no cimo do monte Gerizim, e em alta voz clamou, e disse-lhes: Ouvi-me, cidadãos de Siquém, e Deus vos ouvirá a vós outros.
8 “Makichik tsawantai numi aidau apugtin amí tusag wakekajui. Nuadui olivon chichajuinak: ‘¡Ame iina apuji ata!’ tiajui.
8 Foram, certa vez, as árvores ungir para si um rei e disseram à oliveira: Reina sobre nós.
9 Tusa tama: ‘Wika tikich numi aidaun apuji atag takunuk, aents aidau Apajuín emematuinak mina aceitejun juki takau aina nuna, tuja ditanu atinnashkam mina aceitignak juki takau aina nuna idaikun apu amainaitjai’, tusa dakitjauwai.
9 Porém a oliveira lhes respondeu: Deixaria eu o meu óleo, que Deus e os homens em mim prezam, e iria pairar sobre as árvores?
10 “Tusa timatai higueran chichajuinak: ‘¡Untsu ame iina apuji ata!’ tusag segajui.
10 Então, disseram as árvores à figueira: Vem tu e reina sobre nós.
11 Tusa tama higuera chichaak: ‘Wika numi aina nuna apuji atag takunuk, mina yujagkeg higo shiig pegkeg yumimitun nejenaitag nuna idaikun apu amainaitjai’, tusa dakitjauwai.
11 Porém a figueira lhes respondeu: Deixaria eu a minha doçura, o meu bom fruto e iria pairar sobre as árvores?
12 “Tusa timatai numi aidau uva numijin chichajuinak: ‘¡Untsu ame iina apuji ata!’ tusag segajui.
12 Então, disseram as árvores à videira: Vem tu e reina sobre nós.
13 Tusa tama uva numiji chichaak: ‘Wika numi aina nuna apuji atag takunuk, Apajuín emematuinak tuja dita aidaushkam minaiya vino najanamun umuinak shiig aneen aina nuna idaikun apu amainaitjai’, tusa dakitjauwai.
13 Porém a videira lhes respondeu: Deixaria eu o meu vinho, que agrada a Deus e aos homens, e iria pairar sobre as árvores?
14 “Tusa timatai inagnamua nuna numi jagkigtinun chichajuinak: ‘¡Untsu ame iina apuji ata!’ tusa segaidau.
14 Então, todas as árvores disseram ao espinheiro: Vem tu e reina sobre nós.
15 Tusa tama jagki chichaak: ‘Dekaskenum atumi apuji ati tusajum wakegakjumek, wi dukuka ijiam nuna wakentin batsamsatajum. Untsu atum dakitakjuminig, minaiya jii keeka muja Líbano tutainum setug múun ayá nuna apea ijinattawai’ tiuwai jagki”, tiuwai Jotam.
15 Respondeu o espinheiro às árvores: Se, deveras, me ungis rei sobre vós, vinde e refugiai-vos debaixo de minha sombra; mas, se não, saia do espinheiro fogo que consuma os cedros do Líbano.
16 Nuna tusa inagnak: “Tuja yamai wi atumin tajime: ¿Atum Abimelec apu adaikabiujum dusha pegkejak dutikaujum? ¿Tuja mina apag Jerubaal atum aidautigmin shiig kuitamjamkau aina dutikagmek, atumesh niina patayi aidaush shiig kuitamkaujum?
16 Agora, pois, se, deveras e sinceramente, procedestes, proclamando rei Abimeleque, e se bem vos portastes para com Jerubaal e para com a sua casa, e se com ele agistes segundo o merecimento dos seus feitos
17 Atumek Madián aents aidau waitkatai batsatutigmin, mina apag atumi ayamjutpak maaniak jamain wajakui.
17 (porque meu pai pelejou por vós e, arriscando a vida, vos livrou das mãos dos midianitas;
18 Tujash atumek duka aneetsuk, mina apaju patayi aidaujai shiwagmagajum niina uchiji setenta aajakua nunú makichik kayanmak ijinaugme. Tujash ima dukek dutikachugme, nuigtush Abimelec atumi patayi asamtai, Siquema apuji ati tusajum adaikaugme.
18 porém vós, hoje, vos levantastes contra a casa de meu pai e matastes seus filhos, setenta homens, sobre uma pedra; e a Abimeleque, filho de sua serva, fizestes reinar sobre os cidadãos de Siquém, porque é vosso irmão),
19 Tujash yamai wi tajime: Atum aidautijum mina apag Jerubaal aajakua nunú niina patayi aidaujai pegkeg anentaiyai kuitamkau ainakjumek, Abimelecjai shiig aneasjum pujustajum. Nuniagmin niishkam atumin shiig anenjamsatnume.
19 se, deveras e sinceramente, procedestes, hoje, com Jerubaal e com a sua casa, alegrai-vos com Abimeleque, e também ele se alegre convosco.
20 Untsu atum shiig kuitamkachu ataik, Abimelecnumia jii kegak Siquemnumia aidaun Bet-milónnumia aidaujai apea ijinati. ¡Tuja nunú jimag yaakta nuwiya jii kegak Abimelekan apea maati!” tiuwai.
20 Mas, se não, saia fogo de Abimeleque e consuma os cidadãos de Siquém e Bete-Milo; e saia fogo dos cidadãos de Siquém e de Bete-Milo, que consuma a Abimeleque.
21 Nuna Jotam aatus tusa ukuak, tupikaki yaakat Beernum wee pujusui. Nunak nunikui wagki niina yachi Abimelekan ishamak.
21 Fugiu logo Jotão, e foi-se para Beer, e ali habitou por temer seu irmão Abimeleque.
22 Tuja Abimelekak Israel aents aidaun apuji wajas kampatum mijan inamjauwai.
22 Havendo, pois, Abimeleque dominado três anos sobre Israel,
23 — ausente —
23 suscitou Deus um espírito de aversão entre Abimeleque e os cidadãos de Siquém; e estes se houveram aleivosamente contra Abimeleque,
24 — ausente —
24 para que a vingança da violência praticada contra os setenta filhos de Jerubaal viesse, e o seu sangue caísse sobre Abimeleque, seu irmão, que os matara, e sobre os cidadãos de Siquém, que contribuíram para que ele matasse seus próprios irmãos.
25 — ausente —
25 Os cidadãos de Siquém puseram contra ele homens de emboscada sobre os cimos dos montes; e todo aquele que passava pelo caminho junto a eles, eles o assaltavam; e isto se contou a Abimeleque.
26 — ausente —
26 Veio também Gaal, filho de Ebede, com seus irmãos, e se estabeleceram em Siquém; e os cidadãos de Siquém confiaram nele,
27 — ausente —
27 e saíram ao campo, e vindimaram as suas vinhas, e pisaram as uvas, e fizeram festas, e foram à casa de seu deus, e comeram, e beberam, e amaldiçoaram Abimeleque.
28 — ausente —
28 Disse Gaal, filho de Ebede: Quem é Abimeleque, e quem somos nós de Siquém, para que o sirvamos? Não é, porventura, filho de Jerubaal? E não é Zebul o seu oficial? Servi, antes, aos homens de Hamor, pai de Siquém. Mas nós, por que serviremos a ele?
29 — ausente —
29 Quem dera estivesse este povo sob a minha mão, e eu expulsaria Abimeleque e lhe diria: Multiplica o teu exército e sai.
30 — ausente —
30 Ouvindo Zebul, governador da cidade, as palavras de Gaal, filho de Ebede, se acendeu em ira;
31 — ausente —
31 e enviou, astutamente, mensageiros a Abimeleque, dizendo: Eis que Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos vieram a Siquém e alvoroçaram a cidade contra ti.
32 — ausente —
32 Levanta-te, pois, de noite, tu e o povo que tiveres contigo, e ponde-vos de emboscada no campo.
33 — ausente —
33 Levanta-te pela manhã, ao sair o sol, e dá de golpe sobre a cidade; saindo contra ti Gaal com a sua gente, procede com ele como puderes.
34 — ausente —
34 Levantou-se, pois, de noite, Abimeleque e todo o povo que com ele estava, e se puseram de emboscada contra Siquém, em quatro grupos.
35 — ausente —
35 Gaal, filho de Ebede, saiu e pôs-se à entrada da porta da cidade; com isto Abimeleque e todo o povo que com ele estava se levantaram das emboscadas.
36 — ausente —
36 Vendo Gaal aquele povo, disse a Zebul: Eis que desce gente dos cimos dos montes. Zebul, ao contrário, lhe disse: As sombras dos montes vês por homens.
37 — ausente —
37 Porém Gaal tornou ainda a falar e disse: Eis ali desce gente defronte de nós, e uma tropa vem do caminho do carvalho dos Adivinhadores.
38 — ausente —
38 Então, lhe disse Zebul: Onde está, agora, a tua boca, com a qual dizias: Quem é Abimeleque, para que o sirvamos? Não é este, porventura, o povo que desprezaste? Sai, pois, e peleja contra ele.
39 — ausente —
39 Saiu Gaal adiante dos cidadãos de Siquém e pelejou contra Abimeleque.
40 — ausente —
40 Abimeleque o perseguiu; Gaal fugiu de diante dele, e muitos feridos caíram até a entrada da porta da cidade.
41 — ausente —
41 Abimeleque ficou em Arumá. E Zebul expulsou a Gaal e seus irmãos, para que não habitassem em Siquém.
42 — ausente —
42 No dia seguinte, saiu o povo ao campo; disto foi avisado Abimeleque,
43 — ausente —
43 que tomou os seus homens, e os repartiu em três grupos, e os pôs de emboscada no campo. Olhando, viu que o povo saía da cidade; então, se levantou contra eles e os feriu.
44 — ausente —
44 Abimeleque e o grupo que com ele estava romperam de improviso e tomaram posição à porta da cidade, enquanto os dois outros grupos deram de golpe sobre todos quantos estavam no campo e os destroçaram.
45 — ausente —
45 Todo aquele dia pelejou Abimeleque contra a cidade e a tomou. Matou o povo que nela havia, assolou-a e a semeou de sal.
46 — ausente —
46 Tendo ouvido isto todos os cidadãos da Torre de Siquém, entraram na fortaleza subterrânea, no templo de El-Berite.
47 — ausente —
47 Contou-se a Abimeleque que todos os cidadãos da Torre de Siquém se haviam congregado.
48 — ausente —
48 Então, subiu ele ao monte Salmom, ele e todo o seu povo; Abimeleque tomou de um machado, e cortou uma ramada de árvore, e a levantou, e pô-la ao ombro, e disse ao povo que com ele estava: O que me vistes fazer, fazei-o também vós, depressa.
49 — ausente —
49 Assim, cada um de todo o povo cortou a sua ramada, e seguiram Abimeleque, e as puseram em cima da fortaleza subterrânea, e queimaram sobre todos os da Torre de Siquém, de maneira que morreram todos, uns mil homens e mulheres.
50 — ausente —
50 Então, se foi Abimeleque a Tebes, e a sitiou, e a tomou.
51 — ausente —
51 Havia, porém, no meio da cidade, uma torre forte; e todos os homens e mulheres, todos os moradores da cidade, se acolheram a ela, e fecharam após si as portas da torre, e subiram ao seu eirado.
52 — ausente —
52 Abimeleque veio até à torre, pelejou contra ela e se chegou até à sua porta para a incendiar.
53 — ausente —
53 Porém certa mulher lançou uma pedra superior de moinho sobre a cabeça de Abimeleque e lhe quebrou o crânio.
54 — ausente —
54 Então, chamou logo ao moço, seu escudeiro, e lhe disse: Desembainha a tua espada e mata-me, para que não se diga de mim: Mulher o matou. O moço o atravessou, e ele morreu.
55 — ausente —
55 Vendo, pois, os homens de Israel que Abimeleque já estava morto, foram-se, cada um para sua casa.
56 — ausente —
56 Assim, Deus fez tornar sobre Abimeleque o mal que fizera a seu pai, por ter aquele matado os seus setenta irmãos.
57 — ausente —
57 De igual modo, todo o mal dos homens de Siquém Deus fez cair sobre a cabeça deles. Assim, veio sobre eles a maldição de Jotão, filho de Jerubaal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.