Gênesis 31
Awajún [Aguaruna] (AGR) vs ARA
1 Labágka uchiji aidau Jacopan pachis augmatuinak: “Jacopak, iina apajinu aajakua nuna ashí yajuaku asa, imanik shiig wiakuch wajase” tusa chichaidaun dekauwai.
1 Então, ouvia Jacó os comentários dos filhos de Labão, que diziam: Jacó se apossou de tudo o que era de nosso pai; e do que era de nosso pai juntou ele toda esta riqueza.
2 Tuja Jacobshakam Labán niina yaunchuk shiig anentujakua nunak, imanis shiig awagmachbaun wainkauwai.
2 Jacó, por sua vez, reparou que o rosto de Labão não lhe era favorável, como anteriormente.
3 Nuadui Tuke Pujuu Jacopan chichajak: “Amina apa nugken pataim aidau batsata nuwi wakitkita, wi aminak uyuntsattajame”, tiuwai.
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna à terra de teus pais e à tua parentela; e eu serei contigo.
4 Tusa tima Jacob niina inaken awemauwai Raquel, Leajai ujakam itagtuatajum, wi uwija kuitamkun pujag juwi kaunatnume tusa.
4 Então, Jacó mandou vir Raquel e Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 Tusa timatai ujakam, nuwe aidau kaunamtai chichajak:
5 e lhes disse: Vejo que o rosto de vosso pai não me é favorável como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Atumek shiig dekajume, wi atumi apanun shiig kuitamsan pegkejan takagsauwaitag duka.
6 Vós mesmas sabeis que com todo empenho tenho servido a vosso pai;
7 Imatika takagmaitak, nii minak imaan akiktajame tujutbaunak tsanujug, nuna yapajia midau amainnak sujatsui. Tujash nii dutijutaishkam, Apajuíya duka minak tukek idaituschae, Labán pegkegchau awajkai tusa.
7 mas vosso pai me tem enganado e por dez vezes me mudou o salário; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal nenhum.
8 Nuadui Labán chichaak: aminak kuntin bukusea apujtugbau aidaun petsagtata nuna akiktajame tusa tujuttaik, ashí kuntin nuwa aidauk imanisag bukusea apujtugbaun petsagmayi; nuniagtai ataktu yapajia chichaak: yamaik dekas kuntin painchin petsagtata nuna akiktajame tusa tujuttaishkam imanisag petsagmayi.
8 Se ele dizia: Os salpicados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam salpicados; e se dizia: Os listados serão o teu salário, então, os rebanhos todos davam listados.
9 Nunak Apajuí Labágka kuntinjin atantug mina sujustatus dutikmayi.
9 Assim, Deus tomou o gado de vosso pai e mo deu a mim.
10 “Makichik tsawantai uwig entsamjunit jegamunum, kajanum wainkabiajai kuntin aishmag painch aidau, bukusea apujtugbau aidau, nuigtu utsak aidau aatus uwig nuwa aidaun entsamjuidaun.
10 Pois, chegado o tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e vi em sonhos que os machos que cobriam as ovelhas eram listados, salpicados e malhados.
11 Nuna dii wajai, Apajuí ángel tumain kajanum mina daajun adayak untsugkabi, tujutkui wi ayaakun: ‘Juwi pujajai’ tibaijai.
11 E o Anjo de Deus me disse em sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui!
12 “Tusan tai nunú ángel chichagtak: ‘Yamai juu shiig diista, ashí kuntin aishmag nuwan entsamjuina duka bukusea apujtugbau aidau, painch aidau, nuigtu utsak aidau aatsam wainkattame. Wi junak amina Labán shiig akigmatsu nuna wainu asan jutikajai’, tujutmayi. Tusa nuigtu chichagtak:
12 Ele continuou: Levanta agora os olhos e vê que todos os machos que cobrem o rebanho são listados, salpicados e malhados, porque vejo tudo o que Labão te está fazendo.
13 ‘Witjai Apajuí, amina Betelnum wantintukmaijam nunú, nuwi ame kaya jukim juka Apajuínu ati tusa timayume. Dutikakum ame umiktin aidaushkam anagtuabiume. ¡Wamkesam juju nugka juka ukuakum ame akiinamugmia nuwi wakitkita!’ tusa tujutmae”, tiuwai Jacob.
13 Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te agora, sai desta terra e volta para a terra de tua parentela.
14 Tusa tutai Raquel Leajai ayaak:
14 Então, responderam Raquel e Lia e lhe disseram: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Iina apajig tikich nugkanmaya nuwa amaina anin yamaik anenjamji. ¡Iina sujupakush, waji akik sujutia dutika sujupaku asa, ame takagsam niig pujawai!
15 Não nos considera ele como estrangeiras? Pois nos vendeu e consumiu tudo o que nos era devido.
16 Nuadui dekas Apajuí ashí iina apajinun yajutuk amina amasa auk iinu ainawai, tuja iina uchijinu aidaujai, nuadui amina Apajuí wajinjutpame duka dutiksamek ashí umikta”, tiajui.
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te disse.
17 — ausente —
17 Então, se levantou Jacó e, fazendo montar seus filhos e suas mulheres em camelos,
18 — ausente —
18 levou todo o seu gado e todos os seus bens que chegou a possuir; o gado de sua propriedade que acumulara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Tuja Labágkak tikich yantamnum uwija ujen tsupijatatus weu ai, Raquel niina apaji apajuímtaiji dakumka najanamu atatman kasamak juki ukukiuwai.
19 Tendo ido Labão fazer a tosquia das ovelhas, Raquel furtou os ídolos do lar que pertenciam a seu pai.
20 Aatus Jacopak Labán amorreo aents aajakua nuna wika tupikatsjai tusa tsanug ukukiuwai.
20 E Jacó logrou a Labão, o arameu, não lhe dando a saber que fugia.
21 Nunik weak ashí niina wajiji aidaunak yajuak tupikakiuwai. Nunik shiig wamak, namak Eufratesan nagkaiki muja Galaad tutaya nuni weuwai.
21 E fugiu com tudo o que lhe pertencia; levantou-se, passou o Eufrates e tomou o rumo da montanha de Gileade.
22 Nunik Jacob tupikaki kampatum tsawan wegai Labán dekauwai.
22 No terceiro dia, Labão foi avisado de que Jacó ia fugindo.
23 Nunik niina patayi aidaun ipaa pataetuk wea weakua siete tsawanta duwi muja Galaadnum batsamtatman amaigkauwai.
23 Tomando, pois, consigo a seus irmãos, saiu-lhe no encalço, por sete dias de jornada, e o alcançou na montanha de Gileade.
24 Tujash nunú kashia duwi Apajuí kajanum Labán arameo aentsua nuna wantintuk chichajak: “¡Antukta nijah, Jacob augkumesh pegkegnum ausata, wainkam pegkegchauk chichagkaipa!” tusa tiuwai.
24 De noite, porém, veio Deus a Labão, o arameu, em sonhos, e lhe disse: Guarda-te, não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Tusa tima wea weakua muja Galaadnum aakan aakmajag batsamtatman amaigkauwai. Dutika niishkam nuanuig ashí niina patayi aidaujai aakan aakmakag pujusajui.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. Este havia armado a sua tenda naquela montanha; também Labão armou a sua com seus irmãos, na montanha de Gileade.
26 Nunik nuwi Labán Jacopan chichajak:
26 E disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me lograste e levaste minhas filhas como cativas pela espada?
27 ¿Wagka tsanujamesh uumjutkamesh mina aujtuskesh tupikakiume? Wi dekauwaitkunuk, shiig anentsan kantamjukin tampujan arpajai awatuinakui, shiig jiistamjuan akupmain awajkashjamek.
27 Por que fugiste ocultamente, e me lograste, e nada me fizeste saber, para que eu te despedisse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa?
28 Amek minak niish nawanjinash, niina tijaji aidaujaí shiig kugkuas kumpama akupkati tusamesh dakagsachume. ¡Duka nunitsuk aents anentainkachu wajukmaina numamtuk wajakume!
28 E por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Nisso procedeste insensatamente.
29 Nuadui wika atumnak pegkegchau awagmamainaitkun, amina apa Apajuíjiya nunú kajanum chichagtak: ‘Jacob augkumesh shiig ausata, wainkam pegkegchau chichagkaipa’ tujutma nuadui pegkegnum augjame.
29 Há poder em minhas mãos para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou, ontem à noite, e disse: Guarda-te, não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Amek yaunchuk nagkamsam amina apa jeen wakitkitasam wakemaum duwi miniume, tujash nunika minakmesh ¿wagka mina apajuímtaig aidaush kasagtukmesh miniume?” tau.
30 E agora que partiste de vez, porque tens saudade da casa de teu pai, por que me furtaste os meus deuses?
31 Tusa tama Jacob Labágkan ayaak:
31 Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois calculei: não suceda que me tome à força as suas filhas.
32 Untsu amina apajuímtaijum aidau kasamkaume tujutam dusha ya takakuk wainkatam, dutikawaminig duka, ¡mantamnati! Iina patayi aidau ijunas waipainai, wisha wajina aminunash jujukjame nunú egakam jukita”, tiuwai. Nunak Jacopak Raquel niina apaji apajuímtaiji kasagkamunak dekachu asa tiuwai.
32 Não viva aquele com quem achares os teus deuses; verifica diante de nossos irmãos o que te pertence e que está comigo e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os havia furtado.
33 Aatus Jacob timatai, Labán Jacopa aakji carpa aakmakbaunum waya egaka, nuigtu Lea aakjin waya egaka, tuja jimag nuwa inak aidau aakjinchakam ashí egakui. Tujash imatika egakush wainkachui. Nunik ashí egaka wainkacha Lea aakjin pujau jiinki wayauwai Raquela aakjin.
33 Labão, pois, entrou na tenda de Jacó, na de Lia e na das duas servas, porém não os achou. Tendo saído da tenda de Lia, entrou na de Raquel.
34 Nunik apaji waitai, Raquel dakumka najanamu jukimujin camello tuntupen patai nuwi waka nuna ekeemtuk ekemsauwai. Nunik eketai Labágkak ashí egakui, tujash makichkish wainkachui.
34 Ora, Raquel havia tomado os ídolos do lar, e os pusera na sela de um camelo, e estava assentada sobre eles; apalpou Labão toda a tenda e não os achou.
35 Nuna egak wekagun Raquel chichajak:
35 Então, disse ela a seu pai: Não te agastes, meu senhor, por não poder eu levantar-me na tua presença; pois me acho com as regras das mulheres. Ele procurou, contudo não achou os ídolos do lar.
36 Nunikmatai Jacob kajeka niina chichajak:
36 Então, se irou Jacó e altercou com Labão; e lhe disse: Qual é a minha transgressão? Qual o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Ame mina aakjui wayam mina wajiig aidau ashí diisum duwish, ¿amina wajijum aidau jukimush tuu wainkaume? ¡Nunú wainkamek amina pataim ijuna juna emtin juwi itantam aepsata, tuja mina pataag ijuna nuna emtinishkam! Nuna wainak dita titinme yaki waitjawa, ameash waitjam, atsa wiyash waitjag nuna.
37 Havendo apalpado todos os meus utensílios, que achaste de todos os utensílios de tua casa? Põe-nos aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que julguem entre mim e ti.
38 “Wi amina veinte mijadai takagsamjam nuaduik, amina uwigjum aidauk tuja cabrajum aidaukesh makichkish uchijinak pegkegchaun petsakag ajapachui; tuja wikish makichik uwig tsakatchinakesh maanuk aminunak yuwachuitjai.
38 Vinte anos eu estive contigo, as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca perderam as crias, e não comi os carneiros de teu rebanho.
39 Nuigtushkam makichik kuntinjumnakesh ikamyawa maamunak itajuachuitjame, tuja kuntin megkaekuish, nunak wi akiyajame; tuja tsawaigkish nuniachkush kashikesh kuntinun kasamkagmataish, mina segatkumin wi akiyajame.
39 Nem te apresentei o que era despedaçado pelas feras; sofri o dano; da minha mão o requerias, tanto o furtado de dia como de noite.
40 Tsawai takaknush etsayai jamain dekapiajai; tuja kashi takaknushkam tsetsekai waitiajai, ¡imaniakun shiig aneasa kanumainchau dekapiajai!
40 De maneira que eu andava, de dia consumido pelo calor, de noite, pela geada; e o meu sono me fugia dos olhos.
41 Imanikan waitiaknush veinte mijan amina jemin takakun pujusuitag duika ¿mina jutik akijam? Amina nawanjum jimaja juna jukitasan takagsawaitjame catorce mijadai; tuja amina kuntinjumin kuitamkunchakam seis mijan takagsawaitjame. Imaniaish amek imaan akiktagme tusa anagtuawaitkum betek akigtsayume.
41 Vinte anos permaneci em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas e seis anos por teu rebanho; dez vezes me mudaste o salário.
42 Abrahama Apajuíjin, mina apag Isaac emematia nunú mina yainchakuig, amek minak dekas wi takasbaunmak makichkish akigtsuk akupjumain awajtukume. Tujash wi senchi takaku wake besemag pujamun Apajuí waitjuku asa, aminak nii kajanum jiyapakume”, tiuwai.
42 Se não fora o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, por certo me despedirias agora de mãos vazias. Deus me atendeu ao sofrimento e ao trabalho das minhas mãos e te repreendeu ontem à noite.
43 Tusa tama Labán Jacopan ayaak:
43 Então, respondeu Labão a Jacó: As filhas são minhas filhas, os filhos são meus filhos, os rebanhos são meus rebanhos, e tudo o que vês é meu; que posso fazer hoje a estas minhas filhas ou aos filhos que elas deram à luz?
44 Nuadui amesh taata, núnikamin juwi amejai chicham umikmi, ii umigdaikatna nunú”, tiuwai.
44 Vem, pois; e façamos aliança, eu e tu, que sirva de testemunho entre mim e ti.
45 Tusa timatai Jacob kaya juki inantai apujus,
45 Então, Jacó tomou uma pedra e a erigiu por coluna.
46 niina patayi aidaun chichajak: “¡Kaya juuktajum!” tusa tima kaya juukag ijumag tsakapiajui, dutikawag nunú kaya ijumja tsakapimunum ayaumas pujusag dita chicham umikbaun iwainainak yutain yuwawajui.
46 E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras e fizeram um montão, ao lado do qual comeram.
47 Nunik nagkanainak Labán nunú nugka daajin adaikauwai niina chichamen “Jegar Sahadutá”, tuja Jacobshakam niina chichamen adaikauwai “Galaad”. Nunak kaya ijumjamu taku tiuwai.
47 Chamou-lhe Labão Jegar-Saaduta; Jacó, porém, lhe chamou Galeede.
48 Nuna dutika inagnakag Labán chichaak:
48 E disse Labão: Seja hoje este montão por testemunha entre mim e ti; por isso, se lhe chamou Galeede
49 Tusa nuigtushkam “Mispá” ati tiuwai, wagki nunak Labán chichaak:
49 e Mispa, pois disse: Vigie o Senhor entre mim e ti e nos julgue quando estivermos separados um do outro.
50 Tuja ame mina nawantug shiig kuitamtsuk waitkamunash, nuniachkumesh dita ayakiatkum tikich nuwa aidaujai nuwenmin amina waipak etsegtugmamain atsutaish, ima Apajuíya duke nii waipau asa ame wajuk pujuttame nunak ashí nigki dekaatin ati”, tiuwai.
50 Se maltratares as minhas filhas e tomares outras mulheres além delas, não estando ninguém conosco, atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Nuna tusa nuigtushkam ataktu awena Jacopan chichajak:
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este montão e esta coluna que levantei entre mim e ti.
52 nagkaikimek amesh wayashtinaitme, tuja wishakam antsanuk juna nagkaikinuk wayashtinaitjai, nunú nuniakuik waitkanimain asamtai.
52 Seja o montão testemunha, e seja a coluna testemunha de que para mal não passarei o montão para lá, e tu não passarás o montão e a coluna para cá.
53 Amina apachjum Abrahaman Apajuíjiya nunú, nuigtu mina apachug Nacoran Apajuíjiya nunú ii umikag nunak diistin atinme”, tiuwai. Tusa Labán timatai, Jacob niina apaji Isaac Apajuín emematujakua nuna pachis nii umiktinjin niishkam dutiksag: “Aatus ati”, tiuwai.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Nuna umika, nuadui, Jacob kuntinun maa nunú mujanum nuna apeak Apajuín emematiuwai. Dutika nuna nejen ashí apeachu asa patayi aidaun ipaa ashí ijuntujag yuwawajui, nunikag nunú mujanmak kajigkajui.
54 E ofereceu Jacó um sacrifício na montanha e convidou seus irmãos para comerem pão; comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Nunik kajigkag tsawamunum, Labán kashikmas nantaki, niina nawanji aidaun tijaji aidaujai yapinum kugkuas kumpamak, pegkegnum yumigkig nuadui niina nugken wakitkiuwai.
55 Tendo-se levantado Labão pela madrugada, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.