Gênesis 31
Awajún [Aguaruna] (AGR) vs ACF
1 Labágka uchiji aidau Jacopan pachis augmatuinak: “Jacopak, iina apajinu aajakua nuna ashí yajuaku asa, imanik shiig wiakuch wajase” tusa chichaidaun dekauwai.
1 Então ouvia as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem tomado tudo o que era de nosso pai, e do que era de nosso pai fez ele toda esta glória.
2 Tuja Jacobshakam Labán niina yaunchuk shiig anentujakua nunak, imanis shiig awagmachbaun wainkauwai.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como anteriormente.
3 Nuadui Tuke Pujuu Jacopan chichajak: “Amina apa nugken pataim aidau batsata nuwi wakitkita, wi aminak uyuntsattajame”, tiuwai.
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna-te à terra dos teus pais, e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 Tusa tima Jacob niina inaken awemauwai Raquel, Leajai ujakam itagtuatajum, wi uwija kuitamkun pujag juwi kaunatnume tusa.
4 Então mandou Jacó chamar a Raquel e a Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 Tusa timatai ujakam, nuwe aidau kaunamtai chichajak:
5 E disse-lhes: Vejo que o rosto de vosso pai não é para comigo como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo;
6 Atumek shiig dekajume, wi atumi apanun shiig kuitamsan pegkejan takagsauwaitag duka.
6 E vós mesmas sabeis que com todo o meu esforço tenho servido a vosso pai;
7 Imatika takagmaitak, nii minak imaan akiktajame tujutbaunak tsanujug, nuna yapajia midau amainnak sujatsui. Tujash nii dutijutaishkam, Apajuíya duka minak tukek idaituschae, Labán pegkegchau awajkai tusa.
7 Mas vosso pai me enganou e mudou o salário dez vezes; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Nuadui Labán chichaak: aminak kuntin bukusea apujtugbau aidaun petsagtata nuna akiktajame tusa tujuttaik, ashí kuntin nuwa aidauk imanisag bukusea apujtugbaun petsagmayi; nuniagtai ataktu yapajia chichaak: yamaik dekas kuntin painchin petsagtata nuna akiktajame tusa tujuttaishkam imanisag petsagmayi.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário; então todos os rebanhos davam salpicados. E quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então todos os rebanhos davam listrados.
9 Nunak Apajuí Labágka kuntinjin atantug mina sujustatus dutikmayi.
9 Assim Deus tirou o gado de vosso pai, e deu-o a mim.
10 “Makichik tsawantai uwig entsamjunit jegamunum, kajanum wainkabiajai kuntin aishmag painch aidau, bukusea apujtugbau aidau, nuigtu utsak aidau aatus uwig nuwa aidaun entsamjuidaun.
10 E sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, eu levantei os meus olhos e vi em sonhos, e eis que os bodes, que cobriam as ovelhas, eram listrados, salpicados e malhados.
11 Nuna dii wajai, Apajuí ángel tumain kajanum mina daajun adayak untsugkabi, tujutkui wi ayaakun: ‘Juwi pujajai’ tibaijai.
11 E disse-me o anjo de Deus em sonhos: Jacó! E eu disse: Eis-me aqui.
12 “Tusan tai nunú ángel chichagtak: ‘Yamai juu shiig diista, ashí kuntin aishmag nuwan entsamjuina duka bukusea apujtugbau aidau, painch aidau, nuigtu utsak aidau aatsam wainkattame. Wi junak amina Labán shiig akigmatsu nuna wainu asan jutikajai’, tujutmayi. Tusa nuigtu chichagtak:
12 E disse ele: Levanta agora os teus olhos e vê todos os bodes que cobrem o rebanho, que são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te fez.
13 ‘Witjai Apajuí, amina Betelnum wantintukmaijam nunú, nuwi ame kaya jukim juka Apajuínu ati tusa timayume. Dutikakum ame umiktin aidaushkam anagtuabiume. ¡Wamkesam juju nugka juka ukuakum ame akiinamugmia nuwi wakitkita!’ tusa tujutmae”, tiuwai Jacob.
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tens ungido uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te agora, sai-te desta terra e torna-te à terra da tua parentela.
14 Tusa tutai Raquel Leajai ayaak:
14 Então responderam Raquel e Lia e disseram-lhe: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Iina apajig tikich nugkanmaya nuwa amaina anin yamaik anenjamji. ¡Iina sujupakush, waji akik sujutia dutika sujupaku asa, ame takagsam niig pujawai!
15 Não nos considera ele como estranhas? Pois vendeu-nos, e comeu de todo o nosso dinheiro.
16 Nuadui dekas Apajuí ashí iina apajinun yajutuk amina amasa auk iinu ainawai, tuja iina uchijinu aidaujai, nuadui amina Apajuí wajinjutpame duka dutiksamek ashí umikta”, tiajui.
16 Porque toda a riqueza, que Deus tirou de nosso pai, é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te mandou.
17 — ausente —
17 Então se levantou Jacó, pondo os seus filhos e as suas mulheres sobre os camelos;
18 — ausente —
18 E levou todo o seu gado, e todos os seus bens, que havia adquirido, o gado que possuía, que alcançara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Tuja Labágkak tikich yantamnum uwija ujen tsupijatatus weu ai, Raquel niina apaji apajuímtaiji dakumka najanamu atatman kasamak juki ukukiuwai.
19 E havendo Labão ido a tosquiar as suas ovelhas, furtou Raquel os ídolos que seu pai tinha.
20 Aatus Jacopak Labán amorreo aents aajakua nuna wika tupikatsjai tusa tsanug ukukiuwai.
20 E Jacó logrou a Labão, o arameu, porque não lhe fez saber que fugia.
21 Nunik weak ashí niina wajiji aidaunak yajuak tupikakiuwai. Nunik shiig wamak, namak Eufratesan nagkaiki muja Galaad tutaya nuni weuwai.
21 E fugiu ele com tudo o que tinha, e levantou-se e passou o rio; e se dirigiu para a montanha de Gileade.
22 Nunik Jacob tupikaki kampatum tsawan wegai Labán dekauwai.
22 E no terceiro dia foi anunciado a Labão que Jacó tinha fugido.
23 Nunik niina patayi aidaun ipaa pataetuk wea weakua siete tsawanta duwi muja Galaadnum batsamtatman amaigkauwai.
23 Então tomou consigo os seus irmãos, e atrás dele seguiu o seu caminho por sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Tujash nunú kashia duwi Apajuí kajanum Labán arameo aentsua nuna wantintuk chichajak: “¡Antukta nijah, Jacob augkumesh pegkegnum ausata, wainkam pegkegchauk chichagkaipa!” tusa tiuwai.
24 Veio, porém, Deus a Labão, o arameu, em sonhos, de noite, e disse-lhe: Guarda-te, que não fales com Jacó nem bem nem mal.
25 Tusa tima wea weakua muja Galaadnum aakan aakmajag batsamtatman amaigkauwai. Dutika niishkam nuanuig ashí niina patayi aidaujai aakan aakmakag pujusajui.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó, e armara Jacó a sua tenda naquela montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua, na montanha de Gileade.
26 Nunik nuwi Labán Jacopan chichajak:
26 Então disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me lograste e levaste as minhas filhas como cativas pela espada?
27 ¿Wagka tsanujamesh uumjutkamesh mina aujtuskesh tupikakiume? Wi dekauwaitkunuk, shiig anentsan kantamjukin tampujan arpajai awatuinakui, shiig jiistamjuan akupmain awajkashjamek.
27 Por que fugiste ocultamente, e lograste-me, e não me fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria, e com cânticos, e com tamboril e com harpa?
28 Amek minak niish nawanjinash, niina tijaji aidaujaí shiig kugkuas kumpama akupkati tusamesh dakagsachume. ¡Duka nunitsuk aents anentainkachu wajukmaina numamtuk wajakume!
28 Também não me permitiste beijar os meus filhos e as minhas filhas. Loucamente agiste, agora, fazendo assim.
29 Nuadui wika atumnak pegkegchau awagmamainaitkun, amina apa Apajuíjiya nunú kajanum chichagtak: ‘Jacob augkumesh shiig ausata, wainkam pegkegchau chichagkaipa’ tujutma nuadui pegkegnum augjame.
29 Poder havia em minha mão para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales com Jacó nem bem nem mal.
30 Amek yaunchuk nagkamsam amina apa jeen wakitkitasam wakemaum duwi miniume, tujash nunika minakmesh ¿wagka mina apajuímtaig aidaush kasagtukmesh miniume?” tau.
30 E agora se querias ir embora, porquanto tinhas saudades de voltar à casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Tusa tama Jacob Labágkan ayaak:
31 Então respondeu Jacó, e disse a Labão: Porque temia; pois que dizia comigo, se porventura não me arrebatarias as tuas filhas.
32 Untsu amina apajuímtaijum aidau kasamkaume tujutam dusha ya takakuk wainkatam, dutikawaminig duka, ¡mantamnati! Iina patayi aidau ijunas waipainai, wisha wajina aminunash jujukjame nunú egakam jukita”, tiuwai. Nunak Jacopak Raquel niina apaji apajuímtaiji kasagkamunak dekachu asa tiuwai.
32 Com quem achares os teus deuses, esse não viva; reconhece diante de nossos irmãos o que é teu do que está comigo, e toma-o para ti. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Aatus Jacob timatai, Labán Jacopa aakji carpa aakmakbaunum waya egaka, nuigtu Lea aakjin waya egaka, tuja jimag nuwa inak aidau aakjinchakam ashí egakui. Tujash imatika egakush wainkachui. Nunik ashí egaka wainkacha Lea aakjin pujau jiinki wayauwai Raquela aakjin.
33 Então entrou Labão na tenda de Jacó, e na tenda de Lia, e na tenda de ambas as servas, e não os achou; e saindo da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 Nunik apaji waitai, Raquel dakumka najanamu jukimujin camello tuntupen patai nuwi waka nuna ekeemtuk ekemsauwai. Nunik eketai Labágkak ashí egakui, tujash makichkish wainkachui.
34 Mas tinha tomado Raquel os ídolos e os tinha posto na albarda de um camelo, e assentara-se sobre eles; e apalpou Labão toda a tenda, e não os achou.
35 Nuna egak wekagun Raquel chichajak:
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira aos olhos de meu senhor, que não posso levantar-me diante da tua face; porquanto tenho o costume das mulheres. E ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Nunikmatai Jacob kajeka niina chichajak:
36 Então irou-se Jacó e contendeu com Labão; e respondeu Jacó, e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Ame mina aakjui wayam mina wajiig aidau ashí diisum duwish, ¿amina wajijum aidau jukimush tuu wainkaume? ¡Nunú wainkamek amina pataim ijuna juna emtin juwi itantam aepsata, tuja mina pataag ijuna nuna emtinishkam! Nuna wainak dita titinme yaki waitjawa, ameash waitjam, atsa wiyash waitjag nuna.
37 Havendo apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis de tua casa? Põe-no aqui diante dos meus irmãos e de teus irmãos; e que julguem entre nós ambos.
38 “Wi amina veinte mijadai takagsamjam nuaduik, amina uwigjum aidauk tuja cabrajum aidaukesh makichkish uchijinak pegkegchaun petsakag ajapachui; tuja wikish makichik uwig tsakatchinakesh maanuk aminunak yuwachuitjai.
38 Estes vinte anos eu estive contigo; as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Nuigtushkam makichik kuntinjumnakesh ikamyawa maamunak itajuachuitjame, tuja kuntin megkaekuish, nunak wi akiyajame; tuja tsawaigkish nuniachkush kashikesh kuntinun kasamkagmataish, mina segatkumin wi akiyajame.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu o pagava; o furtado de dia e o furtado de noite da minha mão o requerias.
40 Tsawai takaknush etsayai jamain dekapiajai; tuja kashi takaknushkam tsetsekai waitiajai, ¡imaniakun shiig aneasa kanumainchau dekapiajai!
40 Estava eu assim: De dia me consumia o calor, e de noite a geada; e o meu sono fugiu dos meus olhos.
41 Imanikan waitiaknush veinte mijan amina jemin takakun pujusuitag duika ¿mina jutik akijam? Amina nawanjum jimaja juna jukitasan takagsawaitjame catorce mijadai; tuja amina kuntinjumin kuitamkunchakam seis mijan takagsawaitjame. Imaniaish amek imaan akiktagme tusa anagtuawaitkum betek akigtsayume.
41 Tenho estado agora vinte anos na tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas, e seis anos por teu rebanho; mas o meu salário tens mudado dez vezes.
42 Abrahama Apajuíjin, mina apag Isaac emematia nunú mina yainchakuig, amek minak dekas wi takasbaunmak makichkish akigtsuk akupjumain awajtukume. Tujash wi senchi takaku wake besemag pujamun Apajuí waitjuku asa, aminak nii kajanum jiyapakume”, tiuwai.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o temor de Isaque não fora comigo, por certo me despedirias agora vazio. Deus atendeu à minha aflição, e ao trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te ontem à noite.
43 Tusa tama Labán Jacopan ayaak:
43 Então respondeu Labão, e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é o meu rebanho, e tudo o que vês, é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas, ou a seus filhos, que deram à luz?
44 Nuadui amesh taata, núnikamin juwi amejai chicham umikmi, ii umigdaikatna nunú”, tiuwai.
44 Agora pois vem, e façamos aliança eu e tu, que seja por testemunho entre mim e ti.
45 Tusa timatai Jacob kaya juki inantai apujus,
45 Então tomou Jacó uma pedra, e erigiu-a por coluna.
46 niina patayi aidaun chichajak: “¡Kaya juuktajum!” tusa tima kaya juukag ijumag tsakapiajui, dutikawag nunú kaya ijumja tsakapimunum ayaumas pujusag dita chicham umikbaun iwainainak yutain yuwawajui.
46 E disse Jacó a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras, e fizeram um montão, e comeram ali sobre aquele montão.
47 Nunik nagkanainak Labán nunú nugka daajin adaikauwai niina chichamen “Jegar Sahadutá”, tuja Jacobshakam niina chichamen adaikauwai “Galaad”. Nunak kaya ijumjamu taku tiuwai.
47 E chamou-o Labão Jegar-Saaduta; porém Jacó chamou-o Galeede.
48 Nuna dutika inagnakag Labán chichaak:
48 Então disse Labão: Este montão seja hoje por testemunha entre mim e ti. Por isso se lhe chamou Galeede,
49 Tusa nuigtushkam “Mispá” ati tiuwai, wagki nunak Labán chichaak:
49 E Mispá, porquanto disse: Atente o Senhor entre mim e ti, quando nós estivermos apartados um do outro.
50 Tuja ame mina nawantug shiig kuitamtsuk waitkamunash, nuniachkumesh dita ayakiatkum tikich nuwa aidaujai nuwenmin amina waipak etsegtugmamain atsutaish, ima Apajuíya duke nii waipau asa ame wajuk pujuttame nunak ashí nigki dekaatin ati”, tiuwai.
50 Se afligires as minhas filhas, e se tomares mulheres além das minhas filhas, ninguém está conosco; atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Nuna tusa nuigtushkam ataktu awena Jacopan chichajak:
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este mesmo montão, e eis aqui essa coluna que levantei entre mim e ti.
52 nagkaikimek amesh wayashtinaitme, tuja wishakam antsanuk juna nagkaikinuk wayashtinaitjai, nunú nuniakuik waitkanimain asamtai.
52 Este montão seja testemunha, e esta coluna seja testemunha, que eu não passarei este montão a ti, e que tu não passarás este montão e esta coluna a mim, para mal.
53 Amina apachjum Abrahaman Apajuíjiya nunú, nuigtu mina apachug Nacoran Apajuíjiya nunú ii umikag nunak diistin atinme”, tiuwai. Tusa Labán timatai, Jacob niina apaji Isaac Apajuín emematujakua nuna pachis nii umiktinjin niishkam dutiksag: “Aatus ati”, tiuwai.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus de seu pai, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo temor de seu pai Isaque.
54 Nuna umika, nuadui, Jacob kuntinun maa nunú mujanum nuna apeak Apajuín emematiuwai. Dutika nuna nejen ashí apeachu asa patayi aidaun ipaa ashí ijuntujag yuwawajui, nunikag nunú mujanmak kajigkajui.
54 E ofereceu Jacó um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos, para comer pão; e comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 Nunik kajigkag tsawamunum, Labán kashikmas nantaki, niina nawanji aidaun tijaji aidaujai yapinum kugkuas kumpamak, pegkegnum yumigkig nuadui niina nugken wakitkiuwai.
55 E levantou-se Labão pela manhã de madrugada, e beijou seus filhos e suas filhas e abençoou-os e partiu; e voltou Labão ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.