Romanos 4

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Abɨraahamɨho Judaahiyaanamɨ asɨho koetapɨ nyahɨ namoyaatɨmɨ nasotɨhoai Autaahaatɨho wapa kawindɨhandapɨ nyahɨ mmonaatɨ gwɨnyaitɨhaawɨ katɨtandiyo. Abɨraahamo so nehɨ utaaho nyamatiyahosɨ ko napitaihɨ amɨ Autaahaatɨho koai napitɨwɨsataise?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Amɨ Abɨraahamo nehɨ sawahomɨ kaiwaiwaara Autaahaatɨho nisɨ ndɨhetɨ tɨtɨhɨ kɨnyɨ saasanotahoŋe undonaahɨ ko nɨnɨ watɨpɨhonɨne tatɨ genanatɨ tɨhaapɨtɨtaihe. Amɨ ko siyatɨ tɨhaapɨndaataahɨ nehɨhandɨ kaitaihe.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Amɨ sandapɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨha wa satise:
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Nyahɨ aimɨ mmonaahiyaane, utaaho wo wapa otɨpɨpatɨ kaisɨho wapa nawɨhoaisangi netaise. Komɨ otɨpɨpatɨ kaipatapɨ wihoaaŋɨhapa nesɨpɨpaapɨ nehɨhandɨ netaise tɨwɨ isɨhiya usonawaamaayopo. Owetise. Komɨ otɨpɨpatɨ kaipatetapɨ nusoaipasɨhapa netaise, tɨwɨ usonawaapo.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Utaaho otɨpɨpatɨ kiyahomɨhɨretɨ sendaahandɨ kandɨ utaaho wo otɨpɨpatɨ wapa kamaayatɨ nehɨ Autaahaatɨho isɨhiya maipɨhiyaisɨ sawaho gwɨnyaasɨrɨhɨretɨ sahɨ tɨtɨhɨ saasanotahiyaate, undirɨhɨretɨ kaundisɨhopɨ gɨwunyaaso komɨ gɨwunyaasɨtɨndaahɨ koaisɨ Autaahaatɨho kɨnyɨ tɨtɨhɨ saasanotahoŋe undataase.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Amɨ sandapɨ Daawitɨhoaisangi satatɨ katise, utaaho wo otɨpɨpatɨ katetapɨ koai Autaahaatɨho kɨnyɨ tɨtɨhɨ saasanotahoŋe undɨtandɨhatɨ wɨndɨ kamaayahoai nehɨhandɨ Autaahaatɨho komɨ maaritindɨhandaahɨ kɨnyɨ tɨtɨhɨ saasanotahoŋe undonɨho nga maaritɨtaise tise. Iyatɨ Daawitɨho satise.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 “Isɨhiya tɨtɨhɨmetɨhaiwa kiyohɨwaiwa Autaahaatɨho aimɨ nemwatɨ,
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Iyataatɨ amɨ utaaho wo komɨ maipɨhaiwa netɨ komɨhetɨ yawutaatɨ nemaitandɨ Awaisɨho maipɨhaiwa netɨ wɨndɨ awɨtatɨ amɨtɨhetɨ ahɨmaayonɨho
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Isɨhiya kiyaamɨ maipɨhaiwa Autaahaatɨho nemwatɨ sahɨ tɨtɨhɨ saasanotahiyaate undisawɨhiya maaritɨwɨse, tatɨ Daawitɨho katindɨndɨ Judaahiyaanɨnɨ ambɨpatamɨ atɨtatɨ namandipandahiyaanapaahɨso e owetiso? Owetise. Isɨhiya nyahɨ Judaahiyaanamɨ dawaataatɨ ambɨpatamɨ atɨtatɨ nahomaamandipatɨwɨhiyaapimaawɨse. Iyataatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha wa jɨpatɨpindisɨha nɨnɨ katonɨhɨ nyahɨ aimɨ mmoho satahaaro Abɨraahamɨho Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨhɨ kandaahɨ Autaahaatɨho Abɨraahamɨhoai kɨnyɨ nisɨ ndɨhetɨ maipɨhandɨ owehoŋɨ tɨtɨhɨ saasanotahoŋe undise tahaaro.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Sandɨ Autaahaatɨho Abɨraahamɨhoai saasanotahoŋe undindɨndɨ Abɨraahamɨho komɨ ambɨpatɨ namandipasɨhura ipotɨ kaundataamaase. Jɨhɨ sangɨ namandipasɨhura sandɨ kaundataase.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Iyatɨ jɨhɨ Autaahaatɨho Abɨraahamɨhoai saunda nisapɨ kɨnyɨ gɨnunyaahingɨtɨhanda nisɨ ndɨhetɨ tɨtɨhɨ saasanotahoŋe undatɨ amɨ saundataase, sandapɨ akɨte tɨpɨ gwɨnyaitaapɨ kɨnyɨ kinyɨ ambɨpatamɨ atɨtatɨ namandipate undatɨ ipotɨ kaundihɨ Abɨraahamɨho kɨretɨ kiyataise. Abɨraahamɨho siyatɨ ambɨpatamɨ atɨtatɨ sangɨ ahoaatɨ namandipatɨ nehɨ jɨhɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨtɨhanda Autaahaatɨho koai kɨnyɨ tɨtɨhɨ saasanotahoŋe undindɨhanda isɨhiya ambɨpatamɨ atɨtatɨ nahomaamandipatɨwɨ ipotɨhura kopɨ gɨwunyaasaihɨhiyai sɨrɨ kɨretɨ Autaahaatɨho saunda sahɨ saasanotahiyaate undɨtandɨhiyaamɨ ko noaipatɨ sapɨho satɨhoematataise.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Iyatɨ Abɨraahamɨho Judaahiyaanɨnɨ ambɨpatamɨ atɨtatɨ namandipata ahoaandahiyaanamɨ apɨho asɨhore. Iyatɨ amɨ nyahɨ ambɨpatɨ namandipatotɨhandunɨ amɨ ko ambɨpatɨ namandipatindɨhandaahɨ noaipatɨ nyamɨ apɨho asɨhoematataamaise. Owetise. Nehɨ ko Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaatɨ daayatɨ bitosɨrɨhɨretɨ nyahɨ komɨ dahopa itɨpatɨ iwinjɨtɨhaahandaahɨhɨ ko noaipatɨ nyamɨ apɨho asɨhoematataise.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Autaahaatɨho Abɨraahamɨhoaisunɨ komɨ mwaaya maatiya saisatoyai yapɨpatɨ nahandɨ numwɨtandɨ jɨhɨ tɨmanatɨ kaundataase. Sandɨ Abɨraahamɨho wɨnɨhapɨpa netɨ japepihɨrihɨ kandaahɨ kaundataamaase. Owetise. Nehɨ Abɨraahamɨho Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨhɨ amɨ Autaahaatɨho koai kɨnyɨ tɨtɨhɨ saasanotahoŋe undindɨhandaahunje.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Isɨ amɨ Autaahaatɨho Abɨraahamɨhoaisunɨ komɨ mwaaya maatiya saisatoyai kahapaamapɨpa numwɨtandɨ jɨhɨ tɨmanatɨ kaundimbɨpa netɨ isɨhiya wɨnɨhapɨpa japepihɨrohiyɨhiyai nunyonaahɨ napitimatɨtaise? Amɨ kɨmandɨ saimatɨtaise, isɨhiya Autaahaatɨhopɨ wɨndɨ gɨmaawunyaapɨ nehɨ wɨnɨhapɨpaahɨhɨ japepihɨrisaihaahɨ napitimatɨtaise? Iyataatɨ jɨhɨ tɨmanatɨ katiwaiwa akɨpɨpa wɨndɨ namwaipaitaise.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Amɨ wɨnɨhapɨpaahɨ nyahɨ isɨhiyaanɨ maipɨhaiwa kiyohɨwaiwaapɨ Autaahaatɨhoai apousonɨhɨ wihoaaŋɨ maipɨhandɨ nyangi nanyamɨtandɨhandɨhɨhɨ netɨ nyamɨhetemataise. Iyataatɨ amɨ wɨnɨhapɨpa wapa ahɨmotanaahɨ amɨ isɨhiya kapa nepɨ wɨndɨ sehɨmwaapɨ namopɨsasɨwɨ maipɨhandɨ wɨndɨ mondaapo. Sandɨ nyahɨ aimɨ mmonahiyaanɨne.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Iyataatɨ amɨ Autaahaatɨho Abɨraahamɨhoai jɨhɨ tɨmanatɨ wapa gi nahɨnyatɨ kahito undatɨ kaundindɨndɨ Abɨraahamɨho Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨtɨhandaahɨhɨ kaundataase. Amɨ sandɨ Autaahaatɨho Abɨraahamɨhoai saunda nɨnɨ gi wapa nahɨnyatɨ kahito undindɨndɨ Abɨraahamɨho wapa kamaayatɨ owehandɨ apɨpaahɨ nehɨhandɨ Autaahaatɨho sawahometirɨhɨretapɨ Abɨraahamɨhomɨ manyinya saisatoya ipotɨ ipotɨhura noaipasaihɨhiyaisɨ akɨtɨ kawitande. Iyatɨ nehɨ Judaahiyaanɨnɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨrohiyɨhiyaanangisaahɨ kanyitandɨmaase. Owe. Isɨhiya nahatiya Abɨraahamɨhomataiwɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai maawɨ kawitandɨ kandaase. Amɨ Abɨraahamɨho Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨtɨhanda isɨhiyaanɨnɨ ipotɨ ipotɨhura komatiyaatɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaitɨhaahiyaanamɨ apɨhoematataiso.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Amɨ sandapɨ Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨhaatɨhapɨ Abɨraahamɨhopɨ satise:
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Iyataatɨ Abɨraahamɨho waimwaahomendaatɨ manyinya saisatoya namoyaitandɨ gwɨnyaitandɨhandɨ owetihɨhandɨ kandɨ Autaahaatɨho watɨpɨho siyamopɨ gɨwunyaatɨ jatɨmɨ notaatɨ kandaahɨ noaipatɨ ko isɨhiya taahiyɨhiyaamɨ sapɨho satɨhoematataise. Iyatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha Abɨraahamɨhoai kaundihɨ jɨpatɨpindisɨha satirɨhɨretɨ kinyɨ kimwaaya kimaasɨhiya gaasoya gaasisa taahiyɨhiya noaipaitaapo undirɨhɨreto.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Iyatɨ Abɨraahamɨho komɨ kɨnaukwɨha pɨhɨtatɨ 100 kaitandɨ aimɨ detɨtihɨ ko sandaase, “Nisɨ ambɨpatɨ aimɨ nawainatɨ awasihɨ amɨ nisɨ apopaatɨ Saraahaatamɨ maatitatɨ aimɨ awipɨtatɨ awasataise,” tatɨ mmonataahandɨ kandɨ konɨhɨ andɨtitatɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaataise.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Siyatɨ Abɨraahamɨho Autaahaatɨho manyinya saisatoya taahiyɨhiya numwɨtandɨ tɨmanatɨ jɨhɨ kaundindɨhandapɨ wɨndɨ samaatise, “Ese, Autaahaatɨho nɨngi nanɨmɨtandɨ katiwaiwa kaitaindɨho,” tatɨ maarɨho yɨyatɨwɨ gɨmunyaase. Owetise. Nehɨ Autaahaatɨho pɨwɨha kaundisɨhopɨ andɨtitatɨ gɨwunyaasɨtɨhandetapɨ ko andɨtitɨtandɨhandɨ watɨpɨhandɨ netɨ amɨ ko Autaahaatɨhoai maaritatɨ mepɨ autaahemwataise.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Abɨraahamɨho Autaahaatɨhoai mepɨ autaahemwasɨtɨndɨ ko satate, “Autaahaatɨho nɨngi manyinya taahiyɨhiya nanɨmɨtandɨ kandiwaiwa apɨpaahɨ akɨtɨ akɨtɨnɨhɨ kaitaiso,” tatɨ komɨ maarɨhora mmonatɨ gwɨnyaataate.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Amɨ sandapɨ Autaahaatɨho Abɨraahamɨhoai saundise, “Kɨnyɨ utaahoŋɨ tɨtɨhɨ saasanotahoŋe,” undatɨ usose. Sandɨ Abɨraahamɨho Autaahaatɨhopɨ watɨpɨtatɨ gɨwunyaasɨtɨhandaahe.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Iyataatɨ amɨ sa pɨwa satatɨ, “Kɨnyɨ tɨtɨhɨ saasanotahoŋe,” undatɨ koaisɨ Autaahaatɨho usose tisa nehɨ Abɨraahamɨho sawahopaahɨhɨ katatɨ jɨpatɨpindataamaise. Owetise.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Pɨwa sa nyahɨ ipotɨ ipotɨhura nyamɨ Awaisɨho Jisaasihoai anɨmwaahɨpatombɨ ahowimatɨ numwaasɨho Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasaihɨ kandaahɨ ko nyangi sanyatatɨ sahɨ tɨtɨhɨ saasanotahiyaate nyatɨtandɨhiyaanapɨsangi maawɨ jɨpatɨpindataise.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Iyataatɨ so Jisaasisoai Autaahaatɨho ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ natausaasihɨ napotaise nyamɨ maipɨhaiwa nenyamaitando. Iyatɨ amɨ jahɨra anɨmwaahɨpatombɨ asohoematɨ ahowimatɨ numwaataise. Iyatɨ sandaahɨ Autaahaatɨho nyangi sanyatɨtando, “Sahɨ nɨngisawɨ tɨtɨhɨ saasanotahiyaate,” nyatatɨ nyasondando.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.