Romanos 11

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nɨnɨ sandɨ katɨtandiyo, Autaahaatɨho komɨ isɨhiya Isɨraherɨhiyai apɨpaahɨ kiyaisɨnɨhɨ namataindɨho? Owe. Komɨ isɨhiyai apɨpaahɨ kiyaisɨnɨhɨ wɨndɨ namaamase. Nɨnɨ Isɨraherɨhiyaamɨhonɨngi Autaahaatɨho japɨhɨ nanɨmaasɨhonɨne. Abɨraahamɨhomɨ jɨtɨpatetapɨ Benjaminɨhomɨhiyaamɨhonɨne.
1 Pergunto, então: Acaso rejeitou Deus o seu povo? De maneira alguma. Pois eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Komɨ isɨhiyai jɨhɨ wuwanɨhuraapɨ sahɨ tɨtɨhɨ nɨsɨhiyaate undatɨ usonatɨ ahɨwisawɨhiyai Autaahaatɨho wɨndɨ ahosumatɨ apɨpaahɨ kiyaisɨnɨhɨ wɨndɨ namaamase. Owe. Eraijaaho Isɨraherɨhiyai pɨwɨha netɨ yawutaatɨ Autaahaatɨhoai pɨwaundindɨhandapɨ sahɨ mmonɨwɨhiyaate.
2 Deus não repeliu o seu povo, que ele de antemão distinguiu! Desconheceis o que narra a Escritura, no episódio de Elias, quando este se queixava de Israel a Deus:
3 Ko Autaahaatɨhoai saundatɨ,
3 Senhor, mataram vossos profetas, destruíram vossos altares. Fiquei apenas eu, e ainda procuram tirar-me a vida {I Rs 19,10}?
4 Eraijaaho saundihɨ amɨ Autaahaatɨho wihoaaŋɨha koai kaundisɨha sahɨ mmonɨwɨhiyaate. Autaahaatɨho Eraijaahoai saundatɨ,
4 Que lhe respondeu a voz divina? Reservei para mim sete mil homens, que não dobraram o joelho diante de Baal {I Rs 19,18}.
5 Wanɨ kɨmuraisangi Autaahaatɨho naasaipitɨ katɨ kiyatɨ taatɨ Isɨraherɨhiyai kawɨsataise. Jɨhura saundatɨ sahɨ nisɨhiyaate undatɨ usonatɨ ahɨwisawɨhiyai nehɨ sawahomɨ maarɨho asɨpaindɨhandaahɨ numwaasɨhɨ bindawa Autaahaatɨhoai isawatawaayopo.
5 É o que continua a acontecer no tempo presente: subsiste um resto, segundo a eleição da graça.
6 Isɨhiya wapa gaahapa kiyohɨwaiwa wɨndɨ apɨpaahɨ monatɨ nehɨ sawahomɨ maarɨho asɨpaindɨhandaahɨhɨ satatɨ isɨhiya siya siya nɨsɨhiyaatɨto tatɨ gwɨnyaasɨtɨhandɨ japepihɨratɨ isɨhiyai saundataase: “Sahɨ siyaatɨ nɨsɨhiyaate,” undatɨ usonatɨ numwaataise. O amɨ isɨhiya gaahapa wapa kiyohɨwaiwetapɨ ko sandɨ kiyataataahɨ kiyai ko maarɨho asɨpaitandɨhandɨ sandɨ akɨtɨ asɨpɨwɨsataamaise, apɨpaahɨ owe.
6 E se é pela graça, já não o é pelas obras; de outra maneira, a graça cessaria de ser graça.
7 Isɨ amɨ sandɨ isɨhiya yapɨpatɨ Isɨraherɨhandaahapɨhiya kiyaisɨ Autaahaatɨho saundatɨ sahɨ tɨtɨhɨ saasanotahiyaate undɨtandɨ daahohɨtɨhandɨ kiya wɨndɨ namehohɨtɨndapɨ nyahɨ napitɨtɨtɨhaawe? Isɨraherɨhiya nehɨ apɨpaahɨ yahingwaasisaahɨhɨ Autaahaatɨho saundatɨ, “Sahɨ nɨsɨhiyaate,” undatɨ usosingingwaasisaahɨhɨ Autaahaatɨho kiyai saundatɨ sahɨ tɨtɨhɨ saasanotahiyaate undɨtandɨ daahohɨtɨhandɨ nehopo. Isɨraherɨhiya kanaahɨtɨ taahiyɨhiya kiyaamɨ atihɨrɨ nepɨ napupwɨ nawaatɨmapɨ Autaahaatɨhomɨ gapɨpa wɨndɨ atɨhomisopo.
7 Conseqüência? Que Israel não conseguiu o que procura. Os escolhidos, estes sim, o conseguiram. Quanto aos mais, foram obcecados,
8 Sandɨ kiya siyohɨtɨmandapɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨhaatɨhapɨ wa satise:
8 como está escrito: Deus lhes deu um espírito de torpor, olhos para que não vejam e ouvidos para que não ouçam, até o dia presente {Dt 29,3}.
9 — ausente —
9 Davi também o diz: A mesa se lhes torne em laço, em armadilha, em ocasião de tropeço, em justo castigo!
10 — ausente —
10 A vista se lhes obscureça para não verem! Dobra-lhes o espinhaço sem cessar {Sl 68,23s}!
11 Amɨ nɨnɨ pɨwɨha watɨpɨha sandapɨ sandɨ katɨtandiyo nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya asakaiwɨ taahiyɨhiya napepaapɨ Autaahaatɨho nyangi sanyatatɨ sahɨ tɨtɨhɨ saasanotahiyaate nyatatɨ japɨhɨ nanyamaitandɨhandɨ namewaahandɨ kandɨ nyahɨ apɨpaahɨ kiyaanɨnɨhɨ tɨmahiyaatɨ owetɨhaamaayo. Owetise. Amɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya taahiyɨhiya maipɨhandɨ kiyauhɨ namatɨ Autaahaatɨho isɨhiya nyahɨ Judaahiyaanamɨ dawaataatapɨhiyai japɨhɨ numwaataise. Siyatɨ numwaahonɨhɨ nyahɨ Judaahiyaanɨnɨ aponyonɨhɨ naumwaarisaatɨ namawaatɨ japɨhɨ nepemaitaatɨ nyamɨ Autaahaatɨhoenda napisaihɨ ko nyangi japɨhɨ nanyamaitando.
11 Pergunto ainda: Tropeçaram acaso para cair? De modo algum. Mas sua queda, tornando a salvação acessível aos pagãos, incitou-os à emulação.
12 Nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya yapɨhɨ nahanda maipɨhandɨ kiyauhɨ namatɨ komɨ kahapaamapɨpa gaahaiwa Autaahaatɨho netɨ isɨhiya yapɨpatɨ nahandaahiyai tisaahɨwatɨ nunyataise. Iyatɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya taahiyɨhiya Autaahaatɨhometirɨhɨretapɨ kahapaamapɨpa gaahaiwa namepɨ pohipiyohɨtɨhanda Autaahaatɨhomɨhaiwaapɨ jamaamaŋɨnɨhauhɨ nehɨ iwinjatɨ kometirɨhɨretapɨ gaahaiwa Autaahaatɨho isɨhiya nyahɨ Judaahiyaanamɨ dawaataatɨhiyai asakiyatɨ tisaahɨwatɨ nunyataise. Isɨ amɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya nahatiya napisaihɨ Autaahaatɨho japɨhɨ numwaahonɨhura kahapaamapɨpa gaahaiwa Autaahaatɨhometirɨhɨretapɨ asakaiwɨ isɨhiya nahatiya naitaapo.
12 Ora, se o seu pecado ocasionou a riqueza do mundo, e a sua decadência a riqueza dos pagãos, que não fará a sua conversão em massa?!
13 Wanɨ pɨwɨha kɨma isɨhiyaatɨ sahɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ ipaahaapɨ dawaataatɨ bimohiyɨhiyaatangi nɨnɨ kasatɨtandiyo. Nyahɨ Judaahiyaanamɨ ipaahaapɨ dawaataatɨ isɨhiya bimohiyɨhiyaamɨhatɨhɨ komɨ pɨwɨha ausaatɨ kaundɨtɨ kandunjɨtandɨ Autaahaatɨho nɨngi natanoaasihɨhonɨne. Saihɨhonɨnɨsɨ satɨ otɨpɨpatɨ komɨ pɨwɨha ausaatɨ samɨhatɨhɨ nɨnɨ kaitandɨ Autaahaatɨho nɨngi naninyatɨ natanoaasipitapɨ baindɨ awaindɨ maaritɨtɨ genanataayo.
13 Declaro-o a vós, homens de origem pagã: como apóstolo dos pagãos, eu procuro honrar o meu ministério,
14 Kɨmatɨ otɨpɨmbatɨ nɨnɨ samɨmatɨhɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaatɨ kasatɨtɨ kaisanɨhɨ sahɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaapɨ gaahaiwa nesaihɨ nɨwahonisɨ isɨhiya Judaahiya sangi namwaarɨsiwɨ japɨhɨ Autaahaatɨhoenda napisaihɨ Autaahaatɨho kiyai japɨhɨ nisɨ otɨpɨmbatetapɨ numwaito.
14 com o intuito de, eventualmente, excitar à emulação os homens da minha raça e salvar alguns deles.
15 Amɨ nyahɨ Judaahiyaanɨnɨ yapɨpatɨ Isɨraherɨhanda Jisaasihoai ahosumahohɨtɨhandaahɨ Autaahaatɨho komɨ isɨhiyaanangi ahosɨnyamataise. Sandɨ nyangi ahosɨnyamasɨtɨndaahɨ isɨhiya yapɨpatɨ nahandaahiyai saundatɨ sahɨ nɨsɨ naisɨhiyaatimatɨwɨse undatɨ numwaasɨhɨ kiya noaipapɨ Autaahaatɨhomɨ naisɨhiyaimatawaayopo. Isɨ amɨ nyahɨ Judaahiyaanɨnɨ nyamɨ yapɨpatɨ Isɨraherɨhanda nahatiyaanɨnɨ japɨhɨ nepemaitaatɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaasaihɨ Autaahaatɨho japɨhɨ nanyamaitaise. Sandɨ nyamɨ isɨhiya Judaahiya Isɨraherɨhandɨ Yapɨhɨ nahandi Autaahaatɨho japɨhɨ numwaasɨtɨndɨ isɨhiya napopɨ anɨmwaahɨpatombɨhiyai ahowimatɨ numwaataahandamatetɨtaise.
15 Porque, se de sua rejeição resultou a reconciliação do mundo, qual será o efeito de sua reintegração, senão uma ressurreição dentre os mortos?
16 Iyataatɨ amɨ isɨhiya bɨretɨhandɨ tɨhɨwɨ jɨhɨ yeyetɨwɨ namandipahohɨtɨhandɨ Autaahaatɨhoai nunyawaawaahɨ bɨretɨhandɨ sandɨ nahandɨ Autaahaatɨhomɨhande. Iyatɨ amɨ ipatɨ wapaamɨ yandɨpɨho amɨ tamɨrɨhɨrɨ Autaahaatɨhoai isɨhiya nunyawaawaahɨ amɨ isɨtɨtɨ saatɨtɨhoaisangi nahandɨ Autaahaatɨhomɨhapaare. Isɨ sɨrɨ kɨretɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ asoya ipatamɨ yandɨpɨho tamɨrɨhɨrɨ isɨhiya Autaahaatɨhoai jɨhɨ yeyetɨwɨ nunyohɨpatamataiwɨhiyaare.
16 Se as primícias são santas, também a massa o é; e se a raiz é santa, os ramos também o são.
17 Amɨ ipatɨ oripitɨ satamɨ isɨtɨtɨho maipɨtihɨho Autaahaatɨho nawetatɨ yondaatɨ amɨ oripɨ ainjɨhɨpatamɨ isɨtɨtɨho nawetatɨ netɨ isɨmumwaaŋɨ yamaŋitatetematɨ bihɨwatosataise. Sahɨ isɨhiyaatɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ dawaataatɨ ipaahambɨhiyaatɨ satɨ ipatɨ oripɨhatɨ ainjɨhɨpatamataiwɨhiyaate. Sahɨ saiwɨhiyaatɨsɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨhetapɨ Autaahaatɨhomɨ gaahaiwa noaipasɨwaiwa nepɨ wanɨ andɨtitɨwɨ itatamanɨnawaayopo.
17 Se alguns dos ramos foram cortados, e se tu, oliveira selvagem, foste enxertada em seu lugar e agora recebes seiva da raiz da oliveira,
18 Isɨ amɨ Autaahaatɨho ipɨ oripɨhatamɨ ikwɨrɨ isɨtɨtɨhomatiyatɨ nawetatɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiyai netɨ ipaahaapema yotisawɨhiyaapɨ sahɨ sisɨpɨhɨtɨwɨ amɨ satɨwɨ nyahɨ kiyai nusatipɨhaayo tɨwɨ wɨndɨ gɨmunyaapɨse. Sahɨ saiwɨ wɨndɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiyai usopɨ gemaananɨwɨse. Amɨ sahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya Autaahaatɨho ipaahaapemasawɨhiyai mmopumapɨ genanawaawaahɨ kɨmandɨ sahɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse, sahɨ ipatamɨ tambatɨhɨrɨ tamɨrɨhɨri waapoho nunyawɨ andɨtɨwiwawaamaayopo. Owe. Nehɨ tamɨrɨhɨrɨ tanyaaha sahɨ isɨtɨtɨ saatɨtɨhatɨmaatangi waapoho nasanyatɨ andɨtɨsaiwataise.
18 não te envaideças nem menosprezes os ramos. Pois, se te gloriares, sabe que não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 Amɨ sandapɨ samɨ usaatɨ nyahɨ Judaahiyaanangi sanyatɨtaapo, ye sandɨ akɨtɨndaahandɨ kandɨ sahɨ Judaahiyaatangi ipatɨ oripɨhatɨ yamaŋitatamɨ isɨtɨtɨ saatɨtɨhomatetahiyaatangi nasawetatɨ yasotise nyahɨ samɨ ipaahaapɨ dawaataatapɨhiyaanɨ ipɨ oripɨhati ainjɨhɨpatamɨ isɨtɨtɨ saatɨtɨhomatiyahiyaanangi netɨ sangi nawetatɨ yasotimbɨpɨhɨ bihɨwanyosɨtando nyatɨwɨ kanyatɨtaapo.
19 Dirás, talvez: Os ramos foram cortados para que eu fosse enxertada.
20 Sandɨhɨ akɨte kiya Autaahaatɨhopɨ gɨmaawunyaahohɨtɨhanda kiyai Autaahaatɨho netɨ nasɨpatɨ yondaise. Amɨ sahɨhɨ samɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohɨtɨhanda Autaahaatɨho netɨ kiyaamɨ aunahɨpatɨ sangi nasanyataise. Nasamihɨ sahɨ samɨ gɨwunyaahohɨtɨhanda kapɨhɨ andɨtitɨwɨ bitotawaayopo. Isɨ sahɨ satɨwɨ nyahɨ kiyaamɨ aunahɨpatɨ nehaayono tɨwɨ sahɨ wɨndɨ genanɨwɨ gɨmunyaapɨse. Namapɨ nehɨ yaiwɨ baiwɨ jatɨnɨwɨse.
20 Sem dúvida! É pela incredulidade que foram cortados, ao passo que tu é pela fé que estás firme. Não te ensoberbeças, antes teme.
21 Nisɨ isɨhiya Judaahiya ipɨ oripɨ yamaŋitatamɨ ikwɨrɨ isɨtɨtɨhomataiwɨhiyaisɨ Autaahaatɨho wɨndɨ nehɨ maawinjasɨ amɨ sangisangi wɨndɨ ko nehɨ maasinjaitaise.
21 Se Deus não poupou os ramos naturais, bem poderá não poupar a ti.
22 Kɨmandɨ sahɨ nahatiyaatɨ baiwɨ mmonɨwɨse Autaahaatɨho isɨhiyai gaahaiwa kawɨsatɨ iwɨtatamasɨtɨhandunɨ topɨtaata ainjaharisatɨ tipɨtapaatɨ usosɨtɨhanduno. Maipɨhandɨ isɨhiya kiyohiyɨhiyai topɨtaata ainjaharisatɨ tipɨtapaatɨ usonatɨ amɨ sangi gaahandɨ kasisatɨ jatatamanataise. Sahɨ baiwɨ sandɨ Autaahaatɨho sangi gaahandɨ kasisatɨ jatatamasɨtɨndaatɨhɨ kiyaatɨnɨhɨ bimaamɨ nowaawaahɨ nga bimɨtaapo. O amɨ sahɨ saiwɨ wɨndɨ kamaayawaawaahɨ sangisangi Autaahaatɨho netɨ namandipasamaitaise.
22 Considera, pois, a bondade e a severidade de Deus: severidade para com aqueles que caíram, bondade para contigo, suposto que permaneças fiel a essa bondade; do contrário, também tu serás cortada.
23 Amɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiyaahɨ kiya japɨhɨ nepemaitɨwɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaasaihaahɨ Autaahaatɨho japɨhɨ numwaatɨ namandipatɨ nemasɨpɨpɨhɨ japɨhɨ netɨ bihɨwausosɨtaise amɨ saitandɨ ko watɨpɨhandisahoso.
23 E eles, se não persistirem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é poderoso para enxertá-los de novo.
24 Sahɨ isɨhiyaatɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ ipaahaapɨ dawaataatapɨhiyaatɨ ipɨ oripɨ ainjɨhɨpatamɨ isɨtɨtɨhomataiwɨhiyaati wɨndɨ sɨretɨ kaitaatɨwɨhandɨ ahɨmotɨhandɨ nehɨ koai Autaahaatɨho nasawetatɨ nesisatɨ ipɨ oripɨ yamaŋitatetɨ bihɨwasosihɨhiyaate. Aihɨ nyahɨ judaahiyaanamɨ isɨhiya ipɨ oripɨ yamaŋitatamataiwɨhiyaare. Isɨ amɨ nehɨ nanɨhiyatɨ napaisaatɨ nga Autaahaatɨho ipɨ oripɨ yamaŋitatetapɨ isɨtɨtɨho nawetɨndɨwimbɨpa kapaamɨ ipatetɨ japɨhɨ netɨ bihɨwatosɨtaise.
24 Se tu, cortada da oliveira de natureza selvagem, contra a tua natureza foste enxertada em boa oliveira, quanto mais eles, que são naturais, poderão ser enxertados na sua própria oliveira!
25 Nisataiwɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaatɨ nisɨ naisɨhiyaate, wapa jɨhura noaasandinjɨhapa wanɨ nɨngi Autaahaatɨho netɨ nanɨsihɨ sahɨ mmondaatɨwɨ kasatɨtandiyonɨ baiwɨ atiwɨse. Nɨnɨ kasatɨtandiyohɨtɨndɨ sangi yatɨhɨ netɨ japatisonɨhɨ sahɨ satɨwɨ, nyahɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaahohɨtɨhandɨ nesi kaitɨhaahɨra nga mmonaahiyaane tɨwɨ dopɨ wɨndɨ gemaananɨtaatɨwo. Iyataatɨ kɨmandapɨto, nyahɨ Isɨraherɨhiyaanamɨ isɨhiya taahiyɨhiya kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ amɨtɨha nepɨ nawahaamataiwɨ watɨpɨmahohɨtɨndɨ apɨpaahandɨ kandɨnɨhɨ kiyawaamaayopo. Owetise. Sandɨ kiya saiwɨ kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ nawahaamataiwɨ watɨpɨtɨmɨ nuwɨ isɨhiya nahatiya yapɨpatɨ nahandaahiya nyahɨ Isɨraherɨhiyaanamɨ ipaahaapɨ dawaataatɨhiya Autaahaatɨhoenda Jisaasihoetapɨ napɨwɨ gaamasaihɨhuraatɨtaise. Aisaihɨhura nyahɨ Isɨraherɨhiyaanamɨ isɨhiya japɨhɨ nepemaitɨwɨ Jisaasihoenda napɨtaapo.
25 Não quero, irmãos, que ignoreis este mistério, para que não vos gabeis de vossa sabedoria: esta cegueira de uma parte de Israel só durará até que haja entrado a totalidade dos pagãos.
26 Aisaihɨ kɨmɨretɨ siyatɨ Autaahaatɨho kiyai japɨhɨ numwaitaise. Komɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨhaatɨhɨ sandapɨ Autaahaatɨho satise:
26 Então Israel em peso será salvo, como está escrito: Virá de Sião o libertador, apartará de Jacó a impiedade.
27 Nemahonɨhɨ koetapɨ sura nisɨ pɨwɨha wɨsasatɨ kiyai nɨnɨ numwɨto. Nunyatɨ kiyaamɨ maipɨhandɨ nemwaito,” Aisaiyaaho 59:20, 21
27 E esta será a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados {Is 59,20s; 27,9}.
28 Amɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya Jisaasihomɨ pɨwɨha gaaha atɨhomiwɨ nemawaawɨ kiya noaipapɨ Autaahaatɨhomɨ tiworisaimatawaayopo. Kiya komɨ tiworisaatohɨtɨndaahɨ Autaahaatɨho sahɨ ipaahambɨhiyaatangi nasamaatɨ jatatamanataise. Siyataahandɨ kandɨ amɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ asoya Abɨraahamɨho, Isaakɨho amɨ Jekopɨhoai Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha wɨsasatɨ numwindɨhandapimainjɨhɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ tiworisaimatohiyɨhiyai Autaahaatɨho maarɨho nunyataise.
28 Se, quanto ao Evangelho, eles são inimigos de Deus, para proveito vosso, quanto à eleição eles são muito queridos por causa de seus pais.
29 Sandɨ apaapɨmaahe, Autaahaatɨho isɨhiyaapɨ satatɨ, siya isɨhiya nisɨhiyaatɨto tatɨ usonatɨ ahɨwisatɨ gaahaiwa kawitaano tatɨ kawɨsatɨ gwɨnyaasɨwaiwa jahɨra netɨ namandipatɨ nanɨpimatahomendaate. Ko katimbɨpa tɨtɨhɨ kɨretɨ kiyahore.
29 Pois os dons e o chamado de Deus são irrevogáveis.
30 Amɨ jɨhura sahɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ dawaataatɨ ipaahaapɨ bimohiyɨhiyaatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atɨhomiwɨ nemapɨhiyaate. Nemapɨhiyaatɨtawaahandɨ kandɨ wanɨ Autaahaatɨhomɨ maarɨho asɨpaindɨhandɨ sahɨ newaayopo amɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atɨhomiwɨ nemahohɨtɨhandaaho.
30 Assim como vós antes fostes desobedientes a Deus, e agora obtivestes misericórdia com a desobediência deles,
31 Amɨ sɨrɨ kɨretɨ sangi Autaahaatɨho maarɨho asɨpɨsindɨndaahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atɨhomiwɨ nemawaayopo Autaahaatɨho samatiyatɨ kiyaisangi maarɨho asɨpɨwitando.
31 assim eles são incrédulos agora, em conseqüência da misericórdia feita a vós, para que eles também mais tarde alcancem, por sua vez, a misericórdia.
32 Amɨ sandɨ Autaahaatɨho isɨhiya nahatiyai netɨ komɨ pɨwɨha atɨhomaawiwɨ nemahohɨtɨhandaatɨhɨ napuwataise kiya mmotɨnawaawɨ japɨhɨ nepemaitisaihɨ kiyai ko maarɨho asɨpɨwitando tato.
32 Deus encerrou a todos esses homens na desobediência para usar com todos de misericórdia.
33 Ese! Autaahaatɨho isɨhiyaanɨ nahatiyaanangi nehɨ gaahandɨhɨhɨ kanyisataise. Ese! Komɨ gwɨnyaasɨtɨhandɨ nesi kaitandɨhira mmosɨtɨhandunɨ komɨ kahapaamapɨpa nahataapa osamatɨ gwɨnyaasɨtɨhandɨ durɨhɨrɨ tongɨhɨramatiyatɨ apɨpaahɨ tongɨhande. Ko kahapaamapɨpa kaitandɨ sɨretɨ kaitaano tatɨ gwɨnyaatɨ kaiwaiwa nyahɨ apɨpaahɨ wɨndɨ mmonaatɨ newa namesapaito. Ese! Ko kahapaamapɨpa kairɨhɨretɨsangi nyahɨ apɨpaahɨ wɨndɨ mondo.
33 Ó abismo de riqueza, de sabedoria e de ciência em Deus! Quão impenetráveis são os seus juízos e inexploráveis os seus caminhos!
34 Iyataatɨ sandapɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨhaatɨhapɨ wa satise
34 Quem pode compreender o pensamento do Senhor? Quem jamais foi o seu conselheiro?
35 Iyatɨ nyamɨ diyaamaho wapa Autaahaatɨhoai nunyahore, Autaahaatɨho kapaamɨ wɨhoaaŋɨhapa numwisɨhoai japɨhɨ numwɨtando?” Aisaiyaaho 40:13
35 Quem lhe deu primeiro, para que lhe seja retribuído?
36 Sandɨ apaapɨmaahe, kahapaamapɨpa nahataapa ko kiyatɨ ahaihɨ amɨ koetapɨ maarisatɨ ahoyatɨ daayatɨ bimotɨ amɨ koai netɨ mepɨ autaahemwaitandɨ nahataapa isɨhiyaanangi maawɨ ahondaise. Isɨ amɨ nyahɨ Autaahaatɨhoai kometɨrɨhɨretapɨ nyahɨ kiyaanɨnɨhɨ nasɨsoaarɨ mepɨ autaahewaumwaitɨhaawo. Akɨte. Sɨrɨ kɨretɨ nyahɨ kaitɨhaawo.
36 Dele, por ele e para ele são todas as coisas. A ele a glória por toda a eternidade! Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.