Romanos 11
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH
1 Nɨnɨ sandɨ katɨtandiyo, Autaahaatɨho komɨ isɨhiya Isɨraherɨhiyai apɨpaahɨ kiyaisɨnɨhɨ namataindɨho? Owe. Komɨ isɨhiyai apɨpaahɨ kiyaisɨnɨhɨ wɨndɨ namaamase. Nɨnɨ Isɨraherɨhiyaamɨhonɨngi Autaahaatɨho japɨhɨ nanɨmaasɨhonɨne. Abɨraahamɨhomɨ jɨtɨpatetapɨ Benjaminɨhomɨhiyaamɨhonɨne.
1 Então eu pergunto: será que Deus rejeitou o seu próprio povo? É claro que não! Eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão e membro da tribo de Benjamim.
2 Komɨ isɨhiyai jɨhɨ wuwanɨhuraapɨ sahɨ tɨtɨhɨ nɨsɨhiyaate undatɨ usonatɨ ahɨwisawɨhiyai Autaahaatɨho wɨndɨ ahosumatɨ apɨpaahɨ kiyaisɨnɨhɨ wɨndɨ namaamase. Owe. Eraijaaho Isɨraherɨhiyai pɨwɨha netɨ yawutaatɨ Autaahaatɨhoai pɨwaundindɨhandapɨ sahɨ mmonɨwɨhiyaate.
2 Deus não rejeitou o seu povo, que ele havia escolhido desde o princípio. Vocês sabem muito bem o que as Escrituras Sagradas dizem naquele trecho em que Elias acusa o povo de Israel diante de Deus. Elias diz assim:
3 Ko Autaahaatɨhoai saundatɨ,
3 “Senhor, eles mataram os teus profetas e destruíram os teus altares. Eu sou o único que sobrou, e eles estão querendo me matar!”
4 Eraijaaho saundihɨ amɨ Autaahaatɨho wihoaaŋɨha koai kaundisɨha sahɨ mmonɨwɨhiyaate. Autaahaatɨho Eraijaahoai saundatɨ,
4 O que foi que Deus disse a ele? Ele disse: “Eu guardei para mim sete mil homens que não adoraram o deus Baal .”
5 Wanɨ kɨmuraisangi Autaahaatɨho naasaipitɨ katɨ kiyatɨ taatɨ Isɨraherɨhiyai kawɨsataise. Jɨhura saundatɨ sahɨ nisɨhiyaate undatɨ usonatɨ ahɨwisawɨhiyai nehɨ sawahomɨ maarɨho asɨpaindɨhandaahɨ numwaasɨhɨ bindawa Autaahaatɨhoai isawatawaayopo.
5 A mesma coisa também acontece agora, isto é, por causa da graça de Deus, ainda existe um pequeno número daqueles que ele escolheu.
6 Isɨhiya wapa gaahapa kiyohɨwaiwa wɨndɨ apɨpaahɨ monatɨ nehɨ sawahomɨ maarɨho asɨpaindɨhandaahɨhɨ satatɨ isɨhiya siya siya nɨsɨhiyaatɨto tatɨ gwɨnyaasɨtɨhandɨ japepihɨratɨ isɨhiyai saundataase: “Sahɨ siyaatɨ nɨsɨhiyaate,” undatɨ usonatɨ numwaataise. O amɨ isɨhiya gaahapa wapa kiyohɨwaiwetapɨ ko sandɨ kiyataataahɨ kiyai ko maarɨho asɨpaitandɨhandɨ sandɨ akɨtɨ asɨpɨwɨsataamaise, apɨpaahɨ owe.
6 Essa escolha se baseia na graça de Deus e não no que eles fizeram. Porque, se a escolha de Deus se baseasse no que as pessoas fazem, então a sua graça não seria a verdadeira graça.
7 Isɨ amɨ sandɨ isɨhiya yapɨpatɨ Isɨraherɨhandaahapɨhiya kiyaisɨ Autaahaatɨho saundatɨ sahɨ tɨtɨhɨ saasanotahiyaate undɨtandɨ daahohɨtɨhandɨ kiya wɨndɨ namehohɨtɨndapɨ nyahɨ napitɨtɨtɨhaawe? Isɨraherɨhiya nehɨ apɨpaahɨ yahingwaasisaahɨhɨ Autaahaatɨho saundatɨ, “Sahɨ nɨsɨhiyaate,” undatɨ usosingingwaasisaahɨhɨ Autaahaatɨho kiyai saundatɨ sahɨ tɨtɨhɨ saasanotahiyaate undɨtandɨ daahohɨtɨhandɨ nehopo. Isɨraherɨhiya kanaahɨtɨ taahiyɨhiya kiyaamɨ atihɨrɨ nepɨ napupwɨ nawaatɨmapɨ Autaahaatɨhomɨ gapɨpa wɨndɨ atɨhomisopo.
7 E isso quer dizer que não foi o povo de Israel que encontrou o que estava procurando. Quem encontrou foi apenas um pequeno grupo que Deus escolheu; os outros não quiseram ouvir o chamado de Deus.
8 Sandɨ kiya siyohɨtɨmandapɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨhaatɨhapɨ wa satise:
8 Como dizem as Escrituras Sagradas: “Deus endureceu o coração e a mente deles; deu-lhes olhos que não podem ver e ouvidos que não podem ouvir até o dia de hoje.”
9 — ausente —
9 E Davi disse: “Que nas suas festas eles sejam apanhados e enganados, que eles caiam e sejam castigados!
10 — ausente —
10 Ó Deus, faze com que eles fiquem cegos e que fiquem sempre curvados debaixo do peso das suas dificuldades!”
11 Amɨ nɨnɨ pɨwɨha watɨpɨha sandapɨ sandɨ katɨtandiyo nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya asakaiwɨ taahiyɨhiya napepaapɨ Autaahaatɨho nyangi sanyatatɨ sahɨ tɨtɨhɨ saasanotahiyaate nyatatɨ japɨhɨ nanyamaitandɨhandɨ namewaahandɨ kandɨ nyahɨ apɨpaahɨ kiyaanɨnɨhɨ tɨmahiyaatɨ owetɨhaamaayo. Owetise. Amɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya taahiyɨhiya maipɨhandɨ kiyauhɨ namatɨ Autaahaatɨho isɨhiya nyahɨ Judaahiyaanamɨ dawaataatapɨhiyai japɨhɨ numwaataise. Siyatɨ numwaahonɨhɨ nyahɨ Judaahiyaanɨnɨ aponyonɨhɨ naumwaarisaatɨ namawaatɨ japɨhɨ nepemaitaatɨ nyamɨ Autaahaatɨhoenda napisaihɨ ko nyangi japɨhɨ nanyamaitando.
11 Agora eu pergunto: quando os judeus tropeçaram, será que eles caíram para nunca mais se levantarem? É claro que não! Mas, porque eles pecaram, a salvação veio para os não judeus, para fazer com que os judeus ficassem com ciúmes deles.
12 Nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya yapɨhɨ nahanda maipɨhandɨ kiyauhɨ namatɨ komɨ kahapaamapɨpa gaahaiwa Autaahaatɨho netɨ isɨhiya yapɨpatɨ nahandaahiyai tisaahɨwatɨ nunyataise. Iyatɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya taahiyɨhiya Autaahaatɨhometirɨhɨretapɨ kahapaamapɨpa gaahaiwa namepɨ pohipiyohɨtɨhanda Autaahaatɨhomɨhaiwaapɨ jamaamaŋɨnɨhauhɨ nehɨ iwinjatɨ kometirɨhɨretapɨ gaahaiwa Autaahaatɨho isɨhiya nyahɨ Judaahiyaanamɨ dawaataatɨhiyai asakiyatɨ tisaahɨwatɨ nunyataise. Isɨ amɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya nahatiya napisaihɨ Autaahaatɨho japɨhɨ numwaahonɨhura kahapaamapɨpa gaahaiwa Autaahaatɨhometirɨhɨretapɨ asakaiwɨ isɨhiya nahatiya naitaapo.
12 O pecado dos judeus trouxe grandes bênçãos para o mundo, e a sua pobreza espiritual trouxe ricas bênçãos para os não judeus. Então, quando se completar o número de judeus que voltarão para Deus, as bênçãos serão muito maiores ainda.
13 Wanɨ pɨwɨha kɨma isɨhiyaatɨ sahɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ ipaahaapɨ dawaataatɨ bimohiyɨhiyaatangi nɨnɨ kasatɨtandiyo. Nyahɨ Judaahiyaanamɨ ipaahaapɨ dawaataatɨ isɨhiya bimohiyɨhiyaamɨhatɨhɨ komɨ pɨwɨha ausaatɨ kaundɨtɨ kandunjɨtandɨ Autaahaatɨho nɨngi natanoaasihɨhonɨne. Saihɨhonɨnɨsɨ satɨ otɨpɨpatɨ komɨ pɨwɨha ausaatɨ samɨhatɨhɨ nɨnɨ kaitandɨ Autaahaatɨho nɨngi naninyatɨ natanoaasipitapɨ baindɨ awaindɨ maaritɨtɨ genanataayo.
13 Agora estou falando a vocês que não são judeus. Enquanto eu for o apóstolo dos não judeus, terei orgulho do meu trabalho.
14 Kɨmatɨ otɨpɨmbatɨ nɨnɨ samɨmatɨhɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaatɨ kasatɨtɨ kaisanɨhɨ sahɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaapɨ gaahaiwa nesaihɨ nɨwahonisɨ isɨhiya Judaahiya sangi namwaarɨsiwɨ japɨhɨ Autaahaatɨhoenda napisaihɨ Autaahaatɨho kiyai japɨhɨ nisɨ otɨpɨmbatetapɨ numwaito.
14 Talvez eu possa fazer com que os que são da minha própria raça fiquem com ciúmes, e assim seja possível salvar alguns deles.
15 Amɨ nyahɨ Judaahiyaanɨnɨ yapɨpatɨ Isɨraherɨhanda Jisaasihoai ahosumahohɨtɨhandaahɨ Autaahaatɨho komɨ isɨhiyaanangi ahosɨnyamataise. Sandɨ nyangi ahosɨnyamasɨtɨndaahɨ isɨhiya yapɨpatɨ nahandaahiyai saundatɨ sahɨ nɨsɨ naisɨhiyaatimatɨwɨse undatɨ numwaasɨhɨ kiya noaipapɨ Autaahaatɨhomɨ naisɨhiyaimatawaayopo. Isɨ amɨ nyahɨ Judaahiyaanɨnɨ nyamɨ yapɨpatɨ Isɨraherɨhanda nahatiyaanɨnɨ japɨhɨ nepemaitaatɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaasaihɨ Autaahaatɨho japɨhɨ nanyamaitaise. Sandɨ nyamɨ isɨhiya Judaahiya Isɨraherɨhandɨ Yapɨhɨ nahandi Autaahaatɨho japɨhɨ numwaasɨtɨndɨ isɨhiya napopɨ anɨmwaahɨpatombɨhiyai ahowimatɨ numwaataahandamatetɨtaise.
15 Porque, quando os judeus foram rejeitados, o resto do mundo se tornou amigo de Deus. O que acontecerá então quando eles forem aceitos? Os que estiverem mortos receberão a vida!
16 Iyataatɨ amɨ isɨhiya bɨretɨhandɨ tɨhɨwɨ jɨhɨ yeyetɨwɨ namandipahohɨtɨhandɨ Autaahaatɨhoai nunyawaawaahɨ bɨretɨhandɨ sandɨ nahandɨ Autaahaatɨhomɨhande. Iyatɨ amɨ ipatɨ wapaamɨ yandɨpɨho amɨ tamɨrɨhɨrɨ Autaahaatɨhoai isɨhiya nunyawaawaahɨ amɨ isɨtɨtɨ saatɨtɨhoaisangi nahandɨ Autaahaatɨhomɨhapaare. Isɨ sɨrɨ kɨretɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ asoya ipatamɨ yandɨpɨho tamɨrɨhɨrɨ isɨhiya Autaahaatɨhoai jɨhɨ yeyetɨwɨ nunyohɨpatamataiwɨhiyaare.
16 Pois, se o primeiro pão assado depois da colheita é dedicado a Deus, isso quer dizer que todos os outros pães também são dedicados a ele. E, se as raízes de uma árvore são oferecidas a Deus, os galhos também são dele.
17 Amɨ ipatɨ oripitɨ satamɨ isɨtɨtɨho maipɨtihɨho Autaahaatɨho nawetatɨ yondaatɨ amɨ oripɨ ainjɨhɨpatamɨ isɨtɨtɨho nawetatɨ netɨ isɨmumwaaŋɨ yamaŋitatetematɨ bihɨwatosataise. Sahɨ isɨhiyaatɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ dawaataatɨ ipaahambɨhiyaatɨ satɨ ipatɨ oripɨhatɨ ainjɨhɨpatamataiwɨhiyaate. Sahɨ saiwɨhiyaatɨsɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨhetapɨ Autaahaatɨhomɨ gaahaiwa noaipasɨwaiwa nepɨ wanɨ andɨtitɨwɨ itatamanɨnawaayopo.
17 Alguns galhos da oliveira cultivada foram quebrados, e um galho de oliveira brava foi enxertado nela. Pois vocês, os não judeus, são como aquela oliveira brava e agora tomam parte na força e na riqueza espiritual dos judeus.
18 Isɨ amɨ Autaahaatɨho ipɨ oripɨhatamɨ ikwɨrɨ isɨtɨtɨhomatiyatɨ nawetatɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiyai netɨ ipaahaapema yotisawɨhiyaapɨ sahɨ sisɨpɨhɨtɨwɨ amɨ satɨwɨ nyahɨ kiyai nusatipɨhaayo tɨwɨ wɨndɨ gɨmunyaapɨse. Sahɨ saiwɨ wɨndɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiyai usopɨ gemaananɨwɨse. Amɨ sahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya Autaahaatɨho ipaahaapemasawɨhiyai mmopumapɨ genanawaawaahɨ kɨmandɨ sahɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse, sahɨ ipatamɨ tambatɨhɨrɨ tamɨrɨhɨri waapoho nunyawɨ andɨtɨwiwawaamaayopo. Owe. Nehɨ tamɨrɨhɨrɨ tanyaaha sahɨ isɨtɨtɨ saatɨtɨhatɨmaatangi waapoho nasanyatɨ andɨtɨsaiwataise.
18 Portanto, vocês não devem desprezar os galhos que foram quebrados. Como é que vocês podem estar orgulhosos? Vocês são somente galhos. Não são vocês que sustentam a raiz — é a raiz que sustenta vocês.
19 Amɨ sandapɨ samɨ usaatɨ nyahɨ Judaahiyaanangi sanyatɨtaapo, ye sandɨ akɨtɨndaahandɨ kandɨ sahɨ Judaahiyaatangi ipatɨ oripɨhatɨ yamaŋitatamɨ isɨtɨtɨ saatɨtɨhomatetahiyaatangi nasawetatɨ yasotise nyahɨ samɨ ipaahaapɨ dawaataatapɨhiyaanɨ ipɨ oripɨhati ainjɨhɨpatamɨ isɨtɨtɨ saatɨtɨhomatiyahiyaanangi netɨ sangi nawetatɨ yasotimbɨpɨhɨ bihɨwanyosɨtando nyatɨwɨ kanyatɨtaapo.
19 Porém vocês dirão: “Sim, mas os galhos foram quebrados a fim de darem lugar para nós.”
20 Sandɨhɨ akɨte kiya Autaahaatɨhopɨ gɨmaawunyaahohɨtɨhanda kiyai Autaahaatɨho netɨ nasɨpatɨ yondaise. Amɨ sahɨhɨ samɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohɨtɨhanda Autaahaatɨho netɨ kiyaamɨ aunahɨpatɨ sangi nasanyataise. Nasamihɨ sahɨ samɨ gɨwunyaahohɨtɨhanda kapɨhɨ andɨtitɨwɨ bitotawaayopo. Isɨ sahɨ satɨwɨ nyahɨ kiyaamɨ aunahɨpatɨ nehaayono tɨwɨ sahɨ wɨndɨ genanɨwɨ gɨmunyaapɨse. Namapɨ nehɨ yaiwɨ baiwɨ jatɨnɨwɨse.
20 Isso é verdade. Mas lembrem que eles foram quebrados porque não creram; no entanto vocês continuam na oliveira porque creem. E não tenham orgulho disso; pelo contrário, tenham medo.
21 Nisɨ isɨhiya Judaahiya ipɨ oripɨ yamaŋitatamɨ ikwɨrɨ isɨtɨtɨhomataiwɨhiyaisɨ Autaahaatɨho wɨndɨ nehɨ maawinjasɨ amɨ sangisangi wɨndɨ ko nehɨ maasinjaitaise.
21 Se Deus não deixou de castigar os judeus, que são como galhos naturais, vocês acham que ele vai deixar de castigar vocês?
22 Kɨmandɨ sahɨ nahatiyaatɨ baiwɨ mmonɨwɨse Autaahaatɨho isɨhiyai gaahaiwa kawɨsatɨ iwɨtatamasɨtɨhandunɨ topɨtaata ainjaharisatɨ tipɨtapaatɨ usosɨtɨhanduno. Maipɨhandɨ isɨhiya kiyohiyɨhiyai topɨtaata ainjaharisatɨ tipɨtapaatɨ usonatɨ amɨ sangi gaahandɨ kasisatɨ jatatamanataise. Sahɨ baiwɨ sandɨ Autaahaatɨho sangi gaahandɨ kasisatɨ jatatamasɨtɨndaatɨhɨ kiyaatɨnɨhɨ bimaamɨ nowaawaahɨ nga bimɨtaapo. O amɨ sahɨ saiwɨ wɨndɨ kamaayawaawaahɨ sangisangi Autaahaatɨho netɨ namandipasamaitaise.
22 Vejam como Deus é bom e também é duro. Ele é duro para os que caíram e bom para vocês, se continuarem sempre confiando na bondade dele. Se não, vocês também serão cortados.
23 Amɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiyaahɨ kiya japɨhɨ nepemaitɨwɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaasaihaahɨ Autaahaatɨho japɨhɨ numwaatɨ namandipatɨ nemasɨpɨpɨhɨ japɨhɨ netɨ bihɨwausosɨtaise amɨ saitandɨ ko watɨpɨhandisahoso.
23 E, se os judeus abandonarem a sua descrença, serão enxertados na oliveira cultivada, pois Deus pode enxertá-los de novo.
24 Sahɨ isɨhiyaatɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ ipaahaapɨ dawaataatapɨhiyaatɨ ipɨ oripɨ ainjɨhɨpatamɨ isɨtɨtɨhomataiwɨhiyaati wɨndɨ sɨretɨ kaitaatɨwɨhandɨ ahɨmotɨhandɨ nehɨ koai Autaahaatɨho nasawetatɨ nesisatɨ ipɨ oripɨ yamaŋitatetɨ bihɨwasosihɨhiyaate. Aihɨ nyahɨ judaahiyaanamɨ isɨhiya ipɨ oripɨ yamaŋitatamataiwɨhiyaare. Isɨ amɨ nehɨ nanɨhiyatɨ napaisaatɨ nga Autaahaatɨho ipɨ oripɨ yamaŋitatetapɨ isɨtɨtɨho nawetɨndɨwimbɨpa kapaamɨ ipatetɨ japɨhɨ netɨ bihɨwatosɨtaise.
24 Vocês, os não judeus, são como aquele galho de oliveira brava que foi cortado e enxertado, contra a natureza, na oliveira cultivada. Os judeus são como essa oliveira cultivada. Portanto, para Deus será muito mais fácil enxertar de novo, na própria árvore deles, esses galhos quebrados.
25 Nisataiwɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaatɨ nisɨ naisɨhiyaate, wapa jɨhura noaasandinjɨhapa wanɨ nɨngi Autaahaatɨho netɨ nanɨsihɨ sahɨ mmondaatɨwɨ kasatɨtandiyonɨ baiwɨ atiwɨse. Nɨnɨ kasatɨtandiyohɨtɨndɨ sangi yatɨhɨ netɨ japatisonɨhɨ sahɨ satɨwɨ, nyahɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaahohɨtɨhandɨ nesi kaitɨhaahɨra nga mmonaahiyaane tɨwɨ dopɨ wɨndɨ gemaananɨtaatɨwo. Iyataatɨ kɨmandapɨto, nyahɨ Isɨraherɨhiyaanamɨ isɨhiya taahiyɨhiya kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ amɨtɨha nepɨ nawahaamataiwɨ watɨpɨmahohɨtɨndɨ apɨpaahandɨ kandɨnɨhɨ kiyawaamaayopo. Owetise. Sandɨ kiya saiwɨ kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ nawahaamataiwɨ watɨpɨtɨmɨ nuwɨ isɨhiya nahatiya yapɨpatɨ nahandaahiya nyahɨ Isɨraherɨhiyaanamɨ ipaahaapɨ dawaataatɨhiya Autaahaatɨhoenda Jisaasihoetapɨ napɨwɨ gaamasaihɨhuraatɨtaise. Aisaihɨhura nyahɨ Isɨraherɨhiyaanamɨ isɨhiya japɨhɨ nepemaitɨwɨ Jisaasihoenda napɨtaapo.
25 Meus irmãos, quero que vocês conheçam uma verdade secreta para que não pensem que são muito sábios. A verdade é esta: a teimosia do povo de Israel não durará para sempre, mas somente até que o número completo de não judeus venha para Deus.
26 Aisaihɨ kɨmɨretɨ siyatɨ Autaahaatɨho kiyai japɨhɨ numwaitaise. Komɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨhaatɨhɨ sandapɨ Autaahaatɨho satise:
26 É assim que todo o povo de Israel será salvo. Como dizem as Escrituras Sagradas : “O Redentor virá de e tirará toda a maldade dos descendentes de Jacó.
27 Nemahonɨhɨ koetapɨ sura nisɨ pɨwɨha wɨsasatɨ kiyai nɨnɨ numwɨto. Nunyatɨ kiyaamɨ maipɨhandɨ nemwaito,” Aisaiyaaho 59:20, 21
27 Eu, o Senhor, farei esta aliança com eles, quando tirar os seus pecados.”
28 Amɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya Jisaasihomɨ pɨwɨha gaaha atɨhomiwɨ nemawaawɨ kiya noaipapɨ Autaahaatɨhomɨ tiworisaimatawaayopo. Kiya komɨ tiworisaatohɨtɨndaahɨ Autaahaatɨho sahɨ ipaahambɨhiyaatangi nasamaatɨ jatatamanataise. Siyataahandɨ kandɨ amɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ asoya Abɨraahamɨho, Isaakɨho amɨ Jekopɨhoai Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha wɨsasatɨ numwindɨhandapimainjɨhɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ tiworisaimatohiyɨhiyai Autaahaatɨho maarɨho nunyataise.
28 Os judeus rejeitaram o evangelho e por isso são inimigos de Deus, para o bem de vocês, os não judeus. Mas, pela escolha de Deus, eles são amigos dele, por causa dos patriarcas .
29 Sandɨ apaapɨmaahe, Autaahaatɨho isɨhiyaapɨ satatɨ, siya isɨhiya nisɨhiyaatɨto tatɨ usonatɨ ahɨwisatɨ gaahaiwa kawitaano tatɨ kawɨsatɨ gwɨnyaasɨwaiwa jahɨra netɨ namandipatɨ nanɨpimatahomendaate. Ko katimbɨpa tɨtɨhɨ kɨretɨ kiyahore.
29 Porque Deus não muda de ideia a respeito de quem ele escolhe e abençoa.
30 Amɨ jɨhura sahɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ dawaataatɨ ipaahaapɨ bimohiyɨhiyaatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atɨhomiwɨ nemapɨhiyaate. Nemapɨhiyaatɨtawaahandɨ kandɨ wanɨ Autaahaatɨhomɨ maarɨho asɨpaindɨhandɨ sahɨ newaayopo amɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atɨhomiwɨ nemahohɨtɨhandaaho.
30 Mas no passado vocês, que não são judeus, desobedeceram a Deus. Porém agora vocês receberam a misericórdia de Deus por causa da desobediência dos judeus.
31 Amɨ sɨrɨ kɨretɨ sangi Autaahaatɨho maarɨho asɨpɨsindɨndaahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atɨhomiwɨ nemawaayopo Autaahaatɨho samatiyatɨ kiyaisangi maarɨho asɨpɨwitando.
31 Assim, por causa da misericórdia que vocês receberam, os judeus agora desobedecem a Deus para que eles também possam receber agora a misericórdia dele.
32 Amɨ sandɨ Autaahaatɨho isɨhiya nahatiyai netɨ komɨ pɨwɨha atɨhomaawiwɨ nemahohɨtɨhandaatɨhɨ napuwataise kiya mmotɨnawaawɨ japɨhɨ nepemaitisaihɨ kiyai ko maarɨho asɨpɨwitando tato.
32 Pois Deus fez com que todos se tornassem prisioneiros da desobediência a fim de mostrar misericórdia a todos.
33 Ese! Autaahaatɨho isɨhiyaanɨ nahatiyaanangi nehɨ gaahandɨhɨhɨ kanyisataise. Ese! Komɨ gwɨnyaasɨtɨhandɨ nesi kaitandɨhira mmosɨtɨhandunɨ komɨ kahapaamapɨpa nahataapa osamatɨ gwɨnyaasɨtɨhandɨ durɨhɨrɨ tongɨhɨramatiyatɨ apɨpaahɨ tongɨhande. Ko kahapaamapɨpa kaitandɨ sɨretɨ kaitaano tatɨ gwɨnyaatɨ kaiwaiwa nyahɨ apɨpaahɨ wɨndɨ mmonaatɨ newa namesapaito. Ese! Ko kahapaamapɨpa kairɨhɨretɨsangi nyahɨ apɨpaahɨ wɨndɨ mondo.
33 Como são grandes as riquezas de Deus! Como são profundos o seu conhecimento e a sua sabedoria! Quem pode explicar as suas decisões? Quem pode entender os seus planos?
34 Iyataatɨ sandapɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨhaatɨhapɨ wa satise
34 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem pode conhecer a mente do Senhor? Quem é capaz de lhe dar conselhos?
35 Iyatɨ nyamɨ diyaamaho wapa Autaahaatɨhoai nunyahore, Autaahaatɨho kapaamɨ wɨhoaaŋɨhapa numwisɨhoai japɨhɨ numwɨtando?” Aisaiyaaho 40:13
35 Quem já deu alguma coisa a Deus para receber dele algum pagamento?”
36 Sandɨ apaapɨmaahe, kahapaamapɨpa nahataapa ko kiyatɨ ahaihɨ amɨ koetapɨ maarisatɨ ahoyatɨ daayatɨ bimotɨ amɨ koai netɨ mepɨ autaahemwaitandɨ nahataapa isɨhiyaanangi maawɨ ahondaise. Isɨ amɨ nyahɨ Autaahaatɨhoai kometɨrɨhɨretapɨ nyahɨ kiyaanɨnɨhɨ nasɨsoaarɨ mepɨ autaahewaumwaitɨhaawo. Akɨte. Sɨrɨ kɨretɨ nyahɨ kaitɨhaawo.
36 Pois todas as coisas foram criadas por ele, e tudo existe por meio dele e para ele. Glória a Deus para sempre! Amém !
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.