Romanos 11
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs BKJ
1 Nɨnɨ sandɨ katɨtandiyo, Autaahaatɨho komɨ isɨhiya Isɨraherɨhiyai apɨpaahɨ kiyaisɨnɨhɨ namataindɨho? Owe. Komɨ isɨhiyai apɨpaahɨ kiyaisɨnɨhɨ wɨndɨ namaamase. Nɨnɨ Isɨraherɨhiyaamɨhonɨngi Autaahaatɨho japɨhɨ nanɨmaasɨhonɨne. Abɨraahamɨhomɨ jɨtɨpatetapɨ Benjaminɨhomɨhiyaamɨhonɨne.
1 Então, eu digo: Rejeitou Deus o seu povo? De forma alguma! Porque eu também sou israelita, da semente de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Komɨ isɨhiyai jɨhɨ wuwanɨhuraapɨ sahɨ tɨtɨhɨ nɨsɨhiyaate undatɨ usonatɨ ahɨwisawɨhiyai Autaahaatɨho wɨndɨ ahosumatɨ apɨpaahɨ kiyaisɨnɨhɨ wɨndɨ namaamase. Owe. Eraijaaho Isɨraherɨhiyai pɨwɨha netɨ yawutaatɨ Autaahaatɨhoai pɨwaundindɨhandapɨ sahɨ mmonɨwɨhiyaate.
2 Deus não rejeitou o seu povo, que antes conheceu. Ou não sabeis o que a escritura diz de Elias, como ele intercede a Deus contra Israel, dizendo:
3 Ko Autaahaatɨhoai saundatɨ,
3 Senhor, eles mataram os teus profetas e derrubaram os teus altares; e eu fiquei sozinho, e eles buscam a minha vida.
4 Eraijaaho saundihɨ amɨ Autaahaatɨho wihoaaŋɨha koai kaundisɨha sahɨ mmonɨwɨhiyaate. Autaahaatɨho Eraijaahoai saundatɨ,
4 Mas o que lhe diz a resposta de Deus? Eu reservei para mim sete mil homens, que não dobraram os joelhos diante da imagem de Baal.
5 Wanɨ kɨmuraisangi Autaahaatɨho naasaipitɨ katɨ kiyatɨ taatɨ Isɨraherɨhiyai kawɨsataise. Jɨhura saundatɨ sahɨ nisɨhiyaate undatɨ usonatɨ ahɨwisawɨhiyai nehɨ sawahomɨ maarɨho asɨpaindɨhandaahɨ numwaasɨhɨ bindawa Autaahaatɨhoai isawatawaayopo.
5 Assim, então, também no tempo presente há um remanescente, de acordo com a eleição da graça.
6 Isɨhiya wapa gaahapa kiyohɨwaiwa wɨndɨ apɨpaahɨ monatɨ nehɨ sawahomɨ maarɨho asɨpaindɨhandaahɨhɨ satatɨ isɨhiya siya siya nɨsɨhiyaatɨto tatɨ gwɨnyaasɨtɨhandɨ japepihɨratɨ isɨhiyai saundataase: “Sahɨ siyaatɨ nɨsɨhiyaate,” undatɨ usonatɨ numwaataise. O amɨ isɨhiya gaahapa wapa kiyohɨwaiwetapɨ ko sandɨ kiyataataahɨ kiyai ko maarɨho asɨpaitandɨhandɨ sandɨ akɨtɨ asɨpɨwɨsataamaise, apɨpaahɨ owe.
6 E se é por graça, então não é mais por obras; caso contrário, a graça não é mais graça. Mas se for por obras, então não é mais por graça, do contrário a obra não é mais obra.
7 Isɨ amɨ sandɨ isɨhiya yapɨpatɨ Isɨraherɨhandaahapɨhiya kiyaisɨ Autaahaatɨho saundatɨ sahɨ tɨtɨhɨ saasanotahiyaate undɨtandɨ daahohɨtɨhandɨ kiya wɨndɨ namehohɨtɨndapɨ nyahɨ napitɨtɨtɨhaawe? Isɨraherɨhiya nehɨ apɨpaahɨ yahingwaasisaahɨhɨ Autaahaatɨho saundatɨ, “Sahɨ nɨsɨhiyaate,” undatɨ usosingingwaasisaahɨhɨ Autaahaatɨho kiyai saundatɨ sahɨ tɨtɨhɨ saasanotahiyaate undɨtandɨ daahohɨtɨhandɨ nehopo. Isɨraherɨhiya kanaahɨtɨ taahiyɨhiya kiyaamɨ atihɨrɨ nepɨ napupwɨ nawaatɨmapɨ Autaahaatɨhomɨ gapɨpa wɨndɨ atɨhomisopo.
7 O que então? Israel não conseguiu o que buscava; mas os eleitos conseguiram, e os demais ficaram cegos.
8 Sandɨ kiya siyohɨtɨmandapɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨhaatɨhapɨ wa satise:
8 (De acordo como está escrito: Deus lhes deu um espírito de sonolência, olhos para não verem e ouvidos para não ouvirem), até este dia.
9 — ausente —
9 E Davi diz: Que a sua mesa se torne em laço, e em armadilha, e em pedra de tropeço, e em recompensa para eles;
10 — ausente —
10 sejam escurecidos os seus olhos, para que eles não vejam, e para que encurvem continuamente as costas.
11 Amɨ nɨnɨ pɨwɨha watɨpɨha sandapɨ sandɨ katɨtandiyo nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya asakaiwɨ taahiyɨhiya napepaapɨ Autaahaatɨho nyangi sanyatatɨ sahɨ tɨtɨhɨ saasanotahiyaate nyatatɨ japɨhɨ nanyamaitandɨhandɨ namewaahandɨ kandɨ nyahɨ apɨpaahɨ kiyaanɨnɨhɨ tɨmahiyaatɨ owetɨhaamaayo. Owetise. Amɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya taahiyɨhiya maipɨhandɨ kiyauhɨ namatɨ Autaahaatɨho isɨhiya nyahɨ Judaahiyaanamɨ dawaataatapɨhiyai japɨhɨ numwaataise. Siyatɨ numwaahonɨhɨ nyahɨ Judaahiyaanɨnɨ aponyonɨhɨ naumwaarisaatɨ namawaatɨ japɨhɨ nepemaitaatɨ nyamɨ Autaahaatɨhoenda napisaihɨ ko nyangi japɨhɨ nanyamaitando.
11 Então, eu digo: Eles tropeçaram para que caíssem? De forma alguma! Mas, antes, pela sua queda, a salvação veio aos gentios, para provocar-lhes ciúme.
12 Nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya yapɨhɨ nahanda maipɨhandɨ kiyauhɨ namatɨ komɨ kahapaamapɨpa gaahaiwa Autaahaatɨho netɨ isɨhiya yapɨpatɨ nahandaahiyai tisaahɨwatɨ nunyataise. Iyatɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya taahiyɨhiya Autaahaatɨhometirɨhɨretapɨ kahapaamapɨpa gaahaiwa namepɨ pohipiyohɨtɨhanda Autaahaatɨhomɨhaiwaapɨ jamaamaŋɨnɨhauhɨ nehɨ iwinjatɨ kometirɨhɨretapɨ gaahaiwa Autaahaatɨho isɨhiya nyahɨ Judaahiyaanamɨ dawaataatɨhiyai asakiyatɨ tisaahɨwatɨ nunyataise. Isɨ amɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya nahatiya napisaihɨ Autaahaatɨho japɨhɨ numwaahonɨhura kahapaamapɨpa gaahaiwa Autaahaatɨhometirɨhɨretapɨ asakaiwɨ isɨhiya nahatiya naitaapo.
12 Ora, se a sua queda é a riqueza do mundo, e a sua diminuição a riqueza dos gentios, quanto mais a sua plenitude?
13 Wanɨ pɨwɨha kɨma isɨhiyaatɨ sahɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ ipaahaapɨ dawaataatɨ bimohiyɨhiyaatangi nɨnɨ kasatɨtandiyo. Nyahɨ Judaahiyaanamɨ ipaahaapɨ dawaataatɨ isɨhiya bimohiyɨhiyaamɨhatɨhɨ komɨ pɨwɨha ausaatɨ kaundɨtɨ kandunjɨtandɨ Autaahaatɨho nɨngi natanoaasihɨhonɨne. Saihɨhonɨnɨsɨ satɨ otɨpɨpatɨ komɨ pɨwɨha ausaatɨ samɨhatɨhɨ nɨnɨ kaitandɨ Autaahaatɨho nɨngi naninyatɨ natanoaasipitapɨ baindɨ awaindɨ maaritɨtɨ genanataayo.
13 Porque eu falo a vós, gentios; na medida em que eu sou apóstolo dos gentios, eu magnifico o meu ofício;
14 Kɨmatɨ otɨpɨmbatɨ nɨnɨ samɨmatɨhɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaatɨ kasatɨtɨ kaisanɨhɨ sahɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaapɨ gaahaiwa nesaihɨ nɨwahonisɨ isɨhiya Judaahiya sangi namwaarɨsiwɨ japɨhɨ Autaahaatɨhoenda napisaihɨ Autaahaatɨho kiyai japɨhɨ nisɨ otɨpɨmbatetapɨ numwaito.
14 para ver se de alguma maneira eu posso provocar ciúmes aos que são da minha carne e salvar alguns deles.
15 Amɨ nyahɨ Judaahiyaanɨnɨ yapɨpatɨ Isɨraherɨhanda Jisaasihoai ahosumahohɨtɨhandaahɨ Autaahaatɨho komɨ isɨhiyaanangi ahosɨnyamataise. Sandɨ nyangi ahosɨnyamasɨtɨndaahɨ isɨhiya yapɨpatɨ nahandaahiyai saundatɨ sahɨ nɨsɨ naisɨhiyaatimatɨwɨse undatɨ numwaasɨhɨ kiya noaipapɨ Autaahaatɨhomɨ naisɨhiyaimatawaayopo. Isɨ amɨ nyahɨ Judaahiyaanɨnɨ nyamɨ yapɨpatɨ Isɨraherɨhanda nahatiyaanɨnɨ japɨhɨ nepemaitaatɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaasaihɨ Autaahaatɨho japɨhɨ nanyamaitaise. Sandɨ nyamɨ isɨhiya Judaahiya Isɨraherɨhandɨ Yapɨhɨ nahandi Autaahaatɨho japɨhɨ numwaasɨtɨndɨ isɨhiya napopɨ anɨmwaahɨpatombɨhiyai ahowimatɨ numwaataahandamatetɨtaise.
15 Porque se a sua rejeição é a reconciliação do mundo, qual será a sua aceitação, senão a vida dentre os mortos?
16 Iyataatɨ amɨ isɨhiya bɨretɨhandɨ tɨhɨwɨ jɨhɨ yeyetɨwɨ namandipahohɨtɨhandɨ Autaahaatɨhoai nunyawaawaahɨ bɨretɨhandɨ sandɨ nahandɨ Autaahaatɨhomɨhande. Iyatɨ amɨ ipatɨ wapaamɨ yandɨpɨho amɨ tamɨrɨhɨrɨ Autaahaatɨhoai isɨhiya nunyawaawaahɨ amɨ isɨtɨtɨ saatɨtɨhoaisangi nahandɨ Autaahaatɨhomɨhapaare. Isɨ sɨrɨ kɨretɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ asoya ipatamɨ yandɨpɨho tamɨrɨhɨrɨ isɨhiya Autaahaatɨhoai jɨhɨ yeyetɨwɨ nunyohɨpatamataiwɨhiyaare.
16 E, se os primeiros frutos são santos, a massa também é santa; e se a raiz for santa, assim serão os ramos.
17 Amɨ ipatɨ oripitɨ satamɨ isɨtɨtɨho maipɨtihɨho Autaahaatɨho nawetatɨ yondaatɨ amɨ oripɨ ainjɨhɨpatamɨ isɨtɨtɨho nawetatɨ netɨ isɨmumwaaŋɨ yamaŋitatetematɨ bihɨwatosataise. Sahɨ isɨhiyaatɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ dawaataatɨ ipaahambɨhiyaatɨ satɨ ipatɨ oripɨhatɨ ainjɨhɨpatamataiwɨhiyaate. Sahɨ saiwɨhiyaatɨsɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨhetapɨ Autaahaatɨhomɨ gaahaiwa noaipasɨwaiwa nepɨ wanɨ andɨtitɨwɨ itatamanɨnawaayopo.
17 E se alguns dos ramos foram quebrados, e tu, sendo uma oliveira silvestre, foste enxertado entre eles, e feito participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 Isɨ amɨ Autaahaatɨho ipɨ oripɨhatamɨ ikwɨrɨ isɨtɨtɨhomatiyatɨ nawetatɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiyai netɨ ipaahaapema yotisawɨhiyaapɨ sahɨ sisɨpɨhɨtɨwɨ amɨ satɨwɨ nyahɨ kiyai nusatipɨhaayo tɨwɨ wɨndɨ gɨmunyaapɨse. Sahɨ saiwɨ wɨndɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiyai usopɨ gemaananɨwɨse. Amɨ sahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya Autaahaatɨho ipaahaapemasawɨhiyai mmopumapɨ genanawaawaahɨ kɨmandɨ sahɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse, sahɨ ipatamɨ tambatɨhɨrɨ tamɨrɨhɨri waapoho nunyawɨ andɨtɨwiwawaamaayopo. Owe. Nehɨ tamɨrɨhɨrɨ tanyaaha sahɨ isɨtɨtɨ saatɨtɨhatɨmaatangi waapoho nasanyatɨ andɨtɨsaiwataise.
18 não te glories contra os ramos; mas se te gloriares, não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 Amɨ sandapɨ samɨ usaatɨ nyahɨ Judaahiyaanangi sanyatɨtaapo, ye sandɨ akɨtɨndaahandɨ kandɨ sahɨ Judaahiyaatangi ipatɨ oripɨhatɨ yamaŋitatamɨ isɨtɨtɨ saatɨtɨhomatetahiyaatangi nasawetatɨ yasotise nyahɨ samɨ ipaahaapɨ dawaataatapɨhiyaanɨ ipɨ oripɨhati ainjɨhɨpatamɨ isɨtɨtɨ saatɨtɨhomatiyahiyaanangi netɨ sangi nawetatɨ yasotimbɨpɨhɨ bihɨwanyosɨtando nyatɨwɨ kanyatɨtaapo.
19 Tu então dirias: Os ramos foram quebrados para que eu pudesse ser enxertado.
20 Sandɨhɨ akɨte kiya Autaahaatɨhopɨ gɨmaawunyaahohɨtɨhanda kiyai Autaahaatɨho netɨ nasɨpatɨ yondaise. Amɨ sahɨhɨ samɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohɨtɨhanda Autaahaatɨho netɨ kiyaamɨ aunahɨpatɨ sangi nasanyataise. Nasamihɨ sahɨ samɨ gɨwunyaahohɨtɨhanda kapɨhɨ andɨtitɨwɨ bitotawaayopo. Isɨ sahɨ satɨwɨ nyahɨ kiyaamɨ aunahɨpatɨ nehaayono tɨwɨ sahɨ wɨndɨ genanɨwɨ gɨmunyaapɨse. Namapɨ nehɨ yaiwɨ baiwɨ jatɨnɨwɨse.
20 Bem, por sua incredulidade eles foram quebrados, e tu estás em pé pela fé. Não sejas arrogante, mas teme.
21 Nisɨ isɨhiya Judaahiya ipɨ oripɨ yamaŋitatamɨ ikwɨrɨ isɨtɨtɨhomataiwɨhiyaisɨ Autaahaatɨho wɨndɨ nehɨ maawinjasɨ amɨ sangisangi wɨndɨ ko nehɨ maasinjaitaise.
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, cuida para que ele não poupe a ti também.
22 Kɨmandɨ sahɨ nahatiyaatɨ baiwɨ mmonɨwɨse Autaahaatɨho isɨhiyai gaahaiwa kawɨsatɨ iwɨtatamasɨtɨhandunɨ topɨtaata ainjaharisatɨ tipɨtapaatɨ usosɨtɨhanduno. Maipɨhandɨ isɨhiya kiyohiyɨhiyai topɨtaata ainjaharisatɨ tipɨtapaatɨ usonatɨ amɨ sangi gaahandɨ kasisatɨ jatatamanataise. Sahɨ baiwɨ sandɨ Autaahaatɨho sangi gaahandɨ kasisatɨ jatatamasɨtɨndaatɨhɨ kiyaatɨnɨhɨ bimaamɨ nowaawaahɨ nga bimɨtaapo. O amɨ sahɨ saiwɨ wɨndɨ kamaayawaawaahɨ sangisangi Autaahaatɨho netɨ namandipasamaitaise.
22 Vê, pois, a bondade e a severidade de Deus; para com os que caíram, severidade, mas para contigo, a bondade, se permaneceres na sua bondade, do contrário, tu também serás cortado.
23 Amɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiyaahɨ kiya japɨhɨ nepemaitɨwɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaasaihaahɨ Autaahaatɨho japɨhɨ numwaatɨ namandipatɨ nemasɨpɨpɨhɨ japɨhɨ netɨ bihɨwausosɨtaise amɨ saitandɨ ko watɨpɨhandisahoso.
23 E eles também, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é capaz de enxertá-los novamente.
24 Sahɨ isɨhiyaatɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ ipaahaapɨ dawaataatapɨhiyaatɨ ipɨ oripɨ ainjɨhɨpatamɨ isɨtɨtɨhomataiwɨhiyaati wɨndɨ sɨretɨ kaitaatɨwɨhandɨ ahɨmotɨhandɨ nehɨ koai Autaahaatɨho nasawetatɨ nesisatɨ ipɨ oripɨ yamaŋitatetɨ bihɨwasosihɨhiyaate. Aihɨ nyahɨ judaahiyaanamɨ isɨhiya ipɨ oripɨ yamaŋitatamataiwɨhiyaare. Isɨ amɨ nehɨ nanɨhiyatɨ napaisaatɨ nga Autaahaatɨho ipɨ oripɨ yamaŋitatetapɨ isɨtɨtɨho nawetɨndɨwimbɨpa kapaamɨ ipatetɨ japɨhɨ netɨ bihɨwatosɨtaise.
24 Porque, se tu foste cortado da oliveira, que é silvestre por natureza, e contra a natureza foste enxertado na oliveira boa, quanto mais esses, que são ramos naturais, serão enxertados na sua própria oliveira?
25 Nisataiwɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaatɨ nisɨ naisɨhiyaate, wapa jɨhura noaasandinjɨhapa wanɨ nɨngi Autaahaatɨho netɨ nanɨsihɨ sahɨ mmondaatɨwɨ kasatɨtandiyonɨ baiwɨ atiwɨse. Nɨnɨ kasatɨtandiyohɨtɨndɨ sangi yatɨhɨ netɨ japatisonɨhɨ sahɨ satɨwɨ, nyahɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaahohɨtɨhandɨ nesi kaitɨhaahɨra nga mmonaahiyaane tɨwɨ dopɨ wɨndɨ gemaananɨtaatɨwo. Iyataatɨ kɨmandapɨto, nyahɨ Isɨraherɨhiyaanamɨ isɨhiya taahiyɨhiya kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ amɨtɨha nepɨ nawahaamataiwɨ watɨpɨmahohɨtɨndɨ apɨpaahandɨ kandɨnɨhɨ kiyawaamaayopo. Owetise. Sandɨ kiya saiwɨ kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ nawahaamataiwɨ watɨpɨtɨmɨ nuwɨ isɨhiya nahatiya yapɨpatɨ nahandaahiya nyahɨ Isɨraherɨhiyaanamɨ ipaahaapɨ dawaataatɨhiya Autaahaatɨhoenda Jisaasihoetapɨ napɨwɨ gaamasaihɨhuraatɨtaise. Aisaihɨhura nyahɨ Isɨraherɨhiyaanamɨ isɨhiya japɨhɨ nepemaitɨwɨ Jisaasihoenda napɨtaapo.
25 Porque eu não quero irmãos, que ignoreis este mistério, para que não sejais sábios em seus próprios conceitos, que a cegueira aconteceu em parte a Israel, até que tenha entrado a plenitude dos gentios.
26 Aisaihɨ kɨmɨretɨ siyatɨ Autaahaatɨho kiyai japɨhɨ numwaitaise. Komɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨhaatɨhɨ sandapɨ Autaahaatɨho satise:
26 E assim todo o Israel será salvo, como está escrito: Virá de Sião o Libertador, e desviará de Jacó as impiedades.
27 Nemahonɨhɨ koetapɨ sura nisɨ pɨwɨha wɨsasatɨ kiyai nɨnɨ numwɨto. Nunyatɨ kiyaamɨ maipɨhandɨ nemwaito,” Aisaiyaaho 59:20, 21
27 E este será o meu pacto com eles, quando eu tirar os seus pecados.
28 Amɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya Jisaasihomɨ pɨwɨha gaaha atɨhomiwɨ nemawaawɨ kiya noaipapɨ Autaahaatɨhomɨ tiworisaimatawaayopo. Kiya komɨ tiworisaatohɨtɨndaahɨ Autaahaatɨho sahɨ ipaahambɨhiyaatangi nasamaatɨ jatatamanataise. Siyataahandɨ kandɨ amɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ asoya Abɨraahamɨho, Isaakɨho amɨ Jekopɨhoai Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha wɨsasatɨ numwindɨhandapimainjɨhɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ tiworisaimatohiyɨhiyai Autaahaatɨho maarɨho nunyataise.
28 Quanto ao evangelho, eles são inimigos por causa de vós; mas quanto à eleição, eles são amados por causa dos pais.
29 Sandɨ apaapɨmaahe, Autaahaatɨho isɨhiyaapɨ satatɨ, siya isɨhiya nisɨhiyaatɨto tatɨ usonatɨ ahɨwisatɨ gaahaiwa kawitaano tatɨ kawɨsatɨ gwɨnyaasɨwaiwa jahɨra netɨ namandipatɨ nanɨpimatahomendaate. Ko katimbɨpa tɨtɨhɨ kɨretɨ kiyahore.
29 Porque os dons e o chamado de Deus são sem arrependimento.
30 Amɨ jɨhura sahɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ dawaataatɨ ipaahaapɨ bimohiyɨhiyaatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atɨhomiwɨ nemapɨhiyaate. Nemapɨhiyaatɨtawaahandɨ kandɨ wanɨ Autaahaatɨhomɨ maarɨho asɨpaindɨhandɨ sahɨ newaayopo amɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atɨhomiwɨ nemahohɨtɨhandaaho.
30 Porque assim como vós também em tempos passados não críeis em Deus, mas agora alcançastes misericórdia pela desobediência deles,
31 Amɨ sɨrɨ kɨretɨ sangi Autaahaatɨho maarɨho asɨpɨsindɨndaahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atɨhomiwɨ nemawaayopo Autaahaatɨho samatiyatɨ kiyaisangi maarɨho asɨpɨwitando.
31 assim também estes agora não creram, para que através da sua misericórdia eles também pudessem alcançar misericórdia.
32 Amɨ sandɨ Autaahaatɨho isɨhiya nahatiyai netɨ komɨ pɨwɨha atɨhomaawiwɨ nemahohɨtɨhandaatɨhɨ napuwataise kiya mmotɨnawaawɨ japɨhɨ nepemaitisaihɨ kiyai ko maarɨho asɨpɨwitando tato.
32 Porque Deus encerrou a todos na incredulidade, para que ele pudesse ter misericórdia sobre todos.
33 Ese! Autaahaatɨho isɨhiyaanɨ nahatiyaanangi nehɨ gaahandɨhɨhɨ kanyisataise. Ese! Komɨ gwɨnyaasɨtɨhandɨ nesi kaitandɨhira mmosɨtɨhandunɨ komɨ kahapaamapɨpa nahataapa osamatɨ gwɨnyaasɨtɨhandɨ durɨhɨrɨ tongɨhɨramatiyatɨ apɨpaahɨ tongɨhande. Ko kahapaamapɨpa kaitandɨ sɨretɨ kaitaano tatɨ gwɨnyaatɨ kaiwaiwa nyahɨ apɨpaahɨ wɨndɨ mmonaatɨ newa namesapaito. Ese! Ko kahapaamapɨpa kairɨhɨretɨsangi nyahɨ apɨpaahɨ wɨndɨ mondo.
33 Ó profundidade das riquezas, da sabedoria e do conhecimento de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e quão inescrutáveis, os seus caminhos!
34 Iyataatɨ sandapɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨhaatɨhapɨ wa satise
34 Pois, quem conheceu a mente do Senhor? Ou quem foi seu conselheiro?
35 Iyatɨ nyamɨ diyaamaho wapa Autaahaatɨhoai nunyahore, Autaahaatɨho kapaamɨ wɨhoaaŋɨhapa numwisɨhoai japɨhɨ numwɨtando?” Aisaiyaaho 40:13
35 Ou quem lhe deu primeiro, para que lhe seja recompensado?
36 Sandɨ apaapɨmaahe, kahapaamapɨpa nahataapa ko kiyatɨ ahaihɨ amɨ koetapɨ maarisatɨ ahoyatɨ daayatɨ bimotɨ amɨ koai netɨ mepɨ autaahemwaitandɨ nahataapa isɨhiyaanangi maawɨ ahondaise. Isɨ amɨ nyahɨ Autaahaatɨhoai kometɨrɨhɨretapɨ nyahɨ kiyaanɨnɨhɨ nasɨsoaarɨ mepɨ autaahewaumwaitɨhaawo. Akɨte. Sɨrɨ kɨretɨ nyahɨ kaitɨhaawo.
36 Porque dele, e por ele, e para ele, são todas as coisas; a ele seja a glória para sempre! Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.