Mateus 20

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Aihɨ Jisaasiho nyahɨ koaisɨ nɨwipinjaatɨ komɨ otɨpɨpatɨ mmona kiyaatɨ nehohiyɨhiyaanangi pɨwɨha wa namɨhana sanyatataase. “Autaahaatɨho nisɨhetapɨ isɨhiyai iwinja bimindɨhandɨ siyahande: utaaho wo wainɨhandamɨ osaataatɨ asakiyatɨ taahɨwaiwaisahomatiyahande. Iyatɨ ko osaataatɨ wanɨhandamɨ satɨho asisɨhaatɨhɨ koho koaisatɨ nepasi notɨ komɨ osaataatɨ otɨpɨpatɨ kawitaatɨwɨhiyaisɨ daatɨ numwaataise.
1 Jesus disse:
2 Numwaatɨ pɨwɨha kiyaisatɨ wɨsasatɨ saundataase, ‘Nawɨho ipɨho naasoetɨ nunyohɨmumwaaŋɨ nasamɨtaanɨ sahɨ nuwɨ nisɨ wainɨhandamɨ osaataatɨ otɨpɨpatɨ kaniwɨse,’ undatɨ natausaasataise.
2 Ele combinou com eles o salário de costume, isto é, uma moeda de prata por dia, e mandou que fossem trabalhar na sua plantação.
3 Iyatɨ amɨ ipɨho nasatɨ wonjɨ otɨhɨtihɨ ko isɨhiya ahoyanɨwɨ nahoaiwɨ pɨwanɨwɨ otɨpɨpatapɨ daahopɨpɨhɨ notaise. Notɨ isɨhiya usa maanɨmaanaiwɨ nehɨ bitohauhɨhiyai iwinjataise.
3 Às nove horas, saiu outra vez, foi até a praça do mercado e viu ali alguns homens que não estavam fazendo nada.
4 Iwinjataatɨ kiyaisɨ saundataase, ‘Sangisangi nisɨ wainɨhandamɨ osaataatɨ otɨpɨpatɨ kanitaatɨwɨ nuwɨse. Nawɨho tɨtɨhɨ nga nasamɨtaano,’ undataase.
4 Então disse: “Vão vocês também trabalhar na minha plantação de uvas, e eu pagarei o que for justo.”
5 Saundihɨ kiya atiwɨ nowaayopo. Aihɨ ipɨho otɨhasɨnɨtihɨhuraunɨ amɨ yaataatiwatɨ kwaatanaipatɨ koho nainjura ko naasaipitɨ katɨ kiyatɨ isɨhiya usaisɨ numwaatɨ komɨ osaataatapɨ natausaasataise.
5 — E eles foram. Ao meio-dia e às três horas da tarde o dono da plantação fez a mesma coisa com outros trabalhadores.
6 Aihɨ ipɨho kwaatanaipatɨ koho nanatɨ aimɨ satotɨ mɨhepɨ nipatɨtandɨhepɨtihɨhura ko isɨhiya ahoyanɨwɨ kahapaamapɨpa nunyawɨ nehohɨpɨpɨhɨ jahɨra notaise. Jahɨra notɨ isɨhiya usa kapɨhɨ kiyaanɨhɨ bitohauhɨ iwinjataise. Winjataatɨ kiyaisɨ saundatɨ nunjenataise. ‘Sahɨ ipɨmo pɨtɨtaatɨwapɨ kɨmbɨhɨ nehɨ napindapɨ bitohopo?’ undatɨ nunjenataise.
6 Eram quase cinco horas da tarde quando ele voltou à praça. Viu outros homens que ainda estavam ali e perguntou: “Por que vocês estão o dia todo aqui sem fazer nada?”
7 Saundatɨ nunjesɨhɨ kiya koai kiyaamɨha saundawaatopo. ‘Utaaho wo nyangisɨ otɨpɨpatapɨ namaanyamaasɨhiyahaawɨ nehɨ bitotɨhaayo,’ undawaatopo. Saundauhɨ komɨha kiyaisɨ saundataase, ‘O kiyonaahɨ sangisangi nisɨ osaataatɨ otɨpɨpa kanitaatɨwɨ nuwɨse,’ undatɨ netɨ natausaasataise.
7 — “É porque ninguém nos contratou!” — responderam eles.
8 “Aihɨ ipɨho aimɨ tipatetɨ nipatihɨhura osaataatamɨ satɨho utaaho wo komɨhapai iwinja bimisɨhoai saundataase. ‘Otɨpɨpatɨ kanisohiyɨhiyaisɨ gaatɨpɨ numwaapɨ nawɨho nunye. Nunyapaapɨ saimbɨ nunye namasapɨ isɨhiya ipotɨnɨhɨ numwaahohiyɨhiyai nawɨho jɨhɨ nunyapɨ nunyamɨ numbwɨ jɨhɨnɨhɨ numwaahohiyɨhiyai nawɨho ipotaataatɨ nunyapɨ namɨhaape,’ undataase.
8 — No fim do dia, ele disse ao administrador: “Chame os trabalhadores e faça o pagamento, começando com os que foram contratados por último e terminando pelos primeiros.”
9 Aihɨ isɨhiya ipɨho kwaatanaipatɨ koho nanatɨ owetihɨ mɨhepɨ satotɨ nipatɨtandɨhepɨtihɨ numwaasawɨhiya naasohɨ naasohɨ nawɨho ipɨ naasoetɨ nehohɨho newaayopo. Saiwɨ isɨhiya wura wura numwaasawɨhiyaisangi nehɨ naasaimumwaaŋɨ newaayopo.
9 — Os homens que começaram a trabalhar às cinco horas da tarde receberam uma moeda de prata cada um.
10 Aihɨ isɨhiya jɨhɨnɨhɨ asisɨhaatɨhɨ koho koaisa numwaasawɨhiya nawɨho naitaatɨwɨ nasawaawɨ awaisɨho wamwaaŋɨ naitotɨwɨ gwɨnyaapɨ nasawaayopo. Saiwɨ gwɨnyaapɨ napɨwɨhandɨ kandɨ kiyaisangi nehɨ kamwaaŋɨ isɨhiya kiyaamɨ ipotɨnɨhɨ nasohiyɨhiyaamataiwɨ nawɨho ipɨho naasoetɨ nehohɨho nɨnaasohɨ nɨnaasohɨ newaayopo.
10 Então os primeiros que tinham sido contratados pensaram que iam receber mais; porém eles também receberam uma moeda de prata cada um.
11 Saiwɨ nawɨho newaawɨ isɨhiya jɨnɨhɨ koho koaisa numwaasawɨhiya nawɨho awaisɨho namehono tɨwɨ osaataatamɨ satɨhoai mehundɨwɨ saundɨwɨ itɨhundawaatopo.
11 Pegaram o dinheiro e começaram a resmungar contra o patrão,
12 ‘Isɨhiya kɨmiya ipotɨnɨhɨ asɨhataahura numwaahɨnɨhɨ otɨpɨpatɨ masehonjɨ etɨtaatiyauhɨhiyai nyahɨ ipɨho pɨtɨtaatɨmawaatɨ dawaarɨhɨretɨ ipɨho nyatihɨ otɨpɨpatɨ awaindɨhandɨ kiyohiyɨhiyaanangi nawɨho nauratɨhaimbɨ naninyapaise,’ undɨwɨ itɨhundawaatopo.
12 dizendo: “Estes homens que foram contratados por último trabalharam somente uma hora, mas nós aguentamos o dia todo debaixo deste sol quente. No entanto, o pagamento deles foi igual ao nosso!”
13 “Saundɨwɨ itɨhundauhɨ kiyaamɨ woaisɨ osaataatamɨ satɨho saundataase. ‘Uto atime nɨnɨ gisɨ wɨndɨ mɨmaipɨmaahiso. Amɨ kɨnyɨ nawɨho ipɨho naasoetapɨhopɨ otɨpɨpatɨ ipɨho naasohɨ kaitaano tɨpɨ aaye tingɨtɨhande.
13 — Aí o dono disse a um deles: “Escute, amigo! Eu não fui injusto com você. Você não concordou em trabalhar o dia todo por uma moeda de prata?
14 Isɨ kɨnyɨ nawɨho nesi aŋɨpɨpɨhapɨ numwe. Nehɨ nɨngisunyaatɨ utaaho ipotɨnɨhɨ numwaahohɨhoaisangi nawɨho gi nahinyohɨpatamataindɨ naurataindɨ numwɨtandiyo.
14 Pegue o seu pagamento e vá embora. Pois eu quero dar a este homem, que foi contratado por último, o mesmo que dei a você.
15 Nisɨhandɨ nɨwahonisɨhandisɨ nisɨ watɨpɨhandaahɨ gwɨnyapenɨtɨ nisɨ nawɨhora kahapaamapɨpa kaito. Nɨnɨ gaahandɨ baindɨ kiyataayonɨ kɨnyɨ mandɨtaimbɨ wɨndɨ apomaasane,’ undatɨ osaataatamɨ satɨho koaisɨ kaundataase,” tatɨ namɨhanatɨ Jisaasiho kanyatataase.
15 Por acaso não tenho o direito de fazer o que quero com o meu próprio dinheiro? Ou você está com inveja somente porque fui bom para ele?”
16 Satatɨ namɨhana kanyatatosatɨ Jisaasiho sanyatataase. “Isɨ sɨhɨhura Autaahaatɨho nisɨhetapɨ komɨ isɨhiyai iwinja bimonɨhura siyatɨ noaipaitaise: isɨhiya wanɨmura ambɨpatɨ awaipatisahiya jɨhɨtohiyɨhiya sɨhɨhura noaipapɨ ipotɨtisaihɨ amɨ isɨhiya wanɨmura ambɨpatɨ awaipatɨ owehiya ipotɨtohiyɨhiya sɨhɨhura ambɨpatɨ awaipatɨ nepɨ noaipapɨ jɨhɨtɨtaapo,” nyatatɨ Jisaasiho nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
16 E Jesus terminou, dizendo:
17 Aihɨ Jisaasiho Jerusaremɨhandaahapɨ taatɨ naihɨ maawɨ niyahaawɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ 12 kiyaatɨ ikwɨmaindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ yahurɨtahiyaanangi isɨhiyaamɨhatɨhapɨ mɨhinenyamatɨ taawa niyahaahetɨ sanyatataase.
17 Quando Jesus estava subindo para Jerusalém, chamou os discípulos para um lado e falou com eles em particular, enquanto caminhavam. Ele disse:
18 “Sahɨ atiwɨse. Nyahɨ Jerusaremɨhanda niyaatɨ noaipaitɨhaawɨhiyaanɨnɨ taawaatɨ daayaatɨ bitopɨ niyahaayo. Niyaatɨ noaipasaihɨ kapɨhɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨhi isɨhiya nepɨ pɨrisihiya isɨhiya isɨhiyaapɨ nandapa kohasɨpɨho tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai dɨpumanɨwɨ waamaindumwapɨ nunyohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhiyaamunɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaamunɨ ikwɨraatɨhɨ wɨrapɨnitaapo. Aisaihɨ kiya nɨngi kɨnyɨ napwɨtaahunyaatahoŋisɨ napwɨtaapo ndɨtaapo.
18 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
19 Sandɨwɨ kiya nepɨ nɨngi isɨhiya kiyaamɨ dawaataatɨ bimohiyɨhiyaamɨ ikwɨraatɨhɨ wɨrapɨnitaapo. Aisaihɨ kiya Romɨhandaahapɨhiya nɨngi sisɨpɨhɨndɨwɨ wɨrɨhɨra nepɨ yanupapɨ amɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ nipɨmandaapɨ nɨwisaihɨ napwɨto. Napomasanɨhɨ asisɨha mairɨma saniyonɨhɨ Autaahaatɨho nɨngi ahonimatɨ nanɨmaahonɨhɨ nɨnɨ japɨhɨ nepaito,” nyatatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
19 e o entregarão aos não judeus. Estes vão zombar dele, bater nele e crucificá-lo; mas no terceiro dia ele será ressuscitado.
20 Aihɨ Sepetihomɨ apwaataatɨ kaatamɨ mwaahurɨ Jemɨsiyɨ Joniyaisatɨ maasɨ Jisaasihoenda nasataise. Nasatɨ mwaahurapɨ wapaapɨ nunjendandɨ komɨ utatototɨ nambɨtatɨ atotɨpɨwesataise. Iyatɨ ko wapa kaitandɨ nunjenataise.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu chegou com os seus filhos perto de Jesus, curvou-se e pediu a ele um favor.
21 Kaatɨ saihɨ Jisaasiho kaati saunda nunjenataise. “Kɨnyɨ napindape?” undataase. Undihɨ kaatamɨha saundataase, “Kɨnyɨ Awaisɨhoŋimatɨpɨ isɨhiyai iwinjaapɨ bindapaahura katisamɨhɨ nisɨ metɨmurɨ awaisururimatɨmɨ kinyɨ yatɨhɨ isɨhiyai iwinjatɨtaatɨmo,” undataase.
21 — O que é que você quer? — perguntou Jesus. Ela respondeu: — Prometa que, quando o senhor se tornar Rei, estes meus dois filhos sentarão à sua direita e à sua esquerda.
22 Saundihɨ Jisaasiho kusasi komɨha saundataase. “Sausasaatɨ nanɨsehohɨtɨmandapɨ wɨndɨ mowɨhusasaate,” undataase. Undatosa Jemɨsiyɨ Joniyai saundataase, “Waapoho ipɨho yahutaatɨ pusahomataindɨ nɨnɨ yaasɨhaiwa netɨ awɨtɨmatɨ nainjanɨhaiwa sɨhoaahɨ nɨngi nanipinjamɨ kaiwa nepɨ awɨtɨmapɨ nandaiso?” undatɨ nunjenataise. Aihɨ kuramɨha Jisaasihoai saundamaase, “Yɨhoaanyangisangi nga saito,” undamaase.
22 Jesus disse aos dois filhos dela: — Podemos! — responderam eles.
23 Undihɨ Jisaasiho komɨha kuri saundataase. “Akɨtɨsɨ sɨhoaasangisangi waapoho ipɨho yahotɨ pusahomataimɨ yaasɨhaiwa nepɨ awɨtɨmapɨ nandaatɨmɨhuraahe. Sɨhoaahɨ saitaise satɨtɨ kasatataahandɨ kandɨ nɨnɨ isɨhiyai kɨnyɨ soŋɨ soŋɨ nisɨ yatɨhɨ awaisɨhoŋimatɨpɨ isɨhiyai iwinjaapɨ bime undɨtandɨhandɨ nisɨhandɨmaahe. Owetise. Saiwa nisɨ Apɨho isɨhiya aunahɨpatɨ nepɨ isɨhiyaisɨ iwinjaawɨ bimɨtaatɨwɨhiyaapɨ aimɨ tɨmanatɨ ahɨwihɨhaiwaasɨ kiyaahɨhɨ naitaapo,” undatɨ Jisaasiho Jemɨsiyɨ Joniyai kaundataase.
23 Então Jesus disse:
24 Aihɨ nyahɨ 10 kiyaatɨ ikwɨ maindɨmwɨtahiyaanɨnɨ Jisaasihomɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ usaanɨnɨ kurɨ Jisaasihoai nunjesɨtɨndapɨ atisɨhaawɨ kurapɨ nyangi aponyataise.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram zangados com os dois irmãos.
25 Siyatɨ aponyihɨ namatɨ Jisaasiho nahatiyaanangi gaata nanyamaatɨ sanyatataase. “Sahɨ mmowɨ gwɨnyaapɨhiyaate, isɨhiya wapɨhapɨhiya Autaahaatɨhopɨ atɨhomiwɨ gɨmunyaahohiyɨhiyaamɨ awaisawɨhiya kiyaamɨ isɨhiyaisɨ topɨtaata sawanaamɨ gwɨnyapehohɨtɨhanda iwinjatauho. Aiwɨ kiyaamɨ isɨhiyai awaisawɨhiya waatɨ pɨhɨtɨwɨ urɨpatiwɨ otɨpɨpatɨ watɨpɨhaiwa ambɨpatɨ yaawɨhaiwa nunyauho.
25 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
26 Kiyaamɨ kiyohɨwaiwa sahɨ wɨndɨ namepɨse apɨpaahɨ owetane. Amɨ samɨ woŋɨ usaamɨ awaisɨhoŋimatɨtaapaahɨ soŋɨ nahatiyaamɨ otɨpɨpatɨhoŋimate.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
27 Aiwɨ amɨ samɨ woŋɨ noaipapɨ usaamɨ mɨtɨhoŋɨ jɨhoŋimatɨtaapaahɨ amɨ nehɨ yatɨhɨ isɨhiyaamɨ otɨtɨhɨ otɨpɨpatɨhoŋimate.
27 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de vocês.
28 Sahɨ siyawaawaahɨ nisɨ kiyohɨrɨhɨretɨ kaitaapo. Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ isɨhiya otɨpɨpatɨ kaniwɨ nɨngi nɨtatamanɨtaatɨwɨ napɨtɨhonɨnɨmaahe. Owetise. Nɨnɨ isɨhiyaapɨ otɨpɨpatɨ kawindɨ netɨ iwɨtatamanɨtɨ kiyaisɨ nisɨ ambɨpatɨ nunyandɨ kiyaamɨ maipɨhaiwaatɨhapɨ japɨhɨ numwaitandɨ napɨtɨhonɨne,” nyatatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ nahatiyaanangi kanyatataase.
28 Porque até o
29 Aihɨ nyahɨ Jisaasihoaisaatɨ aunahɨpa Jerikohandɨ namasi wapɨhapɨ taawaatɨ niyonɨhɨ isɨhiya wɨrɨsandimɨ Jisaasihomɨhinɨ nasawaayopo.
29 Quando Jesus e os discípulos estavam saindo de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Iyauhɨ utaahurɨ wurɨ ndɨha maipɨtahurɨ kapɨhɨ daihɨraamɨhinɨ bindamaahurɨ Jisaasiho yamo taatɨ nasataise tauhɨ atisamaise. Atisamaamɨ namasamɨ satɨmɨ kaahaatamaase. “Daawitɨhomɨ Mwaahoŋɨ nyahɨ Isɨraherɨhiyaanangi nyainjaapɨ bimɨtaapɨ awaisɨhonye yɨhoaanyangi kɨnyɨ kinyɨ maarɨho asɨpɨnyime,” tɨmɨ kaahaatamaase.
30 Dois cegos, sentados na beira do caminho, ouviram alguém dizer que ele estava passando e começaram a gritar: — Senhor,
31 Satɨmɨ kaahaatihɨ isɨhiya wɨrɨsandimɨ nasohiyɨhiya kurisɨ itɨhundɨwɨ, “Sɨhoaahɨ wɨndɨ kaahaamaatɨmɨse,” undawaatopo. Saundauhɨhandɨ kandɨ kurɨhɨ mɨtaahɨ mwɨtetɨmɨ satɨmɨ kaahaatamaase. “Daawitɨhomɨ Mwaahoŋɨ nyahɨ Isɨraherɨhiyaanangi nyainjaapɨ bimɨtaapɨ awaisɨhoŋe yɨhoaanyangi kɨnyɨ maarɨho asɨpɨnyime,” tɨmɨ kaahaatamaase.
31 A multidão os repreendeu e mandou que calassem a boca, mas eles gritaram ainda mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha pena de nós!
32 Satɨmɨ kaahaatihɨ Jisaasiho nasatɨ bitondaatɨ gaata numwaatɨ saundataase. “Nɨnɨ sɨhoaasangi napitɨsitande?” undatɨ kuri nunjenataise.
32 Então Jesus parou, chamou os cegos e perguntou:
33 Saundatɨ nunjesɨhɨ amɨ kuramɨha Jisaasihoai saundamaase. “Awaisɨhoŋe kɨnyɨ yɨhoaanyamɨ ndɨha nanyorɨhaitaapɨto,” undamaase.
33 — Senhor, queremos poder enxergar! — responderam eles.
34 Saundihɨ Jisaasiho kurisɨ maarɨho asɨpɨwisatɨ kuramɨ ndɨhaatɨhɨ ikwɨrɨ ahɨwisataise. Ahɨwihɨ nehɨ ketɨ kuraanɨhɨ ndɨha norɨhaapɨ japɨ amɨ Jisaasihoai nɨwipinjai nomaise.
34 Jesus teve pena dos cegos e tocou nos olhos deles. No mesmo instante eles puderam ver e então seguiram Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.